Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 2.12

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
2.12.1 1 ἐν δὲ Τιτάνῃ καὶ Ἀθηνᾶς ἱερόν ἐστιν, ἐς ὃ τὴν Κορωνίδα ἀνάγουσιν· In Titane there is also a sanctuary of Athena, into which they bring Coronis. ἐν δέ Τιτάνη καί Ἀθηνᾶ ἱερόν εἰμί εἰς ὅς ὁ κορωνίς ἀνάγω 0
2.12.1 2 ἐν δὲ αὐτῷ ξόανον Ἀθηνᾶς ἐστιν ἀρχαῖον, κεραυνωθῆναι δὲ καὶ τοῦτο ἐλέγετο· Within it stands an ancient wooden statue of Athena, which is said to have been struck by lightning. ἐν δέ αὐτός ξόανον Ἀθηνᾶ εἰμί ἀρχαῖος κεραυνόω δέ καί οὗτος λέγω 0
2.12.1 3 ἐκ τούτου τοῦ λόφου καταβᾶσιν---ᾠκοδόμηται γὰρ ἐπὶ λόφῳ τὸ ἱερὸν---βωμός ἐστιν ἀνέμων, ἐφʼ οὗ τοῖς ἀνέμοις ὁ ἱερεὺς μιᾷ νυκτὶ ἀνὰ πᾶν ἔτος θύει. Descending from this hill (for the sanctuary is built on a hill), there is an altar dedicated to the Winds, on which every year, during one night, the priest sacrifices to the Winds. ἐκ οὗτος ὁ λόφος καταβαίνω οἰκοδομέω γάρ ἐπί λόφος ὁ ἱερός βωμός εἰμί ἄνεμος ἐπί ὅς ὁ ἄνεμος ὁ ἱερεύς εἷς νύξ ἀνά πᾶς ἔτος θύω 0
2.12.1 4 δρᾷ δὲ καὶ ἄλλα ἀπόρρητα ἐς βόθρους τέσσαρας, ἡμερούμενος τῶν πνευμάτων τὸ ἄγριον, καὶ δὴ καὶ Μηδείας ὡς λέγουσιν ἐπῳδὰς ἐπᾴδει. He also performs other secret rites at four pits, taming the wildness of the winds' spirits; indeed, it is said he recites even the incantations of Medea. δράω δέ καί ἄλλος ἀπόρρητος εἰς βόθρος τέσσαρες ἡμερόομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἄγριος καί δή καί Μήδεια ὡς λέγω ἐπῳδή ἐπᾴδω 0
2.12.2 1 ἐκ δὲ Τιτάνης ἐς Σικυῶνα ἀφικομένοις καὶ καταβαίνουσιν ἐς θάλασσαν ἐν ἀριστερᾷ τῆς ὁδοῦ ναός ἐστιν Ἥρας οὐκ ἔχων ἔτι οὔτε ἄγαλμα οὔτε ὄροφον· On the road from Titane to Sicyon, as one heads downhill towards the sea, there is, on the left side of the way, a temple of Hera, now lacking both its statue and its roof. ἐκ δέ Τιτάνη εἰς Σικυών ἀφικνέομαι καί καταβαίνω εἰς θάλασσα ἐν ἀριστερός ὁ ὁδός ναός εἰμί Ἥρα οὐ ἔχω ἔτι οὔτε ἄγαλμα οὔτε ὄροφος 0
2.12.2 2 τὸν δὲ ἀναθέντα Προῖτον εἶναι τὸν Ἄβαντός φασι. The dedicant of this temple is said to have been Proetus, the son of Abas. ὁ δέ ἀνατίθημι Προῖτος εἰμί ὁ Ἄβας φημί 0
2.12.2 3 καταβᾶσι δὲ ἐς τὸν Σικυωνίων καλούμενον λιμένα καὶ τραπεῖσιν ἐπʼ Ἀριστοναύτας τὸ ἐπίνειον τὸ Πελληνέων, ἔστιν ὀλίγον ὑπὲρ τὴν ὁδὸν ἐν ἀριστερᾷ Ποσειδῶνος ἱερόν· When one has descended to the harbor of the Sicyonians, as it is called, and turned towards Aristonautae, the harbor of the Pellenians, there stands a shrine of Poseidon a little above the road, on the left. καταβαίνω δέ εἰς ὁ Σικυώνιος καλέω λιμήν καί τραπεῖς ἐπί ἀριστοναύτης ὁ ἐπίνειον ὁ Πελλήνη εἰμί ὀλίγος ὑπέρ ὁ ὁδός ἐν ἀριστερός Ποσειδῶν ἱερόν 0
2.12.2 4 προελθοῦσι δὲ κατὰ τὴν λεωφόρον Ἑλισσών τε καλούμενος ποταμὸς καὶ μετʼ αὐτὸν Σύθας ἐστίν, ἐκδιδόντες ἐς θάλασσαν. Continuing further along the main road, one comes to a river called the Elisson, followed by another called the Sythas, both of which flow into the sea. προέρχομαι δέ κατά ὁ λεωφόρος ἑλίσσω τε καλέω ποταμός καί μετά αὐτός Σύας εἰμί ἐκδίδωμι εἰς θάλασσα 0
2.12.3 1 ἡ δὲ Φλιασία τῆς Σικυωνίων ἐστὶν ὅμορος· The territory of Phlius borders on that of the Sicyonians. ὁ δέ Φλιασία ὁ Σικυώνιος εἰμί ὅμορος 0
2.12.3 2 καὶ Τιτάνης μὲν τεσσαράκοντα σταδίους ἀπέχει μάλιστα ἡ πόλις, ἐκ Σικυῶνος δὲ ἐς αὐτὴν ὁδός ἐστιν εὐθεῖα. The city of Titane is situated about forty stades away, and the road from Sicyon to Titane is a direct one. καί Τιτάνη μέν τεσσαράκοντα στάδιον ἀπέχω μάλιστα ὁ πόλις ἐκ Σικυών δέ εἰς αὐτός ὁδός εἰμί εὐθεῖα 0
2.12.3 3 καὶ ὅτι μὲν Ἀρκάσι Φλιάσιοι προσήκουσιν οὐδέν, δηλοῖ τὰ ἐς τὸν Ἀρκάδων κατάλογον τῆς Ὁμήρου ποιήσεως, ὅτι οὐκ εἰσὶν Ἀρκάσι καὶ οὗτοι συγκατειλεγμένοι· That the Phliasians bear no kinship to the Arcadians is clearly shown by the Catalogue of Arcadians in Homer's poetry, in which they are not included with the Arcadians. καί ὅτι μέν Ἀρκάς Φλιάσιοι προσήκω οὐδείς δηλόω ὁ εἰς ὁ Ἀρκάς κατάλογος ὁ Ὅμηρος ποίησις ὅτι οὐ εἰμί Ἀρκάς καί οὗτος συγκαταλέγω 0
2.12.3 4 ὡς δὲ Ἀργεῖοί τε ἦσαν ἐξ ἀρχῆς καὶ ὕστερον Δωριεῖς γεγόνασιν Ἡρακλειδῶν κατελθόντων ἐς Πελοπόννησον, φανεῖται προϊόντι ὁμοῦ τῷ λόγῳ. That originally they were Argives, and afterwards became Dorians when the Heracleidae descended into the Peloponnese, will become clear as my account proceeds. ὡς δέ Ἀργεῖος τε εἰμί ἐκ ἀρχή καί ὕστερον Δωριεύς γίγνομαι Ἡρακλείδης κατέρχομαι εἰς Πελοπόννησος φαίνομαι πρόειμι ὁμοῦ ὁ λόγος 0
2.12.3 5 διάφορα δὲ ἐς τοὺς Φλιασίους τὰ πολλὰ εἰδὼς εἰρημένα, τοῖς μάλιστα αὐτῶν ὡμολογημένοις χρήσομαι. Since I have found many differing statements concerning the Phliasians, I shall chiefly rely on those facts upon which they themselves most agree. διάφορος δέ εἰς ὁ φλιασίος ὁ πολύς οἶδα λέγω ὁ μάλιστα αὐτός ὁμολογέω χράω 0
2.12.4 1 ἐν τῇ γῇ ταύτῃ γενέσθαι πρῶτον Ἄραντά φασιν ἄνδρα αὐτόχθονα· In this land, they say, there first appeared Aras, an autochthonous man. ἐν ὁ γῆ οὗτος γίγνομαι πρῶτος ἀείρω φημί ἀνήρ αὐτόχθων 0
2.12.4 2 καὶ πόλιν τε ᾤκισε περὶ τὸν βουνὸν τοῦτον, ὃς Ἀραντῖνος ἔτι καλεῖται καὶ ἐς ἡμᾶς, οὐ πολὺ ἑτέρου λόφου διεστηκώς, ἐφʼ οὗ Φλιασίοις ἥ τε ἀκρόπολις καὶ τῆς Ἥβης ἐστὶ τὸ ἱερόν. He founded a city around this hill, which even now is called Arantinus, not far distant from another hill, upon which stands the Phliasian acropolis and the sanctuary of Hebe. καί πόλις τε οἰκίζω περί ὁ βουνός οὗτος ὅς ἀραντῖνος ἔτι καλέω καί εἰς ἐγώ οὐ πολύς ἕτερος λόφος διίστημι ἐπί ὅς Φλιάσιοι ὅς τε ἀκρόπολις καί ὁ ἥβη εἰμί ὁ ἱερόν 0
2.12.4 3 ἐνταῦθά τε δὴ πόλιν ᾤκισε καὶ ἀπʼ αὐτοῦ τὸ ἀρχαῖον ἡ γῆ καὶ ἡ πόλις Ἀραντία ἐκλήθησαν. Here indeed he founded a city, and consequently the land and city were originally named Arantia after him. ἐνταῦθα τε δή πόλις οἰκίζω καί ἀπό αὐτός ὁ ἀρχαῖος ὁ γῆ καί ὁ πόλις ἀραντία καλέω 0
2.12.4 4 τούτῳ βασιλεύοντι Ἀσωπὸς Κηλούσης εἶναι λεγόμενος καὶ Ποσειδῶνος ἐξεῦρε τοῦ ποταμοῦ τὸ ὕδωρ, ὅντινα οἱ νῦν ἀπὸ τοῦ εὑρόντος καλοῦσιν Ἀσωπόν. In his reign, Asopus—said to be the son of Celusa and Poseidon—discovered the water of the river, and from its discoverer the river is now called Asopus. οὗτος βασιλεύω Ἀσωπός κηλούσα εἰμί λέγω καί Ποσειδῶν ἐξευρίσκω ὁ ποταμός ὁ ὕδωρ ὅστις ὁ νῦν ἀπό ὁ εὑρίσκω καλέω Ἀσωπός 0
2.12.4 5 τὸ δὲ μνῆμα τοῦ Ἄραντός ἐστιν ἐν χωρίῳ Κελεαῖς, ἔνθα δὴ καὶ Δυσαύλην ἄνδρα Ἐλευσίνιον τεθάφθαι λέγουσιν. The tomb of Aras is located at a place called Celeae, where they also report that Dysaules, a man from Eleusis, is buried. ὁ δέ μνῆμα ὁ ἀείρω εἰμί ἐν χωρίον κελεός ἔνθα δή καί δυσαύλην ἀνήρ ἐλευσίνιος θάπτω λέγω 0
2.12.5 1 Ἄραντος δὲ υἱὸς Ἄορις καὶ θυγάτηρ ἐγένετο Ἀραιθυρέα. Aras had a son named Aoris and a daughter named Araithyrea. αἴρω δέ υἱός ἄορ καί θυγάτηρ γίγνομαι ἀραιθυρέα 0
2.12.5 2 τούτους φασὶ Φλιάσιοι θηρᾶσαί τε ἐμπείρους γενέσθαι καὶ τὰ ἐς πόλεμον ἀνδρείους. The Phliasians say these children became skilled hunters and courageous in warfare. οὗτος φημί Φλιάσιοι θηράω τε ἔμπειρος γίγνομαι καί ὁ εἰς πόλεμος ἀνδρεῖος 0
2.12.5 3 προαποθανούσης δὲ Ἀραιθυρέας Ἄορις ἐς μνήμην τῆς ἀδελφῆς μετωνόμασεν Ἀραιθυρέαν τὴν χώραν. When Araithyrea died before her brother, Aoris renamed the land Araithyrea in memory of his sister. προαποθνῄσκω δέ ἀραιθυρέας ἄορ εἰς μνήμη ὁ ἀδελφή μετονομάζω Ἀραιθυρέα ὁ χώρα 0
2.12.5 4 καὶ ἐπὶ τῷδε Ὅμηρος τοὺς Ἀγαμέμνονος ὑπηκόους καταλέγων τὸ ἔπος ἐποίησεν Ὀρνειάς τʼ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τʼ ἐρατεινήν. Hom. Il. 2.571 It was due to this that Homer, listing the subjects of Agamemnon, composed the verse, "They inhabited Orneae and lovely Araithyrea." (Hom. Il. 2.571). καί ἐπί ὅδε Ὅμηρος ὁ Ἀγαμέμνων ὑπήκοος καταλέγω ὁ ἔπος ποιέω ὀρνειάς τε νέμω ἀραιθυρέη τε ἐρατεινός 0
2.12.5 5 τάφους δὲ τῶν Ἄραντος παίδων οὐχ ἑτέρωθι ἡγοῦμαι τῆς χώρας, ἐπὶ τῷ λόφῳ δὲ εἶναι τῷ Ἀραντίνῳ· The tombs of the children of Aras, I think, are not situated elsewhere in the country, but on the hill called Arantinus. τάφος δέ ὁ αἴρω παῖς οὐ ἑτέρωθι ἡγέομαι ὁ χώρα ἐπί ὁ λόφος δέ εἰμί ὁ ἀραντῖνος 0
2.12.5 6 καί σφισιν ἐπίθημα στῆλαι περιφανεῖς εἰσι, καὶ πρὸ τῆς τελετῆς ἣν τῇ Δήμητρι ἄγουσιν Ἄραντα καὶ τοὺς παῖδας καλοῦσιν ἐπὶ τὰς σπονδὰς ἐς ταῦτα βλέποντες τὰ μνήματα. Conspicuous gravestones stand there as monuments upon them, and before performing the initiatory rite that they celebrate in honor of Demeter, they summon Aras and his children during the libations while gazing upon these memorials. καί σφεῖς ἐπίθημα στήλη περιφανής εἰμί καί πρό ὁ τελετή ὅς ὁ Δημήτηρ ἄγω ἀείρω καί ὁ παῖς καλέω ἐπί ὁ σπονδή εἰς οὗτος βλέπω ὁ μνῆμα 0
2.12.6 1 Φλίαντα δέ, ὃς τρίτον τοῦτο ἐποίησεν ὄνομα ἀφʼ αὑτοῦ τῇ γῇ, Κείσου μὲν παῖδα εἶναι τοῦ Τημένου κατὰ δὴ τὸν Ἀργείων λόγον οὐδὲ ἀρχὴν ἔγωγε προσίεμαι, Διονύσου δὲ οἶδα καλούμενον καὶ τῶν πλευσάντων ἐπὶ τῆς Ἀργοῦς καὶ τοῦτον γενέσθαι λεγόμενον. As for Phlias, who thirdly gave his own name to this land, I, for my part, do not in the first place accept at all the Argive account that he was the son of Ceisus son of Temenus; rather, I know that he was called a son of Dionysus and was himself counted among those who sailed on the Argo. φλίας δέ ὅς τρίτος οὗτος ποιέω ὄνομα ἀπό ἑαυτοῦ ὁ γῆ κεῖμαι μέν παῖς εἰμί ὁ τιθήνημι κατά δή ὁ Ἀργεῖος λόγος οὐδέ ἀρχή ἔγωγε προσῄομαι Διόνυσος δέ οἶδα καλέω καί ὁ πλέω ἐπί ὁ ἀργός καί οὗτος γίγνομαι λέγω 0
2.12.6 2 ὁμολογεῖ δέ μοι καὶ τοῦ Ῥοδίου ποιητοῦ τὰ ἔπη· Φλίας αὖτʼ ἐπὶ τοῖσιν Ἀραιθυρέηθεν ἵκανεν, ἔνθʼ ἀφνειὸς ἔναιε Διωνύσοιο ἕκητι πατρὸς ἑοῦ, πηγῇσιν ἐφέστιος Ἀσωποῖο. In agreement with me are the verses of the poet of Rhodes: “Next came Phlias from Araethyrea, where he dwelt in wealth by the grace of his father Dionysus, beside the springs of Asopus.” ὁμολογέω δέ ἐγώ καί ὁ Ῥόδιος ποιητής ὁ ἔπος Φλία αὖτε ἐπί ὁ ἀραιθυρέηθεν ἱκάνω ἔνθα ἀφνειός ἔναιος Διωνύσοιος ἕκητι πατήρ ἑός πηγή ἐφέστιος Ἀσωποῖος 0
2.12.6 3 Apollonius Rhodius Argonautica 1.115-117 τοῦ δὲ Φλίαντος Ἀραιθυρέαν εἶναι μητέρα, ἀλλʼ οὐ Χθονοφύλην· Χθονοφύλην δέ οἱ συνοικῆσαι καὶ Ἀνδροδάμαν γενέσθαι Φλίαντι ἐξ αὐτῆς. The mother of Phlias, according to Apollonius Rhodius (Argonautica 1.115–117), was Araethyrea and not Chthonophyle; but Chthonophyle was his wife and bore him a son, Androdamas. ὁ δέ φλίας Ἀραιθυρέα εἰμί μήτηρ ἀλλά οὐ χθονοφύλαξ χθονοφύλαξ δέ ὁ συνοικέω καί ἀνδροδάμας γίγνομαι φλίας ἐκ αὐτός 0