Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 5.5

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
5.5.1 1 χρόνῳ δὲ ὕστερον Ἀριστότιμος ὁ Δαμαρέτου τοῦ Ἐτύμονος τυραννίδα ἔσχεν ἐν Ἠλείᾳ, συμπαρασκευάσαντος αὐτῷ τὰ ἐς τὴν ἐπίθεσιν Ἀντιγόνου τοῦ Δημητρίου βασιλεύοντος ἐν Μακεδονίᾳ· Some time later Aristotimus, the son of Damaretus and grandson of Etymon, gained the tyranny in Elis, aided in his coup by Antigonus the son of Demetrius, who was king of Macedonia at that time. χρόνος δέ ὕστερον Ἀριστότιμος ὁ Δάμαρις ὁ τύμονος τυραννίς ἔχω ἐν Ἤλις συμπαρασκευάζω αὐτός ὁ εἰς ὁ ἐπίθεσις Ἀντίγονος ὁ Δημήτριος βασιλεύω ἐν Μακεδονία 0
5.5.1 2 τὸν δὲ Ἀριστότιμον μῆνας τυραννήσαντα ἓξ καταλύουσιν ἐπαναστάντες Χίλων καὶ Ἑλλάνικος καὶ Λάμπις τε καὶ Κύλων, οὗτος δὲ καὶ αὐτοχειρίᾳ τὸν τύραννον ἀπέκτεινεν ὁ Κύλων ἐπὶ Διὸς Σωτῆρος βωμὸν καταφυγόντα ἱκέτην. After Aristotimus had ruled as a tyrant for six months, he was overthrown when Chilon, Hellanicus, Lampis, and Cylon rose in revolt against him; Cylon himself slew the tyrant with his own hand when Aristotimus had taken refuge as a suppliant at the altar of Zeus the Savior. ὁ δέ Ἀριστότιμος μήν τυραννέω ἕξ καταλύω ἐπανίστημι Χίλων καί Ἑλλάνικος καί λάμπις τε καί κύλων οὗτος δέ καί αὐτοχειρίᾳ ὁ τύραννος ἀποκτείνω ὁ κύλων ἐπί Ζεύς σωτήρ βωμός καταφεύγω ἱκέτης 0
5.5.1 3 τὰ μὲν δὴ ἐς πόλεμον τοιαῦτα ὑπῆρχεν Ἠλείοις, ὡς περὶ αὐτῶν ἡμῖν ἐν τῷ παρόντι ἀπαριθμῆσαι μετρίως· Such, then, were the affairs of war among the Eleans, as I thought fit to recount them briefly at this point. ὁ μέν δή εἰς πόλεμος τοιοῦτος ὑπάρχω Ἠλεῖος ὡς περί αὐτός ἐγώ ἐν ὁ παρών ἀπαριθμέω μετρίως 0
5.5.2 1 θαυμάσαι δʼ ἄν τις ἐν τῇ γῇ τῇ Ἠλείᾳ τήν τε βύσσον, ὅτι ἐνταῦθα μόνον, ἑτέρωθι δὲ οὐδαμοῦ τῆς Ἑλλάδος φύεται, καὶ ὅτι ἐν τῇ ὑπερορίᾳ καὶ οὐκ ἐντὸς τῆς χώρας αἱ ἵπποι σφίσιν ἐκύισκον ἐκ τῶν ὄνων. One might marvel in the land of Elis at their flax, firstly because it grows here and nowhere else in Greece, and secondly that their mares conceive from asses only outside their borders and never within their own land. θαυμάζω δέ ἄν τις ἐν ὁ γῆ ὁ Ἤλις ὁ τε βύσσος ὅτι ἐνταῦθα μόνος ἑτέρωθι δέ οὐδαμοῦ ὁ Ἑλλάς φύω καί ὅτι ἐν ὁ ὑπερορία καί οὐ ἐντός ὁ χώρα ὁ ἵππος σφεῖς κυίσκω ἐκ ὁ ὄνος 0
5.5.2 2 καὶ τούτου μὲν κατάραν τινὰ ἐλέγετο γενέσθαι τὸ αἴτιον· ἡ δὲ βύσσος ἡ ἐν τῇ Ἠλείᾳ λεπτότητος μὲν ἕνεκα οὐκ ἀποδεῖ τῆς Ἑβραίων, ἔστι δὲ οὐχ ὁμοίως ξανθή. The latter is said to be caused by a certain curse; as for the flax produced in Elis, it is not inferior in delicacy to that of the Hebrews, although it is not equally yellow. καί οὗτος μέν κατάρα τις λέγω γίγνομαι ὁ αἴτιος ὁ δέ βύσσος ὁ ἐν ὁ Ἤλις λεπτότης μέν ἕνεκα οὐ ἀποδέω ὁ Ἑβραῖος εἰμί δέ οὐ ὁμοίως ξανθός 0
5.5.3 1 ἰόντι δὲ ἀπὸ τῆς Ἠλείας χωρίον ἐστὶν ἐπὶ θάλασσαν καθῆκον, ὃ ὀνομάζεται μὲν Σαμικόν, ἐν δεξιᾷ δὲ ὑπὲρ αὐτὸ ἥ τε Τριφυλία καλουμένη καὶ πόλις ἐστὶν ἐν τῇ Τριφυλίᾳ Λέπρεος. As one travels from Elis, there is a district extending down toward the sea called Samicum, and on the right, above it, is the region known as Triphylia, within which lies the city of Lepreus. εἶμι δέ ἀπό ὁ Ἠλεία χωρίον εἰμί ἐπί θάλασσα καθήκω ὅς ὀνομάζω μέν Σαμικός ἐν δεξιός δέ ὑπέρ αὐτός ὅς τε Τριφυλία καλέω καί πόλις εἰμί ἐν ὁ Τριφυλία Λέπρεον 0
5.5.3 2 ἐθέλουσι μὲν δὴ οἱ Λεπρεᾶται μοῖρα εἶναι τῶν Ἀρκάδων, φαίνονται δὲ Ἠλείων κατήκοοι τὸ ἐξ ἀρχῆς ὄντες· Now, the Lepreans wish to be considered part of Arcadia, though from ancient times they clearly had been subject to the Eleans. ἐθέλω μέν δή ὁ Λεπρεάται μοῖρα εἰμί ὁ Ἀρκάς φαίνομαι δέ Ἠλεῖος κατήκοος ὁ ἐκ ἀρχή εἰμί 0
5.5.3 3 καὶ ὅσοι αὐτῶν Ὀλύμπια ἐνίκησαν, Ἠλείους ἐκ Λεπρέου σφᾶς ὁ κῆρυξ ἀνεῖπε. Indeed, whenever any Leprean was victorious at Olympia, the herald proclaimed him as an Elean from Lepreus. καί ὅσος αὐτός Ὀλύμπια νικάω Ἠλεῖος ἐκ Λέπρεον σφεῖς ὁ κῆρυξ ἀνείπω 0
5.5.3 4 καὶ Ἀριστοφάνης ἐποίησεν ὡς Λέπρεος εἴη πόλισμα Ἠλείων. Aristophanes also represented Lepreus as a town of the Eleans. καί Ἀριστοφάνης ποιέω ὡς Λέπρεον εἴην πόλισμα Ἠλεῖος 0
5.5.3 5 ἔστι δὲ ὁδὸς ἐς Λέπρεον ἀπὸ μὲν Σαμικοῦ τὸν Ἄνιγρον ποταμὸν ἀφέντι ἐν ἀριστερᾷ, ἑτέρα δὲ ἐξ Ὀλυμπίας, τρίτη δὲ ἐξ Ἤλιδος· The route to Lepreus from Samicum leaves the Anigrus River on the left. εἰμί δέ ὁδός εἰς λέπρεον ἀπό μέν Σαμικός ὁ ἄνιγρος ποταμός ἀφέντης ἐν ἀριστερός ἕτερος δέ ἐκ Ὀλυμπία τρίτος δέ ἐκ Ἠλίς 0
5.5.3 6 ἡμερήσιος δὲ αὐτῶν ἐστιν ἡ μακροτάτη. There is another road from Olympia, and a third from Elis, which is the longest, taking a full day's journey. ἡμερήσιος δέ αὐτός εἰμί ὁ μακροτάτη 0
5.5.4 1 τεθῆναι δὲ τῇ πόλει τὸ ὄνομά φασιν ἀπὸ τοῦ οἰκιστοῦ Λεπρέου τοῦ Πυργέως. They say that the city was named after its founder Lepreus, son of Pyrgeus. τίθημι δέ ὁ πόλις ὁ ὄνομα φημί ἀπό ὁ οἰκιστής Λέπρεον ὁ πυργεύς 0
5.5.4 2 ἐλέγετο δὲ καὶ ὡς πρὸς Ἡρακλέα ἐρίσειεν ὁ Λεπρέος μὴ ἀποδεῖν τοῦ Ἡρακλέους ἐσθίων· It is also said that Lepreus had contended with Heracles, claiming he was Heracles' equal in eating. λέγω δέ καί ὡς πρός Ἡρακλῆς ἐρίζω ὁ Λεπρεύς μή ἀποδέω ὁ Ἡρακλῆς ἐσθίω 0
5.5.4 3 ἐπεὶ δὲ ἑκάτερος βοῦν αὐτῶν ἐν ἴσῳ τῷ καιρῷ κατέσφαξε καὶ εὐτρέπισεν ἐς τὸ δεῖπνον, καὶ ἦν ὥσπερ καὶ ὑφίστατο ὁ Λεπρέος φαγεῖν οὐκ ἀδυνατώτερος τοῦ Ἡρακλέους, ἐτόλμησε τὸ μετὰ τοῦτο προ ς καλέσασθαι καὶ ἐς ἀγῶνα ὅπλων αὐτόν. When each of them slaughtered a bull in equal time and prepared it for dinner, and Lepreus proved himself equal to Heracles in eating, as he had asserted, he thereafter dared to challenge Heracles also to a contest of arms. ἐπεί δέ ἑκάτερος βοῦς αὐτός ἐν ἴσος ὁ καιρός κατασφάζω καί εὐτρεπίζω εἰς ὁ δεῖπνον καί εἰμί ὥσπερ καί ὑφίστημι ὁ Λεπρεύς ἐσθίω οὐ ἀδυνατέρος ὁ Ἡρακλῆς τολμάω ὁ μετά οὗτος πρό ς καλέω καί εἰς ἀγών ὅπλον αὐτός 0
5.5.4 4 καὶ ἀποθανεῖν τε Λεπρέον κρατηθέντα τῇ μάχῃ καὶ ἐν τῇ Φιγαλέων ταφῆναι λέγουσιν· οὐ μὴν εἶχόν γε οἱ Φιγαλεῖς ἀποφῆναι Λεπρέου μνῆμα. They relate that Lepreus was defeated in the fight and killed, and buried among the Phigalians; although, indeed, the Phigalians themselves could no longer identify Lepreus' tomb. καί ἀποθνῄσκω τε Λεπρέον κρατέω ὁ μάχη καί ἐν ὁ φιγαλεύς θάπτω λέγω οὐ μήν ἔχω γε ὁ φιγαλεύς ἀποφημί Λέπρεον μνῆμα 0
5.5.5 1 ἤδη δὲ ἤκουσα θυγατρὶ τοῦ Πυργέως Λεπρέᾳ προσποιούντων τὸν οἰκισμόν· But I have also heard that Lepreus attributed its founding to Leprea, daughter of Pyrgeus. ἤδη δέ ἀκούω θυγάτηρ ὁ πυργεύς Λεπρέα προσποιέω ὁ οἰκισμός 0
5.5.5 2 οἱ δὲ τοῖς πρῶτον οἰκήσασιν ἐν τῇ γῇ νόσον φασὶν ἐπιγενέσθαι λέπραν καὶ οὕτω τὸ ὄνομα λαβεῖν τὴν πόλιν ἐπὶ τῶν οἰκητόρων τῇ συμφορᾷ. Others say that when people first settled in this land, they were afflicted by a disease, leprosy (lepra), and that the city took its name from this calamity which befell its inhabitants. ὁ δέ ὁ πρῶτος οἰκέω ἐν ὁ γῆ νόσος φημί γίγνομαι λέπρα καί οὕτως ὁ ὄνομα λαμβάνω ὁ πόλις ἐπί ὁ οἰκήτωρ ὁ συμφορά 0
5.5.5 3 γενέσθαι δὲ οἱ Λεπρεῖταί σφισιν ἔλεγον ἐν τῇ πόλει Λευκαίου Διὸς ναὸν καὶ Λυκούργου τάφον τοῦ Ἀλέου καὶ ἄλλον Καύκωνος· τούτῳ δὲ καὶ ἐπίθημα ἄνδρα ἐπεῖναι λύραν ἔχοντα. The Lepreans said that they had in their city a temple of Zeus Leukaios (Of Leucas), and the tomb of Lykourgos, son of Aleus, and another tomb of Caucon; upon Caucon's tomb was a statue of a man holding a lyre. γίγνομαι δέ ὁ Λεπρεῖς σφεῖς λέγω ἐν ὁ πόλις Λευκαῖος Ζεύς ναός καί Λυκούργος τάφος ὁ ἀλέομαι καί ἄλλος Καύκων οὗτος δέ καί ἐπίθημα ἀνήρ εἰμί λύρα ἔχω 0
5.5.6 1 κατὰ δὲ ἐμὲ οὔτε μνῆμα ἐπίσημον οὔτε ἱερὸν ἦν θεῶν σφισιν οὐδενὸς πλήν γε Δήμητρος· πλίνθου δὲ καὶ τοῦτο ἐπεποίητο ὠμῆς καὶ οὐδὲν παρείχετο ἄγαλμα. In my time there was neither a notable tomb nor a shrine dedicated to any of the gods among them, except indeed one to Demeter; even this was constructed of unbaked brick and contained no image at all. κατά δέ ἐγώ οὔτε μνῆμα ἐπίσημος οὔτε ἱερός εἰμί θεός σφεῖς οὐδείς πλήν γε Δημήτηρ πλίνθος δέ καί οὗτος ποιέω ὠμός καί οὐδέν παρέχω ἄγαλμα 0
5.5.6 2 Λεπρεατῶν δέ ἐστιν οὐ πόρρω τῆς πόλεως Ἀρήνη καλουμένη πηγή, καὶ τὸ ὄνομα ἀπὸ τῆς Ἀφαρέως γυναικὸς τεθῆναι λέγουσι τῇ πηγῇ. Not far from the city of the Lepreans is a spring called Arene, and they say the spring was named after the wife of Aphareus. Λεπρεᾶται δέ εἰμί οὐ πόρρω ὁ πόλις ἀρήνη καλέω πηγή καί ὁ ὄνομα ἀπό ὁ Ἀφαρεύς γυνή τίθημι λέγω ὁ πηγή 0
5.5.7 1 ἀναστρέψαντι δὲ αὖθις ἐπὶ τὸ Σαμικὸν καὶ διοδεύοντι τὸ χωρίον, Ἄνιγρος ποταμὸς ἐκδίδωσιν ἐς θάλασσαν. Turning back again towards Samicum and traversing this area, one finds the river Anigrus flowing into the sea. ἀναστρέφω δέ αὖθις ἐπί ὁ Σαμικός καί διοδεύω ὁ χωρίον Ἄνιγρος ποταμός ἐκδίδωμι εἰς θάλασσα 0
5.5.7 2 τούτου τὸ ῥεῦμα τοῦ ποταμοῦ πολλάκις ἀνείργουσιν οἱ ἄνεμοι βίαιοι πνέοντες· φοροῦντες γὰρ κατʼ αὐτὸν τὴν θῖνα ἐκ τοῦ πελάγους ἐπέχουσι τοῦ πρόσω τὸ ὕδωρ. The swift winds blowing in from the open sea frequently block the flow of this river, driving sand along its course and hindering the current from moving forward. οὗτος ὁ ῥεῦμα ὁ ποταμός πολλάκις ἀπείργω ὁ ἄνεμος βίαιος πνέω φορέω γάρ κατά αὐτός ὁ θίς ἐκ ὁ πέλαγος ἔχω ὁ πρόσω ὁ ὕδωρ 0
5.5.7 3 ὁπότε οὖν ἀμφοτέρωθεν ἡ ψάμμος ὑπό τε τῆς θαλάσσης καὶ τὰ ἐντὸς ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ διάβροχος γένοιτο, ἐνταῦθα καὶ ὑποζυγίοις καὶ ἀνδρὶ ἔτι μᾶλλον εὐζώνῳ καταδῦναι κίνδυνός ἐστιν ἐς αὐτήν. Thus, whenever the sand becomes waterlogged both on the seaside from the ocean and inland by the river itself, there arises a danger that pack animals, and even more so lightly equipped men, may be engulfed in it. ὁπότε οὖν ἀμφοτέρωθεν ὁ ψάμμος ὑπό τε ὁ θάλασσα καί ὁ ἐντός ὑπό ὁ ποταμός διάβροχος γίγνομαι ἐνταῦθα καί ὑποζύγιον καί ἀνήρ ἔτι μᾶλλον εὔζωνος καταδύω κίνδυνος εἰμί εἰς αὐτός 0
5.5.8 1 ὁ δὲ Ἄνιγρος οὗτος ἐξ Ἀρκαδικοῦ μὲν κάτεισιν ὄρους Λαπίθου, παρέχεται δὲ εὐθὺς ἀπὸ τῶν πηγῶν ὕδωρ οὐκ εὐῶδες, ἀλλὰ καὶ δύσοσμον δεινῶς. This Anigrus river comes down from Mount Lapithus in Arcadia, providing from its very source water of a disagreeable nature, indeed terribly foul-smelling. ὁ δέ Ἄνιγρος οὗτος ἐκ Ἀρκαδικός μέν κάτειμι ὄρος Λαπίθης παρέχω δέ εὐθύς ἀπό ὁ πηγή ὕδωρ οὐ εὐώδης ἀλλά καί δύσοσμος δεινῶς 0
5.5.8 2 πρὶν δὲ ἢ καταδέξασθαι τὸν Ἀκίδαντα καλούμενον δῆλός ἐστιν οὐδὲ ἀρχὴν τρέφων ἰχθῦς· μετὰ δὲ τοῦτον ἐσβαλόντα ὅσοι τῶν ἰχθύων ὁμοῦ τῷ ὕδατι αὐτοῦ κατίασιν ἐς τὸν Ἄνιγρον, οὐ σφᾶς ἔτι ἐδωδίμους ἔχουσιν ἄνθρωποι, τὰ πρότερα, ἢν ἐντὸς ἁλῶσι τοῦ Ἀκίδαντος, ἐδωδίμους ὄντας. It is clearly evident that before receiving the stream called Acidas, it sustains no fish at all; after the Acidas flows into it, whatever fish come down into the Anigrus along with its waters become no longer edible for humans, though previously, when caught upstream in the Acidas, they were suitable for eating. πρίν δέ ἤ καταδέχομαι ὁ ἀκίδας καλέω δῆλος εἰμί οὐδέ ἀρχή τρέφω ἰχθύς μετά δέ οὗτος ἐμβάλλω ὅσος ὁ ἰχθύς ὁμοῦ ὁ ὕδωρ αὐτός κατίημι εἰς ὁ ἄνιγρος οὐ σφεῖς ἔτι ἐδωδίμος ἔχω ἄνθρωπος ὁ πρότερος ἐάν ἐντός ἅλωσις ὁ ἀκίδας ἐδωδίμος εἰμί 0
5.5.9 1 ὅτι δὲ τῷ Ἀκίδαντι ὄνομα Ἰάρδανος ἦν τὸ ἀρχαῖον, αὐτὸς μὲν οὐδαμόθεν συνεβαλόμην, ἀκούσας δὲ ἀνδρὸς Ἐφεσίου λέγω τὸν λόγον. As to the river Acidas having formerly borne the name Iardanus, I myself could not conjecture from any source; I merely repeat what I heard from a certain Ephesian. ὅτι δέ ὁ ἀκίδας ὄνομα Ἰάρδανος εἰμί ὁ ἀρχαῖος αὐτός μέν οὐδαμόθεν συμβάλλω ἀκούω δέ ἀνήρ Ἐφέσιος λέγω ὁ λόγος 0
5.5.9 2 τῷ δὲ Ἀνίγρῳ τὸ ἄτοπον εἶναι τῆς ὀσμῆς ἀπὸ τῆς γῆς πείθομαι διʼ ἧς ἄνεισι τὸ ὕδωρ, καθὰ δὴ καὶ τοῖς ὑπὲρ Ἰωνίας ἐστὶν ὕδασι τὸ αὐτὸ αἴτιον, ὁπόσων ἡ ἀτμὶς ὀλέθριός ἐστιν ἀνθρώπῳ. Regarding the Anigrus, I am convinced that the unusual nature of its odor is due to the earth through which its water rises; such is also the cause affecting the springs located beyond Ionia, whose vapor is deadly to humans. ὁ δέ Ἀνίγρος ὁ ἄτοπος εἰμί ὁ ὀσμή ἀπό ὁ γῆ πείθομαι διά ὅς ἀνίημι ὁ ὕδωρ καθά δή καί ὁ ὑπέρ Ἰωνία εἰμί ὕδωρ ὁ αὐτός αἴτιος ὁπόσος ὁ ἀτμίς ὀλέθριος εἰμί ἄνθρωπος 0
5.5.10 1 Ἑλλήνων δὲ οἱ μὲν Χίρωνα, οἱ δὲ ἄλλον Κένταυρον Πυλήνορα τοξευθέντα ὑπὸ Ἡρακλέους καὶ φυγόντα τραυματίαν φασὶν ἐν τῷ ὕδατι ἀπολοῦσαι τούτῳ τὸ ἕλκος, καὶ ἀπὸ τῆς ὕδρας τοῦ ἰοῦ γενέσθαι δυσχερῆ τῷ Ἀνίγρῳ τὴν ὀσμήν· Among the Greeks, some say it was Chiron, others say it was another centaur named Pylenor who, wounded by the arrows of Heracles, washed his injury in this water after fleeing; and from the venom of the hydra the Anigrus acquired its unpleasant odor. Ἕλλην δέ ὁ μέν Χείρων ὁ δέ ἄλλος κένταυρος Πυλήνωρ τοξεύω ὑπό Ἡρακλῆς καί φεύγω τραυματίας φημί ἐν ὁ ὕδωρ ἀπόλλυμι οὗτος ὁ ἕλκος καί ἀπό ὁ ὕδρα ὁ ἰός γίγνομαι δυσχερής ὁ Ἀνίγρος ὁ ὀσμή 0
5.5.10 2 οἱ δὲ ἐς Μελάμποδα τὸν Ἀμυθάονος καὶ ἐς τῶν Προίτου θυγατέρων τὰ καθάρσια ἐμβληθέντα ἐνταῦθα ἀνάγουσι τὴν αἰτίαν τοῦ ἐπὶ τῷ ποταμῷ παθήματος. Others attribute the cause of the river's affliction to Melampus, son of Amythaon, and the items used in the purification of the daughters of Proetus, which were thrown into it. ὁ δέ εἰς Μελάμπους ὁ Ἀμυθάων καί εἰς ὁ Προῖτος θυγάτηρ ὁ καθάρσιον ἐμβάλλω ἐνταῦθα ἀνάγω ὁ αἰτία ὁ ἐπί ὁ ποταμός πάθημα 0
5.5.11 1 ἔστι δὲ ἐν τῷ Σαμικῷ σπήλαιον οὐκ ἄπωθεν τοῦ ποταμοῦ, καλούμενον Ἀνιγρίδων νυμφῶν. In Samicum there is a cave not far from the river, called after the Nymphs Anigrides. εἰμί δέ ἐν ὁ Σαμικός σπήλαιον οὐ ἄπωθεν ὁ ποταμός καλέω Ἀνιγρίδες νύμφη 0
5.5.11 2 ὃς δʼ ἂν ἔχων ἀλφὸν ἢ λεύκην ἐς αὐτὸ ἐσέλθῃ, πρῶτα μὲν ταῖς νύμφαις εὔξασθαι καθέστηκεν αὐτῷ καὶ ὑποσχέσθαι θυσίαν ὁποίαν δή τινα, Anyone afflicted with alphos or leukē (skin diseases) who enters this cave is required first of all to pray to the Nymphs and to pledge some kind of sacrifice. ὅς δέ ἄν ἔχω ἀλφός ἤ λεύκη εἰς αὐτός εἰσέρχομαι πρῶτος μέν ὁ νύμφη εὔχομαι καθίστημι αὐτός καί ὑπισχνέομαι θυσία ὁποῖος δή τις 0
5.5.11 3 μετὰ δὲ ἀποσμήχει τὰ νοσοῦντα τοῦ σώματος· διανηξάμενος δὲ τὸν ποταμὸν ὄνειδος μὲν ἐκεῖνο κατέλιπεν ἐν τῷ ὕδατι αὐτοῦ, Afterwards, he wipes clean the diseased parts of his body, then swims across the river, leaving behind the affliction in the water. μετά δέ ἀποσμήχω ὁ νοσέω ὁ σῶμα διανήχομαι δέ ὁ ποταμός ὄνειδος μέν ἐκεῖνος καταλείπω ἐν ὁ ὕδωρ αὐτός 0
5.5.11 4 ὁ δὲ ὑγιής τε ἄνεισι καὶ ὁμόχρως. He emerges healthy and with his complexion restored to normal. ὁ δέ ὑγιής τε ἀνίημι καί ὁμόχρως 0