Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 2.29

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
2.29.1 1 αὐτὴ δὲ τῶν Ἐπιδαυρίων ἡ πόλις παρείχετο ἐς μνήμην τάδε ἀξιολογώτατα· The city of the Epidaurians itself offered the following as most noteworthy memorials. αὐτός δέ ὁ Ἐπιδαύριος ὁ πόλις παρέχω εἰς μνήμη ὅδε ἀξιολόγωτατα 0
2.29.1 2 τέμενος δή ἐστιν Ἀσκληπιοῦ καὶ ἀγάλματα ὁ θεὸς αὐτὸς καὶ Ἠπιόνη, γυναῖκα δὲ εἶναι τὴν Ἠπιόνην Ἀσκληπιοῦ φασι· There is a precinct sacred to Asclepius, containing statues of the god himself and of Epione, who they say was the wife of Asclepius. τέμενος δή εἰμί Ἀσκληπιός καί ἄγαλμα ὁ θεός αὐτός καί Ἠπιόνη γυνή δέ εἰμί ὁ Ἠπιόνη Ἀσκληπιός φημί 0
2.29.1 3 ταῦτά ἐστιν ἐν ὑπαίθρῳ λίθου Παρίου. These statues, situated in the open air, are of Parian marble. οὗτος εἰμί ἐν ὑπαίθριος λίθος Πάριος 0
2.29.1 4 ναοὶ δὲ ἐν τῇ πόλει καὶ Διονύσου καὶ Ἀρτέμιδός ἐστιν ἄλσος· εἰκάσαις ἂν θηρευούσῃ τὴν Ἄρτεμιν. Within the city there are temples of Dionysus and Artemis; the sanctuary of Artemis is in a grove, and the goddess herself one might imagine represented as hunting. ναός δέ ἐν ὁ πόλις καί Διόνυσος καί Ἄρτεμις εἰμί ἄλσος εἰκάζω ἄν θηρεύω ὁ Ἄρτεμις 0
2.29.1 5 Ἀφροδίτης τε ἱερὸν πεποίηται· τὸ δὲ πρὸς τῷ λιμένι ἐπὶ ἄκρας ἀνεχούσης ἐς θάλασσαν λέγουσιν Ἥρας εἶναι. There is also a shrine dedicated to Aphrodite, while the sanctuary near the harbor, set upon a promontory that extends out into the sea, they say belongs to Hera. Ἀφροδίτη τε ἱερός ποιέω ὁ δέ πρός ὁ λιμήν ἐπί ἄκρα ἀνέχω εἰς θάλασσα λέγω Ἥρα εἰμί 0
2.29.1 6 τὴν δὲ Ἀθηνᾶν ἐν τῇ ἀκροπόλει, ξόανον θέας ἄξιον, Κισσαίαν ἐπονομάζουσιν. The Athene on the acropolis—a wooden image remarkable to behold—they call Athene Cissaea. ὁ δέ Ἀθηνᾶ ἐν ὁ ἀκρόπολις ξόανον θέα ἄξιος κισσαῖος ἐπονομάζω 0
2.29.2 1 Αἰγινῆται δὲ οἰκοῦσιν ἔχοντες τὴν νῆσον ἀπαντικρὺ τῆς Ἐπιδαυρίας. The Aeginetans inhabit an island situated opposite the territory of Epidaurus. Αἰγινήτης δέ οἰκέω ἔχω ὁ νῆσος ἀπαντικρύ ὁ ἐπιδαύριος 0
2.29.2 2 ἀνθρώπους δʼ οὐκ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς λέγουσιν ἐν αὐτῇ γενέσθαι· Διὸς δὲ ἐς ἔρημον κομίσαντος Αἴγιναν τὴν Ἀσωποῦ τῇ μὲν τὸ ὄνομα ἐτέθη τοῦτο ἀντὶ Οἰνώνης, Αἰακοῦ δὲ αἰτήσαντος ὡς ηὐξήθη παρὰ Διὸς οἰκήτορας, οὕτω οἱ τὸν Δία ἀνεῖναι τοὺς ἀνθρώπους φασὶν ἐκ τῆς γῆς. They say that human beings were not present there from the beginning; when Zeus carried off Aegina, the daughter of Asopus, and brought her to this desert isle, it received this name, Aegina, in place of its former name, Oenone; and after Aeacus entreated Zeus for inhabitants, as the place was deserted, they recount that Zeus caused the people to spring forth from the earth itself. ἄνθρωπος δέ οὐ εὐθύς ἐκ ἀρχή λέγω ἐν αὐτός γίγνομαι Ζεύς δέ εἰς ἔρημος κομίζω Αἴγινα ὁ Ἀσωπός ὁ μέν ὁ ὄνομα τίθημι οὗτος ἀντί οἰώνη Αἰακός δέ αἰτέω ὡς αὐξάνω παρά Ζεύς οἰκήτωρ οὕτως ὁ ὁ διά ἀνίημι ὁ ἄνθρωπος φημί ἐκ ὁ γῆ 0
2.29.2 3 βασιλεύσαντα δὲ ἐν τῇ γῇ πλὴν Αἰακὸν οὐδένα εἰπεῖν ἔχουσιν, ἐπεὶ μηδὲ τῶν Αἰακοῦ παίδων τινὰ ἴσμεν καταμείναντα, Πηλεῖ μὲν συμβὰν καὶ Τελαμῶνι ἐπὶ φόνῳ φεύγειν τῷ Φώκου, τῶν δὲ αὖ Φώκου παίδων περὶ τὸν Παρνασσὸν οἰκησάντων ἐν τῇ νῦν καλουμένῃ Φωκίδι. According to them, no one except Aeacus held royal power in this land, since we do not know of any of Aeacus's sons who remained: Peleus and Telamon had to flee from the island because of the murder of Phocus, and the sons of Phocus themselves settled around Mount Parnassus, in the region now called Phocis. βασιλεύω δέ ἐν ὁ γῆ πλήν Αἰακός οὐδείς λέγω ἔχω ἐπεί μηδέ ὁ Αἰακός παῖς τις οἶδα καταμένω Πήλεὺς μέν συμβαίνω καί Τελαμών ἐπί φόνος φεύγω ὁ Φώκος ὁ δέ αὖ Φώκος παῖς περί ὁ Παρνασσός οἰκέω ἐν ὁ νῦν καλέω Φωκίς 0
2.29.3 1 τὸ δὲ ὄνομα προϋπῆρχεν ἤδη τῇ χώρᾳ, Φώκου τοῦ Ὀρνυτίωνος γενεᾷ πρότερον ἐς αὐτὴν ἐλθόντος. The name already belonged to the country before that time, as Phocus, son of Ornytion, had come there at an earlier period. ὁ δέ ὄνομα προυπάρχω ἤδη ὁ χώρα Φώκος ὁ Ὀρνυτίων γενεά πρότερον εἰς αὐτός ἔρχομαι 0
2.29.3 2 ἐπὶ μὲν δὴ Φώκου τούτου ἡ περὶ Τιθορέαν τε καὶ Παρνασσὸν ἐκαλεῖτο ἡ Φωκίς· During this Phocus' lifetime, the territory around Tithorea and Parnassus was called Phocis. ἐπί μέν δή Φώκος οὗτος ὁ περί Τιθορέα τε καί Παρνασσός καλέω ὁ φωκίς 0
2.29.3 3 ἐπὶ δὲ τοῦ Αἰακοῦ καὶ πᾶσιν ἐξενίκησεν, ὅσοι Μινύαις τέ εἰσιν Ὀρχομενίοις ὅμοροι καὶ ἐπὶ Σκάρφειαν τὴν Λοκρῶν καθήκουσι. But in the time of Aeacus, it conquered all the neighboring peoples bordering the Orchomenians of Minyean descent and extending as far as the Locrian city of Scarphia. ἐπί δέ ὁ Αἰακός καί πᾶς νικάω ὅσος Μινύαι τε εἰμί Ὀρχομένιος ὅμορος καί ἐπί Σκάρφεια ὁ Λοκρός καθήκω 0
2.29.4 1 γεγόνασι δὲ ἀπὸ μὲν Πηλέως οἱ ἐν Ἠπείρῳ βασιλεῖς, Τελαμῶνος δὲ τῶν παίδων Αἴαντος μέν ἐστιν ἀφανέστερον γένος οἷα ἰδιωτεύσαντος ἀνθρώπου, πλὴν ὅσον Μιλτιάδης, ὃς Ἀθηναίοις ἐς Μαραθῶνα ἡγήσατο, καὶ Κίμων ὁ Μιλτιάδου προῆλθον ἐς δόξαν· From Peleus arose the line of kings in Epirus; but from among the sons of Telamon, Ajax's lineage is rather obscure, as its members lived as common citizens, with the exception of Miltiades, who commanded the Athenians at Marathon, and his son Cimon, who rose to fame. γίγνομαι δέ ἀπό μέν Πηλεύς ὁ ἐν Ἤπειρος βασιλεύς Τελαμών δέ ὁ παῖς αἴας μέν εἰμί ἀφανής γένος οἷος ἰδιωτεύω ἄνθρωπος πλήν ὅσος Μιλτιάδης ὅς Ἀθηναῖος εἰς Μαραθών ἡγέομαι καί Κίμων ὁ Μιλτιάδης προέρχομαι εἰς δόξα 0
2.29.4 2 οἱ δὲ Τευκρίδαι βασιλεῖς διέμειναν Κυπρίων ἄρχοντες ἐς Εὐαγόραν. On the other hand, the descendants of Teucer remained kings, ruling Cyprus down to Evagoras. ὁ δέ Τευκρίδης βασιλεύς διαμένω Κύπριος ἄρχων εἰς Εὐαγόρας 0
2.29.4 3 Φώκῳ δὲ Ἄσιος ὁ τὰ ἔπη ποιήσας γενέσθαι φησὶ Πανοπέα καὶ Κρῖσον· As for Phocus, Asius, the epic poet, claims that he fathered Panopeus and Crisus. φώκη δέ Ἄσιος ὁ ὁ ἔπος ποιέω γίγνομαι φημί Πανοπεύς καί κρίνω 0
2.29.4 4 καὶ Πανοπέως μὲν ἐγένετο Ἐπειὸς ὁ τὸν ἵππον τὸν δούρειον, ὡς Ὅμηρος ἐποίησεν, ἐργασάμενος, Κρίσου δὲ ἦν ἀπόγονος τρίτος Πυλάδης, Στροφίου τε ὢν τοῦ Κρίσου καὶ Ἀναξιβίας ἀδελφῆς Ἀγαμέμνονος. And from Panopeus was born Epeius, who, as Homer relates, constructed the wooden horse; meanwhile, from Crisus, in the third generation, came Pylades, son of Strophius, who was himself the son of Crisus and of Anaxibia, Agamemnon’s sister. καί Πανοπεύς μέν γίγνομαι ἐπεί ὁ ὁ ἵππος ὁ δούρειος ὡς Ὅμηρος ποιέω ἐργάζομαι Κρίσος δέ εἰμί ἀπόγονος τρίτος Πυλάδης στρόφιον τε εἰμί ὁ Κρίσος καί Ἀναξίβιος ἀδελφή Ἀγαμέμνων 0
2.29.4 5 γένη μὲν τοσαῦτα τῶν καλουμένων Αἰακιδῶν, ἐξεχώρησε δὲ ἑτέρωσε ἀπʼ ἀρχῆς. Such are the genealogies of the so-called Aeacidae; but let us now turn to another subject from our original inquiry. γίγνομαι μέν τοσοῦτος ὁ καλέω Αἰακίδης ἐξέρχομαι δέ ἑτέρωσε ἀπό ἀρχή 0
2.29.5 1 χρόνῳ δὲ ὕστερον μοῖρα Ἀργείων τῶν Ἐπίδαυρον ὁμοῦ Δηιφόντῃ κατασχόντων, διαβᾶσα ἐς Αἴγιναν καὶ Αἰγινήταις τοῖς ἀρχαίοις γενόμενοι σύνοικοι, τὰ Δωριέων ἔθη καὶ φωνὴν κατεστήσαντο ἐν τῇ νήσῳ. Some time later, a part of the Argives who had occupied Epidaurus together with Deiphontes crossed over to Aegina, settled beside the original inhabitants, and established the customs and language of the Dorians upon the island. χρόνος δέ ὕστερον μοῖρα Ἀργεῖος ὁ Ἐπίδαυρος ὁμοῦ Δηιφόντης κατέχω διαβαίνω εἰς Αἴγινα καί Αἰγινήτης ὁ ἀρχαῖος γίγνομαι σύνοικος ὁ Δωριεύς ἔθος καί φωνή καθίστημι ἐν ὁ νῆσος 0
2.29.5 2 προελθοῦσι δὲ Αἰγινήταις ἐς μέγα δυνάμεως, ὡς Ἀθηναίων γενέσθαι ναυσὶν ἐπικρατεστέρους καὶ ἐν τῷ Μηδικῷ πολέμῳ παρασχέσθαι πλοῖα μετά γε Ἀθηναίους πλεῖστα, οὐ παρέμεινεν ἐς ἅπαν ἡ εὐδαιμονία, γενόμενοι δὲ ὑπὸ Ἀθηναίων ἀνάστατοι Θυρέαν τὴν ἐν τῇ Ἀργολίδι Λακεδαιμονίων δόντων ᾤκησαν. When eventually the Aeginetans became very powerful—so much so that they surpassed even the Athenians in naval strength and offered, next to Athens, the greatest number of ships during the Persian War—their prosperity did not last forever. προέρχομαι δέ Αἰγινήτης εἰς μέγας δύναμις ὡς Ἀθηναῖος γίγνομαι ναῦς ἐπικρατής καί ἐν ὁ Μηδικός πόλεμος παρασχύω πλοῖον μετά γε Ἀθηναῖος πολύς οὐ παραμένω εἰς ἅπας ὁ εὐδαιμονία γίγνομαι δέ ὑπό Ἀθηναῖος ἀνάστατος θυρέα ὁ ἐν ὁ Ἀργολίς Λακεδαιμόνιος δίδωμι οἰκέω 0
2.29.5 3 καὶ ἀπέλαβον μὲν τὴν νῆσον, ὅτε περὶ Ἑλλήσποντον αἱ Ἀθηναίων τριήρεις ἐλήφθησαν, πλούτου δὲ ἢ δυνάμεως οὐκέτι ἐξεγένετο ἐς ἴσον προελθεῖν σφισιν. Driven out by the Athenians and becoming exiles, they settled in Thyrea in the Argolid, a territory granted to them by the Lacedaemonians. καί ἀπολαμβάνω μέν ὁ νῆσος ὅτε περί Ἑλλήσποντος ὁ Ἀθηναῖος τριήρης λαμβάνω πλοῦτος δέ ἤ δύναμις οὐκέτι ἐξγίγνομαι εἰς ἴσος προέρχομαι σφεῖς 0
2.29.6 1 προσπλεῦσαι δὲ Αἴγινά ἐστι νήσων τῶν Ἑλληνίδων ἀπορωτάτη· Of all the Greek islands, Aegina is especially difficult to approach by sea; προσπλέω δέ Αἴγινα εἰμί νῆσος ὁ Ἑλληνίς ἀπορωτάτη 0
2.29.6 2 πέτραι τε γὰρ ὕφαλοι περὶ πᾶσαν καὶ χοιράδες ἀνεστήκασι. for it is surrounded everywhere by hidden reefs beneath the water and jutting rocks. πέτρα τε γάρ ὕφαλος περί πᾶς καί χοιράς ἀνίστημι 0
2.29.6 3 μηχανήσασθαι δὲ ἐξεπίτηδες ταῦτα Αἰακόν φασι λῃστειῶν τῶν ἐκ θαλάσσης φόβῳ, καὶ πολεμίοις ἀνδράσι μὴ ἄνευ κινδύνου εἶναι. They say Aeacus made these obstacles purposefully from fear of piracy from the sea, so that enemy vessels could not reach the island without danger. μηχανάομαι δέ ἐπίτηδες οὗτος Αἰακός φημί λῃστεία ὁ ἐκ θάλασσα φόβος καί πολέμιος ἀνήρ μή ἄνευ κίνδυνος εἰμί 0
2.29.6 4 πλησίον δὲ τοῦ λιμένος ἐν ᾧ μάλιστα ὁρμίζονται ναός ἐστιν Ἀφροδίτης, ἐν ἐπιφανεστάτῳ δὲ τῆς πόλεως τὸ Αἰάκειον καλούμενον, περίβολος τετράγωνος λευκοῦ λίθου. Near the harbor which they most frequently use for anchorage stands a temple of Aphrodite, and in the most prominent area of the city is what is called the Aiakeion—a square enclosure made of white stone. πλησίον δέ ὁ λιμήν ἐν ὅς μάλιστα ὁρμίζομαι ναός εἰμί Ἀφροδίτη ἐν ἐπιφανέστατος δέ ὁ πόλις ὁ Αἰάκειον καλέω περίβολος τετράγωνος λευκός λίθος 0
2.29.7 1 ἐπειργασμένοι δέ εἰσι κατὰ τὴν ἔσοδον οἱ παρὰ Αἰακόν ποτε ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων σταλέντες· Represented at the entrance are those who were once sent by the Greeks to Aeacus. ἐπεργάζομαι δέ εἰμί κατά ὁ ἔσοδος ὁ παρά Αἰακός ποτε ὑπό ὁ Ἕλλην στέλλω 0
2.29.7 2 αἰτίαν δὲ τὴν αὐτὴν Αἰγινήταις καὶ οἱ λοιποὶ λέγουσιν. The others tell the same story as the Aeginetans concerning the cause: a famine had oppressed Greece for some time, and the god gave no rain either to the lands beyond the Isthmus or to the Peloponnesians. αἰτία δέ ὁ αὐτός Αἰγινήτης καί ὁ λοιπός λέγω 0
2.29.7 3 αὐχμὸς τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ χρόνον ἐπίεζε καὶ οὔτε τὴν ἐκτὸς ἰσθμοῦ χώραν οὔτε Πελοποννησίοις ὗεν ὁ θεός, ἐς ὃ ἐς Δελφοὺς ἀπέστειλαν ἐρησομένους τὸ αἴτιον ὅ τι εἴη καὶ αἰτήσοντας ἅμα λύσιν τοῦ κακοῦ. Consequently, envoys were dispatched to Delphi to inquire into the cause and, at the same time, seek relief from the calamity. αὐχμός ὁ Ἑλλάς ἐπί χρόνος ἐπιάζω καί οὔτε ὁ ἐκτός Ἰσθμός χώρα οὔτε Πελοποννήσιος ὕω ὁ θεός εἰς ὅς εἰς Δελφοί ἀποστέλλω ἐρέομαι ὁ αἴτιος ὁ τις εἴην καί αἰτέω ἅμα λύσις ὁ κακός 0
2.29.7 4 τούτοις ἡ Πυθία εἶπε Δία ἱλάσκεσθαι, χρῆναι δέ, εἴπερ ὑπακούσει σφίσιν, Αἰακὸν τὸν ἱκετεύσαντα εἶναι. To these questioners the Pythia replied that they must propitiate Zeus, but added that Aeacus himself should act as their intercessor, if he were willing to heed their request. οὗτος ὁ Πυθία εἶπον διά ἱλάσκομαι χρή δέ εἴπερ ὑπακούω σφεῖς Αἰακός ὁ ἱκετεύω εἰμί 0
2.29.8 1 οὕτως Αἰακοῦ δεησομένους ἀποστέλλουσιν ἀφʼ ἑκάστης πόλεως· Thus they dispatched envoys from each of the cities to ask for Aeacus' aid; and he, having sacrificed and prayed to Zeus Panhellenios, caused rain to fall upon the Greek land. οὕτως Αἰακός δέομαι ἀποστέλλω ἀπό ἕκαστος πόλις 0
2.29.8 2 καὶ ὁ μὲν τῷ Πανελληνίῳ Διὶ θύσας καὶ εὐξάμενος τὴν Ἑλλάδα γῆν ἐποίησεν ὕεσθαι, τῶν δὲ ἐλθόντων ὡς αὐτὸν εἰκόνας ταύτας ἐποιήσαντο οἱ Αἰγινῆται. When they arrived back from him, the Aeginetans had these statues made. καί ὁ μέν ὁ πανελλήνιος Ζεύς θύω καί εὔχομαι ὁ Ἑλλάς γῆ ποιέω ὕω ὁ δέ ἔρχομαι ὡς αὐτός εἰκών οὗτος ποιέω ὁ Αἰγινήτης 0
2.29.8 3 τοῦ περιβόλου δὲ ἐντὸς ἐλαῖαι πεφύκασιν ἐκ παλαιοῦ καὶ βωμός ἐστιν οὐ πολὺ ἀνέχων ἐκ τῆς γῆς· Inside the enclosure olive trees have grown from ancient times, and there is an altar only slightly raised from the ground; ὁ περίβολος δέ ἐντός ἐλαία φύω ἐκ παλαιός καί βωμός εἰμί οὐ πολύς ἀνέχω ἐκ ὁ γῆ 0
2.29.8 4 ὡς δὲ καὶ μνῆμα οὗτος ὁ βωμὸς εἴη Αἰακοῦ, λεγόμενόν ἐστιν ἐν ἀπορρήτῳ. but the idea that this altar is also the tomb of Aeacus is told as a secret mystery. ὡς δέ καί μνῆμα οὗτος ὁ βωμός εἴην Αἰακός λέγω εἰμί ἐν ἄρρητος 0
2.29.9 1 παρὰ δὲ τὸ Αἰάκειον Φώκου τάφος χῶμά ἐστι περιεχόμενον κύκλῳ κρηπῖδι, ἐπίκειται δέ οἱ λίθος τραχύς· Next to the Aiakeion is the tomb of Phocus, which consists of an earthen mound, enclosed around by a low stone border; upon this rests a rough stone. παρά δέ ὁ Αἰάκειον Φώκος τάφος χῶμα εἰμί περιέχω κύκλος κρηπίς ἐπίκειμαι δέ ὁ λίθος τραχύς 0
2.29.9 2 καὶ ἡνίκα Φῶκον Τελαμὼν καὶ Πηλεὺς προηγάγοντο ἐς ἀγῶνα πεντάθλου καὶ περιῆλθεν ἐς Πηλέα ἀφεῖναι τὸν λίθον---οὗτος γὰρ ἀντὶ δίσκου σφίσιν ἦν---, ἑκὼν τυγχάνει τοῦ Φώκου. When Telamon and Peleus challenged Phocus to compete in the pentathlon, the stone was used by them instead of a discus; and at the moment it came around to Peleus to throw, it struck Phocus, and it seems that this deed was intentional. καί ἡνίκα φῶκος Τελαμών καί Πηλεύς προάγω εἰς ἀγών πένταθλον καί περιέρχομαι εἰς πηλεύς ἀφίημι ὁ λίθος οὗτος γάρ ἀντί δίσκος σφεῖς εἰμί ἑκών τυγχάνω ὁ Φώκος 0
2.29.9 3 ταῦτα δὲ ἐχαρίζοντο τῇ μητρί· αὐτοὶ μὲν γὰρ ἐγεγόνεσαν ἐκ τῆς Σκίρωνος θυγατρός, Φῶκος δὲ οὐκ ἐκ τῆς αὐτῆς, ἀλλʼ ἐξ ἀδελφῆς Θέτιδος ἦν, εἰ δὴ τὰ ὄντα λέγουσιν Ἕλληνες. They committed this act to please their mother; for while they themselves were born from the daughter of Sciron, Phocus was not from the same mother, but from the sister of Thetis, if indeed the stories told by the Greeks are true. οὗτος δέ χαρίζομαι ὁ μήτηρ αὐτός μέν γάρ γίγνομαι ἐκ ὁ Σκίρων θυγάτηρ φῶκος δέ οὐ ἐκ ὁ αὐτός ἀλλά ἐκ ἀδελφή Θέτις εἰμί εἰ δή ὁ εἰμί λέγω Ἕλλην 0
2.29.9 4 Πυλάδης τέ μοι καὶ διὰ ταῦτα φαίνεται καὶ οὐκ Ὀρέστου φιλίᾳ μόνον βουλεῦσαι Νεοπτολέμῳ τὸν φόνον. And, from these events, it appears to me also that Pylades helped plot the murder of Neoptolemus not merely out of friendship for Orestes alone. Πυλάδης τε ἐγώ καί διά οὗτος φαίνω καί οὐ Ὀρέστης φιλία μόνος βουλεύω Νεοπτόλεμος ὁ φόνος 0
2.29.10 1 τότε δὲ ὡς τῷ δίσκῳ πληγεὶς ἀπέθανεν ὁ Φῶκος, φεύγουσιν ἐπιβάντες νεὼς οἱ Ἐνδηίδος παῖδες· Then, when Phocus died after being struck by the discus, the sons of Endeïs fled and boarded a ship. τότε δέ ὡς ὁ δίσκος πλήσσω ἀποθνῄσκω ὁ φῶκος φεύγω ἐπιβαίνω νεώς ὁ Ἐνδηίς παῖς 0
2.29.10 2 Τελαμὼν δὲ ὕστερα κήρυκα ἀποστέλλων ἠρνεῖτο μὴ βουλεῦσαι Φώκῳ θάνατον. Afterwards, Telamon sent back a herald denying that he had plotted Phocus' death. Τελαμών δέ ὕστερος κῆρυξ ἀποστέλλω ἀρνέομαι μή βουλεύω φώκη θάνατος 0
2.29.10 3 Αἰακὸς δὲ ἐς μὲν τὴν νῆσον ἀποβαίνειν αὐτὸν οὐκ εἴα, ἑστηκότα δὲ ἐπὶ νεώς, εἰ δὲ ἐθέλοι, χῶμα ἐν τῇ θαλάσσῃ χώσαντα ἐκέλευεν ἐντεῦθεν ἀπολογήσασθαι. Aeacus, however, did not allow him to land on the island, but standing instead upon his ship, commanded him, if he wished, to construct a mound in the sea and from there to speak in his own defense. Αἰακός δέ εἰς μέν ὁ νῆσος ἀποβαίνω αὐτός οὐ εἶα ἑστηκώς δέ ἐπί νεώς εἰ δέ ἐθέλω χῶμα ἐν ὁ θάλασσα χόζω κελεύω ἐντεῦθεν ἀπολογέομαι 0
2.29.10 4 οὕτως ἐς τὸν Κρυπτὸν καλούμενον λιμένα ἐσπλεύσας νύκτωρ ἐποίει χῶμα. Thus Telamon sailed by night into the so-called Hidden Harbor and began building up the mound. οὕτως εἰς ὁ κρυπτός καλέω λιμήν ἐμπλέω νύκτωρ ποιέω χῶμα 0
2.29.10 5 καὶ τοῦτο μὲν ἐξεργασθὲν καὶ ἐς ἡμᾶς ἔτι μένει· This mound, having been completed, still remains even down to our own times. καί οὗτος μέν ἐργάζομαι καί εἰς ἐγώ ἔτι μένω 0
2.29.10 6 καταγνωσθεὶς δὲ οὐκ ἀναίτιος εἶναι Φώκῳ τῆς τελευτῆς, τὸ δεύτερον ἐς Σαλαμῖνα ἀπέπλευσε. But being judged as not innocent of involvement in Phocus' death, Telamon sailed away again to Salamis. καταγιγνώσκω δέ οὐ ἀναίτιος εἰμί φώκη ὁ τελευτή ὁ δεύτερος εἰς Σαλαμίς ἀποπλέω 0
2.29.11 1 τοῦ λιμένος δὲ οὐ πόρρω τοῦ Κρυπτοῦ θέατρόν ἐστι θέας ἄξιον, κατὰ τὸ Ἐπιδαυρίων μάλιστα μέγεθος καὶ ἐργασίαν τὴν λοιπήν. Not far from the harbor called Krypto there is a theatre worthy of attention, very similar to that of the Epidaurians, both in size and general workmanship. ὁ λιμήν δέ οὐ πόρρω ὁ κρυπτός θέατρον εἰμί θέα ἄξιος κατά ὁ Ἐπιδαύριος μάλιστα μέγεθος καί ἐργασία ὁ λοιπός 0
2.29.11 2 τούτου δὲ ὄπισθεν ᾠκοδόμηται σταδίου πλευρὰ μία, ἀνέχουσά τε αὐτὴ τὸ θέατρον καὶ ἀντὶ ἐρείσματος ἀνάλογον ἐκείνῳ χρωμένη. Behind this theatre one side of a stadium has been built, which supports the theatre and serves it as a suitable reinforcement. οὗτος δέ ὄπισθεν οἰκοδομέω στάδιον πλευρά εἷς ἀνέχω τε αὐτός ὁ θέατρον καί ἀντί ἐρείσμα ἀνάλογος ἐκεῖνος χράομαι 0