Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 8.16

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
8.16.1 1 ἐκ δὲ Φενεοῦ πρὸς ἥλιον ἰόντι ἀνίσχοντα ὄρους ἐστὶν ἄκρα Γερόντειον καὶ κατὰ ταύτην ὁδός· From Pheneus, on the road towards the rising sun, there is a mountain peak called Geronteion, and the road passes by it. ἐκ δέ Φενεός πρός ἥλιος εἶμι ἀνίσχω ὄρος εἰμί ἄκρος γερόντειον καί κατά οὗτος ὁδός 0
8.16.1 2 Φενεάταις δὲ ὅροι πρὸς Στυμφαλίους τῆς γῆς τοῦτό ἐστι τὸ Γερόντειον. Geronteion is the boundary point of the Pheneatian territory with that of the Stymphalians. Φενεάται δέ ὅρος πρός στυμφαλίος ὁ γῆ οὗτος εἰμί ὁ γερόντειον 0
8.16.1 3 τοῦ Γεροντείου δὲ ἐν ἀριστερᾷ διὰ τῆς Φενεατικῆς ὁδεύοντι ὄρη Φενεατῶν ἐστι Τρίκρηνα καλούμενα, καὶ εἰσὶν αὐτόθι κρῆναι τρεῖς· Traveling through the land of Pheneus, the mountains called Trikrena lie to the left of Geronteion, and there are three springs there. ὁ γερόντειος δέ ἐν ἀριστερός διά ὁ Φενεατική ὁδεύω ὄρος Φενεάται εἰμί τρίκρηνος καλέω καί εἰμί αὐτόθι κρίνω τρεῖς 0
8.16.1 4 ἐν ταύταις λοῦσαι τεχθέντα Ἑρμῆν αἱ περὶ τὸ ὄρος λέγονται νύμφαι, καὶ ἐπὶ τούτῳ τὰς πηγὰς ἱερὰς Ἑρμοῦ νομίζουσιν. Local tradition holds that the nymphs who dwell around the mountain washed Hermes when he was born in these springs, and for this reason the people regard the springs as sacred to Hermes. ἐν οὗτος λούω τίκτω Ἑρμῆς ὁ περί ὁ ὄρος λέγω νύμφη καί ἐπί οὗτος ὁ πηγή ἱερός Ἑρμῆς νομίζω 0
8.16.2 1 Τρικρήνων δὲ οὐ πόρρω ἄλλο ἐστὶν ὄρος Σηπία, καὶ Αἰπύτῳ τῷ Ἐλάτου λέγουσιν ἐνταῦθα γενέσθαι τὴν τελευτὴν ἐκ τοῦ ὄφεως, καί οἱ καὶ τὸν τάφον ἐποίησαν αὐτόθι· οὐ γὰρ οἷά τε ἦν σφισιν ἐς τὸ πρόσω φέρειν τὸν νεκρόν. Not far from Trikrena is another mountain called Sepia, and it is said that here Aepytus, son of Elatus, met his death from a serpent's bite; they made his tomb on the spot, as it was impossible for them to carry his corpse forward from there. τρίκρηνος δέ οὐ πόρρω ἄλλος εἰμί ὄρος σηπία καί αἰπύς ὁ ἐλάτη λέγω ἐνταῦθα γίγνομαι ὁ τελευτή ἐκ ὁ ὄφις καί ὁ καί ὁ τάφος ποιέω αὐτόθι οὐ γάρ οἷος τε εἰμί σφεῖς εἰς ὁ πρόσω φέρω ὁ νεκρός 0
8.16.2 2 τούτους οἱ Ἀρκάδες τοὺς ὄφεις γίνεσθαι καὶ ἐφʼ ἡμῶν ἔτι ἐν τῷ ὄρει φασίν, οὐ μέντοι πολλούς γε ἀλλὰ καὶ μάλιστα σπανίους· ἅτε γὰρ τοῦ ἔτους τὸ πολὺ νειφομένου τοῦ ὄρους, οἵ τε ἀποληφθέντες τῶν φωλεῶν ἐκτὸς ὑπὸ τῆς χιόνος διαφθείρονται, καὶ ἢν πρότερον καταφυγόντες τύχωσιν ἐς τὰ φωλεά, ὅμως ἡ χιὼν μέρος τι αὐτῶν ἀπόλλυσιν, ἅτε καὶ ἐς αὐτὰ τὰ φωλεὰ καθικνουμένου τοῦ κρυμοῦ. The Arcadians claim that these particular serpents still live upon this mountain even in our time, although they are not many, indeed extremely rare; for since most of the year the mountain is covered with snow, those snakes that are caught outside their lairs perish from the snow, and even if they happen to flee into their dens beforehand, still the snow destroys some of them, so severe is the cold that penetrates even their very holes. οὗτος ὁ Ἀρκάς ὁ ὄφις γίγνομαι καί ἐπί ἐγώ ἔτι ἐν ὁ ὄρος φημί οὐ μέντοι πολύς γε ἀλλά καί μάλιστα σπάνιος ἅτε γάρ ὁ ἔτος ὁ πολύς νειφομένη ὁ ὄρος ὁ τε ἀπολαμβάνω ὁ φωλεός ἐκτός ὑπό ὁ χιών διαφθείρω καί ἐάν πρότερον καταφεύγω τυγχάνω εἰς ὁ φωλέα ὅμως ὁ χιών μέρος τις αὐτός ἀπόλλυμι ἅτε καί εἰς αὐτός ὁ φωλέα καθικνέομαι ὁ κρυμός 0
8.16.3 1 τὸν δὲ τοῦ Αἰπύτου τάφον σπουδῇ μάλιστα ἐθεασάμην, ὅτι ἐν τοῖς ἐς τοὺς Ἀρκάδας ἔπεσιν ἔσχεν Ὅμηρος λόγον τοῦ· Αἰπύτου μνήματος. I was especially careful to examine the tomb of Aepytus, because Homer makes mention of it in his verses referring to the Arcadians. ὁ δέ ὁ Αἴπυτος τάφος σπουδή μάλιστα θεάομαι ὅτι ἐν ὁ εἰς ὁ Ἀρκάς ἔπος ἔχω Ὅμηρος λόγος ὁ Αἴπυτος μνῆμα 0
8.16.3 2 ἔστι μὲν οὖν γῆς χῶμα οὐ μέγα, λίθου κρηπῖδι ἐν κύκλῳ περιεχόμενον· It is a mound of earth, not very large, encircled all round by a stone coping. εἰμί μέν οὖν γῆ χῶμα οὐ μέγας λίθος κρηπίς ἐν κύκλος περιέχω 0
8.16.3 3 Ὁμήρῳ δὲ--- οὐ γὰρ εἶδεν ἀξιολογώτερον μνῆμα---εἰκότως παρέξειν ἔμελλε θαῦμα, ἐπεὶ καὶ Ἡφαίστου τὸν χορὸν ἐπὶ τῇ Ἀχιλλέως ἀσπίδι εἰργασμένον εἰκάζει χορῷ Δαιδάλου ποιηθέντι, σοφώτερα οὐ θεασάμενος. For Homer—since he had not seen a more remarkable tomb—it was understandably marvelous; indeed, he likewise likens the dance worked by Hephaestus on the shield of Achilles to the dance made by Daedalus, having seen nothing wiser. Ὅμηρος δέ οὐ γάρ ὁράω ἀξιολογώτερος μνῆμα εἰκότως παρέξειμι μέλλω θαῦμα ἐπεί καί Ἥφαιστος ὁ χορός ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς ἀσπίς ἐργάζομαι εἰκάζω χορός δαίδαλος ποιέω σοφός οὐ θεάομαι 0
8.16.4 1 τάφους δὲ ἀξίους θαύματος ἐπιστάμενος πολλοὺς δυοῖν ἐξ αὐτῶν ἐπιμνησθήσομαι, τοῦ τε ἐν Ἁλικαρνασσῷ καὶ ἐν τῇ Ἑβραίων. Though I know of many tombs worthy of admiration, I shall mention two among them, namely the one in Halicarnassus and that in the land of the Hebrews. τάφος δέ ἄξιος θαῦμα ἐπίσταμαι πολύς δύο ἐκ αὐτός ἐπιμιμνῄσκω ὁ τε ἐν Ἁλικαρνασσός καί ἐν ὁ Ἑβραῖος 0
8.16.4 2 ὁ μὲν δὴ ἐν Ἁλικαρνασσῷ Μαυσώλῳ βασιλεύσαντι Ἁλικαρνασσέων πεποίηται, μέγεθος δὲ οὕτω δή τί ἐστι μέγας καὶ ἐς κατασκευὴν περίβλεπτος τὴν πᾶσαν, ὥστε καὶ Ῥωμαῖοι μεγάλως δή τι αὐτὸν θαυμάζοντες τὰ παρὰ σφίσιν ἐπιφανῆ μνήματα Μαυσώλεια ὀνομάζουσιν· The one at Halicarnassus was built for Mausolus, who was king of the Halicarnassians, and it is so extraordinary in size and remarkable in craftsmanship that even the Romans, greatly admiring it, call their own splendid tombs "mausolea." ὁ μέν δή ἐν Ἁλικαρνασσός Μαυσώλος βασιλεύω Ἁλικαρνασσεύς ποιέω μέγεθος δέ οὕτως δή τίς εἰμί μέγας καί εἰς κατασκευή περίβλεπτος ὁ πᾶς ὥστε καί Ῥωμαῖος μεγάλως δή τις αὐτός θαυμάζω ὁ παρά σφεῖς ἐπιφανής μνῆμα Μαυσώλειον ὀνομάζω 0
8.16.5 1 Ἑβραίοις δὲ Ἑλένης γυναικὸς ἐπιχωρίας τάφος ἐστὶν ἐν πόλει Σολύμοις, ἣν ἐς ἔδαφος κατέβαλεν ὁ Ῥωμαίων βασιλεύς. The Hebrews have a tomb in the city of Jerusalem, their local city, of a woman named Helen, which the Roman emperor razed to the ground. Ἑβραῖος δέ Ἑλένη γυνή ἐπιχώριος τάφος εἰμί ἐν πόλις Σολυμοί ὅς εἰς ἔδαφος καταβάλλω ὁ Ῥωμαῖος βασιλεύς 0
8.16.5 2 μεμηχάνηται δὲ ἐν τῷ τάφῳ τὴν θύραν, ὁμοίως παντὶ οὖσαν τῷ τάφῳ λιθίνην, μὴ πρότερον ἀνοίγεσθαι, πρὶν ἂν ἡμέραν τε ἀεὶ καὶ ὥραν τὸ ἔτος ἐπαγάγῃ τὴν αὐτήν· τότε δὲ ὑπὸ μόνου τοῦ μηχανήματος ἀνοιχθεῖσα καὶ οὐ πολὺ ἐπισχοῦσα συνεκλείσθη διʼ ἑαυτῆς. At the tomb there is constructed a door of stone, which, like the rest of the tomb, is devised in such a way that it cannot be opened until a particular day and hour of the year arrives. μηχανάομαι δέ ἐν ὁ τάφος ὁ θύρα ὁμοίως πᾶς εἰμί ὁ τάφος λίθινος μή πρότερον ἀνοίγω πρίν ἄν ἡμέρα τε ἀεί καί ὥρα ὁ ἔτος ἐπαγάγω ὁ αὐτός τότε δέ ὑπό μόνος ὁ μηχάνημα ἀνοίγω καί οὐ πολύς ἐπέχω συγκλείω διά ἑαυτοῦ 0
8.16.5 3 τοῦτον μὲν δὴ οὕτω, τὸν δὲ ἄλλον χρόνον ἀνοῖξαι πειρώμενος ἀνοίξαις μὲν οὐκ ἄν, κατάξεις δὲ αὐτὴν πρότερον βιαζόμενος. At that precise moment, it opens of its own accord through the mechanism alone, remains open a brief time, and then closes shut again by itself. οὗτος μέν δή οὕτως ὁ δέ ἄλλος χρόνος ἀνοίγνυμι πειράω ἀνοίγω μέν οὐ ἄν κατάγω δέ αὐτός πρότερον βιάζομαι 0