Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 10.4

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
10.4.1 1 τούτοις μὲν δὴ τοιαῦτα ὑπῆρχεν ἐς μνήμην· Such, then, are the memorials they possess. οὗτος μέν δή τοιοῦτος ὑπάρχω εἰς μνήμη 0
10.4.1 2 στάδια δὲ ἐκ Χαιρωνείας εἴκοσιν ἐς Πανοπέας ἐστὶ πόλιν Φωκέων, εἴγε ὀνομάσαι τις πόλιν καὶ τούτους οἷς γε οὐκ ἀρχεῖα οὐ γυμνάσιόν ἐστιν, οὐ θέατρον οὐκ ἀγορὰν ἔχουσιν, οὐχ ὕδωρ κατερχόμενον ἐς κρήνην, From Chaeronea it is twenty stades to Panopeus, a city of the Phokians—if indeed one may call them a city who have neither government buildings nor gymnasium, neither theater nor marketplace, nor even running water leading into a fountain. στάδιον δέ ἐκ Χαιρωνεία εἴκοσι εἰς Πάνοπες εἰμί πόλις Φωκεύς εἴγε ὀνομάζω τις πόλις καί οὗτος ὅς γε οὐ ἀρχεῖον οὐ γυμνάσιον εἰμί οὐ θέατρον οὐ ἀγορά ἔχω οὐ ὕδωρ κατέρχομαι εἰς κρήνη 0
10.4.1 3 ἀλλὰ ἐν στέγαις κοίλαις κατὰ τὰς καλύβας μάλιστα τὰς ἐν τοῖς ὄρεσιν, ἐνταῦθα οἰκοῦσιν ἐπὶ χαράδρᾳ. Rather, inhabitants dwell there in huts like mountain cabins, hollowed out dwellings that stand beside a ravine. ἀλλά ἐν στέγη κοῖλος κατά ὁ καλύβη μάλιστα ὁ ἐν ὁ ὄρος ἐνταῦθα οἰκέω ἐπί χαράδρα 0
10.4.1 4 ὅμως δὲ ὅροι γε τῆς χώρας εἰσὶν αὐτοῖς ἐς τοὺς ὁμόρους, καὶ ἐς τὸν σύλλογον συνέδρους καὶ οὗτοι πέμπουσι τὸν Φωκικόν. Nevertheless, they have established territory borders with their neighbors, and even these people send representatives to the assembly of the Phocian confederacy. ὅμως δέ ὅρος γε ὁ χώρα εἰμί αὐτός εἰς ὁ ὁμόρος καί εἰς ὁ σύλλογος σύνεδρος καί οὗτος πέμπω ὁ φωκικός 0
10.4.1 5 καὶ γενέσθαι μὲν τῇ πόλει τὸ ὄνομα λέγουσιν ἀπὸ τοῦ Ἐπειοῦ πατρός, αὐτοὶ δὲ οὐ Φωκεῖς, Φλεγύαι δὲ εἶναι τὸ ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐς τὴν γῆν διαφυγεῖν φασι τὴν Φωκίδα ἐκ τῆς Ὀρχομενίας. They say the city's name derives from Panopeus, the father of Epeius, and that originally they themselves were not Phokians, but Phlegyans, who fled from Orchomenian territory and took refuge in Phocis. καί γίγνομαι μέν ὁ πόλις ὁ ὄνομα λέγω ἀπό ὁ ἐπείομαι πατήρ αὐτός δέ οὐ Φωκεύς Φλεγύαι δέ εἰμί ὁ ἐκ ἀρχή καί εἰς ὁ γῆ διαφεύγω φημί ὁ Φωκίς ἐκ ὁ Ὀρχομενός 0
10.4.2 1 Πανοπέων δὲ τὸν ἀρχαῖον θεώμενοι περίβολον ἑπτὰ εἶναι σταδίων μάλιστα εἰκάζομεν· Observing the ancient enclosure of Panopeus, we estimated its circuit to be about seven stades. πανοπεύς δέ ὁ ἀρχαῖος θεάομαι περίβολος ἑπτά εἰμί στάδιον μάλιστα εἰκάζω 0
10.4.2 2 ὑπῄει τε ἐπῶν ἡμᾶς τῶν Ὁμήρου μνήμη ὧν ἐποίησεν ἐς Τιτυόν, καλλίχορον τῶν Πανοπέων ὀνομάσας τὴν πόλιν, καὶ ὡς ἐν τῇ μάχῃ τῇ τε ἐπὶ τῷ Πατρόκλου νεκρῷ καὶ Σχεδίον τὸν Ἰφίτου βασιλεύοντα Φωκέων καὶ ἀποθανόντα ὑφʼ Ἕκτορος κατοικεῖν εἶπεν ἐν τῷ Πανοπεῖ. We recalled Homer's verses concerning Tityos, in which he named the city of the people of Panopeus "famed for dancing," as well as how in the battle over the body of Patroclus he described Schedios, the son of Iphitos, king of the Phokians, who was slain by Hector, as dwelling in Panopeus. ἔπειμι τε ἔπος ἐγώ ὁ Ὅμηρος μνήμη ὅς ποιέω εἰς Τίτυος καλλίχορος ὁ πανοπεύς ὀνομάζω ὁ πόλις καί ὡς ἐν ὁ μάχη ὁ τε ἐπί ὁ Πάτροκλος νεκρός καί σχεδίον ὁ Ἴφιτος βασιλεύω Φωκεύς καί ἀποθνῄσκω ὑπό Ἕκτωρ κατοικέω εἶπον ἐν ὁ πανοπεύς 0
10.4.2 3 τοῦτο μὲν δὴ ἐφαίνετο ἡμῖν ἔχειν αἰτίαν, φόβῳ τῶν Βοιωτῶν ---κατὰ γὰρ τοῦτό ἐστιν ἐκ τῆς Βοιωτίας ἡ ἐς τὴν Φωκίδα ἐσβολὴ ῥᾴστη---ἐνταῦθα οἰκεῖν τὸν βασιλέα ἅτε φρουρίῳ τῷ Πανοπεῖ χρώμενον· This fact indeed seemed reasonable to us, as the king would have resided in Panopeus and used it as a fortress, out of fear of the Boeotians—for at this very spot the easiest route from Boeotia into Phocis lies. οὗτος μέν δή φαίνω ἐγώ ἔχω αἰτία φόβος ὁ Βοιωτός κατά γάρ οὗτος εἰμί ἐκ ὁ Βοιωτία ὁ εἰς ὁ Φωκίς ἐσβολή ῥᾴστος ἐνταῦθα οἰκέω ὁ βασιλεύς ἅτε φρούριον ὁ πανοπεύς χράομαι 0
10.4.3 1 τὸ ἕτερον δὲ οὐκ ἐδυνήθην συμβαλέσθαι πρότερον, ἐφʼ ὅτῳ καλλίχορον τὸν Πανοπέα εἴρηκε, πρὶν ἢ ἐδιδάχθην ὑπὸ τῶν παρʼ Ἀθηναίοις καλουμένων Θυιάδων. The second point I was previously unable to interpret was why Homer called Panopeus "beautiful-for-dancing" (Kallichoros), until I was instructed by those women whom the Athenians call the Thyiades. ὁ ἕτερος δέ οὐ δύναμαι συμβάλλω πρότερον ἐπί ὅστις καλλίχορος ὁ Πανοπεύς εἴρω πρίν ἤ διδάσκω ὑπό ὁ παρά Ἀθηναῖος καλέω θυιάς 0
10.4.3 2 αἱ δὲ Θυιάδες γυναῖκες μέν εἰσιν Ἀττικαί, φοιτῶσαι δὲ ἐς τὸν Παρνασσὸν παρὰ ἔτος αὐταί τε καὶ αἱ γυναῖκες Δελφῶν ἄγουσιν ὄργια Διονύσῳ. These Thyiades are women from Attica who travel every second year to Parnassus, and together with the Delphic women, celebrate the rituals in honor of Dionysus. ὁ δέ θυιάς γυνή μέν εἰμί ἀττικός φοιτάω δέ εἰς ὁ Παρνασσός παρά ἔτος αὐτός τε καί ὁ γυνή Δελφοί ἄγω ὄργια Διόνυσος 0
10.4.3 3 ταύταις ταῖς Θυιάσι κατὰ τὴν ἐξ Ἀθηνῶν ὁδὸν καὶ ἀλλαχοῦ χοροὺς ἱστάναι καὶ παρὰ τοῖς Πανοπεῦσι καθέστηκε· It is customary for these Thyiades, as they journey from Athens, to perform dances along their route in various places, among them the city of Panopeus. οὗτος ὁ θυιάς κατά ὁ ἐκ Ἀθηνᾶ ὁδός καί ἀλλαχοῦ χορός ἵστημι καί παρά ὁ πανοπεύς καθίστημι 0
10.4.3 4 καὶ ἡ ἐπίκλησις ἡ ἐς τὸν Πανοπέα Ὁμήρου ὑποσημαίνειν τῶν Θυιάδων δοκεῖ τὸν χορόν. And indeed, Homer’s epithet concerning Panopeus seems to allude to this very dance of the Thyiades. καί ὁ ἐπίκλησις ὁ εἰς ὁ Πανοπεύς Ὅμηρος ὑποσημαίνω ὁ θυιάς δοκέω ὁ χορός 0
10.4.4 1 Πανοπεῦσι δέ ἐστιν ἐπὶ τῇ ὁδῷ πλίνθου τε ὠμῆς οἴκημα οὐ μέγα καὶ ἐν αὐτῷ λίθου τοῦ Πεντελῆσιν ἄγαλμα, At Panopeus there is by the roadside a small building made of unbaked bricks, and in it a statue carved from Pentelic marble. πανοπεύς δέ εἰμί ἐπί ὁ ὁδός πλίνθος τε ὠμός οἴκημα οὐ μέγας καί ἐν αὐτός λίθος ὁ Πεντελεῖς ἄγαλμα 0
10.4.4 2 ὃν Ἀσκληπιόν, οἱ δὲ Προμηθέα εἶναί φασι· Some say it represents Asclepius, others Prometheus. ὅς Ἀσκληπιός ὁ δέ Προμηθεύς εἰμί φημί 0
10.4.4 3 καὶ παρέχονταί γε τοῦ λόγου μαρτύρια. Those who claim Prometheus bring forward evidence to support their story. καί παρέχομαι γε ὁ λόγος μαρτύριον 0
10.4.4 4 λίθοι κεῖνταί σφισιν ἐπὶ τῇ χαράδρᾳ, μέγεθος μὲν ἑκάτερος ὡς φόρτον ἀποχρῶντα ἁμάξης εἶναι, Near the ravine lie stones, each large enough to make a full cartload. λίθος κεῖμαι σφεῖς ἐπί ὁ χαράδρα μέγεθος μέν ἑκάτερος ὡς φόρτος ἀποχράω ἁμάξης εἰμί 0
10.4.4 5 χρῶμα δέ ἐστι πηλοῦ σφισιν, οὐ γεώδους ἀλλʼ οἷος ἂν χαράδρας γένοιτο ἢ χειμάρρου ψαμμώδους, παρέχονται δὲ καὶ ὀσμὴν ἐγγύτατα χρωτὶ ἀνθρώπου· Their colour is that of clay, not of ordinary earth but rather like that found in ravines or sandy torrent-beds, and they give forth a scent closely resembling human skin. χρῶμα δέ εἰμί πηλός σφεῖς οὐ γεώδης ἀλλά οἷος ἄν χαράδρα γίγνομαι ἤ χείμαρρος ψαμμώδης παρέχομαι δέ καί ὀσμή ἐγγύτατα χρώς ἄνθρωπος 0
10.4.4 6 ταῦτα ἔτι λείπεσθαι τοῦ πηλοῦ λέγουσιν ἐξ οὗ καὶ ἅπαν ὑπὸ τοῦ Προμηθέως τὸ γένος πλασθῆναι τῶν ἀνθρώπων. They say these stones are remnants of the clay from which Prometheus formed the entire race of mankind. οὗτος ἔτι λείπομαι ὁ πηλός λέγω ἐκ ὅς καί ἅπας ὑπό ὁ Προμηθεύς ὁ γένος πλάσσω ὁ ἀνήρ 0
10.4.5 1 ἐνταῦθα ἐπὶ τῇ χαράδρᾳ καὶ Τιτυοῦ μνῆμά ἐστι· Here by the gorge is also the tomb of Tityos. ἐνταῦθα ἐπί ὁ χαράδρα καί Τίτυος μνῆμα εἰμί 0
10.4.5 2 περίοδος μὲν τοῦ χώματος τρίτον μάλιστά που σταδίου, τὸ δὲ ἔπος τὸ ἐν Ὀδυσσείᾳ κείμενον ἐν δαπέδῳ· The circumference of the mound measures approximately one-third of a stade; the line from the Odyssey is inscribed on it. περίοδος μέν ὁ χῶμα τρίτος μάλιστα πού στάδιον ὁ δέ ἔπος ὁ ἐν Ὀδυσσεία κεῖμαι ἐν δαπέδον 0
10.4.5 3 ὁ δʼ ἐπʼ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα Hom. Od. 11.577 "And he lay stretched over nine plethra." ὁ δέ ἐπί ἐννέα κεῖμαι πέλεθρον 0
10.4.5 4 οὐκ ἐπὶ μεγέθει πεποιῆσθαι τοῦ Τιτυοῦ φασιν, ἀλλʼ ἔνθα ὁ Τιτυὸς ἐτέθη, Πλέθρα ἐννέα ὄνομα εἶναι τῷ χωρίῳ. They say, however, that the reference is not intended to describe Tityos' actual size, but rather that the place where Tityos was buried is called "Nine Plethra." οὐ ἐπί μέγεθος ποιέω ὁ Τίτυος φημί ἀλλά ἔνθα ὁ Τίτυος τίθημι πλέθρον ἐννέα ὄνομα εἰμί ὁ χωρίον 0
10.4.6 1 Κλέων δὲ ἀνὴρ Μάγνης, οἳ τῷ Ἕρμῳ προσοικοῦσιν, ἔφασκεν ἐς τὰ παράδοξα ἀπίστους εἶναι τῶν ἀνθρώπων οἷς ἂν μὴ παρὰ τὸν αὐτῶν γένηται βίον θεάμασιν ἐπιτυχεῖν λόγου μείζοσιν· Cleon, a man from Magnesia, whose people dwell near the Hermus, asserted that men refuse to believe wondrous tales exceeding their own experiences unless they themselves encounter remarkable spectacles beyond their ordinary lives. Κλέων δέ ἀνήρ Μάγνης ὅς ὁ Ἑρμῆς προσοικέω φάσκω εἰς ὁ παράδοξος ἄπιστος εἰμί ὁ ἀνήρ ὅς ἄν μή παρά ὁ αὐτός γίγνομαι βίος θέαμα ἐπιτυγχάνω λόγος μείζων 0
10.4.6 2 αὐτὸς δὲ καὶ Τιτυὸν καὶ ἄλλους ἔφη πείθεσθαι γεγονέναι κατὰ τὴν φήμην· Yet he himself claimed that he had come to believe in the existence of Tityos and other such figures whose fame was widespread: αὐτός δέ καί Τίτυος καί ἄλλος φημί πείθομαι γίγνομαι κατά ὁ φήμη 0
10.4.6 3 τυχεῖν γὰρ δὴ ὢν ἐν Γαδείροις, καὶ ἐκπλεῦσαι μὲν αὐτός τε καὶ τὸν ἄλλον πάντα ὄχλον ἐκ τῆς νήσου κατὰ τὸ Ἡρακλέους πρόσταγμα, ὡς δὲ αὖθις ἐπανήκειν ἐς τὰ Γάδειρα, ἄνδρα εὑρεῖν θαλάσσιον ἐκπεπτωκότα ἐς τὴν γῆν· for, being once at Gadeira, and having sailed out of the island himself and along with all the other populace following a command from Heracles, upon returning afterwards to Gadeira he found a man from the sea washed ashore; τυγχάνω γάρ δή εἰμί ἐν γαδειροί καί ἐκπλέω μέν αὐτός τε καί ὁ ἄλλος πᾶς ὄχλος ἐκ ὁ νῆσος κατά ὁ Ἡρακλῆς πρόσταγμα ὡς δέ αὖθις ἐπανήκω εἰς ὁ Γάδειρα ἀνήρ εὑρίσκω θαλάσσιος ἐκπίπτω εἰς ὁ γῆ 0
10.4.6 4 τοῦτον πλέθρα μὲν πέντε μάλιστα ἐπέχειν, κεραυνωθέντα δὲ ὑπὸ τοῦ θεοῦ καίεσθαι. this being measured about five plethra in length, and had been struck by a thunderbolt of the god and was ablaze. οὗτος πλέθρον μέν πέντε μάλιστα ἐπέχω κεραυνόω δέ ὑπό ὁ θεός καίω 0
10.4.7 1 οὗτος μὲν δὴ ταῦτα ἔλεγεν, Πανοπέως δὲ ὅσον στάδια εἴκοσι καὶ ἑπτὰ ἀπέχει Δαυλίς. This, indeed, is what he said; Daulis is about twenty-seven stades distant from Panopeus. οὗτος μέν δή οὗτος λέγω Πανοπεύς δέ ὅσος στάδιον εἴκοσι καί ἑπτά ἀπέχω δαυλίς 0
10.4.7 2 οἱ δὲ ἐνταῦθα ἄνθρωποι πλῆθος μέν εἰσιν οὐ πολλοί, μεγέθει δὲ καὶ ἀλκῇ καὶ ἐς ἐμὲ ἔτι δοκιμώτατοι Φωκέων. The people of Daulis are not numerous, but even in my day they were esteemed among the Phokians for their stature and valor. ὁ δέ ἐνταῦθα ἄνθρωπος πλῆθος μέν εἰμί οὐ πολύς μέγεθος δέ καί ἀλκή καί εἰς ἐγώ ἔτι δοκιμώτατος Φωκεύς 0
10.4.7 3 τὸ δὲ ὄνομα τῇ πόλει τεθῆναι λέγουσιν ἀπὸ Δαυλίδος νύμφης, θυγατέρα δὲ εἶναι τοῦ Κηφισοῦ τὴν Δαυλίδα. They say the name of the city comes from the nymph Daulis, who was reputedly a daughter of Cephisus. ὁ δέ ὄνομα ὁ πόλις τίθημι λέγω ἀπό Δαυλίς νύμφη θυγάτηρ δέ εἰμί ὁ Κηφισός ὁ δαυλίς 0
10.4.7 4 τοῖς δέ ἐστιν εἰρημένον ὡς τὸ χωρίον, ἔνθα ἡ πόλις ᾠκίσθη, παρείχετο συνεχῆ δένδρα, καλεῖσθαι δὲ τὰ δασέα ὑπὸ τῶν πάλαι δαῦλα· Others, however, claim that the place where the city was founded was once thickly wooded, and that in ancient times dense forests were called "daula." ὁ δέ εἰμί λέγω ὡς ὁ χωρίον ἔνθα ὁ πόλις οἰκίζω παρέχω συνεχής δένδρον καλέω δέ ὁ δασύς ὑπό ὁ πάλαι δαῦλος 0
10.4.7 5 ἐπὶ τούτῳ δὲ καὶ Αἰσχύλον τὰ Γλαύκου τοῦ Ἀνθηδονίου γένεια ὑπήνην ὠνομακέναι δαῦλον. It was on this account that Aeschylus also described the beard of Glaucus from Anthedon as "daulon," meaning thickly wooded. ἐπί οὗτος δέ καί Αἰσχύλος ὁ Γλαῦκος ὁ Ἀνθηδόνιος γένειον ὑπήνη ὀνομάζω δαῦλος 0
10.4.8 1 ἐνταῦθα ἐν τῇ Δαυλίδι παραθεῖναι τῷ Τηρεῖ τὸν παῖδα αἱ γυναῖκες λέγονται, καὶ ἀνθρώποις τῶν ἐπὶ τραπέζῃ μιασμάτων τοῦτο ἦρξεν. Here in Daulis the women are said to have served up to Tereus his own son, and among men this was the beginning of banquets defiled by such atrocities. ἐνταῦθα ἐν ὁ Δαυλίς παρατίθημι ὁ τηρέω ὁ παῖς ὁ γυνή λέγω καί ἄνθρωπος ὁ ἐπί τράπεζα μίασμα οὗτος ἄρχω 0
10.4.8 2 ὁ δὲ ἔποψ ἐς ὃν ἔχει λόγος τὸν Τηρέα ἀλλαγῆναι, οὗτος ὁ ὄρνις μέγεθος μὲν ὀλίγον ἐστὶν ὑπὲρ ὄρτυγα, ἐπὶ τῇ κεφαλῇ δέ οἱ τὰ πτερὰ ἐς λόφου σχῆμα ἐξῆρται. The hoopoe—the bird into which story says Tereus was transformed—is slightly larger than a quail, and on its head feathers stand up in the form of a crest. ὁ δέ ἔποψ εἰς ὅς ἔχω λόγος ὁ τηρέα ἀλλαγή οὗτος ὁ ὄρνις μέγεθος μέν ὀλίγος εἰμί ὑπέρ ὄρτυξ ἐπί ὁ κεφαλή δέ ὁ ὁ πτερόν εἰς λόφος σχῆμα ἐξαίρω 0
10.4.9 1 θαυμάσαι δὲ ἄξιον ὅτι ἐν τῇ γῇ ταύτῃ χελιδόνες οὔτε τίκτουσιν οὔτε ἐκλέπουσί γε τὰ ᾠά, οὐδʼ ἂν ἀρχὴν πρὸς οἰκήματος ὀρόφῳ νεοσσιὰν χελιδὼν ποιήσαιτο· It is worthy of wonder that in this land swallows neither lay eggs nor hatch them, nor would a swallow ever begin to build its nest upon the roof of a house. θαυμάζω δέ ἄξιος ὅτι ἐν ὁ γῆ οὗτος χελιδών οὔτε τίκτω οὔτε ἐκλέπω γε ὁ ᾄδω οὐδέ ἄν ἀρχή πρός οἴκημα ὀροφή νεοσσιά χελιδών ποιέω 0
10.4.9 2 λέγουσι δὲ οἱ Φωκεῖς ὡς τῇ Φιλομήλᾳ καὶ ὄρνιθι οὔσῃ Τηρέως δεῖμα ἐφάνη καὶ οὕτω τῆς πατρίδος ἀπέστη τῆς Τηρέως. The Phokians say this is because Philomela, having become a bird, was so terrified of Tereus that she thus abandoned his homeland. λέγω δέ ὁ Φωκεύς ὡς ὁ φιλομήλη καί ὄρνις εἰμί τηρέω δεῖμα φαίνω καί οὕτως ὁ πατρίς ἀφίστημι ὁ τηρέω 0
10.4.9 3 Δαυλιεῦσι δὲ Ἀθηνᾶς ἱερὸν καὶ ἄγαλμά ἐστιν ἀρχαῖον· At Daulis there is an ancient sanctuary and image of Athena. Δαυλιεύς δέ Ἀθηνᾶ ἱερός καί ἄγαλμα εἰμί ἀρχαῖος 0
10.4.9 4 τὸ δὲ ξόανον τὸ ἔτι παλαιότερον λέγουσιν ἐπαγαγέσθαι Πρόκνην ἐξ Ἀθηνῶν. And the even older wooden statue, they say, was brought from Athens by Procne herself. ὁ δέ ξόανον ὁ ἔτι παλαιός λέγω ἐπαγάγω Πρόκνη ἐκ Ἀθηνᾶ 0
10.4.10 1 ἔστι δὲ τῆς Δαυλίας χώρα καλουμένη Τρωνίς· In the territory of Daulis there is a district called Tronis. εἰμί δέ ὁ Δαυλία χώρα καλέω τρωνίς 0
10.4.10 2 ἐνταῦθα ἡρῷον ἥρω Ἀρχηγέτου πεποίηται· Here a hero-shrine has been made for the hero Archegetes. ἐνταῦθα ἡρῷον ἥρως ἀρχηγέτης ποιέω 0
10.4.10 3 τὸν δὲ ἥρω τοῦτον Ξάνθιππον οὐκ ἀφανῆ τὰ ἐς πόλεμον, οἱ δὲ Φῶκον εἶναι τὸν Ὀρνυτίωνος τοῦ Σισύφου φασίν. Some identify this hero as Xanthippus, renowned for his deeds in war, but others say he is Phocus, son of Ornytion, son of Sisyphus. ὁ δέ ἥρως οὗτος ξανθίππος οὐ ἀφανής ὁ εἰς πόλεμος ὁ δέ φῶκος εἰμί ὁ Ὀρνυτίων ὁ Σίσυφος φημί 0
10.4.10 4 ἔχει δʼ οὖν ἐπὶ ἡμέρᾳ τε πάσῃ τιμὰς καὶ ἄγοντες ἱερεῖα οἱ Φωκεῖς τὸ μὲν αἷμα διʼ ὀπῆς ἐσχέουσιν ἐς τὸν τάφον, τὰ δὲ κρέα ταύτῃ σφίσιν ἀναλοῦν καθέστηκεν. At any rate, he receives daily honors, and when the Phokians offer sacrifices, they pour the blood through an opening directly into the tomb, while consuming the meat themselves on the spot. ἔχω δέ οὖν ἐπί ἡμέρα τε πᾶς τιμή καί ἄγω ἱερεῖον ὁ Φωκεύς ὁ μέν αἷμα διά ὀπή ἔχω εἰς ὁ τάφος ὁ δέ κρέας οὗτος σφεῖς ἀναλίσκω καθίστημι 0