Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 5.18

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
5.18.1 1 τῆς χώρας δὲ ἐπὶ τῇ λάρνακι τῆς δευτέρας ἐξ ἀριστερῶν μὲν γίνοιτο ἂν ἡ ἀρχὴ τῆς περιόδου. On the chest, regarding the second region, one may best begin describing the images from the left. ὁ χώρα δέ ἐπί ὁ λάρναξ ὁ δεύτερος ἐκ ἀριστερός μέν γίγνομαι ἄν ὁ ἀρχή ὁ περίοδος 0
5.18.1 2 πεποίηται δὲ γυνὴ παῖδα λευκὸν καθεύδοντα ἀνέχουσα τῇ δεξιᾷ χειρί, τῇ δὲ ἑτέρᾳ μέλανα ἔχει παῖδα καθεύδοντι ἐοικότα, ἀμφοτέρους διεστραμμένους τοὺς πόδας. A woman is depicted holding, in her right hand, a white child who is sleeping; in the other hand she holds a black child, who likewise appears asleep; both have their feet crossed. ποιέω δέ γυνή παῖς λευκός καθεύδω ἀνέχω ὁ δεξιός χείρ ὁ δέ ἕτερος μέλας ἔχω παῖς καθεύδω ἔοικα ἀμφότερος διαστρέφω ὁ πούς 0
5.18.1 3 δηλοῖ μὲν δὴ καὶ τὰ ἐπιγράμματα, συνεῖναι δὲ καὶ ἄνευ τῶν ἐπιγραμμάτων ἔστι Θάνατόν τε εἶναι σφᾶς καὶ Ὕπνον καὶ ἀμφοτέροις Νύκτα αὐτοῖς τροφόν. Although the inscriptions also explain them, it is clear even without these inscriptions that they are Death and Sleep, and Night serves as nurse to them both. δηλόω μέν δή καί ὁ ἐπίγραμμα σύνειμι δέ καί ἄνευ ὁ ἐπιγράμμα εἰμί θάνατος τε εἰμί σφεῖς καί ὕπνος καί ἀμφότερος νύξ αὐτός τροφός 0
5.18.2 1 γυνὴ δὲ εὐειδὴς γυναῖκα αἰσχρὰν κολάζουσα καὶ τῇ μὲν ἀπάγχουσα αὐτήν, τῇ δὲ ῥάβδῳ παίουσα, Δίκη ταῦτα Ἀδικίαν δρῶσά ἐστι· A beautiful woman punishing an ugly one, strangling her with one hand and striking her with a rod in the other, is Justice acting against Injustice. γυνή δέ εὐειδής γυνή αἰσχρός κολάζω καί ὁ μέν ἀπάγχω αὐτός ὁ δέ ῥάβδος παίουσα δίκη οὗτος ἀδικία δράω εἰμί 0
5.18.2 2 δύο δὲ ἄλλας γυναῖκας ἐς ὅλμους καθικνουμένας ὑπέροις, φάρμακα εἰδέναι σφᾶς νομίζουσιν, ἐπεὶ ἄλλως γε οὐδὲν ἐς αὐτάς ἐστιν ἐπίγραμμα. Two other women, reaching down into mortars with pestles, are thought to have knowledge of poisons, since otherwise there is no inscription concerning them. δύο δέ ἄλλος γυνή εἰς ὅλμος καθικνέομαι ὑπέροις φάρμακον οἶδα σφεῖς νομίζω ἐπεί ἄλλως γε οὐδέν εἰς αὐτός εἰμί ἐπίγραμμα 0
5.18.2 3 τὰ δὲ ἐς τὸν ἄνδρα τε καὶ γυναῖκα ἑπομένην αὐτῷ τὰ ἔπη δηλοῖ τὰ ἑξάμετρα· The hexameter verses beneath the man and the woman accompanying him explain who they are. ὁ δέ εἰς ὁ ἀνήρ τε καί γυνή ἕπομαι αὐτός ὁ ἔπος δηλόω ὁ ἑξάμετρος 0
5.18.2 4 λέγει γὰρ δὴ οὕτως· For they say thus: λέγω γάρ δή οὕτως 0
5.18.2 5 Ἴδας Μάρπησσαν καλλίσφυρον, ἃν οἱ Ἀπόλλων ἅρπασε, τὰν Εὐανοῦ ἄγει πάλιν οὐκ ἀέκουσαν. "Idas brings back fair-ankled Marpessa, daughter of Evenus, whom Apollo had seized, and she does not go unwillingly." Ἶας μαρπάζω καλλίσφυρος ἅν ὁ Ἀπόλλων ἁρπάζω ὁ Εὐανός ἄγω πάλιν οὐ ἄεκος 0
5.18.3 1 χιτῶνα δὲ ἐνδεδυκὼς ἀνὴρ τῇ μὲν δεξιᾷ κύλικα, τῇ δὲ ἔχων ἐστὶν ὅρμον, λαμβάνεται δὲ αὐτῶν Ἀλκμήνη· A man, wearing a tunic, holds a goblet in his right hand and a necklace in his left; Alcmene is depicted accepting these gifts. χιτών δέ ἐνδύω ἀνήρ ὁ μέν δεξιός κύλιξ ὁ δέ ἔχω εἰμί ὅρμος λαμβάνομαι δέ αὐτός Ἀλκμήνη 0
5.18.3 2 πεποίηται δὲ ἐς τὸν λόγον τῶν Ἑλλήνων ὡς συγγένοιτο Ἀλκμήνῃ Ζεὺς Ἀμφιτρύωνι εἰκασθείς. The scene is created according to the Greek myth that Zeus, disguised as Amphitryon, had intercourse with Alcmene. ποιέω δέ εἰς ὁ λόγος ὁ Ἕλλην ὡς συγγίγνομαι Ἀλκμήνη Ζεύς Ἀμφιτρύων εἰκάζω 0
5.18.3 3 Μενέλαος δὲ θώρακά τε ἐνδεδυκὼς καὶ ἔχων ξίφος ἔπεισιν Ἑλένην ἀποκτεῖναι, δῆλα ὡς ἁλισκομένης Ἰλίου. Nearby Menelaus, clad in armor and wielding a sword, rushes forward intending to kill Helen; clearly Troy has been captured. Μενέλαος δέ θώραξ τε ἐνδύω καί ἔχω ξίφος ἔπειμι Ἑλένη ἀποκτείνω δῆλος ὡς ἁλίσκομαι Ἴλιον 0
5.18.3 4 Μηδείας δὲ ἐπὶ θρόνου καθημένης Ἰάσων ἐν δεξιᾷ, τῇ δὲ Ἀφροδίτη παρέστηκε· Medea is seated upon a throne, and beside her Jason stands on her right hand; Aphrodite is beside her on the other side. Μήδεια δέ ἐπί θρόνος κάθημαι Ἰάσων ἐν δεξιός ὁ δέ Ἀφροδίτη παρίστημι 0
5.18.3 5 γέγραπται δὲ καὶ ἐπίγραμμα ἐπʼ αὐτοῖς· There is also an epigram written beneath these figures: γράφω δέ καί ἐπίγραμμα ἐπί αὐτός 0
5.18.3 6 Μήδειαν Ἰάσων γαμέει, κέλεται δʼ Ἀφροδίτα. "Jason is marrying Medea, and Aphrodite commands." Μήδεια Ἰάσων γαμέω κέλομαι δέ Ἀφροδίτη 0
5.18.4 1 πεποίηνται δὲ καὶ ᾄδουσαι Μοῦσαι καὶ Ἀπόλλων ἐξάρχων τῆς ᾠδῆς, καί σφισιν ἐπίγραμμα γέγραπται· Λατοΐδας οὗτος τάχʼ ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων· Μοῦσαι δʼ ἀμφʼ αὐτόν, χαρίεις χορός, αἷσι κατάρχει. Also represented are the Muses singing, with Apollo leading the song, and inscribed for them is the following epigram: "This is Leto's son, the far-shooting lord Apollo; around him are the Muses, a lovely chorus, whom he leads in song." ποιέω δέ καί ᾄδω Μοῦσα καί Ἀπόλλων ἐξάρχων ὁ ᾠδή καί σφεῖς ἐπίγραμμα γράφω Λατοΐδης οὗτος τάχα ἄναξ Ἑκάεργος Ἀπόλλων Μοῦσα δέ ἀμφί αὐτός χαρίεις χορός ὅς κατάρχω 0
5.18.4 2 Ἄτλας δὲ ἐπὶ μὲν τῶν ὤμων κατὰ τὰ λεγόμενα οὐρανόν τε ἀνέχει καὶ γῆν, φέρει δὲ καὶ τὰ Ἑσπερίδων μῆλα. Atlas, it is said, supports heaven and earth upon his shoulders, and he also holds the apples of the Hesperides. Ἄτλας δέ ἐπί μέν ὁ ὦμος κατά ὁ λέγω οὐρανός τε ἀνέχω καί γῆ φέρω δέ καί ὁ Ἑσπερίδες μῆλον 0
5.18.4 3 ὅστις δέ ἐστιν ὁ ἀνὴρ ὁ ἔχων τὸ ξίφος καὶ ὁ ἐπὶ τὸν Ἄτλαντα ἐρχόμενος, ἰδίᾳ μὲν ἐπʼ αὐτῷ γεγραμμένον ἐστὶν οὐδέν, δῆλα δὲ ἐς ἅπαντας Ἡρακλέα εἶναι. As for the man holding a sword and approaching Atlas, there is no inscription to identify him specifically, but it is clear to everyone that he is Heracles. ὅστις δέ εἰμί ὁ ἀνήρ ὁ ἔχω ὁ ξίφος καί ὁ ἐπί ὁ Ἄτλας ἔρχομαι ἰδίᾳ μέν ἐπί αὐτός γράφω εἰμί οὐδείς δῆλος δέ εἰς ἅπας Ἡρακλῆς εἰμί 0
5.18.4 4 γέγραπται δὲ καὶ ἐπὶ τούτοις· Ἄτλας οὐρανὸν οὗτος ἔχει, τὰ δὲ μᾶλα μεθήσει. There is also another inscription with these figures: "This Atlas holds up the sky, but soon he will surrender the apples." γράφω δέ καί ἐπί οὗτος Ἄτλας οὐρανός οὗτος ἔχω ὁ δέ μᾶλον μέθη 0
5.18.5 1 ἔστι δὲ καὶ Ἄρης ὅπλα ἐνδεδυκώς, Ἀφροδίτην ἄγων· There is also an image of Ares, clad in armor, leading away Aphrodite; εἰμί δέ καί Ἄρης ὅπλον ἐνδύω Ἀφροδίτη ἄγω 0
5.18.5 2 ἐπίγραμμα δὲ Ἐνυάλιός ἐστιν αὐτῷ. upon this statue is inscribed the name Enyalios. ἐπίγραμμα δέ ἐνυάλιος εἰμί αὐτός 0
5.18.5 3 πεποίηται δὲ καὶ Θέτις παρθένος, λαμβάνεται δὲ αὐτῆς Πηλεύς, καὶ ἀπὸ τῆς χειρὸς τῆς Θέτιδος ὄφις ἐπὶ τὸν Πηλέα ἐστὶν ὁρμῶν. Depicted too is Thetis, in the form of a maiden, being seized by Peleus, while from the hand of Thetis a serpent rushes forth against Peleus. ποιέω δέ καί Θέτις παρθένος λαμβάνομαι δέ αὐτός Πηλεύς καί ἀπό ὁ χείρ ὁ Θέτις ὄφις ἐπί ὁ πηλεύς εἰμί ὁρμάω 0
5.18.5 4 αἱ δὲ ἀδελφαὶ Μεδούσης ἔχουσαι πτερὰ πετόμενον Περσέα εἰσὶ διώκουσαι· The sisters of Medusa are represented pursuing Perseus as he flies, equipped themselves with wings; ὁ δέ ἀδελφή Μεδούσα ἔχω πτερόν πέτομαι Περσεύς εἰμί διώκω 0
5.18.5 5 τὸ δὲ ὄνομα ἐπὶ τῷ Περσεῖ γέγραπται μόνῳ. however, only Perseus's name is inscribed. ὁ δέ ὄνομα ἐπί ὁ Περσεύς γράφω μόνος 0
5.18.6 1 στρατιωτικὰ δὲ ἐπὶ τῇ τρίτῃ χώρᾳ τῆς λάρνακος· τὸ μὲν πολύ εἰσιν ἐν αὐτοῖς οἱ πεζοί, πεποίηνται δὲ καὶ ἐπὶ συνωρίδων ἱππεῖς. On the third side of the chest there are military scenes; most of those depicted are foot-soldiers, but horsemen riding pairs of chariot horses are also represented. στρατιωτικός δέ ἐπί ὁ τρίτος χώρα ὁ λάρναξ ὁ μέν πολύ εἰμί ἐν αὐτός ὁ πεζός ποιέω δέ καί ἐπί συνωρίς ἱππεύς 0
5.18.6 2 ἐπὶ δὲ τοῖς στρατιώταις ἔστιν εἰκάζειν συνιέναι μὲν σφᾶς ἐς μάχην, συνιέναι δὲ καὶ ἀσπασομένους τε καὶ ἀναγνωριοῦντας ἀλλήλους. Regarding these soldiers, one may interpret them either as gathering for battle or as meeting to greet and recognize one another. ἐπί δέ ὁ στρατιώτης εἰμί εἰκάζω συνίημι μέν σφεῖς εἰς μάχη συνίημι δέ καί ἀσπάζομαι τε καί ἀναγνωρίζω ἀλλήλων 0
5.18.6 3 λέγεται δὲ καὶ ἐς ἀμφότερα ὑπὸ τῶν ἐξηγητῶν, καὶ τοῖς μέν ἐστιν εἰρημένον Αἰτωλοὺς τοὺς μετὰ Ὀξύλου καὶ Ἠλείους εἶναι τοὺς ἀρχαίους, ἀπαντᾶν δὲ σφᾶς γένους τε μνήμῃ τοῦ ἐξ ἀρχῆς καὶ εὔνοιαν ἐνδεικνυμένους ἐς ἀλλήλους· οἱ δὲ συνιέναι φασὶν ἐς ἀγῶνα τὰ στρατιωτικά, Πυλίους δὲ εἶναι καὶ Ἀρκάδας παρά τε Φειὰν πόλιν καὶ ποταμὸν μαχουμένους Ἰάρδανον. Both interpretations are offered by the guides. λέγω δέ καί εἰς ἀμφότερος ὑπό ὁ ἐξηγητής καί ὁ μέν εἰμί λέγω Αἰτωλός ὁ μετά ὀξύς καί Ἠλεῖος εἰμί ὁ ἀρχαῖος ἀπαντάω δέ σφεῖς γένος τε μνήμη ὁ ἐκ ἀρχή καί εὔνοια ἐνδείκνυμι εἰς ἀλλήλων ὁ δέ συνίημι φημί εἰς ἀγών ὁ στρατιωτικός Πυλίος δέ εἰμί καί Ἀρκάς παρά τε φειή πόλις καί ποταμός μάχομαι Ἰάρδανος 0
5.18.7 1 ταῦτα μὲν δὴ οὐδὲ ἀρχὴν ἀποδέξαιτο ἄν τις, ὡς ὁ τοῦ Κυψέλου πρόγονος Κορίνθιός τε ὢν καὶ τὴν λάρνακα αὑτῷ ποιούμενος κτῆμα, ὁπόσα μὲν Κορινθίοις ἦν ἐπιχώρια, ἑκὼν ὑπερέβαινεν, ἃ δὲ ξενικά τε καὶ οὐδὲ ἄλλως ἥκοντα ἐς δόξαν, ἐτεχνᾶτο ἐπὶ τῇ λάρνακι· Indeed, no one would accept, even at the outset, that the ancestor of Cypselus—a Corinthian himself and one who was making this chest his own possession—would willingly pass over everything native to Corinth, while carefully introducing upon the chest foreign matters and others not otherwise renowned. οὗτος μέν δή οὐδέ ἀρχή ἀποδέχομαι ἄν τις ὡς ὁ ὁ Κύψελος πρόγονος Κορίνθιος τε εἰμί καί ὁ λάρναξ ἑαυτοῦ ποιέω κτῆμα ὁπόσος μέν Κορίνθιος εἰμί ἐπιχώριος ἑκών ὑπερβαίνω ὅς δέ ξενικός τε καί οὐδέ ἄλλως ἥκω εἰς δόξα τεχνάομαι ἐπί ὁ λάρναξ 0
5.18.7 2 αὐτῷ μέντοι παρίστατο ἐμοὶ ταῦτα εἰκάζειν. Nevertheless, it seems appropriate to me to conjecture these things. αὐτός μέντοι παρίστημι ἐγώ οὗτος εἰκάζω 0
5.18.7 3 Κυψέλῳ καὶ τοῖς προγόνοις ἐκ τῶνδε Γονούσσης ἦν γένος ἐξ ἀρχῆς γονούσης τῆς ὑπὲρ Σικυῶνος, καὶ πρόγονός σφισιν ἦν Μέλας ὁ Ἀντάσου· Cypselus and his ancestors originally belonged to the stock of Gonussa, which is situated above Sicyon, and their forefather was Melas, son of Antasus. Κυψέλος καί ὁ πρόγονος ἐκ ὅδε γονούς εἰμί γένος ἐκ ἀρχή γονεύς ὁ ὑπέρ Σικυών καί πρόγονος σφεῖς εἰμί μέλας ὁ Ἀντάσος 0
5.18.8 1 Μέλανα δὲ καὶ τὸν σὺν αὐτῷ στρατὸν κατὰ τὰ προειρημένα μοι καὶ ἐν τῇ Κορινθίᾳ συγγραφῇ οὐκ ἤθελεν Ἀλήτης συνοίκους δέξασθαι, γεγονός οἱ μάντευμα ἐκ Δελφῶν ὑφορώμενος, ἐς ὃ θεραπείᾳ τε τῇ πάσῃ χρώμενον καὶ Μέλανα καὶ ὁπότε ἀπελασθείη σὺν δεήσει ἐπανιόντα αὖθις ἐδέξατο καὶ ἄκων Ἀλήτης. According to what I have already mentioned also in my description of Corinth, Aletes was at first unwilling to accept Melas and his army as fellow settlers, suspecting a prophecy given to him from Delphi. μέλας δέ καί ὁ σύν αὐτός στρατός κατά ὁ προείρω ἐγώ καί ἐν ὁ Κορινθία συγραφή οὐ ἐθέλω ἀλήτης σύνοικος δέχομαι γίγνομαι ὁ μάντευμα ἐκ Δελφοί ὑφοράω εἰς ὅς θεραπεία τε ὁ πᾶς χράομαι καί μέλας καί ὁπότε ἀπελαύνω σύν δέω ἔπειμι αὖθις δέχομαι καί ἄκων ἀλήτης 0
5.18.8 2 τοῦτο τὸ στρατιωτικὸν τεκμαίροιτο ἄν τις τοὺς ἐπὶ τῇ λάρνακι εἰργασμένους εἶναι. Thus, only after Melas had applied every sort of persuasion and entreaty, and after he had been driven away and returned again in supplication, did Aletes accept him, though reluctantly. οὗτος ὁ στρατιωτικός τεκμαίρομαι ἄν τις ὁ ἐπί ὁ λάρναξ ἔργάζομαι εἰμί 0