Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 1.16

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
1.16.1 1 ἀνδριάντες δὲ χαλκοῖ κεῖνται πρὸ μὲν τῆς στοᾶς Σόλων ὁ τοὺς νόμους Ἀθηναίοις γράψας, ὀλίγον δὲ ἀπωτέρω Σέλευκος, ᾧ καὶ πρότερον ἐγένετο ἐς τὴν εὐδαιμονίαν τὴν μέλλουσαν σημεῖα οὐκ ἀφανῆ. Bronze statues are set up before the Stoa; Solon, who wrote the laws for the Athenians, stands in front of it, and a short distance away is Seleucus, for whom clear signs of his future good fortune appeared even before he achieved it. ἀνδριάς δέ χαλκοῦς κεῖμαι πρό μέν ὁ στοά Σόλων ὁ ὁ νόμος Ἀθηναῖος γράφω ὀλίγος δέ ἀπωτέρω Σελευκός ὅς καί πρότερον γίγνομαι εἰς ὁ εὐδαιμονία ὁ μέλλω σημεῖον οὐ ἀφανής 0
1.16.1 2 Σελεύκῳ γάρ, ὡς ὡρμᾶτο ἐκ Μακεδονίας σὺν Ἀλεξάνδρῳ, θύοντι ἐν Πέλλῃ τῷ Διὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ κείμενα προύβη τε αὐτόματα πρὸς τὸ ἄγαλμα καὶ ἄνευ πυρὸς ἥφθη. When Seleucus was setting out from Macedonia with Alexander, while sacrificing at Pella to Zeus, the wood placed upon the altar moved spontaneously towards the statue and caught fire by itself without any flame. Σελεύκος γάρ ὡς ὁρμάω ἐκ Μακεδονία σύν Ἀλέξανδρος θύω ἐν πέλλη ὁ Ζεύς ὁ ξύλον ὁ ἐπί ὁ βωμός κεῖμαι προβαίνω τε αὐτόματος πρός ὁ ἄγαλμα καί ἄνευ πῦρ ἅπτω 0
1.16.1 3 τελευτήσαντος δὲ Ἀλεξάνδρου Σέλευκος Ἀντίγονον ἐς Βαβυλῶνα ἀφικόμενον δείσας καὶ παρὰ Πτολεμαῖον φυγὼν τὸν Λάγου κατῆλθεν αὖθις ἐς Βαβυλῶνα, κατελθὼν δὲ ἐκράτησε μὲν τῆς Ἀντιγόνου στρατιᾶς καὶ αὐτὸν ἀπέκτεινεν Ἀντίγονον, εἷλε δὲ ἐπιστρατεύσαντα ὕστερον Δημήτριον τὸν Ἀντιγόνου. After Alexander’s death, Seleucus, fearing Antigonus who had arrived at Babylon, fled to Ptolemy, son of Lagus, but later returned again to Babylon, and having returned, he defeated the army of Antigonus, killed Antigonus himself, and afterward captured Demetrius, son of Antigonus, who had campaigned against him. τελευτάω δέ Ἀλέξανδρος Σελευκός Ἀντίγονος εἰς Βαβυλών ἀφικνέομαι δείσας καί παρά Πτολεμαῖος φεύγω ὁ λαγώς κατέρχομαι αὖθις εἰς Βαβυλών κατέρχομαι δέ κρατέω μέν ὁ Ἀντίγονος στρατιά καί αὐτός ἀποκτείνω Ἀντίγονος αἱρέω δέ ἐπιστρατεύω ὕστερον Δημήτριος ὁ Ἀντίγονος 0
1.16.2 1 ὡς δέ οἱ ταῦτα προκεχωρήκει καὶ μετʼ ὀλίγον τὰ Λυσιμάχου κατείργαστο, τὴν μὲν ἐν τῇ Ἀσίᾳ πᾶσαν ἀρχὴν παρέδωκεν Ἀντιόχῳ τῷ παιδί, αὐτὸς δὲ ἐς Μακεδονίαν ἠπείγετο. When these undertakings had progressed successfully for Seleucus, and shortly afterward he had also finished off Lysimachus's affairs, he transferred the entire rule of Asia to his son Antiochus, and hastened himself towards Macedonia. ὡς δέ ὁ οὗτος προεκχωρέω καί μετά ὀλίγος ὁ Λυσιμάχος κατεργάζομαι ὁ μέν ἐν ὁ Ἀσία πᾶς ἀρχή παραδίδωμι Ἀντίοχος ὁ παῖς αὐτός δέ εἰς Μακεδονία σπεύδω 0
1.16.2 2 στρατιὰ μὲν καὶ Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων ἦν παρὰ Σελεύκῳ· Seleucus had with him an army of both Greeks and barbarians. στρατιά μέν καί Ἕλλην καί βάρβαρος εἰμί παρά Σελεύκος 0
1.16.2 3 Πτολεμαῖος δὲ ἀδελφὸς μὲν Λυσάνδρας καὶ παρὰ Λυσιμάχου παρʼ αὐτὸν πεφευγώς, ἄλλως δὲ τολμῆσαι πρόχειρος καὶ διʼ αὐτὸ Κεραυνὸς καλούμενος, οὗτος ὁ Πτολεμαῖος, ὡς προσιὼν ὁ Σελεύκου στρατὸς ἐγένετο κατὰ Λυσιμάχειαν, λαθὼν Σέλευκον κτείνει, διαρπάσαι δὲ ἐπιτρέψας τὰ χρήματα τοῖς βασιλεῦσιν ἐβασίλευσε Μακεδονίας, ἐς ὃ Γαλάταις πρῶτος ὧν ἴσμεν βασιλέων ἀντιτάξασθαι τολμήσας ἀναιρεῖται ὑπὸ τῶν βαρβάρων· Now Ptolemy—brother of Lysandra, who had fled from Lysimachus to Seleucus, being naturally daring and therefore called "Ceraunus" (the Thunderbolt)—when Seleucus's army reached the vicinity of Lysimacheia, secretly slew Seleucus; after allowing the kings to plunder Seleucus's treasures, this same Ptolemy reigned over Macedonia, until he became the first king known to us to dare resistance against the Gauls, and he was slain by these barbarians. Πτολεμαῖος δέ ἀδελφός μέν Λύσανδρος καί παρά Λυσιμάχος παρά αὐτός φεύγω ἄλλως δέ τολμάω πρόχειρος καί διά αὐτός κεραυνός καλέω οὗτος ὁ Πτολεμαῖος ὡς πρόσειμι ὁ Σελεύκος στρατός γίγνομαι κατά Λυσίμαχεια λανθάνω Σέλευκος κτείνω διαρπάζω δέ ἐπιτρέπω ὁ χρῆμα ὁ βασιλεύς βασιλεύω Μακεδονία εἰς ὅς Γαλάτης πρῶτος ὅς οἶδα βασιλεύς ἀντιτάσσομαι τολμάω ἀναιρέω ὑπό ὁ βάρβαρος 0
1.16.2 4 τὴν δὲ ἀρχὴν Ἀντίγονος ἀνεσώσατο ὁ Δημητρίου. Afterward, Antigonus, the son of Demetrius, recovered the kingdom. ὁ δέ ἀρχή Ἀντίγονος ἀνισόω ὁ Δημήτριος 0
1.16.3 1 Σέλευκον δὲ βασιλέων ἐν τοῖς μάλιστα πείθομαι καὶ ἄλλως γενέσθαι δίκαιον καὶ πρὸς τὸ θεῖον εὐσεβῆ. Among kings, I am particularly inclined to believe that Seleucus was both just in character and pious toward the divine. Σέλευκος δέ βασιλεύς ἐν ὁ μάλιστα πείθομαι καί ἄλλως γίγνομαι δίκαιος καί πρός ὁ θεῖος εὐσεβής 0
1.16.3 2 τοῦτο μὲν γὰρ Σέλευκός ἐστιν ὁ Μιλησίοις τὸν χαλκοῦν καταπέμψας Ἀπόλλωνα ἐς Βραγχίδας, ἀνακομισθέντα ἐς Ἐκβάτανα τὰ Μηδικὰ ὑπὸ Ξέρξου· For it was Seleucus who restored to the Milesians the bronze Apollo at Branchidae, originally carried off by Xerxes to Ecbatana in Media. οὗτος μέν γάρ Σέλευκος εἰμί ὁ Μιλήσιος ὁ χαλκοῦς καταπέμπω Ἀπόλλων εἰς βραγχίδας ἀνακομίζω εἰς Ἐκβάτανα ὁ Μηδικός ὑπό Ξέρξης 0
1.16.3 3 τοῦτο δὲ Σελεύκειαν οἰκίσας ἐπὶ Τίγρητι ποταμῷ καὶ Βαβυλωνίους οὗτος ἐπαγόμενος ἐς αὐτὴν συνοίκους ὑπελ ε ίπετο μὲν τὸ τεῖχος Βαβυλῶνος, ὑπελ ε ίπετο δὲ. It was also Seleucus who built Seleucia beside the river Tigris and transferred the Babylonians to inhabit it. οὗτος δέ Σελεύκεια οἰκίζω ἐπί τίγρις ποταμός καί βαβυλώνιος οὗτος ἐπάγομαι εἰς αὐτός σύνοικος ὑπελάζω ε ἵημι μέν ὁ τεῖχος βαβυλών ὑπελάζω ε ἵημι δέ 0
1.16.3 4 τοῦ Βὴλ τὸ ἱερὸν καὶ περὶ αὐτὸ τοὺς Χαλδαίους οἰκεῖν. Nevertheless, he permitted the wall of Babylon itself to remain, and allowed the sanctuary of Bel, together with the Chaldeans living around it, to continue there. ὁ βήλ ὁ ἱερός καί περί αὐτός ὁ Χαλδαῖος οἰκέω 0