Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 1.20

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
1.20.1 1 ἔστι δὲ ὁδὸς ἀπὸ τοῦ πρυταν ε ίου καλουμένη Τρίποδες· There is a street running from the Prytaneion, known as the "Street of the Tripods." εἰμί δέ ὁδός ἀπό ὁ πρυταν ε ἴον καλέω τρίπους 0
1.20.1 2 ἀφʼ οὗ καλοῦσι τὸ χωρίον, ναοὶ ὅσον ἐς τοῦτο μεγάλοι, καί σφισιν ἐφεστήκασι τρίποδες χαλκοῖ μέν, μνήμης δὲ ἄξια μάλιστα περιέχοντες εἰργασμένα. The place is named after it, and temples stand there which, although not especially large, support bronze tripods containing reliefs particularly worthy of remembrance. ἀπό ὅς καλέω ὁ χωρίον ναός ὅσος εἰς οὗτος μέγας καί σφεῖς ἐφίστημι τρίπους χαλκοῦς μέν μνήμη δέ ἄξιος μάλιστα περιέχω ἐργάζομαι 0
1.20.1 3 σάτυρος γάρ ἐστιν, ἐφʼ ᾧ Πραξιτέλην λέγεται φρονῆσαι μέγα· Among them is a satyr, of which Praxiteles is said to have held a very high opinion. Σάτυρος γάρ εἰμί ἐπί ὅς Πραξιτέλης λέγω φρονέω μέγας 0
1.20.1 4 καί ποτε Φρύνης αἰτούσης, ὅ τι οἱ κάλλιστον εἴη τῶν ἔργων, ὁμολογεῖν μέν φασιν οἷα ἐραστὴν διδόναι μὲν , κατειπεῖν δʼ οὐκ ἐθέλειν ὅ τι κάλλιστον αὐτῷ οἱ φαίνοιτο. Once, when Phryne asked him which of his own creations he thought most beautiful, they say that, as her lover, he agreed to give it to her, yet was unwilling to state directly which seemed best to him. καί ποτε Φρῦνης αἰτέω ὁ τις ὁ καλός εἴην ὁ ἔργον ὁμολογέω μέν φημί οἷος ἐραστής δίδωμι μέν κατειπεῖν δέ οὐ ἐθέλω ὁ τις καλός αὐτός ὁ φαίνω 0
1.20.1 5 ἐσδραμὼν οὖν οἰκέτης Φρύνης ἔφασκεν οἴχεσθαι Πραξιτέλει τὸ πολὺ τῶν ἔργων πυρὸς ἐσπεσόντος ἐς τὸ οἴκημα, οὐ μὲν οὖν πάντα γε ἀφανισθῆναι· So a servant of Phryne ran in and announced to Praxiteles that most of his works had been destroyed by fire which had broken out at his workshop—though not all of his works had perished. ἐκτρέχω οὖν οἰκέτης Φρῦνης φάσκω οἴχομαι Πραξιτέλης ὁ πολύς ὁ ἔργον πῦρ πίπτω εἰς ὁ οἴκημα οὐ μέν οὖν πᾶς γε ἀφανίζω 0
1.20.2 1 Πραξιτέλης δὲ αὐτίκα ἔθει διὰ θυρῶν ἔξω καί οἱ καμόντι οὐδὲν ἔφασκεν εἶναι πλέον, εἰ δὴ καὶ τὸν Σάτυρον ἡ φλὸξ καὶ τὸν Ἔρωτα ἐπέλαβε· Immediately Praxiteles rushed out through the doors, saying that he had labored in vain if indeed the flames had taken both the Satyr and the Eros. Πραξιτέλης δέ αὐτίκα θέω διά θύρα ἔξω καί ὁ κάμνω οὐδέν φάσκω εἰμί πλέον εἰ δή καί ὁ σάτυρος ὁ φλόξ καί ὁ ἔρως ἐπιλαμβάνω 0
1.20.2 2 Φρύνη δὲ μένειν θαρροῦντα ἐκέλευε· παθεῖν γὰρ ἀνιαρὸν οὐδέν, τέχνῃ δὲ ἁλόντα ὁμολογεῖν τὰ κάλλιστα ὧν ἐποίησε. But Phryne urged him to be calm and remain, since no harm had occurred, yet by his agitation he unknowingly revealed to her clearly which pieces he considered the most beautiful of all he had made. φρύννη δέ μένω θαρρέω κελεύω πάσχω γάρ ἀνιαρός οὐδείς τέχνη δέ ἁλίσκομαι ὁμολογέω ὁ καλός ὅς ποιέω 0
1.20.2 3 Φρύνη μὲν οὕτω τὸν Ἔρωτα αἱρεῖται· By this stratagem, Phryne chose for herself the Eros. φρύννη μέν οὕτως ὁ ἔρως αἱρέω 0
1.20.2 4 Διονύσῳ δὲ ἐν τῷ ναῷ τῷ πλησίον Σάτυρός ἐστι παῖς καὶ δίδωσιν ἔκπωμα· As for the Satyr, it is represented in the nearby temple of Dionysus—the figure of a boy offering a drinking-cup. Διόνυσος δέ ἐν ὁ ναός ὁ πλησίον σάτυρος εἰμί παῖς καί δίδωμι ἔκπωμα 0
1.20.2 5 Ἔρωτα δʼ ἑστηκότα ὁμοῦ καὶ Διόνυσον Θυμίλος ἐποίησεν. And Thymilos created the group showing the standing figures of Eros and Dionysus together. ἔρως δέ ἑστηκώς ὁμοῦ καί Διόνυσος θυμίλος ποιέω 0
1.20.3 1 τοῦ Διονύσου δέ ἐστι πρὸς τῷ θεάτρῳ τὸ ἀρχαιότατον ἱερόν· δύο δέ εἰσιν ἐντὸς τοῦ περιβόλου ναοὶ καὶ Διόνυσοι, ὅ τε Ἐλευθερεὺς καὶ ὃν Ἀλκαμένης ἐποίησεν ἐλέφαντος καὶ χρυσοῦ. The oldest sanctuary of Dionysus is beside the theatre, and within its enclosure there are two temples and two images of Dionysus: Dionysus Eleuthereus and another made of ivory and gold by Alcamenes. ὁ Διόνυσος δέ εἰμί πρός ὁ θέατρον ὁ ἀρχαῖος ἱερόν δύο δέ εἰμί ἐντός ὁ περίβολος ναός καί Διόνυσος ὁ τε ἐλευθερεύς καί ὅς Ἀλκαμένης ποιέω ἐλέφας καί χρυσός 0
1.20.3 2 γραφαὶ δὲ αὐτόθι Διόνυσός ἐστιν ἀνάγων Ἥφαιστον ἐς οὐρανόν· There are paintings here as well, depicting Dionysus guiding Hephaestus up to heaven. γραφή δέ αὐτόθι Διόνυσος εἰμί ἀνάγω Ἥφαιστος εἰς οὐρανός 0
1.20.3 3 λέγεται δὲ καὶ τάδε ὑπὸ Ἑλλήνων, ὡς Ἥρα ῥίψαι γενόμενον Ἥφαιστον, ὁ δέ οἱ μνησικακῶν πέμψαι δῶρον χρυσοῦν θρόνον ἀφανεῖς δεσμοὺς ἔχοντα, καὶ τὴν μὲν ἐπεί τε ἐκαθέζετο δεδέσθαι, The Greeks also recount this story: after Hera cast Hephaestus out at his birth, he harboured resentment against her and sent her, as a gift, a golden throne furnished with invisible bonds, and when she sat upon it she was immediately bound fast. λέγω δέ καί ὅδε ὑπό Ἕλλην ὡς Ἥρα ῥίπτω γίγνομαι Ἥφαιστος ὁ δέ ὁ μνησικακέω πέμπω δῶρον χρύσεος θρόνος ἀφανής δεσμός ἔχω καί ὁ μέν ἐπεί τε καθέζομαι δέομαι 0
1.20.3 4 θεῶν δὲ τῶν μὲν ἄλλων οὐδενὶ τὸν Ἥφαιστον ἐθέλειν πείθεσθαι, Διόνυσος δὲ--- μάλιστα γὰρ ἐς τοῦτον πιστὰ ἦν Ἡφαίστῳ--- None of the gods could persuade Hephaestus to free her except Dionysus, whom Hephaestus trusted above all others. θεός δέ ὁ μέν ἄλλος οὐδείς ὁ Ἥφαιστος ἐθέλω πείθομαι Διόνυσος δέ μάλιστα γάρ εἰς οὗτος πιστός εἰμί Ἥφαιστος 0
1.20.3 5 μεθύσας αὐτὸν ἐς οὐρανὸν ἤγαγε· Dionysus, therefore, made him drunk and brought him back to heaven. μεθύω αὐτός εἰς οὐρανός ἄγω 0
1.20.3 6 ταῦτά τε δὴ γεγραμμένα εἰσὶ καὶ Πενθεὺς καὶ Λυκοῦργος ὧν ἐς Διόνυσον ὕβρισαν διδόντες δίκας, Ἀριάδνη δὲ καθεύδουσα καὶ Θησεὺς ἀναγόμενος καὶ Διόνυσος ἥκων ἐς τῆς Ἀριάδνης τὴν ἁρπαγήν. These scenes are depicted here, along with Pentheus and Lycurgus paying the penalty for their insults against Dionysus, Ariadne asleep, Theseus setting sail, and Dionysus arriving to carry off Ariadne. οὗτος τε δή γράφω εἰμί καί Πενθεύς καί Λυκοῦργος ὅς εἰς Διόνυσος ὑβρίζω δίδωμι δίκη Ἀριάδνη δέ καθεύδω καί Θησεύς ἀνάγω καί Διόνυσος ἥκω εἰς ὁ Ἀριάδνη ὁ ἁρπαγή 0
1.20.4 1 ἔστι δὲ πλησίον τοῦ τε ἱεροῦ τοῦ Διονύσου καὶ τοῦ θεάτρου κατασκεύασμα, ποιηθῆναι δὲ τῆς σκηνῆς αὐτὸ ἐς μίμησιν τῆς Ξέρξου λέγεται· Near the sanctuary of Dionysus and the theater there is a structure said to have been formed to imitate Xerxes' tent. εἰμί δέ πλησίον ὁ τε ἱερόν ὁ Διόνυσος καί ὁ θέατρον κατασκεύασμα ποιέω δέ ὁ σκηνή αὐτός εἰς μίμησις ὁ Ξέρξης λέγω 0
1.20.4 2 ἐποιήθη δὲ καὶ δεύτερον, τὸ γὰρ ἀρχαῖον στρατηγὸς Ῥωμαίων ἐνέπρησε Σύλλας Ἀθήνας ἑλών. It was built a second time, the original having been burned by Sulla, a Roman general, when he captured Athens. ποιέω δέ καί δεύτερος ὁ γάρ ἀρχαῖος στρατηγός Ῥωμαῖος ἐμπρήθω Σύλλας Ἀθήνη αἱρέω 0
1.20.4 3 αἰτία δὲ ἥδε τοῦ πολέμου. The cause of this war was as follows. αἰτία δέ ὅδε ὁ πόλεμος 0
1.20.4 4 Μιθριδάτης ἐβασίλευε βαρβάρων τῶν περὶ τὸν Πόντον τὸν Εὔξεινον. Mithridates ruled over the barbarians around the Euxine Sea. Μιθριδάτης βασιλεύω βάρβαρος ὁ περί ὁ πόντος ὁ εὔξεινος 0
1.20.4 5 πρόφασις μὲν δὴ διʼ ἥντινα Ῥωμαίοις ἐπολέμησε καὶ ὃν τρόπον ἐς τὴν Ἀσίαν διέβη καὶ ὅσας ἢ πολέμῳ βιασάμενος πόλεις ἔσχεν ἢ φίλας ἐποιήσατο, τάδε μὲν τοῖς ἐπίστασθαι τὰ Μιθριδάτου θέλουσι μελέτω· Concerning the pretext by which he waged war against the Romans, how he crossed into Asia, and how many cities he seized by force of arms or won over as allies—let these matters be the concern of those who wish to know Mithridates' affairs. πρόφασις μέν δή διά ὅστις Ῥωμαῖος πολεμέω καί ὅς τρόπος εἰς ὁ Ἀσία διαβαίνω καί ὅσος ἤ πόλεμος βιάζομαι πόλις ἔχω ἤ φίλος ποιέω ὅδε μέν ὁ ἐπίσταμαι ὁ Μιθριδάτης θέλω μελετάω 0
1.20.4 6 ἐγὼ δὲ ὅσον ἐς τὴν ἅλωσιν τὴν Ἀθηναίων ἔχει δηλώσω. I shall relate only what pertains to the capture of Athens. ἐγώ δέ ὅσος εἰς ὁ ἅλωσις ὁ Ἀθηναῖος ἔχω δηλόω 0
1.20.5 1 ἦν Ἀριστίων Ἀθηναῖος, ᾧ Μιθριδάτης πρεσβεύειν ἐς τὰς πόλεις τὰς Ἑλληνίδας ἐχρῆτο· Aristion was an Athenian employed by Mithridates on embassies to the Greek cities. εἰμί Ἀριστίων Ἀθηναῖος ὅς Μιθριδάτης πρεσβεύω εἰς ὁ πόλις ὁ Ἑλληνίς χράομαι 0
1.20.5 2 οὗτος ἀνέπεισεν Ἀθηναίους Μιθριδάτην θέσθαι Ῥωμαίων ἐπίπροσθεν. It was Aristion who persuaded the Athenians to side with Mithridates against the Romans. οὗτος ἀνείπω Ἀθηναῖος Μιθριδάτης τίθημι Ῥωμαῖος ἐπίπροσθεν 0
1.20.5 3 ἀνέπεισε δὲ οὐ πάντας, ἀλλʼ ὅσον δῆμος ἦν καὶ δήμου τὸ ταραχῶδες· Ἀθηναῖοι δὲ ὧν τις λόγος, παρὰ τοὺς Ῥωμαίους ἐκπίπτουσιν ἐθελονταί. Yet he did not convince them all, but only the populace and the turbulent faction among them; those Athenians of reputation went voluntarily over to the Romans. ἀνείπω δέ οὐ πᾶς ἀλλά ὅσος δῆμος εἰμί καί δῆμος ὁ ταραχώδης Ἀθηναῖος δέ ὅς τις λόγος παρά ὁ Ῥωμαῖος ἐκπίπτω θελοντής 0
1.20.5 4 γενομένης δὲ μάχης πολλῷ περιῆσαν οἱ Ῥωμαῖοι, When battle ensued, the Romans prevailed decisively. γίγνομαι δέ μάχη πολύς περίειμι ὁ Ῥωμαῖος 0
1.20.5 5 καὶ φεύγοντας Ἀριστίωνα μὲν καὶ Ἀθηναίους ἐς τὸ ἄστυ καταδιώκουσιν, Ἀρχέλαον δὲ καὶ τοὺς βαρβάρους ἐς τὸν Πειραιᾶ· Aristion and the Athenians fled into the city, pursued by the Romans, while Archelaus and the barbarians withdrew into Piraeus. καί φεύγω Ἀριστίων μέν καί Ἀθηναῖος εἰς ὁ ἄστυ καταδιώκω Ἀρχέλαος δέ καί ὁ βάρβαρος εἰς ὁ Πειραιεύς 0
1.20.5 6 Μιθριδάτου δὲ στρατηγὸς καὶ οὗτος ἦν, ὃν πρότερον τούτων Μάγνητες οἱ τὸν Σίπυλον οἰκοῦντες σφᾶς ἐπεκδραμόντα αὐτόν τε τιτρώσκουσι καὶ τῶν βαρβάρων φονεύουσι τοὺς πολλούς. Archelaus also was one of Mithridates' generals; earlier, he had invaded the territory of the Magnesians dwelling around Sipylus, where these Magnesians wounded Archelaus himself and slew most of his barbarian forces. Μιθριδάτης δέ στρατηγός καί οὗτος εἰμί ὅς πρότερον οὗτος Μάγνητες ὁ ὁ Σίπυλος οἰκέω σφεῖς ἐπεκτρέχω αὐτός τε τιτρώσκω καί ὁ βάρβαρος φονεύω ὁ πολύς 0
1.20.6 1 Ἀθηναίοις μὲν δὴ πολιορκία καθειστήκει, Ταξίλος δὲ Μιθριδάτου στρατηγὸς ἐτύγχανε μὲν περικαθήμενος Ἐλάτειαν τὴν ἐν τῇ Φωκίδι, ἀφικομένων δὲ ἀγγέλων ἀναστήσας τὸν στρατὸν ἐς τὴν Ἀττικὴν ἦγεν. The Athenians were under siege, and Taxilus, a general of Mithridates, was at that time besieging Elateia in Phocis; but upon the arrival of messengers, he withdrew his forces from there and began leading them toward Attica. Ἀθηναῖος μέν δή πολιορκία καθίστημι Τάξιλος δέ Μιθριδάτης στρατηγός τυγχάνω μέν περικάθημαι ἐλάτεια ὁ ἐν ὁ Φωκίς ἀφικνέομαι δέ ἄγγελος ἀνίστημι ὁ στρατός εἰς ὁ Ἀττικός ἄγω 0
1.20.6 2 ἃ πυνθανόμενος ὁ στρατηγὸς τῶν Ῥωμαίων Ἀθήνας μὲν τοῦ στρατοῦ μέρει πολιορκεῖν ἀφῆκεν, αὐτὸς δὲ Ταξίλῳ τὸ πολὺ τῆς δυνάμεως ἔχων ἐς Βοιωτοὺς ἀπαντᾷ. Learning of these events, the Roman general left part of his army to continue the siege of Athens, while he himself, commanding the greater strength of his forces, advanced into Boeotia to confront Taxilus. ὅς πυνθάνομαι ὁ στρατηγός ὁ Ῥωμαῖος Ἀθήνη μέν ὁ στρατός μέρος πολιορκέω ἀφίημι αὐτός δέ Ταξῖλος ὁ πολύς ὁ δύναμις ἔχω εἰς Βοιωτός ἀπαντάω 0
1.20.6 3 τρίτῃ δὲ ὕστερον ἡμέρᾳ τοῖς Ῥωμαίοις ἦλθον ἐπʼ ἀμφότερα τὰ στρατόπεδα ἄγγελοι, Σύλλᾳ μὲν ὡς Ἀθηναίοις εἴη τὸ τεῖχος ἑαλωκός, τοῖς δὲ Ἀθήνας πολιορκήσασι Ταξίλον κεκρατῆσθαι μάχῃ περὶ Χαιρώνειαν. On the third day afterward, messengers reached both Roman camps: to Sulla came the news that the Athenians' wall had fallen, and to those besieging Athens word came that Taxilus had been defeated in a battle near Chaeronea. τρίτος δέ ὕστερον ἡμέρα ὁ Ῥωμαῖος ἔρχομαι ἐπί ἀμφότερος ὁ στρατόπεδον ἄγγελος Σύλλα μέν ὡς Ἀθηναῖος εἴην ὁ τεῖχος ἁλίσκομαι ὁ δέ Ἀθήνη πολιορκέω Τάξιλος κρατέω μάχη περί Χαιρώνεια 0
1.20.6 4 Σύλλας δὲ ὡς ἐς τὴν Ἀττικὴν ἐπανῆλθε, τοὺς ἐναντιωθέντας Ἀθηναίων καθείρξας ἐς τὸν Κεραμεικὸν τὸν λαχόντα σφῶν ἐκ δεκάδος ἑκάστης ἐκέλευσεν ἄγεσθαι τὴν ἐπὶ θανάτῳ. When Sulla returned to Attica, he imprisoned those Athenians who had resisted him in the Cerameicus, and then ordered one from every ten of them, drawn by lot, to be led away to execution. Σύλλας δέ ὡς εἰς ὁ Ἀττικός ἐπανέρχομαι ὁ ἐναντιόομαι Ἀθηναῖος καθείργνυμι εἰς ὁ Κεραμεικός ὁ λαγχάνω σφεῖς ἐκ δεκάς ἕκαστος κελεύω ἄγω ὁ ἐπί θάνατος 0
1.20.7 1 Σύλλου δὲ οὐκ ἀνιέντος ἐς Ἀθηναίους τοῦ θυμοῦ λαθόντες ἐκδιδράσκουσιν ἄνδρες ἐς Δελφοὺς· As Sulla was relentless in his anger against the Athenians, certain men secretly fled to Delphi. Σύλλος δέ οὐ ἵημι εἰς Ἀθηναῖος ὁ θυμός λανθάνω ἐκδιδράσκω ἀνήρ εἰς Δελφοί 0
1.20.7 2 ἐρομένοις δέ σφισιν, εἰ καταλαμβάνοι τὸ χρεὼν ἤδη καὶ τὰς Ἀθήνας ἐρημωθῆναι, τούτοις ἔχρησεν ἡ Πυθία τὰ ἐς τὸν ἀσκὸν ἔχοντα. When they asked if it were now fated that Athens itself should perish utterly, the Pythia gave them that oracle about the wineskin. ἐρομαι δέ σφεῖς εἰ καταλαμβάνω ὁ χρεών ἤδη καί ὁ Ἀθήνη ἐρημόω οὗτος χράομαι ὁ Πυθία ὁ εἰς ὁ ἀσκός ἔχω 0
1.20.7 3 Σύλλᾳ δὲ ὕστερον τούτων ἐνέπεσεν ἡ νόσος, ᾗ καὶ τὸν Σύριον Φερεκύδην ἁλῶναι πυνθάνομαι. Later, Sulla was afflicted with the very disease that, as I learn, also seized Pherecydes of Syros. Σύλλα δέ ὕστερον οὗτος ἐμπίπτω ὁ νόσος ὅς καί ὁ Σῦριος Φερεκύδης ἁλίσκομαι πυνθάνομαι 0
1.20.7 4 Σύλλᾳ δὲ ἔστι μὲν καὶ τὰ ἐς τοὺς πολλοὺς Ἀθηναίων ἀγριώτερα ἢ ὡς ἄνδρα εἰκὸς ἦν ἐργάσασθαι Ῥωμαῖον· Now, Sulla indeed had treated the majority of Athenians more cruelly than might have been expected even from a Roman. Σύλλα δέ εἰμί μέν καί ὁ εἰς ὁ πολύς Ἀθηναῖος ἀγριώτερος ἤ ὡς ἀνήρ εἰκός εἰμί ἐργάζομαι Ῥωμαῖος 0
1.20.7 5 ἀλλὰ γὰρ οὐ ταῦτα δὴ αἰτίαν γενέσθαι οἱ δοκῶ τῆς συμφορᾶς, Ἱκεσίου δὲ μήνιμα, ὅτι καταφυγόντα ἐς τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἱερὸν ἀπέκτεινεν ἀποσπάσας Ἀριστίωνα. Nevertheless, I myself do not think that this was the cause of his misfortune, but rather the wrath of Hikesios, because Sulla forcibly removed Aristion, who had sought refuge in the sanctuary of Athena, and put him to death. ἀλλά γάρ οὐ οὗτος δή αἰτία γίγνομαι ὁ δοκέω ὁ συμφορά ἱκέσιος δέ μήνιμα ὅτι καταφεύγω εἰς ὁ ὁ Ἀθηνᾶ ἱερός ἀποκτείνω ἀποσπάω Ἀριστίων 0
1.20.7 6 Ἀθῆναι μὲν οὕτως ὑπὸ τοῦ πολέμου κακωθεῖσαι τοῦ Ῥωμαίων αὖθις Ἀδριανοῦ βασιλεύοντος ἤνθησαν· Athens, thus sorely afflicted by the Roman war, once again flourished under the reign of Emperor Hadrian. Ἀθῆναι μέν οὕτως ὑπό ὁ πόλεμος κακόω ὁ Ῥωμαῖος αὖθις Ἀδριανός βασιλεύω ἀνθέω 0