Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 2.26

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
2.26.1 1 κατὰ δὲ τὴν Λῆσσαν ἔχεται τῆς Ἀργείας ἡ Ἐπιδαυρίων· Bordering upon Argolis, near Lessa, lies the territory of Epidaurus. κατά δέ ὁ λήσσα ἔχω ὁ Ἀργεία ὁ Ἐπιδαύριος 0
2.26.1 2 πρὶν δὲ ἢ κατʼ αὐτὴν γενέσθαι τὴν πόλιν, ἐπὶ τὸ ἱερὸν ἀφίξῃ τοῦ Ἀσκληπιοῦ. But before reaching the city itself, you will arrive at the sanctuary of Asclepius. πρίν δέ ἤ κατά αὐτός γίγνομαι ὁ πόλις ἐπί ὁ ἱερός ἀφικνέομαι ὁ Ἀσκληπιός 0
2.26.1 3 ταύτην τὴν χώραν οὐκ οἶδα οἵτινες πρότερον ᾤκησαν πρὶν Ἐπίδαυρον ἐλθεῖν ἐς αὐτήν· Concerning the earlier inhabitants of this region, prior to Epidaurus settling there, I cannot say who they were. οὗτος ὁ χώρα οὐ οἶδα ὅστις πρότερον οἰκέω πρίν Ἐπίδαυρος ἔρχομαι εἰς αὐτός 0
2.26.1 4 οὐ μὴν οὐδὲ τοὺς ἀπογόνους Ἐπιδαύρου πυθέσθαι παρὰ τῶν ἐπιχωρίων ἐδυνάμην. Nor was I able to hear anything from the local people about Epidaurus' descendants. οὐ μήν οὐδέ ὁ ἀπόγονος Ἐπίδαυρος πυνθάνομαι παρά ὁ ἐπιχώριος δύναμαι 0
2.26.1 5 τελευταῖον δὲ πρὶν ἢ παραγενέσθαι Δωριέας ἐς Πελοπόννησον βασιλεῦσαί φασι Πιτυρέα Ἴωνος ἀπόγονον τοῦ Ξούθου. They say, however, that before the arrival of the Dorians into the Peloponnese, the last king there was Pityreus, a descendant of Ion, the son of Xouthos. τελευταῖος δέ πρίν ἤ παραγίγνομαι Δωριεύς εἰς Πελοπόννησος βασιλεύω φημί πιτυρέα Ἴων ἀπόγονος ὁ Ξούθος 0
2.26.1 6 τοῦτον παραδοῦναι λέγουσιν ἀμαχεὶ τὴν γῆν Δηιφόντῃ καὶ Ἀργείοις· They add that he surrendered his land without a fight to Deiphontes and the Argives. οὗτος παραδίδωμι λέγω ἀμαχί ὁ γῆ Δηιφόντης καί Ἀργεῖος 0
2.26.2 1 καὶ ὁ μὲν ἐς Ἀθήνας ὁμοῦ τοῖς πολίταις ἀφικόμενος ἐνταῦθα ᾤκησε, Δηιφόντης δὲ καὶ Ἀργεῖοι τὴν Ἐπιδαυρίαν ἔσχον. And he, coming to Athens, settled there along with the citizens, while Deiphontes and the Argives occupied Epidauria. καί ὁ μέν εἰς Ἀθήνη ὁμοῦ ὁ πολίτης ἀφικνέομαι ἐνταῦθα οἰκέω δηιφόντης δέ καί Ἀργεῖος ὁ ἐπιδαύριος ἔχω 0
2.26.2 2 ἀπεσχίσθησαν δὲ οὗτοι τῶν ἄλλων Ἀργείων Τημένου τελευτήσαντος, Δηιφόντης μὲν καὶ Ὑρνηθὼ κατʼ ἔχθος τῶν Τημένου παίδων, ὁ δὲ σὺν αὐτοῖς στρατὸς Δηιφόντῃ καὶ Ὑρνηθοῖ πλέον ἢ Κείσῳ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς νέμοντες. These Argives separated themselves from the rest of the Argives after the death of Temenus, since Deiphontes and Hyrnetho were at enmity with Temenus' children, and the army with them more willingly supported Deiphontes and Hyrnetho than Keisos and his brothers. ἀποσχίζω δέ οὗτος ὁ ἄλλος Ἀργεῖος τιθήνημι τελευτάω δηιφόντης μέν καί ὑρνήθω κατά ἔχθος ὁ τιθήνημι παῖς ὁ δέ σύν αὐτός στρατός Δηιφόντης καί Ὑρνήθη πλέον ἤ κεῖμαι καί ὁ ἀδελφός νέμω 0
2.26.2 3 Ἐπίδαυρος δέ, ἀφʼ οὗ τὸ ὄνομα τῇ γῇ ἐτέθη, ὡς μέν φασιν Ἠλεῖοι, Πέλοπος ἦν· Epidaurus, from whom the land took its name, according to the Eleans was a son of Pelops. Ἐπίδαυρος δέ ἀπό ὅς ὁ ὄνομα ὁ γῆ τίθημι ὡς μέν φημί Ἠλεῖος Πέλοψ εἰμί 0
2.26.2 4 κατὰ δὲ Ἀργείων δόξαν καὶ τὰ ἔπη τὰς μεγάλας Ἠοίας ἦν Ἐπιδαύρῳ πατὴρ Ἄργος ὁ Διός· But according to the Argive tradition and to the verses of the poem called the Great Eoeae, he was the son of Argos, who was himself the son of Zeus. κατά δέ Ἀργεῖος δόξα καί ὁ ἔπος ὁ μέγας ἠοία εἰμί Ἐπίδαυρος πατήρ Ἄργος ὁ Ζεύς 0
2.26.2 5 Ἐπιδαύριοι δὲ Ἀπόλλωνι Ἐπίδαυρον παῖδα προσποιοῦσιν. The Epidaurians, however, claim Epidaurus was a son of Apollo. Ἐπίδαυριος δέ Ἀπόλλων Ἐπίδαυρος παῖς προσποιέω 0
2.26.3 1 Ἀσκληπιοῦ δὲ ἱερὰν μάλιστα εἶναι τὴν γῆν ἐπὶ λόγῳ συμβέβηκε τοιῷδε. The reason why this land is especially sacred to Asclepius is said to be as follows. Ἀσκληπιός δέ ἱερός μάλιστα εἰμί ὁ γῆ ἐπί λόγος συμβαίνω τοιοῦτος 0
2.26.3 2 Φλεγύαν Ἐπιδαύριοί φασιν ἐλθεῖν ἐς Πελοπόννησον πρόφασιν μὲν ἐπὶ θέᾳ τῆς χώρας, ἔργῳ δὲ κατάσκοπον πλήθους τῶν ἐνοικούντων καὶ εἰ τὸ πολὺ μάχιμον εἴη τῶν ἀνθρώπων· According to the Epidaurians, Phlegyas came to the Peloponnese ostensibly to view the region, but in reality as a spy, to observe the population and to determine whether most of its people were fit for war. Φλεγύας ἐπιδαύριος φημί ἔρχομαι εἰς Πελοπόννησος πρόφασις μέν ἐπί θεά ὁ χώρα ἔργον δέ κατάσκοπος πλῆθος ὁ ἐνοικέω καί εἰ ὁ πολύς μάχιμος εἴην ὁ ἀνήρ 0
2.26.3 3 ἦν γὰρ δὴ Φλεγύας πολεμικώτατος τῶν τότε καὶ ἐπιὼν ἑκάστοτε ἐφʼ οὓς τύχοι τοὺς καρποὺς ἔφερε καὶ ἤλαυνε τὴν λείαν. For Phlegyas was indeed the most warlike man of that time, and he made attacks wherever chance led him, carrying off crops and driving away plunder. εἰμί γάρ δή Φλεγύας πολεμικώτατος ὁ τότε καί ἔπειμι ἑκάστοτε ἐπί ὅς τύχω ὁ καρπός φέρω καί ἐλαύνω ὁ λεία 0
2.26.4 1 ὅτε δὲ παρεγένετο ἐς Πελοπόννησον, εἵπετο ἡ θυγάτηρ αὐτῷ, λεληθυῖα ἔτι τὸν πατέρα ὅτι ἐξ Ἀπόλλωνος εἶχεν ἐν γαστρί. When she came into the Peloponnese, her father accompanied her, still unaware that his daughter carried within her womb a child conceived by Apollo. ὅτε δέ παραγίγνομαι εἰς Πελοπόννησος ἕπομαι ὁ θυγάτηρ αὐτός ληθής ἔτι ὁ πατήρ ὅτι ἐκ Ἀπόλλων ἔχω ἐν γαστήρ 0
2.26.4 2 ὡς δὲ ἐν τῇ γῇ τῇ Ἐπιδαυρίων ἔτεκεν, ἐκτίθησι τὸν παῖδα ἐς τὸ ὄρος τοῦτο ὃ δὴ Τίτθιον ὀνομάζουσιν ἐφʼ ἡμῶν, τηνικαῦτα δὲ ἐκαλεῖτο Μύρτιον· After she gave birth in the land of the Epidaurians, she exposed the infant on the mountain now called Titthion, though it was then named Myrtion. ὡς δέ ἐν ὁ γῆ ὁ Ἐπιδαύριος τίκτω ἐκτίθημι ὁ παῖς εἰς ὁ ὄρος οὗτος ὅς δή τίτθιον ὀνομάζω ἐπί ἐγώ τηνικαῦτα δέ καλέω μύρτιον 0
2.26.4 3 ἐκκειμένῳ δὲ ἐδίδου μέν οἱ γάλα μία τῶν περὶ τὸ ὄρος ποιμαινομένων αἰγῶν, ἐφύλασσε δὲ ὁ κύων ὁ τοῦ αἰπολίου φρουρός. The child, while thus exposed, was fed with milk by one of the goats grazing about the mountain, and was guarded by the watchdog that protected the herd. ἔγκειμαι δέ δίδωμι μέν ὁ γάλα εἷς ὁ περί ὁ ὄρος ποιμαίνω αἴξ φυλάσσω δέ ὁ κύων ὁ ὁ αἰπόλιον φρουρός 0
2.26.5 1 Ἀρεσθάνας δὲ---ὄνομα γὰρ τῷ ποιμένι τοῦτο ἦν---ὡς τὸν ἀριθμὸν οὐχ εὕρισκεν ὁμολογοῦντα τῶν αἰγῶν καὶ ὁ κύων ἅμα ἀπεστάτει τῆς ποίμνης, οὕτω τὸν Ἀρεσθάναν ἐς πᾶν φασιν ἀφικνεῖσθαι ζητήσεως, But Aresthanas—for this was the shepherd's name—as he found the number of his goats not matching up, and as the dog also kept apart from the flock, became, they say, entirely absorbed in searching. ἀρέσκω δέ ὄνομα γάρ ὁ ποιμήν οὗτος εἰμί ὡς ὁ ἀριθμός οὐ εὑρίσκω ὁμολογέω ὁ αἴξ καί ὁ κύων ἅμα ἀποστατέω ὁ ποίμνη οὕτως ὁ ἀρέσκω εἰς πᾶς φημί ἀφικνέομαι ζήτησις 0
2.26.5 2 εὑρόντα δὲ ἐπιθυμῆσαι τὸν παῖδα ἀνελέσθαι· When he had found the child, he wished to take him up. εὑρίσκω δέ ἐπιθυμέω ὁ παῖς ἀναιρέω 0
2.26.5 3 καὶ ὡς ἐγγὺς ἐγίνετο, ἀστραπὴν ἰδεῖν ἐκλάμψασαν ἀπὸ τοῦ παιδός, Yet, as he approached, he saw a flash of lightning shining forth from the child. καί ὡς ἐγγύς γίγνομαι ἀστραπή ὁράω ἐκλάμπω ἀπό ὁ παῖς 0
2.26.5 4 νομίσαντα δὲ εἶναι θεῖόν τι, ὥσπερ ἦν, ἀποτραπέσθαι. Considering this to be something divine, as indeed it was, he turned away. νομίζω δέ εἰμί θεῖος τις ὥσπερ εἰμί ἀποτρέπω 0
2.26.5 5 ὁ δὲ αὐτίκα ἐπὶ γῆν καὶ θάλασσαν πᾶσαν ἠγγέλλετο τά τε ἄλλα ὁπόσα βούλοιτο εὑρίσκειν ἐπὶ τοῖς κάμνουσι καὶ ὅτι ἀνίστησι τεθνεῶτας. Immediately thereafter, the child became known widely over the entire earth and every sea, both for discovering remedies for the sick according to his will, and also for raising the dead. ὁ δέ αὐτίκα ἐπί γῆ καί θάλασσα πᾶς ἀγγέλλω ὁ τε ἄλλος ὁπόσος βούλομαι εὑρίσκω ἐπί ὁ κάμνω καί ὅτι ἀνίστημι θνῄσκω 0
2.26.6 1 λέγεται δὲ καὶ ἄλλος ἐπʼ αὐτῷ λόγος, Κορωνίδα κύουσαν Ἀσκληπιὸν Ἴσχυι τῷ Ἐλάτου συγγενέσθαι, καὶ τὴν μὲν ἀποθανεῖν ὑπὸ Ἀρτέμιδος ἀμυνομένης τῆς ἐς τὸν Ἀπόλλωνα ὕβρεως. Another account is also told of him, that Coronis, while pregnant with Asclepius, had intercourse with Ischys, the son of Elatus; and Artemis, avenging this affront against Apollo, killed the woman. λέγω δέ καί ἄλλος ἐπί αὐτός λόγος κορωνίς κυόω Ἀσκληπιός ἰσχύς ὁ ἐλάτη συγγίγνομαι καί ὁ μέν ἀποθνῄσκω ὑπό Ἄρτεμις ἀμύνομαι ὁ εἰς ὁ Ἀπόλλων ὕβρις 0
2.26.6 2 ἐξημμένης δὲ ἤδη τῆς πυρᾶς ἁρπάσαι λέγεται τὸν παῖδα Ἑρμῆς ἀπὸ τῆς φλογός. But it is said that when the pyre had already been lit, Hermes snatched the child from the flames. ἐξημμένος δέ ἤδη ὁ πυρά ἁρπάζω λέγω ὁ παῖς Ἑρμῆς ἀπό ὁ φλόος 0
2.26.7 1 ὁ δὲ τρίτος τῶν λόγων ἥκιστα ἐμοὶ δοκεῖν ἀληθής ἐστιν, Ἀρσινόης ποιήσας εἶναι τῆς Λευκίππου παῖδα Ἀσκληπιόν. The third account seems to me least truthful, making Asclepius the son of Arsinoe, daughter of Leucippus. ὁ δέ τρίτος ὁ λόγος ἥκιστα ἐγώ δοκέω ἀληθής εἰμί Ἀρσινόη ποιέω εἰμί ὁ Λευκίππη παῖς Ἀσκληπιός 0
2.26.7 2 Ἀπολλοφάνει γὰρ τῷ Ἀρκάδι ἐς Δελφοὺς ἐλθόντι καὶ ἐρομένῳ τὸν θεὸν εἰ γένοιτο ἐξ Ἀρσινόης Ἀσκληπιὸς καὶ Μεσσηνίοις πολίτης εἴη, ἔχρησεν ἡ Πυθία· For when Apollophanes the Arcadian came to Delphi and asked the god if Asclepius was born from Arsinoe and thus was citizen among the Messenians, the Pythia prophesied: ἀπολλοφάνω γάρ ὁ Ἀρκάς εἰς Δελφοί ἔρχομαι καί ἐρέομαι ὁ θεός εἰ γίγνομαι ἐκ Ἀρσινόη Ἀσκληπιός καί Μεσσήνιος πολίτης εἴην χράομαι ὁ Πυθία 0
2.26.7 3 ὦ μέγα χάρμα βροτοῖς βλαστὼν Ἀσκληπιὲ πᾶσιν, ὃν Φλεγυηὶς ἔτικτεν ἐμοὶ φιλότητι μιγεῖσα ἱμερόεσσα Κορωνὶς ἐνὶ κραναῇ Ἐπιδαύρῳ. "O Asclepius, sprung as great joy for mortals everywhere, Whom Coronis the fair bore, mixing in love with me, In rocky Epidaurus, daughter of Phlegyas." ὦ μέγας χάρμα βροτός βλαστάνω Ἀσκληπιός πᾶς ὅς Φλεγύας τίκτω ἐγώ φιλότης μίγνυμι ἱμερόεσσα κορωνίς ἐν κραναή Ἐπίδαυρος 0
2.26.7 4 Unknown οὗτος ὁ χρησμὸς δηλοῖ μάλιστα οὐκ ὄντα Ἀσκληπιὸν Ἀρσινόης, ἀλλὰ Ἡσίοδον ἢ τῶν τινα ἐμπεποιηκότων ἐς τὰ Ἡσιόδου τὰ ἔπη συνθέντα ἐς τὴν Μεσσηνίων χάριν. This oracle clearly indicates that Asclepius is not the son of Arsinoe, but that Hesiod, or one of those who adapted Hesiod’s poems, composed this genealogy to please the Messenians. οὗτος ὁ χρησμός δηλόω μάλιστα οὐ εἰμί Ἀσκληπιός Ἀρσινόη ἀλλά Ἡσίοδος ἤ ὁ τις ἐμποιέω εἰς ὁ Ἡσίοδος ὁ ἔπος τίθημι εἰς ὁ Μεσσήνιος χάρις 0
2.26.8 1 μαρτυρεῖ δέ μοι καὶ τόδε ἐν Ἐπιδαύρῳ τὸν θεὸν γενέσθαι· This fact also testifies to me that the god originated in Epidaurus: μαρτυρέω δέ ἐγώ καί ὅδε ἐν Ἐπίδαυρος ὁ θεός γίγνομαι 0
2.26.8 2 τὰ γὰρ Ἀσκληπιεῖα εὑρίσκω τὰ ἐπιφανέστατα γεγονότα ἐξ Ἐπιδαύρου. for I find that the most renowned sanctuaries of Asclepius originated from Epidaurus. ὁ γάρ Ἀσκληπιεῖον εὑρίσκω ὁ ἐπιφανής γίγνομαι ἐκ Ἐπίδαυρος 0
2.26.8 3 τοῦτο μὲν γὰρ Ἀθηναῖοι, τῆς τελετῆς λέγοντες Ἀσκληπιῷ μεταδοῦναι, τὴν ἡμέραν ταύτην Ἐπιδαύρια ὀνομάζουσι καὶ θεὸν ἀπʼ ἐκείνου φασὶν Ἀσκληπιόν σφισι νομισθῆναι· Firstly, the Athenians, asserting that they shared their rites with Asclepius, named this festival-day Epidauria, and say that from that place Asclepius came into worship among them as a god. οὗτος μέν γάρ Ἀθηναῖος ὁ τελετή λέγω Ἀσκληπιός μεταδίδωμι ὁ ἡμέρα οὗτος ἐπιδαύριος ὀνομάζω καί θεός ἀπό ἐκεῖνος φημί Ἀσκληπιός σφεῖς νομίζω 0
2.26.8 4 τοῦτο δὲ Ἀρχίας ὁ Ἀρισταίχμου, τὸ συμβὰν σπάσμα θηρεύοντί οἱ περὶ τὸν Πίνδασον ἰαθεὶς ἐν τῇ Ἐπιδαυρίᾳ, τὸν θεὸν ἐπηγάγετο ἐς Πέργαμον. Secondly, Archias, son of Aristaechmus, who while hunting near Pindasos received an accidental sprain, was healed in Epidauria and consequently introduced the god into Pergamum. οὗτος δέ Ἀρχίας ὁ Ἀρισταίχμος ὁ συμβαίνω σπάσμα θηρεύω ὁ περί ὁ πινδάω ἰαθείς ἐν ὁ ἐπιδαύριος ὁ θεός ἐπάγω εἰς Πέργαμον 0
2.26.9 1 ἀπὸ δὲ τοῦ Περγαμηνῶν Σμυρναίοις γέγονεν ἐφʼ ἡμῶν Ἀσκληπιεῖον τὸ ἐπὶ θαλάσσῃ. In our time, the people of Smyrna established their sea-side sanctuary of Asclepius from the temple belonging to the Pergamenians. ἀπό δέ ὁ Περγαμηνός Σμυρναῖος γίγνομαι ἐπί ἐγώ ἀσκληπιεῖον ὁ ἐπί θάλασσα 0
2.26.9 2 τὸ δʼ ἐν Βαλάγραις ταῖς Κυρηναίων ἐστὶν Ἀσκληπιὸς καλούμενος Ἰατρὸς ἐξ Ἐπιδαύρου καὶ οὗτος. The one in Balagrae, which belongs to the Cyrenaeans, houses an image of Asclepius called “the Healer,” which was also brought from Epidaurus. ὁ δέ ἐν βαλάγρα ὁ Κυρηναῖος εἰμί Ἀσκληπιός καλέω ἰατρός ἐκ Ἐπίδαυρος καί οὗτος 0
2.26.9 3 ἐκ δὲ τοῦ παρὰ Κυρηναίοις τὸ ἐν Λεβήνῃ τῇ Κρητῶν ἐστιν Ἀσκληπιεῖον. From this sanctuary among the Cyrenaeans originated the sanctuary of Asclepius at Lebena in Crete. ἐκ δέ ὁ παρά Κυρηναῖος ὁ ἐν λεβήνη ὁ Κρῆτες εἰμί ἀσκληπιεῖον 0
2.26.9 4 διάφορον δὲ Κυρηναίοις τοσόνδε ἐς Ἐπιδαυρίους ἐστίν, ὅτι αἶγας οἱ Κυρηναῖοι θύουσιν, Ἐπιδαυρίοις οὐ καθεστηκότος. The Cyrenaeans diverge from the Epidaurians in this respect: the Cyrenaeans sacrifice goats, a custom not practiced by the Epidaurians. διάφορος δέ Κυρηναῖος τοσόσδε εἰς ἐπιδαύριος εἰμί ὅτι αἴξ ὁ Κυρηναῖος θύω Ἐπίδαυρος οὐ καθίστημι 0
2.26.10 1 θεὸν δὲ Ἀσκληπιὸν νομισθέντα ἐξ ἀρχῆς καὶ οὐκ ἀνὰ χρόνον λαβόντα τὴν φήμην τεκμηρίοις καὶ ἄλλοις εὑρίσκω. I find evidence, both from Homer and other arguments, that Asclepius was regarded as a god from the beginning rather than acquiring this reputation gradually over time. θεός δέ Ἀσκληπιός νομίζω ἐκ ἀρχή καί οὐ ἀνά χρόνος λαμβάνω ὁ φήμη τεκμήριον καί ἄλλος εὑρίσκω 0
2.26.10 2 καὶ Ὁμήρου μαρτυρεῖ μοι τὰ περὶ Μαχάονος ὑπὸ Ἀγαμέμνονος εἰρημένα Ταλθύβιʼ, ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον φῶτʼ Ἀσκληπιοῦ υἱόν, Hom. Il. 4.193 ὡς ἂν εἰ λέγοι θεοῦ παῖδα ἄνθρωπον. Homer bears witness for me by the words that Agamemnon addressed to Talthybius about Machaon: "Immediately call Machaon here, the man who is the son of Asclepius," as though he were addressing a mortal as the child of a god. καί Ὅμηρος μαρτυρέω ἐγώ ὁ περί Μαχάων ὑπό Ἀγαμέμνων λέγω Ταλθύβιος ὅτι ταχύς Μαχάων δεῦρο καλέω φῶς Ἀσκληπιός υἱός ὡς ἄν εἰ λέγω θεός παῖς ἄνθρωπος 0