Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 1.25

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
1.25.1 1 τοιαῦτα μὲν αὐτοῖς συμβαίνοντα εἶδον· Such, then, were the things I saw happening to them. τοιοῦτος μέν αὐτός συμβαίνω ὁράω 0
1.25.1 2 ἔστι δὲ ἐν τῇ Ἀθηναίων ἀκροπόλει καὶ Περικλῆς ὁ Ξανθίππου καὶ αὐτὸς Ξάνθιππος, ὃς ἐναυμάχησεν ἐπὶ Μυκάλῃ Μήδοις. On the Acropolis of the Athenians there stand statues both of Pericles, son of Xanthippus, and of the elder Xanthippus himself, who fought in the sea-battle against the Persians off Mycale. εἰμί δέ ἐν ὁ Ἀθηναῖος ἀκρόπολις καί Περικλῆς ὁ Ξάνθιππος καί αὐτός ξανθίππος ὅς ναυμαχέω ἐπί Μύκαλη μήδομαι 0
1.25.1 3 ἀλλʼ ὁ μὲν Περικλέους ἀνδριὰς ἑτέρωθι ἀνάκειται, τοῦ δὲ Ξανθίππου πλησίον ἕστηκεν Ἀνακρέων ὁ Τήιος, πρῶτος μετὰ Σαπφὼ τὴν Λεσβίαν τὰ πολλὰ ὧν ἔγραψεν ἐρωτικὰ ποιήσας· The statue of Pericles, however, is set up separately at a different spot, but near Xanthippus stands Anacreon of Teos, who was, next after the Lesbian poetess Sappho, the first to compose mostly poems on love. ἀλλά ὁ μέν Περικλῆς ἀνδριάς ἑτέρωθι ἀνάκειμαι ὁ δέ Ξάνθιππος πλησίον ἵστημι Ἀνακρέων ὁ Τήϊος πρῶτος μετά Σαπφώ ὁ Λεσβία ὁ πολύς ὅς γράφω ἐρωτικός ποιέω 0
1.25.1 4 καί οἱ τὸ σχῆμά ἐστιν οἷον ᾄδοντος ἂν ἐν μέθῃ γένοιτο ἀνθρώπου. His image is posed in such a way as to suggest a man singing in a state of drunkenness. καί ὁ ὁ σχῆμα εἰμί οἷος ᾄδω ἄν ἐν μέθη γίγνομαι ἄνθρωπος 0
1.25.1 5 γυναῖκας δὲ πλησίον Δεινομένης Ἰὼ τὴν Ἰνάχου καὶ Καλλιστὼ τὴν Λυκάονος πεποίηκεν, αἷς ἀμφοτέραις ἐστὶν ἐς ἅπαν ὅμοια διηγήματα ἔρως Διὸς καὶ Ἥρας ὀργὴ καὶ ἀλλαγὴ τῇ μὲν ἐς βοῦν, Καλλιστοῖ δὲ ἐς ἄρκτον. Beside these figures are statues of women made by Deinomenes: Io, daughter of Inachus, and Callisto, daughter of Lycaon; these two have altogether similar stories, love from Zeus, wrath from Hera, and transformation—the one into a cow, Callisto into a bear. γυνή δέ πλησίον δεινόω ἰώ ὁ Ἴναχος καί Καλλιστώ ὁ Λυκάων ποιέω ὅς ἀμφότεροι εἰμί εἰς ἅπας ὅμοιος διήγημα ἔρως Ζεύς καί Ἥρα ὀργή καί ἀλλαγή ὁ μέν εἰς βοῦς κάλλιστος δέ εἰς ἄρκτος 0
1.25.2 1 πρὸς δὲ τῷ τείχει τῷ Νοτίῳ γιγάντων, οἳ περὶ Θρᾴκην ποτὲ καὶ τὸν ἰσθμὸν τῆς Παλλήνης ᾤκησαν, τούτων τὸν λεγόμενον πόλεμον καὶ μάχην πρὸς Ἀμαζόνας Ἀθηναίων καὶ τὸ Μαραθῶνι πρὸς Μήδους ἔργον καὶ Γαλατῶν τὴν ἐν Μυσίᾳ φθορὰν ἀνέθηκεν Ἄτταλος, ὅσον τε δύο πηχῶν ἕκαστον. Near the southern wall, Attalus dedicated statues, each approximately two cubits in height, showing the legendary war against the Giants, who once inhabited Thrace and the isthmus of Pallene, as well as the battle of the Athenians against the Amazons, their deed at Marathon against the Persians, and the rout of the Gauls in Mysia. πρός δέ ὁ τεῖχος ὁ νότιος γίγας ὅς περί Θρᾴκη ποτέ καί ὁ Ἰσθμός ὁ Παλλήνη οἰκέω οὗτος ὁ λέγω πόλεμος καί μάχη πρός Ἀμαζών Ἀθηναῖος καί ὁ Μαραθών πρός Μῆδος ἔργον καί Γαλάτης ὁ ἐν Μυσία φθορά ἀνατίθημι Ἄτταλος ὅσος τε δύο πηχῠ́ς ἕκαστος 0
1.25.2 2 ἕστηκε δὲ καὶ Ὀλυμπιόδωρος, μεγέθει τε ὧν ἔπραξε λαβὼν δόξαν καὶ οὐχ ἥκιστα τῷ καιρῷ, φρόνημα ἐν ἀνθρώποις παρασχόμενος συνεχῶς ἐπταικόσι καὶ διʼ αὐτὸ οὐδὲ ἓν χρηστὸν οὐδὲ ἐς τὰ μέλλοντα ἐλπίζουσι. There also stands a statue of Olympiodorus, highly esteemed for the brilliance of his achievements and especially for his timing, since he inspired continual courage among men at a critical moment, when they had completely given way and had no hope remaining for the future. ἵστημι δέ καί Ὀλυμπιόδωρος μέγεθος τε ὅς πράσσω λαμβάνω δόξα καί οὐ ἥκιστα ὁ καιρός φρόνημα ἐν ἄνθρωπος παρέχω συνεχῶς ἐπταίω καί διά αὐτός οὐδέ εἷς χρηστός οὐδέ εἰς ὁ μέλλω ἐλπίζω 0
1.25.3 1 τὸ γὰρ ἀτύχημα τὸ ἐν Χαιρωνείᾳ ἅπασι τοῖς Ἕλλησιν ἦρξε κακοῦ καὶ οὐχ ἥκιστα δούλους ἐποίησε τοὺς ὑπεριδόντας καὶ ὅσοι μετὰ Μακεδόνων ἐτάχθησαν. For the disaster at Chaeronea was the beginning of great trouble for all the Greeks, and especially reduced to slavery those who had shown indifference, as well as those who had sided with the Macedonians. ὁ γάρ ἀτύχημα ὁ ἐν Χαιρώνεια ἅπας ὁ Ἕλλην ἄρχω κακός καί οὐ ἥκιστα δοῦλος ποιέω ὁ ὑπεροράω καί ὅσος μετά Μακεδών τάσσω 0
1.25.3 2 τὰς μὲν δὴ πολλὰς Φίλιππος τῶν πόλεων εἷλεν, Ἀθηναίοις δὲ λόγῳ συνθέμενος ἔργῳ σφᾶς μάλιστα ἐκάκωσε, νήσους τε ἀφελόμενος καὶ τῆς ἐς τὰ ναυτικὰ παύσας ἀρχῆς. Indeed, Philip captured most of the cities, and though he had made peace with the Athenians by word, he harmed them most of all in deeds, depriving them of the islands and ending their empire at sea. ὁ μέν δή πολύς Φίλιππος ὁ πόλις αἱρέω Ἀθηναῖος δέ λόγος τίθημι ἔργον σφεῖς μάλιστα κακόω νῆσος τε ἀφαιρέω καί ὁ εἰς ὁ ναυτικός παύω ἀρχή 0
1.25.3 3 καὶ χρόνον μέν τινα ἡσύχασαν Ἀθηναῖοι Φιλίππου βασιλεύοντος καὶ ὕστερον Ἀλεξάνδρου· τελευτήσαντος δὲ Ἀλεξάνδρου Μακεδόνες μὲν βασιλεύειν εἵλοντο Ἀριδαῖον, Ἀντιπάτρῳ δὲ ἐπετέτραπτο ἡ πᾶσα ἀρχή, And the Athenians remained quiet for a time during the reigns of Philip and afterwards Alexander; but when Alexander died, the Macedonians chose Arrhidaeus as king, and all authority was entrusted to Antipater. καί χρόνος μέν τις ἡσυχάζω Ἀθηναῖος Φίλιππος βασιλεύω καί ὕστερον Ἀλέξανδρος τελευτάω δέ Ἀλέξανδρος Μακεδών μέν βασιλεύω αἱρέω Ἀρριδαῖος Ἀντίπατρος δέ ἐπιτρέπω ὁ πᾶς ἀρχή 0
1.25.3 4 καὶ Ἀθηναίοις οὐκέτι ἀνεκτὰ ἐφαίνετο εἰ τὸν πάντα χρόνον ἔσται ἐπὶ Μακεδόσι τὸ Ἑλληνικόν, At this point, it no longer seemed tolerable to the Athenians that Greece should forever remain subject to the Macedonians. καί Ἀθηναῖος οὐκέτι ἀνεκτός φαίνω εἰ ὁ πᾶς χρόνος εἰμί ἐπί Μακεδών ὁ Ἑλληνικός 0
1.25.3 5 ἀλλʼ αὐτοί τε πολεμεῖν ὥρμηντο καὶ ἄλλους ἐς τὸ ἔργον ἤγειρον. Thus, they themselves were eager for war, and stirred others to join them in this enterprise. ἀλλά αὐτός τε πολεμέω ὁρμάω καί ἄλλος εἰς ὁ ἔργον ἐγείρω 0
1.25.4 1 ἐγένοντο δὲ αἱ μετασχοῦσαι πόλεις Πελοποννησίων μὲν Ἄργος Ἐπίδαυρος Σικυὼν Τροιζὴν Ἠλεῖοι Φλιάσιοι Μεσσήνη, οἱ δὲ ἔξω τοῦ Κορινθίων ἰσθμοῦ Λοκροὶ Φωκεῖς Θεσσαλοὶ Κάρυστος Ἀκαρνᾶνες ἐς τὸ Αἰτωλικὸν συντελοῦντες· The cities that participated were, from the Peloponnese, Argos, Epidaurus, Sicyon, Troezen, Elis, Phlius, and Messene. γίγνομαι δέ ὁ μετέχω πόλις Πελοποννήσιος μέν Ἄργος Ἐπίδαυρος Σικυών Τροιζήν Ἠλεῖος Φλιάσιοι Μεσσήνη ὁ δέ ἔξω ὁ Κορινθιος Ἰσθμός Λοκρός Φωκεύς Θεσσαλός Κάρυστος Ἀκαρνάν εἰς ὁ Αἰτωλικός συντελέω 0
1.25.4 2 Βοιωτοὶ δὲ Θηβαίων ἠρημωμένην τὴν γῆν τὴν Θηβαΐδα νεμόμενοι δέει μὴ Θήβας αὖθις Ἀθηναῖοί σφισιν ἐποικίζωσιν οὔτε ἐς τὴν συμμαχίαν ἐτάσσοντο καὶ ἐς ὅσον ἧκον δυνάμεως τὰ Μακεδόνων ηὖξον. Of those outside the Isthmus of Corinth, there were the Locrians, Phokians, Thessalians, Carystus and the Acarnanians who were joined with the Aetolian league. Βοιωτός δέ Θηβαῖος ἐρημόω ὁ γῆ ὁ θηβαΐς νέμομαι δέω μή Θῆβαι αὖθις Ἀθηναῖος σφεῖς ἐποικίζω οὔτε εἰς ὁ συμμαχία τάσσω καί εἰς ὅσος ἥκω δύναμις ὁ Μακεδών αὔξω 0
1.25.5 1 τοὺς δὲ ἐς τὸ συμμαχικὸν ταχθέντας κατὰ πόλεις τε ἑκάστους ἦγον στρατηγοὶ καὶ τοῦ παντὸς ἄρχειν ᾕρητο Ἀθηναῖος Λεωσθένης πόλεώς τε ἀξιώματι καὶ αὐτὸς εἶναι δοκῶν πολέμων ἔμπειρος. The allies, arranged city by city, were led each by their own generals, and the Athenians had chosen Leosthenes to be commander-in-chief over all, both because of the prestige of his city and because he himself was considered experienced in war. ὁ δέ εἰς ὁ συμμαχικός ταχθείς κατά πόλις τε ἕκαστος ἄγω στρατηγός καί ὁ πᾶς ἄρχω αἱρέω Ἀθηναῖος Λεωσθένης πόλις τε ἀξίωμα καί αὐτός εἰμί δοκέω πόλεμος ἔμπειρος 0
1.25.5 2 ὑπῆρχε δέ οἱ καὶ πρὸς πάντας εὐεργεσία τοὺς Ἕλληνας· ὁπόσοι γὰρ μισθοῦ παρὰ Δαρείῳ καὶ σατράπαις ἐστρατεύοντο Ἕλληνες, ἀνοικίσαι σφᾶς ἐς τὴν Περσίδα θελήσαντος Ἀλεξάνδρου Λεωσθένης ἔφθη κομίσας ναυσὶν ἐς τὴν Εὐρώπην. Moreover, he had done a great service to all the Greeks: for when Alexander intended to settle in Persia the many Greeks who had served as mercenaries for Darius and the Persian satraps, Leosthenes preemptively brought them back to Europe by ship. ὑπάρχω δέ ὁ καί πρός πᾶς εὐεργεσία ὁ Ἕλλην ὁπόσος γάρ μισθός παρά Δαρεῖος καί σατράπης στρατεύω Ἕλλην ἀνοικίζω σφεῖς εἰς ὁ Περσίς ἐθέλω Ἀλέξανδρος Λεωσθένης φθάνω κομίζω ναῦς εἰς ὁ Εὐρώπη 0
1.25.5 3 καὶ δὴ καὶ τότε ὧν ἐς αὐτὸν ἤλπισαν τὰ ἔργα λαμπρότερα ἐπιδειξάμενος παρέσχεν ἀποθανὼν ἀθυμῆσαι πᾶσι καὶ διʼ αὐτὸ οὐχ ἥκιστα σφαλῆναι· At this very time also, after displaying brilliant achievements from which the Greeks had anticipated yet greater deeds, he died, causing universal despondency, and this loss contributed greatly toward their ultimate failure. καί δή καί τότε ὅς εἰς αὐτός ἐλπίζω ὁ ἔργον λαμπρός ἐπιδείκνυμι παρέχω ἀποθνῄσκω ἀθυμέω πᾶς καί διά αὐτός οὐ ἥκιστα σφαλόω 0
1.25.5 4 φρουρά τε Μακεδόνων ἐσῆλθεν Ἀθηναίοις, οἳ Μουνυχίαν, ὕστερον δὲ καὶ Πειραιᾶ καὶ τείχη μακρὰ ἔσχον. Consequently, a Macedonian garrison entered Athens, occupying Munychia, and afterwards also the Piraeus and the Long Walls. φρουρά τε Μακεδών εἰσέρχομαι Ἀθηναῖος ὅς Μουνυχία ὕστερον δέ καί Πειραιεύς καί τεῖχος μακρός ἔχω 0
1.25.6 1 Ἀντιπάτρου δὲ ἀποθανόντος Ὀλυμπιὰς διαβᾶσα ἐξ Ἠπείρου χρόνον μέν τινα ἦρξεν ἀποκτείνασα Ἀριδαῖον, οὐ πολλῷ δὲ ὕστερον ἐκπολιορκηθεῖσα ὑπὸ Κασσάνδρου παρεδόθη τῷ πλήθει. Upon the death of Antipater, Olympias crossed over from Epirus, and for a time she held power, having killed Aridaeus; but soon afterward, being besieged closely by Cassander, she surrendered herself to the people. Ἀντίπατρος δέ ἀποθνῄσκω Ὀλυμπιάς διαβαίνω ἐκ ἤπειρος χρόνος μέν τις ἄρχω ἀποκτείνω Ἀρριδαῖος οὐ πολύς δέ ὕστερον ἐκπολιορκέω ὑπό Κάσσανδρος παραδίδωμι ὁ πλῆθος 0
1.25.6 2 Κάσσανδρος δὲ βασιλεύσας---τὰ δὲ ἐς Ἀθηναίους ἐπέξεισί μοι μόνα ὁ λόγος---Πάνακτον τεῖχος ἐν τῇ Ἀττικῇ καὶ Σαλαμῖνα εἷλε τύραννόν τε Ἀθηναίοις ἔπραξε γενέσθαι Δημήτριον τὸν Φανοστράτου, τὰ πρὸς δόξαν εἰληφότα ἐπὶ σοφίᾳ. Cassander, having established himself as king—though my account will mention only those events concerning the Athenians—captured the fortification of Panactum in Attica and the island of Salamis, and arranged that the Athenians be ruled by a tyrant, Demetrius, the son of Phanostratus, who had already attained a reputation for wisdom. Κάσσανδρος δέ βασιλεύω ὁ δέ εἰς Ἀθηναῖος ἐπέξειμι ἐγώ μόνος ὁ λόγος πάνακτος τεῖχος ἐν ὁ Ἀττική καί Σαλαμίς αἱρέω τύραννος τε Ἀθηναῖος πράσσω γίγνομαι Δημήτριος ὁ Φάνος ὁ πρός δόξα εἰληφώς ἐπί σοφία 0
1.25.6 3 τοῦτον μὲν δὴ τυραννίδος ἔπαυσε Δημήτριος ὁ Ἀντιγόνου, νέος τε ὢν καὶ φιλοτίμως πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν διακείμενος· This man was removed from the tyranny by Demetrius, son of Antigonus, who was then youthful and well-disposed toward the Greeks through his ambition. οὗτος μέν δή τυραννίς παύω Δημήτριος ὁ Ἀντίγονος νέος τε εἰμί καί φιλοτίμως πρός ὁ Ἑλληνικός διάκειμαι 0
1.25.7 1 Κάσσανδρος δὲ---δεινὸν γάρ τι ὑπῆν οἱ μῖσος ἐς τοὺς Ἀθηναίους---, ὁ δὲ αὖθις Λαχάρην προεστηκότα ἐς ἐκεῖνο τοῦ δήμου, τοῦτον τὸν ἄνδρα οἰκειωσάμενος τυραννίδα ἔπεισε βουλεῦσαι, τυράννων ὧν ἴσμεν τά τε ἐς ἀνθρώπους μάλιστα ἀνήμερον καὶ ἐς τὸ θεῖον ἀφειδέστατον. Cassander—for he harbored a fierce hatred toward the Athenians—on seeing Lachares again taking a prominent position in leadership among the people, befriended this man and persuaded him to assume tyranny, a tyranny that, among those known to us, proved exceptionally brutal toward men and most irreverent toward the divine. Κάσσανδρος δέ δεινός γάρ τις εἰμί ὁ μῖσος εἰς ὁ Ἀθηναῖος ὁ δέ αὖθις Λαχάρης προίστημι εἰς ἐκεῖνος ὁ δῆμος οὗτος ὁ ἀνήρ οἰκειόω τυραννίς πείθω βουλεύω τύραννος ὅς οἶδα ὁ τε εἰς ἄνθρωπος μάλιστα ἀνήμερος καί εἰς ὁ θεῖος ἀφειδέστατος 0
1.25.7 2 Δημητρίῳ δὲ τῷ Ἀντιγόνου διαφορὰ μὲν ἦν ἐς τὸν δῆμον ἤδη τῶν Ἀθηναίων, καθεῖλε δὲ ὅμως καὶ τὴν Λαχάρους τυραννίδα· Demetrius, the son of Antigonus, also had quarrels with the democracy of Athens by this time; nevertheless, he was responsible for overthrowing the tyranny of Lachares. Δημήτριος δέ ὁ Ἀντίγονος διαφορά μέν εἰμί εἰς ὁ δῆμος ἤδη ὁ Ἀθηναῖος καθαιρέω δέ ὅμως καί ὁ Λαχάρης τυραννίς 0
1.25.7 3 ἁλισκομένου δὲ τοῦ τείχους ἐκδιδράσκει Λαχάρης ἐς Βοιωτούς, ἅτε δὲ ἀσπίδας ἐξ ἀκροπόλεως καθελὼν χρυσᾶς καὶ αὐτὸ τῆς Ἀθηνᾶς τὸ ἄγαλμα τὸν περιαιρετὸν ἀποδύσας κόσμον ὑπωπτεύετο εὐπορεῖν μεγάλως χρημάτων. As the city walls were being captured, Lachares escaped and fled to the Boeotians. ἁλίσκομαι δέ ὁ τεῖχος ἐκδιδράσκω Λαχάρης εἰς Βοιωτός ἅτε δέ ἀσπίς ἐκ ἀκρόπολις καθαιρέω χρυσός καί αὐτός ὁ Ἀθηνᾶ ὁ ἄγαλμα ὁ περιαιρετός ἀποδύω κόσμος ὑποπτεύω εὐπορέω μεγάλως χρῆμα 0
1.25.8 1 Λαχάρην μὲν οὖν τούτων ἕνεκα κτείνουσιν ἄνδρες Κορωναῖοι· For these reasons, Lachares was killed by men from Coronea. Λαχάρης μέν οὖν οὗτος ἕνεκα κτείνω ἀνήρ Κορωναιος 0
1.25.8 2 Δημήτριος δὲ ὁ Ἀντιγόνου τυράννων ἐλευθερώσας Ἀθηναίους τό τε παραυτίκα μετὰ τὴν Λαχάρους φυγὴν οὐκ ἀπέδωκέ σφισι τὸν Πειραιᾶ καὶ ὕστερον πολέμῳ κρατήσας ἐσήγαγεν ἐς αὐτὸ φρουρὰν τὸ ἄστυ, τὸ Μουσεῖον καλούμενον τειχίσας. Demetrius, the son of Antigonus, after liberating the Athenians from tyranny, did not immediately restore to them the Piraeus following the flight of Lachares; later, after prevailing in war, he introduced a garrison into the city itself, fortifying the place called the Museum. Δημήτριος δέ ὁ Ἀντίγονος τύραννος ἐλευθερόω Ἀθηναῖος ὁ τε παραυτίκα μετά ὁ Λαχάρης φυγή οὐ ἀποδίδωμι σφεῖς ὁ Πειραιεύς καί ὕστερον πόλεμος κρατέω εἰσάγω εἰς αὐτός φρουρά ὁ ἄστυ ὁ μουσεῖον καλέω τειχίζω 0
1.25.8 3 ἔστι δὲ ἐντὸς τοῦ περιβόλου τοῦ ἀρχαίου τὸ Μουσεῖον ἀπαντικρὺ τῆς ἀκροπόλεως λόφος, ἔνθα Μουσαῖον ᾄδειν καὶ ἀποθανόντα γήρᾳ ταφῆναι λέγουσιν· Within the ancient enclosure, opposite the Acropolis, there is a hill called the Museum, where they say Musaeus used to sing and, when he died of old age, was buried. εἰμί δέ ἐντός ὁ περίβολος ὁ ἀρχαῖος ὁ μουσεῖον ἀπαντικρύ ὁ ἀκρόπολις λόφος ἔνθα μουσεῖον ᾄδω καί ἀποθνῄσκω γῆρας θάπτω λέγω 0
1.25.8 4 ὕστερον δὲ καὶ μνῆμα αὐτόθι ἀνδρὶ ᾠκοδομήθη Σύρῳ. Later, a memorial was also erected there to a certain Syrian. ὕστερον δέ καί μνῆμα αὐτόθι ἀνήρ οἰκοδομέω Σύρος 0
1.25.8 5 τότε δὲ Δημήτριος τειχίσας εἶχε· At that time, Demetrius fortified it and held it. τότε δέ Δημήτριος τειχίζω ἔχω 0