Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 1.30

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
1.30.1 1 πρὸ δὲ τῆς ἐσόδου τῆς ἐς Ἀκαδημίαν ἐστὶ βωμὸς Ἔρωτος ἔχων ἐπίγραμμα ὡς Χάρμος Ἀθηναίων πρῶτος Ἔρωτι ἀναθείη. Before the entrance to the Academy there is an altar of Eros bearing an inscription stating that Charmus was the first Athenian who dedicated an offering to Eros. πρό δέ ὁ ἔσοδος ὁ εἰς Ἀκαδημία εἰμί βωμός ἔρως ἔχω ἐπίγραμμα ὡς χάρμος Ἀθηναῖος πρῶτος ἔρως ἀνατίθημι 0
1.30.1 2 τὸν δὲ ἐν πόλει βωμὸν καλούμενον Ἀντέρωτος ἀνάθημα εἶναι λέγουσι μετοίκων, ὅτι Μέλης Ἀθηναῖος μέτοικον ἄνδρα Τιμαγόραν ἐρασθέντα ἀτιμάζων ἀφεῖναι κατὰ τῆς πέτρας αὑτὸν ἐκέλευσεν ἐς τὸ ὑψηλότατον αὐτῆς ἀνελθόντα· The altar within the city called that of Anteros, they say, was dedicated by the resident aliens, because an Athenian named Meles, having harshly treated a foreign man, Timagoras, who had fallen in love with him, ordered him, as a form of humiliation, to climb to the summit of a certain rock and throw himself off. ὁ δέ ἐν πόλις βωμός καλέω ἀντέρωτος ἀνάθημα εἰμί λέγω μέτοικος ὅτι μέλος Ἀθηναῖος μέτοικος ἀνήρ Τιμαγόρας ἐράω ἀτιμάζω ἀφίημι κατά ὁ πέτρα ἑαυτοῦ κελεύω εἰς ὁ ὑψηλός αὐτός ἀνέρχομαι 0
1.30.1 3 Τιμαγόρας δὲ ἄρα καὶ ψυχῆς εἶχεν ἀφειδῶς καὶ πάντα ὁμοίως κελεύοντι ἤθελε χαρίζεσθαι τῷ μειρακίῳ καὶ δὴ καὶ φέρων ἑαυτὸν ἀφῆκε· But Timagoras, indeed, being entirely unafraid for his life and eager to gratify the youth in all things, complied immediately and hurled himself down. Τιμαγόρας δέ ἄρα καί ψυχή ἔχω ἀφειδῶς καί πᾶς ὁμοίως κελεύω ἐθέλω χαρίζομαι ὁ μειράκιον καί δή καί φέρω ἑαυτοῦ ἀφίημι 0
1.30.1 4 Μέλητα δέ, ὡς ἀποθανόντα εἶδε Τιμαγόραν, ἐς τοσοῦτο μετανοίας ἐλθεῖν ὡς πεσεῖν τε ἀπὸ τῆς πέτρας τῆς αὐτῆς καὶ οὕτως ἀφεὶς αὑτὸν ἐτελεύτησε. When Meles saw that Timagoras had truly died, he was seized by such remorse that he himself jumped from the same rock, ending his life in the same manner. μέλητος δέ ὡς ἀποθνῄσκω ὁράω Τιμαγόρας εἰς τοσοῦτος μετάνοια ἔρχομαι ὡς πίπτω τε ἀπό ὁ πέτρα ὁ αὐτός καί οὕτως ἀφίημι ἑαυτοῦ τελευτάω 0
1.30.1 5 καὶ τὸ ἐντεῦθεν δαίμονα Ἀντέρωτα τὸν ἀλάστορα τὸν Τιμαγόρου κατέστη τοῖς μετοίκοις νομίζειν. Subsequently, the resident aliens instituted the worship of the daemon Anteros, the avenger of Timagoras. καί ὁ ἐντεῦθεν δαίμων ἀντέρως ὁ ἀλάστωρ ὁ Τιμάγορος καθίστημι ὁ μέτοικος νομίζω 0
1.30.2 1 ἐν Ἀκαδημίᾳ δέ ἐστι Προμηθέως βωμός, καὶ θέουσιν ἀπʼ αὐτοῦ πρὸς τὴν πόλιν ἔχοντες καιομένας λαμπάδας· In the Academy there is an altar of Prometheus, and from this altar runners race toward the city, carrying burning torches. ἐν Ἀκαδημία δέ εἰμί Προμηθεύς βωμός καί θέω ἀπό αὐτός πρός ὁ πόλις ἔχω καίομαι λαμπάς 0
1.30.2 2 τὸ δὲ ἀγώνισμα ὁμοῦ τῷ δρόμῳ φυλάξαι τὴν δᾷδα ἔτι καιομένην ἐστίν, The contest involves running while maintaining the flame of one's torch alight. ὁ δέ ἀγώνισμα ὁμοῦ ὁ δρόμος φυλάσσω ὁ δᾷς ἔτι καίω εἰμί 0
1.30.2 3 ἀποσβεσθείσης δὲ οὐδὲν ἔτι τῆς νίκης τῷ πρώτῳ, δευτέρῳ δὲ ἀντʼ αὐτοῦ μέτεστιν· If one's torch is extinguished, victory no longer belongs to the first runner, but passes instead to the second; ἀποσβέννυμι δέ οὐδέν ἔτι ὁ νίκη ὁ πρῶτος δεύτερος δέ ἀντί αὐτός μέτεστι 0
1.30.2 4 εἰ δὲ μηδὲ τούτῳ καίοιτο, ὁ τρίτος ἐστὶν ὁ κρατῶν· if even the second man's torch goes out, the winner is the third runner. εἰ δέ μηδέ οὗτος καίω ὁ τρίτος εἰμί ὁ κρατέω 0
1.30.2 5 εἰ δὲ καὶ πᾶσιν ἀποσβεσθείη, οὐδείς ἐστιν ὅτῳ καταλείπεται ἡ νίκη. But if all the torches become extinguished, victory belongs to no one. εἰ δέ καί πᾶς ἀποσβέννυμι οὐδείς εἰμί ὅστις καταλείπω ὁ νίκη 0
1.30.2 6 ἔστι δὲ Μουσῶν τε βωμὸς καὶ ἕτερος Ἑρμοῦ καὶ ἔνδον Ἀθηνᾶς, τὸν δὲ Ἡρακλέους ἐποίησαν· There also stands an altar of the Muses, another one dedicated to Hermes, and one within dedicated to Athena; the latter was made by Heracles. εἰμί δέ Μοῦσα τε βωμός καί ἕτερος Ἑρμῆς καί ἔνδον Ἀθηνᾶ ὁ δέ Ἡρακλῆς ποιέω 0
1.30.2 7 καὶ φυτόν ἐστιν ἐλαίας, δεύτερον τοῦτο λεγόμενον φανῆναι. There is also an olive tree, said to be the second that appeared. καί φυτόν εἰμί ἐλαία δεύτερος οὗτος λέγω φαίνω 0
1.30.3 1 Ἀκαδημίας δὲ οὐ πόρρω Πλάτωνος μνῆμά ἐστιν, ᾧ προεσήμαινεν ὁ θεὸς ἄριστον τὰ ἐς φιλοσοφίαν ἔσεσθαι· Not far from the Academy is the tomb of Plato, whom the god revealed beforehand would excel in philosophy. Ἀκαδημία δέ οὐ πόρρω Πλάτων μνῆμα εἰμί ὅς προσημαίνω ὁ θεός ἄριστος ὁ εἰς φιλοσοφία ἔσομαι 0
1.30.3 2 προεσήμαινε δὲ οὕτω. The manner of this revelation was as follows: προσημαίνω δέ οὕτως 0
1.30.3 3 Σωκράτης τῇ προτέρᾳ νυκτὶ ἢ Πλάτων ἔμελλεν ἔσεσθαι οἱ μαθητὴς ἐσπτῆναί οἱ κύκνον ἐς τὸν κόλπον εἶδεν ὄνειρον· Socrates, during the night preceding the day Plato was about to become his student, dreamed that a swan flew into his bosom. Σωκράτης ὁ πρότερος νύξ ἤ Πλάτων μέλλω ἔσομαι ὁ μαθητής σπτάω ὁ κύκνος εἰς ὁ κόλπος ὁράω ὄνειρον 0
1.30.3 4 ἔστι δὲ κύκνῳ τῷ ὄρνιθι μουσικῆς δόξα, ὅτι Λιγύων τῶν Ἠριδανοῦ πέραν ὑπὲρ γῆς τῆς Κελτικῆς Κύκνον ἄνδρα μουσικὸν γενέσθαι βασιλέα φασί, τελευτήσαντα δὲ Ἀπόλλωνος γνώμῃ μεταβαλεῖν λέγουσιν αὐτὸν ἐς τὸν ὄρνιθα. Now, the swan among birds has a reputation connected with music, because they say that across the river Eridanus, in the land of the Celts, there was once a musical man named Cycnus who became a king among the Ligurians, and after his death, by Apollo's will, he was transformed into a bird. εἰμί δέ κύκνος ὁ ὄρνις μουσική δόξα ὅτι λιγύς ὁ Ἠριδανός πέραν ὑπέρ γῆ ὁ Κελτικός κύκνος ἀνήρ μουσικός γίγνομαι βασιλεύς φημί τελευτάω δέ Ἀπόλλων γνώμη μεταβάλλω λέγω αὐτός εἰς ὁ ὄρνις 0
1.30.3 5 ἐγὼ δὲ βασιλεῦσαι μὲν πείθομαι Λίγυσιν ἄνδρα μουσικόν, γενέσθαι δέ μοι ἄπιστον ὄρνιθα ἀπʼ ἀνδρός. As for myself, I am persuaded that indeed a musical man did rule over the Ligurians, but I find it difficult to believe that a human could become a bird. ἐγώ δέ βασιλεύω μέν πείθομαι Λίγυς ἀνήρ μουσικός γίγνομαι δέ ἐγώ ἄπιστος ὄρνις ἀπό ἀνήρ 0
1.30.4 1 κατὰ τοῦτο τῆς χώρας φαίνεται πύργος Τίμωνος, ὃς μόνος εἶδε μηδένα τρόπον εὐδαίμονα εἶναι γενέσθαι πλὴν τοὺς ἄλλους φεύγοντα ἀνθρώπους. In this part of the land appears the tower of Timon, who alone saw that no man is ever happy except by fleeing from other people. κατά οὗτος ὁ χώρα φαίνω πύργος τίμωνος ὅς μόνος ὁράω μηδείς τρόπος εὐδαίμων εἰμί γίγνομαι πλήν ὁ ἄλλος φεύγω ἄνθρωπος 0
1.30.4 2 δείκνυται δὲ καὶ χῶρος καλούμενος κολωνὸς ἵππιος, ἔνθα τῆς Ἀττικῆς πρῶτον ἐλθεῖν λέγουσιν Οἰδίποδα---διάφορα μὲν καὶ ταῦτα τῇ Ὁμήρου ποιήσει, λέγουσι δʼ οὖν---, καὶ βωμὸς Ποσειδῶνος Ἱππίου καὶ Ἀθηνᾶς Ἱππίας, ἡρῷον δὲ Πειρίθου καὶ Θησέως Οἰδίποδός τε καὶ Ἀδράστου. There is also shown a place called the Hill of Horses, where they say Oedipus first arrived in Attica—although these events too differ from Homer’s poetry, yet nevertheless they tell them so—as well as an altar dedicated to Poseidon Hippios and Athena Hippia, and a hero-shrine dedicated to Peirithous, Theseus, Oedipus and Adrastus. δείκνυμι δέ καί χῶρος καλέω κολωνός ἵππιος ἔνθα ὁ Ἀττικός πρῶτος ἔρχομαι λέγω Οἰδίπους διάφορος μέν καί οὗτος ὁ Ὅμηρος ποιέω λέγω δέ οὖν καί βωμός Ποσειδῶν Ἱππίου καί Ἀθηνᾶ ἱππίας ἡρῷον δέ Πειρίθοος καί Θησεύς οἰδίπους τε καί Ἄδραστος 0
1.30.4 3 τὸ δὲ ἄλσος τοῦ Ποσειδῶνος καὶ τὸν ναὸν ἐνέπρησεν Ἀντίγονος ἐσβαλών, καὶ ἄλλοτε στρατιᾷ κακώσας Ἀθηναίοις τὴν γῆν. As for Poseidon's grove and temple, Antigonus invaded and set them on fire, having at other times also devastated the land of the Athenians with his army. ὁ δέ ἄλσος ὁ Ποσειδῶν καί ὁ ναός ἐμπίπρημι Ἀντίγονος ἐμβάλλω καί ἄλλοτε στρατιά κακόω Ἀθηναῖος ὁ γῆ 0