Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 4.26

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
4.26.1 1 τὸ δὲ ἀπὸ τούτου τόν τε ἄλλον χρόνον ἐνέκειτό σφισι τὸ ἐς Λακεδαιμονίους μῖσος καὶ τὴν ἔχθραν ἐς αὐτοὺς μάλιστα ἐπεδείξαντο ἐπὶ τοῦ γενομένου Πελοποννησίοις πρὸς Ἀθηναίους πολέμου· From this time onward their hatred against the Lacedaemonians persisted, and they demonstrated their hostility most strongly during the war which broke out between the Peloponnesians and the Athenians. ὁ δέ ἀπό οὗτος ὁ τε ἄλλος χρόνος ἔνειμι σφεῖς ὁ εἰς Λακεδαιμόνιος μῖσος καί ὁ ἔχθρα εἰς αὐτός μάλιστα ἐπιδείκνυμι ἐπί ὁ γίγνομαι Πελοποννήσιος πρός Ἀθηναῖος πόλεμος 0
4.26.1 2 τήν τε γὰρ Ναύπακτον ὁρμητήριον ἐπὶ τῇ Πελοποννήσῳ παρείχοντο καὶ τοὺς ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ Σπαρτιατῶν ἀποληφθέντας Μεσσηνίων σφενδονῆται τῶν ἐκ Ναυπάκτου συνεξεῖλον. For they offered Naupactus as a base to operate against the Peloponnese, and Messenian slingers from Naupactus assisted in cutting off the Spartans who had been trapped on the island of Sphacteria. ὁ τε γάρ Ναύπακτος ὁρμητήριον ἐπί ὁ Πελοπόννησος παρέχω καί ὁ ἐν ὁ σφακτηρία Σπαρτιάτης ἀπολαμβάνω Μεσσήνιος σφενδονήτης ὁ ἐκ Ναύπακτος συνεξαιρέω 0
4.26.2 1 ἐπεὶ δὲ τὸ πταῖσμα ἐγένετο τὸ Ἀθηναίων ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς, οὕτω καὶ ἐκ Ναυπάκτου τοὺς Μεσσηνίους ἐκβάλλουσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι ναυσὶν ἐπικρατοῦντες, οἳ ἐς Σικελίαν τε παρὰ τοὺς συγγενεῖς καὶ ἐς Ῥήγιον ἐστάλησαν, τὸ πλεῖστον δὲ αὐτῶν ἔς τε Λιβύην ἀφίκετο καὶ Λιβύης ἐς Εὐεσπερίτας· When the disaster at Aegospotami befell the Athenians, the Spartans, having now supremacy at sea, expelled also the Messenians from Naupactus; these Messenians were sent partly to their kin in Sicily and partly to Rhegium, but most of them reached Libya, particularly Euesperitae in Libya. ἐπεί δέ ὁ πταῖσμα γίγνομαι ὁ Ἀθηναῖος ἐν αἴξ ποταμός οὕτως καί ἐκ Ναύπακτος ὁ Μεσσήνιος ἐκβάλλω ὁ Λακεδαιμόνιος ναῦς ἐπικρατέω ὅς εἰς Σικελία τε παρά ὁ συγγενής καί εἰς ῥήγιον στέλλω ὁ πλεῖστος δέ αὐτός εἰς τε Λιβύη ἀφικνέομαι καί Λιβύη εἰς εὐεσπερίτης 0
4.26.2 2 οἱ γὰρ Εὐεσπερῖται πολέμῳ κακωθέντες ὑπὸ βαρβάρων προσοίκων πάντα τινὰ Ἕλληνα ἐπεκαλοῦντο σύνοικον. For the people of Euesperitae, severely harassed in war by the neighboring barbarians, called upon every Greek to come and settle together with them. ὁ γάρ εὐεσπερίτης πόλεμος κακόω ὑπό βάρβαρος προσῴκω πᾶς τις Ἕλλην ἐπικαλέω σύνοικος 0
4.26.2 3 ἐς τούτους τῶν Μεσσηνίων τὸ πολὺ ἀπεχώρησεν· To these people, therefore, most of the Messenians withdrew. εἰς οὗτος ὁ Μεσσήνιος ὁ πολύς ἀποχωρέω 0
4.26.2 4 ἡγεμὼν δέ σφισιν ἦν Κόμων, ὃς καὶ περὶ τὴν Σφακτηρίαν ἐστρατήγησεν αὐτοῖς. Their leader was Comon, who had previously commanded them at Sphacteria. ἡγεμών δέ σφεῖς εἰμί κόμος ὅς καί περί ὁ σφακτηρία στρατηγέω αὐτός 0
4.26.3 1 ἐνιαυτῷ δὲ πρότερον ἢ κατορθῶσαι Θηβαίους τὰ ἐν Λεύκτροις, προεσήμαινεν ὁ δαίμων Μεσσηνίοις τὴν ἐς Πελοπόννησον κάθοδον. A year before the success of the Thebans at Leuctra, the deity had already indicated to the Messenians their return to the Peloponnese. ἐνιαυτός δέ πρότερον ἤ κατορθόω Θηβαῖος ὁ ἐν Λεύκτρα προσημαίνω ὁ δαίμων Μεσσήνιος ὁ εἰς Πελοπόννησος κάθοδος 0
4.26.3 2 τοῦτο μὲν γὰρ ἐν Μεσσήνῃ τῇ πρὸς τῷ πορθμῷ τὸν ἱερέα τοῦ Ἡρακλέους λέγουσιν ὀνείρατος ἰδεῖν ὄψιν---τὸν Ἡρακλέα ἔδοξε κληθῆναι τὸν Μάντικλον ἐπὶ ξενίᾳ ἐς Ἰθώμην ὑπὸ τοῦ Διός---, τοῦτο δὲ ἐν Εὐεσπερίταις Κόμων συγγενέσθαι νεκρᾷ τῇ μητρὶ ἐδόκει, συγγενομένου δὲ αὖθίς οἱ τὴν μητέρα ἀναβιῶναι. At Messene near the strait, the priest of Heracles, they say, beheld a vision in a dream: it seemed to Mantiklos (for this was the priest's name) that Heracles had been summoned as a guest to Ithome by Zeus. οὗτος μέν γάρ ἐν Μεσσήνη ὁ πρός ὁ πορθμός ὁ ἱερεύς ὁ Ἡρακλῆς λέγω ὄνειραρ ὁράω ὄψις ὁ Ἡρακλῆς δοκέω καλέω ὁ μάντικλον ἐπί ξενία εἰς Ἰθώμη ὑπό ὁ Ζεύς οὗτος δέ ἐν εὐεσπερίτης κόμος συγγίγνομαι νεκρός ὁ μήτηρ δοκέω συγγίγνομαι δέ αὖθις ὁ ὁ μήτηρ ἀναβιόω 0
4.26.3 3 καὶ ὁ μὲν ἐπήλπιζεν Ἀθηναίων δυνηθέντων ναυτικῷ κάθοδον ἔσεσθαί σφισιν ἐς Ναύπακτον· At Euesperitae, again, Comon dreamed that he lay with his dead mother, and while he slept beside her she returned to life again. καί ὁ μέν ἐλπίζω Ἀθηναῖος δύναμαι ναυτικός κάθοδος ἔσομαι σφεῖς εἰς Ναύπακτος 0
4.26.3 4 τὸ δὲ ἄρα ἐδήλου τὸ ὄνειρον ἀνασώσεσθαι Μεσσήνην. Comon expected that, once the Athenians acquired naval supremacy, the Messenians would return to Naupactus, but the dream in fact foreshadowed the revival of Messene itself. ὁ δέ ἄρα δηλόω ὁ ὄνειρον ἀνασῴζω Μεσσήνη 0
4.26.4 1 ἐγένετό τε οὐ μετὰ πολὺ ἐν Λεύκτροις Λακεδαιμονίων τὸ ἀτύχημα ὀφειλόμενον ἐκ παλαιοῦ· Not long afterward occurred the disaster of the Lacedaemonians at Leuctra, an event long overdue. γίγνομαι τε οὐ μετά πολύς ἐν Λεύκτρα Λακεδαιμόνιος ὁ ἀτύχημα ὀφείλω ἐκ παλαιός 0
4.26.4 2 Ἀριστοδήμῳ γὰρ τῷ βασιλεύσαντι Μεσσηνίων ἐπὶ τελευτῇ τοῦ χρησμοῦ τοῦ δοθέντος ἐστὶν ἕρδʼ ὅππῃ τὸ χρεών· ἄτη δʼ ἄλλοισι πρὸ ἄλλων· For its origin goes back to Aristodemus, who had reigned over the Messenians, and at his death an oracle had foretold: "Act as fate ordains; ruin comes upon various men at various times." Ἀριστόδημος γάρ ὁ βασιλεύω Μεσσήνιος ἐπί τελευτή ὁ χρησμός ὁ δίδωμι εἰμί ἕρδω ὅππῃ ὁ χρεών ἄτη δέ ἄλλος πρό ἄλλος 0
4.26.4 3 ὡς ἐν μὲν τῷ παρόντι ἐκεῖνον δέον καὶ Μεσσηνίους κακῶς πρᾶξαι, χρόνῳ δὲ ὕστερον καὶ Λακεδαίμονα ἐπιληψομένης τῆς ἄτης. At that time, accordingly, destruction was fated for Aristodemus himself and for the Messenians, but at a later period it was to overtake even Lacedaemon. ὡς ἐν μέν ὁ παρών ἐκεῖνος δέον καί Μεσσήνιος κακῶς πράσσω χρόνος δέ ὕστερον καί Λακεδαίμων ἐπιλήψομαι ὁ ἄτη 0
4.26.5 1 τότε δὲ ἐν Λεύκτροις οἱ Θηβαῖοι νενικηκότες ἀγγέλους ἐς Ἰταλίαν τε καὶ Σικελίαν καὶ παρὰ τοὺς Εὐεσπερίτας ἀπέστελλον, ἔκ τε τῆς ἄλλης, εἴ πού τις Μεσσηνίων εἴη, πανταχόθεν ἀνεκάλουν ἐς Πελοπόννησον. Then at this time, after the Thebans had been victorious at Leuctra, they sent messengers to Italy and Sicily, and also to the Euesperitae in Libya. τότε δέ ἐν Λεύκτρα ὁ Θηβαῖος νενικηκότες ἄγγελος εἰς Ἰταλία τε καί Σικελία καί παρά ὁ εὐεσπερίτης ἀποστέλλω ἐκ τε ὁ ἄλλος εἰ ποῦ τις Μεσσήνιος εἴην πανταχόθεν ἀνακαλέω εἰς Πελοπόννησος 0
4.26.5 2 οἱ δὲ θᾶσσον ἢ ὡς ἄν τις ἤλπισε συνελέχθησαν γῆς τε τῆς πατρίδος πόθῳ καὶ διὰ τὸ ἐς Λακεδαιμονίους μῖσος παραμεῖναν ἀεί σφισιν. They summoned the Messenians from everywhere—if any were anywhere—to return to the Peloponnese. ὁ δέ θάσσων ἤ ὡς ἄν τις ἐλπίζω συλλέγω γῆ τε ὁ πατρίς πόθος καί διά ὁ εἰς Λακεδαιμόνιος μῖσος παραμένω ἀεί σφεῖς 0
4.26.6 1 Ἐπαμινώνδᾳ δὲ οὔτε ἄλλως ἐφαίνετο ῥᾴδια ἀξιόμαχον πόλιν ἐποικίσαι Λακεδαιμονίοις οὔτε ὅπου χρὴ κτίσαι τῆς χώρας ἐξευρίσκει· But Epaminondas saw clearly that it was not otherwise easy to found a city capable of resisting the Lacedaemonians; nor could he find an appropriate place in the region for settlement. Ἐπαμεινώνδας δέ οὔτε ἄλλως φαίνω ῥᾴδιος ἀξιόμαχος πόλις ἐποικίζω Λακεδαιμόνιος οὔτε ὅπου χρή κτίζω ὁ χώρα ἐξευρίσκω 0
4.26.6 2 τὴν γὰρ Ἀνδανίαν οἱ Μεσσήνιοι καὶ Οἰχαλίαν οὐκ ἔφασαν ἀνοικιεῖν, ὅτι αἱ συμφοραί σφισιν ἐγεγόνεσαν ἐνταῦθα οἰκοῦσιν. The Messenians declared they would not re-inhabit Andania and Oechalia, because their past misfortunes had occurred while they lived there. ὁ γάρ Ἀνδανία ὁ Μεσσήνιοι καί Οἰχαλία οὐ φημί ἀνοικέω ὅτι ὁ συμφορά σφεῖς γίγνομαι ἐνταῦθα οἰκέω 0
4.26.6 3 ἀποροῦντι οὖν αὐτῷ πρεσβύτην ἄνδρα, ἱεροφάντῃ μάλιστα εἰκασμένον, νύκτωρ φασὶν ἐπιστάντα εἰπεῖν· Then, as he was at a loss, they say that a figure of an aged man, resembling a priestly interpreter of sacred rites, stood by him at night and said: ἀπορέω οὖν αὐτός πρεσβύτης ἀνήρ ἱεροφάντης μάλιστα εἰκάζω νύκτωρ φημί ἐφίστημι λέγω 0
4.26.6 4 "σοὶ μὲν δῶρά ἐστι παρʼ ἐμοῦ κρατεῖν ὅτῳ ἂν μεθʼ ὅπλων ἐπέρχῃ· "It is granted to you by me that you shall prevail over whomever you attack in warfare. σύ μέν δῶρον εἰμί παρά ἐγώ κρατέω ὅστις ἄν μετά ὅπλον ἐπέρχομαι 0
4.26.6 5 καὶ ἢν ἐξ ἀνθρώπων γένῃ, ἔγωγε ὦ Θηβαῖε ποιήσω μή ποτε ἀνώνυμον μηδὲ ἄδοξόν σε γενέσθαι. And even should you depart from this life as mortal men do, I will ensure, O Theban, that your name shall never be without fame or honour. καί ἐάν ἐκ ἀνήρ γίγνομαι ἔγωγε ὦ θηβαῖος ποιέω μή ποτε ἀνώνυμος μηδέ ἄδοξος σύ γίγνομαι 0
4.26.6 6 σὺ δὲ Μεσσηνίοις γῆν τε πατρίδα καὶ πόλεις ἀπόδος, ἐπειδὴ καὶ τὸ μήνιμα ἤδη σφίσι πέπαυται τὸ Διοσκούρων" . As for you, restore to the Messenians their native land and cities, since the wrath of the Dioscuri toward them has now ceased." σύ δέ Μεσσήνιος γῆ τε πατρίς καί πόλις ἀποδίδωμι ἐπειδή καί ὁ μήνιμα ἤδη σφεῖς παύω ὁ Διόσκουροι 0
4.26.7 1 Ἐπαμινώνδᾳ μὲν ταῦτα ἔλεγεν, Ἐπιτέλει δὲ τῷ Αἰσχίνου τάδε ἐμήνυε---στρατηγεῖν δὲ αὐτὸν οἱ Ἀργεῖοι τὸν Ἐπιτέλην καὶ Μεσσήνην ἀνοικίζειν ᾕρηντο--- These words he spoke to Epaminondas; but to Epiteles, the son of Aeschines—whom the Argives had chosen as their general to resettle Messene—the dream gave the following message. Ἐπαμεινώνδας μέν οὗτος λέγω ἐπιτελέω δέ ὁ Αἴσχινος ὅδε μηνύω στρατηγεῖν δέ αὐτός ὁ Ἀργεῖος ὁ ἐπιτέλλω καί Μεσσήνη ἀνοικίζω αἱρέω 0
4.26.7 2 τοῦτον οὖν τὸν ἄνδρα ἐκέλευεν ὁ ὄνειρος, ἔνθα ἂν τῆς Ἰθώμης εὕρῃ πεφυκυῖαν σμίλακα καὶ μυρσίνην, τὸ μέσον ὀρύξαντα αὐτῶν ἀνασῶσαι τὴν γραῦν· It bid this man, wherever on Ithome he found a growing ivy and myrtle, to dig between them and rescue the old woman. οὗτος οὖν ὁ ἀνήρ κελεύω ὁ ὄνειρος ἔνθα ἄν ὁ Ἰθώμη εὑρίσκω φύω σμίλαξ καί μυρσίνη ὁ μέσος ὀρύσσω αὐτός ἀνασῴζω ὁ γραῦς 0
4.26.7 3 κάμνειν γὰρ ἐν τῷ χαλκῷ καθειργμένην θαλάμῳ καὶ ἤδη λιποψυχεῖν αὐτήν. She lay exhausted and close to fainting, imprisoned in a bronze chamber. κάμνω γάρ ἐν ὁ χαλκός καθείργω θαλάμη καί ἤδη λιποψυχέω αὐτός 0
4.26.7 4 ὁ δὲ Ἐπιτέλης, ὡς ἐπελάμβανεν ἡμέρα, παραγενόμενος ἐς τὸ εἰρημένον χωρίον ἐπέτυχεν ὀρύσσων ὑδρίᾳ χαλκῇ, καὶ αὐτίκα παρὰ τὸν Ἐπαμινώνδαν Therefore Epiteles, as soon as day dawned, went to the appointed place and began digging; he quickly chanced upon a bronze water-urn, and then immediately went to Epaminondas. ὁ δέ ἐπιτέλης ὡς ἐπιλαμβάνω ἡμέρα παραγίγνομαι εἰς ὁ λέγω χωρίον ἐπιτυγχάνω ὀρύσσω ὑδρία χαλκός καί αὐτίκα παρά ὁ Ἐπαμεινώνδας 0
4.26.8 1 κομίσας τό τε ἐνύπνιον ἐξηγεῖτο καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸ πῶμα ἀφελόντα ἐκέλευεν ὅ τι ἐνείη σκοπεῖσθαι. He recounted the dream he had received, and instructed the other man, after removing that very lid, to examine what was inside. κομίζω ὁ τε ἐνύπνιον ἐξηγέομαι καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ πῶμα ἀφαιρέω κελεύω ὁ τις εἰμί σκοπέω 0
4.26.8 2 ὁ δὲ θύσας καὶ εὐξάμενος τῷ πεφηνότι ὀνείρατι ἤνοιγε τὴν ὑδρίαν, ἀνοίξας δὲ εὗρε κασσίτερον ἐληλασμένον ἐς τὸ λεπτότατον· ἐπείλικτο δὲ ὥσπερ τὰ βιβλία. Having offered sacrifice and prayed to the deity who had appeared to him in the dream, the latter opened the vessel; once opened, he found a very thinly beaten sheet of tin, rolled up like a scroll. ὁ δέ θύω καί εὔχομαι ὁ φαίνω ὄνειραρ ἀνοίγω ὁ ὑδρία ἀνοίγω δέ εὑρίσκω κασσίτερος ἐλαύνω εἰς ὁ λεπτότατος ἐπείλομαι δέ ὥσπερ ὁ βιβλίον 0
4.26.8 3 ἐνταῦθα τῶν Μεγάλων θεῶν ἐγέγραπτο ἡ τελετή, καὶ τοῦτο ἦν παρακαταθήκη τοῦ Ἀριστομένους. Inscribed thereupon was the rite of the Great Gods, which had been entrusted there by Aristomenes. ἐνταῦθα ὁ μέγας θεός γράφω ὁ τελετή καί οὗτος εἰμί παρακαταθήκη ὁ Ἀριστομένης 0
4.26.8 4 τοῦτον τὸν ἐπελθόντα τῷ Ἐπιτέλει καὶ Ἐπαμινώνδᾳ καθεύδουσι Καύκωνα εἶναι λέγουσιν, ὃς ἀφίκετο ἐξ Ἀθηνῶν ἐς Ἀνδανίαν παρὰ Μεσσήνην τὴν Τριόπα. The one who appeared to Epiteles and Epaminondas while they were sleeping is said to have been Caucon, who had come from Athens to Andania, near Triopian Messene. οὗτος ὁ ἐπέρχομαι ὁ ἐπιτελέω καί Ἐπαμεινώνδας καθεύδω Καύκων εἰμί λέγω ὅς ἀφικνέομαι ἐκ Ἀθηνᾶ εἰς Ἀνδανία παρά Μεσσήνη ὁ τριάποδα 0