Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 1.35

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
1.35.1 1 νῆσοι δὲ Ἀθηναίοις οὐ πόρρω τῆς χώρας εἰσίν, ἡ μὲν Πατρόκλου καλουμένη---τὰ δὲ ἐς αὐτὴν ἤδη μοι δεδήλωται---, ἄλλη δὲ ὑπὲρ Σουνίου τὴν Ἀττικὴν ἐν ἀριστερᾷ παρα πλέουσιν· Not far from Attica lie certain islands belonging to the Athenians, one of which is called Patroclus' Island—I have already described what pertains to this one. νῆσος δέ Ἀθηναῖος οὐ πόρρω ὁ χώρα εἰμί ὁ μέν Πάτροκλος καλέω ὁ δέ εἰς αὐτός ἤδη ἐγώ δηλόω ἄλλος δέ ὑπέρ Σούνιον ὁ Ἀττικός ἐν ἀριστερός παρά πλέω 0
1.35.1 2 ἐς ταύτην ἀποβῆναι λέγουσιν Ἑλένην μετὰ τὴν ἅλωσιν τὴν Ἰλίου, καὶ διὰ τοῦτο ὄνομά ἐστιν Ἑλένη τῇ νήσῳ. Another lies off Attica beyond Sounion, on the left as you sail past. εἰς οὗτος ἀποβαίνω λέγω Ἑλένη μετά ὁ ἅλωσις ὁ Ἴλιον καί διά οὗτος ὄνομα εἰμί Ἑλένη ὁ νῆσος 0
1.35.2 1 Σαλαμὶς δὲ κατὰ Ἐλευσῖνα κειμένη παρήκει καὶ ἐς τὴν Μεγαρικήν. Salamis lies opposite Eleusis and extends as far as Megaris. Σαλαμίς δέ κατά Ἐλευσίς κεῖμαι πάρειμι καί εἰς ὁ Μεγαρικός 0
1.35.2 2 πρῶτον δὲ ἐν τῇ νήσῳ τὸ ὄνομα θέσθαι τοῦτο ν Κυχρέα ἀπὸ τῆς μητρὸς Σαλαμῖνος τῆς Ἀσωποῦ, καὶ ὕστερον Αἰγινήτας τοὺς σὺν Τελαμῶνι ἐποικῆσαι· It is said that the island was first named by Cychreus after his mother Salamis, daughter of Asopus, and later inhabited by the Aeginetans who came with Telamon. πρῶτος δέ ἐν ὁ νῆσος ὁ ὄνομα τίθημι οὗτος νῦν Κυχρεύς ἀπό ὁ μήτηρ Σαλαμίς ὁ Ἀσωπός καί ὕστερον αἰγινήτης ὁ σύν Τελαμών ἐποικέω 0
1.35.2 3 Φίλαιον δὲ τὸν Εὐρυσάκους τοῦ Αἴαντος παραδοῦναι λέγουσιν Ἀθηναίοις τὴν νῆσον, γενόμενον ὑπʼ αὐτῶν Ἀθηναῖον. Further, tradition states that Philaeus, son of Eurysaces, son of Ajax, handed the island over to the Athenians and became an Athenian citizen himself. φιλαιών δέ ὁ Εὐρυσάκης ὁ αἴας παραδίδωμι λέγω Ἀθηναῖος ὁ νῆσος γίγνομαι ὑπό αὐτός Ἀθηναῖος 0
1.35.2 4 Σαλαμινίους δὲ Ἀθηναῖοι τούτων ὕστερον πολλοῖς ἔτεσιν ἀναστάτους ἐποίησαν, καταγνόντες ἐθελοκακῆσαι σφᾶς ἐν τῷ πολέμῳ τῷ πρὸς Κάσσανδρον καὶ τὴν πόλιν γνώμῃ τὸ πλέον Μακεδόσιν ἐνδοῦναι· Many years later, the Athenians expelled the Salaminians from the island, having convicted them of willful negligence in the war against Cassander, charging them with having voluntarily yielded the greater part of their city to the Macedonians. Σαλαμίνιος δέ Ἀθηναῖος οὗτος ὕστερον πολύς ἔτος ἀνάστατος ποιέω καταγιγνώσκω θελοκακέω σφεῖς ἐν ὁ πόλεμος ὁ πρός Κάσσανδρος καί ὁ πόλις γνώμη ὁ πλέον Μακεδών ἐνδίδωμι 0
1.35.2 5 καὶ Αἰσχητάδου τε κατέγνωσαν θάνατον, ὃς τότε ᾕρητο ἐς τὴν Σαλαμῖνα στρατηγός, καὶ ἐς τὸν πάντα ἐπώμοσαν χρόνον Σαλαμινίοις ἀπομνημονεύ ς ειν προδοσίαν. They also sentenced to death Aeschetades, who was then chosen general for Salamis, and swore an everlasting oath to remember the treachery of the Salaminians. καί Αἰσχητάδης τε καταγιγνώσκω θάνατος ὅς τότε αἱρέω εἰς ὁ Σαλαμίς στρατηγός καί εἰς ὁ πᾶς ἐπιομνύω χρόνος Σαλαμίνιος ἀπομνημονεύω ς εἰμί προδοσία 0
1.35.3 1 ἔστι δὲ ἀγορᾶς τε ἔτι ἐρείπια καὶ ναὸς Αἴαντος, ἄγαλμα δὲ ἐξ ἐβένου ξύλου· There are still to be seen ruins of the marketplace, as well as a temple of Ajax, with its statue made of ebony wood. εἰμί δέ ἀγορά τε ἔτι ἐρείπιον καί ναός αἴας ἄγαλμα δέ ἐκ ἐβένινος ξύλον 0
1.35.3 2 διαμένουσι δὲ καὶ ἐς τόδε τῷ Αἴαντι παρὰ Ἀθηναίοις τιμαὶ αὐτῷ τε καὶ Εὐρυσάκει, καὶ γὰρ Εὐρυσάκους βωμός ἐστιν ἐν Ἀθήναις. Ajax continues even now to receive honors from the Athenians, both he himself and Eurysaces; indeed there is also an altar dedicated to Eurysaces at Athens. διαμένω δέ καί εἰς ὅδε ὁ Αἴας παρά Ἀθηναῖος τιμή αὐτός τε καί Εὐρυσάκης καί γάρ Εὐρυσάκης βωμός εἰμί ἐν Ἀθήνη 0
1.35.3 3 δείκνυται δὲ λίθος ἐν Σαλαμῖνι οὐ πόρρω τοῦ λιμένος· On Salamis they point out a stone not far from the harbor, upon which, they say, Telamon sat watching his sons sailing away towards Aulis to join the common expedition of the Greeks. δείκνυμι δέ λίθος ἐν Σαλαμίς οὐ πόρρω ὁ λιμήν 0
1.35.4 1 λέγουσι δὲ οἱ περὶ τὴν Σαλαμῖνα οἰκοῦντες ἀποθανόντος Αἴαντος τὸ ἄνθος σφίσιν ἐν τῇ γῇ τότε φανῆναι πρῶτον· λευκόν ἐστιν, ὑπέρυθρον, κρίνου καὶ αὐτὸ ἔλασσον καὶ τὰ φύλλα· γράμματα δὲ ἔπεστιν οἷα τοῖς ὑακίνθοις καὶ τούτῳ. The inhabitants around Salamis relate that upon the death of Ajax, the flower first appeared on their land; it is white, tinged slightly with crimson, smaller than a lily, as are its leaves; on it too, as with the hyacinth, letters appear. λέγω δέ ὁ περί ὁ Σαλαμίς οἰκέω ἀποθνῄσκω αἴας ὁ ἄνθος σφεῖς ἐν ὁ γῆ τότε φαίνω πρῶτος λευκός εἰμί ὑπέρυθρος κρίνω καί αὐτός ἐλάσσων καί ὁ φύλλον γράμμα δέ ἔπειμι οἷος ὁ ὑάκινθος καί οὗτος 0
1.35.4 2 λόγον δὲ τῶν μὲν Αἰολέων τῶν ὕστερον οἰκησάντων Ἴλιον ἐς τὴν κρίσιν τὴν ἐπὶ τοῖς ὅπλοις ἤκουσα, οἳ τῆς ναυαγίας Ὀδυσσεῖ συμβάσης ἐξενεχθῆναι κατὰ τὸν τάφον τὸν Αἴαντος τὰ ὅπλα λέγουσι· τὸ δὲ ἐς τὸ μέγεθος αὐτοῦ Μυσὸς ἔλεγεν ἀνήρ. Regarding the judgment made over the arms, I have heard the account given by those Aeolians who later inhabited Ilium: they say that Odysseus, after being shipwrecked, had his weapons washed ashore at the tomb of Ajax; a certain Mysian, however, spoke concerning the greatness of Ajax's stature. λόγος δέ ὁ μέν Αἰολεύς ὁ ὕστερον οἰκέω Ἴλιον εἰς ὁ κρίσις ὁ ἐπί ὁ ὅπλον ἀκούω ὅς ὁ ναυαγία Ὀδυσσεύς συμβάσῃ ἐξενέγκω κατά ὁ τάφος ὁ αἴας ὁ ὅπλον λέγω ὁ δέ εἰς ὁ μέγεθος αὐτός μύσος λέγω ἀνήρ 0
1.35.5 1 τοῦ γὰρ τάφου τὰ πρὸς τὸν αἰγιαλὸν ἔφασκεν ἐπικλύσαι τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ἔσοδον ἐς τὸ μνῆμα οὐ χαλεπὴν ποιῆσαι, καί με τοῦ νεκροῦ τὸ μέγεθος τεκμαίρεσθαι τῇδε ἐκέλευε· He said that the sea had washed up against the tomb on the side facing the coast, making access into the tomb itself not difficult; and he gave me a point from which to judge the size of the dead man's body. ὁ γάρ τάφος ὁ πρός ὁ αἰγιαλός φάσκω ἐπικλύζω ὁ θάλασσα καί ὁ ἔσοδος εἰς ὁ μνῆμα οὐ χαλεπός ποιέω καί ἐγώ ὁ νεκρός ὁ μέγεθος τεκμαίρομαι τῇδε κελεύω 0
1.35.5 2 πεντάθλου γὰρ παιδὸς εἶναί οἱ κατὰ δίσκον μάλιστα τὰ ἐπὶ τοῖς γόνασιν ὀστᾶ, καλουμένας δὲ ὑπὸ τῶν ἰατρῶν μύλας. He claimed that the kneecaps (called by doctors "myloi") were about the size of the discus of a boy-competitor in the pentathlon. πένταθλον γάρ παῖς εἰμί ὁ κατά δίσκος μάλιστα ὁ ἐπί ὁ γόνυ ὀστέον καλέω δέ ὑπό ὁ ἰατρός μύλα 0
1.35.5 3 ἐγὼ δέ, ὁπόσοι μὲν οἰκοῦσιν ἔσχατοι Κελτῶν ἔχοντες ὅμορον τῇ διὰ κρυμὸν ἐρήμῳ, οὓς Καβαρεῖς ὀνομάζουσι, τούτων μὲν οὐκ ἐθαύμασα τὸ μῆκος, οἳ νεκρῶν οὐδέν τι διαφόρως ἔχουσιν Αἰγυπτίων· Now, for my part, having seen those among the Celts who dwell furthest away, bordering that wilderness of frost and called the Cabares, I was not astonished at their great stature, since their dead are no different at all from the Egyptians in this regard. ἐγώ δέ ὁπόσος μέν οἰκέω ἔσχατος Κελτός ἔχω ὅμορος ὁ διά κρυμός ἐρήμιος ὅς Καβαρεῖς ὀνομάζω οὗτος μέν οὐ θαυμάζω ὁ μῆκος ὅς νεκρός οὐδείς τις διαφόρως ἔχω Αἰγύπτιος 0
1.35.5 4 ὁπόσα δὲ ἄξια ἐφαίνετο εἶναί μοι θέας, διηγήσομαι. But whatever else seemed to me worthy of note I will describe. ὁπόσος δέ ἄξιος φαίνω εἰμί ἐγώ θέα διηγέομαι 0
1.35.6 1 Μάγνησι τοῖς ἐπὶ Ληθαίῳ Πρωτοφάνης τῶν ἀστῶν ἀνείλετο ἐν Ὀλυμπίᾳ νίκας ἡμέρᾳ μιᾷ παγκρατίου καὶ πάλης· Protophanes, among the citizens of Magnesia on the Lethaios, gained victory at Olympia in both the pankration and wrestling on the same day. Μάγνης ὁ ἐπί Ληθαῖος Πρωτοφάνης ὁ ἄστυ ἀναιρέω ἐν Ὀλυμπία νίκη ἡμέρα εἷς παγκράτιον καί πάλη 0
1.35.6 2 τούτου λῃσταὶ κερδανεῖν πού τι δοκοῦντες ἐσῆλθον ἐς τὸν τάφον, ἐπὶ δὲ τοῖς λῃσταῖς ἐσῄεσαν ἤδη θεασόμενοι τὸν νεκρὸν τὰς πλευρὰς οὐκ ἔχοντα διεστώσας, ἄλλά οἱ συμφυὲς ἦν ὅσον ἀπʼ ὤμων ἐς τὰς ἐλαχίστας πλευράς, καλουμένας δὲ ὑπὸ τῶν ἰατρῶν νόθας. Robbers, believing perhaps that they could profit in some way, broke into his tomb; however, people soon entered the tomb after these robbers and saw clearly that the dead man's ribs were not separated, but rather joined together continuously from the shoulders down to the lowest ribs, which are called "false" by physicians. οὗτος λῃστής κερδαίνω ποῦ τις δοκέω εἰσέρχομαι εἰς ὁ τάφος ἐπί δέ ὁ ληστής εἰσέρχομαι ἤδη θεάομαι ὁ νεκρός ὁ πλευρά οὐ ἔχω δίστημι ἄλλος ὁ σύμφυτος εἰμί ὅσος ἀπό ὦμος εἰς ὁ ἐλάχιστος πλευρά καλέω δέ ὑπό ὁ ἰατρός νόθος 0
1.35.6 3 ἔστι δὲ Μιλησίοις πρὸ τῆς πόλεως Λάδη νῆσος, ἀπερρώγασι δὲ ἀπʼ αὐτῆς νησῖδες· To the Milesians, opposite their city, lies an island called Lade; a group of smaller islets are detached from it. εἰμί δέ Μιλήσιος πρό ὁ πόλις λάδη νῆσος ἀπορρήγνυμι δέ ἀπό αὐτός νησίς 0
1.35.6 4 Ἀστερίου τὴν ἑτέραν ὀνομάζουσι καὶ τὸν Ἀστέριον ἐν αὐτῇ ταφῆναι λέγουσιν, εἶναι δὲ Ἀστέριον μὲν Ἄνακτος, Ἄνακτα δὲ Γῆς παῖδα· One of these islands they call Asterius, and they say that Asterius was buried upon it. Ἀστέριος ὁ ἕτερος ὀνομάζω καί ὁ ἀστέριον ἐν αὐτός θάπτω λέγω εἰμί δέ ἀστέριον μέν ἄναξ ἄναξ δέ γῆ παῖς 0
1.35.6 5 ἔχει δʼ οὖν ὁ νεκρὸς οὐδέν τι μεῖον πηχῶν δέκα. This Asterius, they say, was the son of Anax, and Anax himself was a son of Earth. ἔχω δέ οὖν ὁ νεκρός οὐδείς τις μείων πηχῠ́ς δέκα 0
1.35.7 1 τὸ δʼ ἐμοὶ θαῦμα παρασχόν, Λυδίας τῆς ἄνω πόλις ἐστὶν οὐ μεγάλη Τημένου θύραι· But what struck me as remarkable is this: there is a small city called Temenothyrae in Upper Lydia. ὁ δέ ἐγώ θαῦμα παρασχύω Λυδία ὁ ἄνω πόλις εἰμί οὐ μέγας τιθήνημι θύρα 0
1.35.7 2 ἐνταῦθα παραραγέντος λόφου διὰ χειμῶνα ὀστᾶ ἐφάνη τὸ σχῆμα παρέχοντα ἐς πίστιν ὡς ἔστιν ἀνθρώπου, ἐπεὶ διὰ μέγεθος οὐκ ἔστιν ὅπως ἂν ἔδοξεν. Here, when a hillside had collapsed due to heavy rainfall, bones were exposed, appearing in their form plainly human; however, their size was so extraordinary that no one could reasonably consider them human. ἐνταῦθα παραρήγνυμι λόφος διά χειμών ὀστέον φαίνω ὁ σχῆμα παρέχω εἰς πίστις ὡς εἰμί ἄνθρωπος ἐπεί διά μέγεθος οὐ εἰμί ὅπως ἄν δοκέω 0
1.35.7 3 αὐτίκα δὲ λόγος ἦλθεν ἐς τοὺς πολλοὺς Γηρυόνου τοῦ Χρυσάορος εἶναι μὲν τὸν νεκρόν, εἶναι δὲ καὶ τὸν θρόνον· Immediately among the common people spread the story that the remains belonged to Geryon, the son of Chrysaor, and that his throne was there as well. αὐτίκα δέ λόγος ἔρχομαι εἰς ὁ πολύς Γηρυόνης ὁ χρυσάορος εἰμί μέν ὁ νεκρός εἰμί δέ καί ὁ θρόνος 0
1.35.7 4 καὶ γὰρ θρόνος ἀνδρός ἐστιν ἐνειργασμένος ὄρους λιθώδει προβολῇ· Indeed, there is a throne carved into a rocky projection of the mountain in the shape suitable for a man. καί γάρ θρόνος ἀνήρ εἰμί ἐνεργάζομαι ὄρος λιθώδης προβολή 0
1.35.7 5 καὶ χείμαρρόν τε ποταμὸν Ὠκεανὸν ἐκάλουν καὶ βοῶν ἤδη κέρασιν ἔφασάν τινας ἐντυχεῖν ἀροῦντας, διότι ἔχει λόγος βοῦς ἀρίστας θρέψαι τὸν Γηρυόνην. Moreover, they named a torrent nearby the Ocean, and some even claimed that men, while ploughing their fields, encountered horns of cattle, since tradition holds that Geryon reared cattle of surpassing excellence. καί χείμαρρος τε ποταμός Ὠκεανός καλέω καί βοῦς ἤδη κέρας φημί τις ἐντυγχάνω ἀρόω διότι ἔχω λόγος βοῦς Ἀρίστας τρέφω ὁ Γηρυόνης 0
1.35.8 1 ἐπεὶ δέ σφισιν ἐναντιούμενος ἀπέφαινον ἐν Γαδείροις εἶναι Γηρυόνην, οὗ μνῆμα μὲν οὔ, δένδρον δὲ παρεχόμενον διαφόρους μορφάς, ἐνταῦθα οἱ τῶν Λυδῶν ἐξηγηταὶ τὸν ὄντα ἐδείκνυον λόγον, ὡς εἴη μὲν ὁ νεκρὸς Ὕλλου, παῖς δὲ Ὕλλος εἴη Γῆς, ἀπὸ τούτου δὲ ὁ ποταμὸς ὠνομάσθη· When, however, objecting to them, I pointed out that Geryon was in Gadeira, where no tomb existed, but only a tree taking various forms, the Lydian interpreters related here the real tradition: that the corpse belonged rather to Hyllus, and that Hyllus was a son of Earth, and from him the river was named. ἐπεί δέ σφεῖς ἐναντιόομαι ἀποφαίνω ἐν γαδειροί εἰμί Γηρυόνης ὅς μνῆμα μέν οὐ δένδρον δέ παρέχομαι διάφορος μορφή ἐνταῦθα ὁ ὁ Λυδός ἐξηγητής ὁ εἰμί δείκνυμι λόγος ὡς εἴην μέν ὁ νεκρός ὕλλος παῖς δέ Ὕλλος εἴην γῆ ἀπό οὗτος δέ ὁ ποταμός ὀνομάζω 0
1.35.8 2 Ἡρακλέα δὲ διὰ τὴν παρʼ Ὀμφάλῃ ποτὲ ἔφασαν δίαιταν Ὕλλον ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καλέσαι τὸν παῖδα. They further claimed that, because of his former stay with Omphale, Heracles later named his own son Hyllus after this river. Ἡρακλῆς δέ διά ὁ παρά ὀμφαλός ποτέ φημί δίαιτα ὕλλον ἀπό ὁ ποταμός καλέω ὁ παῖς 0