Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 6.20

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
6.20.1 1 τὸ δὲ ὄρος τὸ Κρόνιον κατὰ τὰ ἤδη λελεγμένα μοι παρὰ τὴν κρηπῖδα καὶ τοὺς ἐπʼ αὐτῇ παρήκει θησαυρούς. Mount Kronion extends, as I have already described, alongside the terrace and the treasuries situated upon it. ὁ δέ ὄρος ὁ Κρόνιος κατά ὁ ἤδη λέλεγος ἐγώ παρά ὁ κρηπίς καί ὁ ἐπί αὐτός πάρειμι θησαυρός 0
6.20.1 2 ἐπὶ δὲ τοῦ ὄρους τῇ κορυφῇ θύουσιν οἱ Βασίλαι καλούμενοι τῷ Κρόνῳ κατὰ ἰσημερίαν τὴν ἐν τῷ ἦρι, Ἐλαφίῳ μηνὶ παρὰ Ἠλείοις. At the summit of this mountain, those called the Basilae sacrifice to Cronus at the spring equinox, during the month of Elaphius according to the Eleians. ἐπί δέ ὁ ὄρος ὁ κορυφή θύω ὁ βασιλεύς καλέω ὁ Κρόνος κατά ἰσημερία ὁ ἐν ὁ ἦρι ἐλάφιον μήν παρά Ἠλεῖος 0
6.20.2 1 ἐν δὲ τοῖς πέρασι τοῦ Κρονίου κατὰ τὸ πρὸς τὴν ἄρκτον ἔστιν ἐν μέσῳ τῶν θησαυρῶν καὶ τοῦ ὄρους ἱερὸν Εἰλειθυίας, ἐν δὲ αὐτῷ Σωσίπολις Ἠλείοις ἐπιχώριος δαίμων ἔχει τιμάς. At the extremity of the Kronion, towards the north, between the treasuries and the hill, there is a sanctuary of Eileithyia, and within it Sosipolis, a native deity of honor among the Eleans, receives worship. ἐν δέ ὁ πέρας ὁ Κρόνιος κατά ὁ πρός ὁ ἄρκτος εἰμί ἐν μέσος ὁ θησαυρός καί ὁ ὄρος ἱερός Εἰλείθυια ἐν δέ αὐτός Σωσίπολις Ἠλεῖος ἐπιχώριος δαίμων ἔχω τιμή 0
6.20.2 2 τὴν μὲν δὴ Εἰλείθυιαν ἐπονομάζοντες Ὀλυμπίαν, ἱερασομένην αἱροῦνται τῇ θεῷ κατὰ ἔτος ἕκαστον· They call Eileithyia by the surname Olympian, and each year choose a priestess who serves this goddess. ὁ μέν δή Εἰλείθυια ἐπονομάζω Ὀλυμπία ἱεράομαι αἱρέω ὁ θεός κατά ἔτος ἕκαστος 0
6.20.2 3 ἡ δὲ πρεσβῦτις ἡ θεραπεύουσα τὸν Σωσίπολιν νόμῳ τε ἁγιστεύει τῷ Ἠλείων καὶ αὐτὴ λουτρά τε ἐσφέρει τῷ θεῷ καὶ μάζας κατατίθησιν αὐτῷ μεμαγμένας μέλιτι. The elderly woman who attends Sosipolis holds her office according to the sacred custom of the Eleans; she personally brings water for bathing the god and arranges cakes kneaded with honey for him. ὁ δέ πρεσβῦτις ὁ θεραπεύω ὁ Σωσίπολις νόμος τε ἁγιστεύω ὁ Ἠλεῖος καί αὐτός λουτρόν τε σφέρω ὁ θεός καί μάζα κατατίθημι αὐτός μάγδα μέλι 0
6.20.3 1 ἐν μὲν δὴ τῷ ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ---διπλοῦς γὰρ δὴ πεποίηται---τῆς τε Εἰλειθυίας βωμὸς καὶ ἔσοδος ἐς αὐτό ἐστιν ἀνθρώποις· In the front part of the temple—for it has indeed been constructed in two sections—there is an altar dedicated to Eileithyia and an entrance accessible to everyone. ἐν μέν δή ὁ ἔμπροσθεν ὁ ναός διπλοῦς γάρ δή ποιέω ὁ τε Εἰλείθυια βωμός καί ἔσοδος εἰς αὐτός εἰμί ἄνθρωπος 0
6.20.3 2 ἐν δὲ τῷ ἐντὸς ὁ Σωσίπολις ἔχει τιμάς, καὶ ἐς αὐτὸ ἔσοδος οὐκ ἔστι πλὴν τῇ θεραπευούσῃ τὸν θεὸν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπον ἐφειλκυσμένῃ ὕφος λευκόν· παρθένοι δὲ ἐν τῷ τῆς Εἰλειθυίας ὑπομένουσαι καὶ γυναῖκες ὕμνον ᾄδουσι, καθαγίζους α ι δὲ καὶ θυμιάματα παντοῖα αὐτῷ ἐπισπένδειν οὐ νομίζουσιν οἶνον. In the inner area, Sosipolis receives honors, and entry there is permitted to no one except the woman serving the god, who must cover her head and face with a white veil; maidens and married women wait inside the precinct of Eileithyia and sing hymns, and although they perform sacred rites and burn many kinds of incense, they consider it improper to pour wine as an offering to him. ἐν δέ ὁ ἐντός ὁ Σωσίπολις ἔχω τιμή καί εἰς αὐτός ἔσοδος οὐ εἰμί πλήν ὁ θεραπεύω ὁ θεός ἐπί ὁ κεφαλή καί ὁ πρόσωπον ἐφειλκύω ὕφος λευκός παρθένος δέ ἐν ὁ ὁ Εἰλείθυια ὑπομένω καί γυνή ὕμνος ᾄδω καθαγίζω ἀ ἰώ δέ καί θυμίαμα πάντοιος αὐτός ἐπισπένδω οὐ νομίζω οἶνος 0
6.20.3 3 καὶ ὅρκος παρὰ τῷ Σωσιπόλιδι ἐπὶ μεγίστοις καθέστηκεν. Furthermore, they hold that swearing an oath by Sosipolis is reserved for the gravest matters. καί ὅρκος παρά ὁ Σωσιπολίς ἐπί μέγιστος καθίστημι 0
6.20.4 1 λέγεται δὲ καὶ Ἀρκάδων ἐς τὴν Ἠλείαν ἐσβεβληκότων στρατιᾷ καὶ τῶν Ἠλείων σφίσιν ἀντικαθημένων γυναῖκα ἀφικομένην παρὰ τῶν Ἠλείων τοὺς στρατηγούς, νήπιον παῖδα ἔχουσαν ἐπὶ τῷ μαστῷ, λέγειν ὡς τέκοι μὲν αὐτὴ τὸν παῖδα, διδοίη δὲ ἐξ ὀνειράτων συμμαχήσοντα Ἠλείοις. It is said also that when the Arcadians invaded Elis with an army and the Eleans had encamped opposite them, a woman came to the Elean generals carrying an infant child at her breast, declaring that the child was hers by birth, but that she offered it according to a dream she had seen, as a helper in war for the Eleans. λέγω δέ καί Ἀρκάς εἰς ὁ ἠλεῖος ἐμβάλλω στρατιά καί ὁ Ἠλεῖος σφεῖς ἀντικαθήμαι γυνή ἀφικνέομαι παρά ὁ Ἠλεῖος ὁ στρατηγός νήπιος παῖς ἔχω ἐπί ὁ μαστός λέγω ὡς τίκτω μέν αὐτός ὁ παῖς δίδωμι δέ ἐκ ὄνειρον συμμαχέω Ἠλεῖος 0
6.20.4 2 οἱ δὲ ἐν ταῖς ἀρχαῖς---πιστὰ γὰρ τὴν ἄνθρωπον ἡγοῦντο εἰρηκέναι---τιθέασι τὸ παιδίον πρὸ τοῦ στρατεύματος γυμνόν. The Elean magistrates—believing that she had spoken truthfully—placed the child naked before the army. ὁ δέ ἐν ὁ ἀρχή πιστός γάρ ὁ ἄνθρωπος ἡγέομαι εἴρω τίθημι ὁ παιδίον πρό ὁ στράτευμα γυμνός 0
6.20.5 1 ἐπῄεσάν τε δὴ οἱ Ἀρκάδες καὶ τὸ παιδίον ἐνταῦθα ἤδη δράκων ἦν· The Arcadians then advanced, and at that very moment the child was transformed into a serpent. ἔπειμι τε δή ὁ Ἀρκάς καί ὁ παιδίον ἐνταῦθα ἤδη δράκων εἰμί 0
6.20.5 2 ταραχθεῖσι δὲ ἐπὶ τῷ θεάματι τοῖς Ἀρκάσι καὶ ἐνδοῦσιν ἐς φυγὴν ἐπέκειντο οἱ Ἠλεῖοι, καὶ νίκην τε ἐπιφανεστάτην ἀνείλοντο καὶ ὄνομα τῷ θεῷ τίθενται Σωσίπολιν. Disturbed by this sudden vision, the Arcadians fell into confusion and took to flight; the Eleans pressed upon them, winning a most conspicuous victory, and thereafter they named their deity Sosipolis ("Savior of the City"). ταράσσω δέ ἐπί ὁ θέαμα ὁ Ἀρκάς καί ἐνδίδωμι εἰς φυγή ἐπίκειμαι ὁ Ἠλεῖος καί νίκη τε ἐπιφανής αἱρέω καί ὄνομα ὁ θεός τίθημι Σωσίπολις 0
6.20.5 3 ἔνθα δέ σφισιν ὁ δράκων ἔδοξεν ἐσδῦναι μετὰ τὴν μάχην, τὸ ἱερὸν ἐποίησαν ἐνταῦθα· On the spot where they believed the serpent had concealed itself after the battle, they built a temple. ἔνθα δέ σφεῖς ὁ δράκων δοκέω ἐσδύω μετά ὁ μάχη ὁ ἱερός ποιέω ἐνταῦθα 0
6.20.5 4 σὺν δὲ αὐτῷ σέβεσθαι καὶ τὴν Εἰλείθυιαν ἐνόμισαν, ὅτι τὸν παῖδά σφισιν ἡ θεὸς αὕτη προήγαγεν ἐς ἀνθρώπους. It became their custom also to revere Eileithyia in association with this deity, believing that it was this goddess who had brought forth the child among mankind. σύν δέ αὐτός σέβομαι καί ὁ Εἰλείθυια νομίζω ὅτι ὁ παῖς σφεῖς ὁ θεός οὗτος προάγω εἰς ἄνθρωπος 0
6.20.6 1 τοῖς δὲ τῶν Ἀρκάδων ἀποθανοῦσιν ἐν τῇ μάχῃ ἐστὶ τὸ μνῆμα ἐπὶ τοῦ λόφου διαβάντων τὸν Κλάδεον ὡς ἐπὶ ἡλίου δυσμάς. The tomb of those Arcadians who died in the battle is on the hill after crossing the Cladeus river toward the west. ὁ δέ ὁ Ἀρκάς ἀποθνῄσκω ἐν ὁ μάχη εἰμί ὁ μνῆμα ἐπί ὁ λόφος διαβαίνω ὁ κλάδος ὡς ἐπί ἥλιος δυσμή 0
6.20.6 2 πλησίον δὲ τῆς Εἰλειθυίας ἐρείπια Ἀφροδίτης Οὐρανίας ἱεροῦ λείπεται, θύουσι δὲ καὶ αὐτόθι ἐπὶ τῶν βωμῶν. Near the sanctuary of Eileithyia are the ruins remaining of a temple of Aphrodite Urania, and here also sacrifice is offered upon the altars. πλησίον δέ ὁ Εἰλείθυια ἐρείπιον Ἀφροδίτη οὐράνιος ἱερόν λείπω θύω δέ καί αὐτόθι ἐπί ὁ βωμός 0
6.20.7 1 ἔστι δὲ ἐντὸς τῆς Ἄλτεως κατὰ τὴν πομπικὴν ἔσοδον Ἱπποδάμειον καλούμενον, ὅσον πλέθρου χωρίον περιεχόμενον θριγκῷ· Within the Altis, near the processional entrance, is an enclosure called the Hippodameion, a piece of ground about one plethron in area, surrounded by a stone fence. εἰμί δέ ἐντός ὁ ἄλσος κατά ὁ πομπικός ἔσοδος Ἱπποδάμειον καλέω ὅσος πλέθρον χωρίον περιέχω θριγκός 0
6.20.7 2 ἐς τοῦτο ἅπαξ κατὰ ἔτος ἕκαστον ἔστι ταῖς γυναιξὶν ἔσοδος, αἳ θύουσι τῇ Ἱπποδαμείᾳ καὶ ἄλλα ἐς τιμὴν δρῶσιν αὐτῆς. Women may enter this place once every year, when they sacrifice to Hippodameia and perform other rites in her honour. εἰς οὗτος ἅπαξ κατά ἔτος ἕκαστος εἰμί ὁ γυνή ἔσοδος ὅς θύω ὁ Ἱπποδάμεια καί ἄλλος εἰς τιμή δράω αὐτός 0
6.20.7 3 τὴν δὲ Ἱπποδάμειάν φασιν ἐς Μιδέαν τὴν ἐν τῇ Ἀργολίδι ἀποχωρῆσαι, ἅτε τοῦ Πέλοπος ἐπὶ τῷ Χρυσίππου θανάτῳ μάλιστα ἐς ἐκείνην ἔχοντος τὴν ὀργήν· It is said that Hippodameia withdrew to Midea in Argolis, because Pelops felt great anger toward her over the death of Chrysippus; ὁ δέ Ἱπποδάμεια φημί εἰς Μιδέα ὁ ἐν ὁ Ἀργολίς ἀποχωρέω ἅτε ὁ Πέλοψ ἐπί ὁ Χρύσιππος θάνατος μάλιστα εἰς ἐκεῖνος ἔχω ὁ ὀργή 0
6.20.7 4 αὐτοὶ δὲ ὕστερον ἐκ μαντείας κομίσαι φασὶ τῆς Ἱπποδαμείας τὰ ὀστᾶ ἐν Ὀλυμπίᾳ. later, however, they themselves say an oracle instructed them to recover Hippodameia’s bones and bring them back to Olympia. αὐτός δέ ὕστερον ἐκ μαντεία κομίζω φημί ὁ Ἱπποδάμεια ὁ ὀστέον ἐν Ὀλυμπία 0
6.20.8 1 ἔστι δὲ ἐπὶ τῷ πέρατι τῶν ἀγαλμάτων ἃ ἐπὶ ζημίαις ἐποιήσαντο ἀθλητῶν, ἐπὶ τούτῳ τῷ πέρατί ἐστιν ἣν Κρυπτὴν ὀνομάζουσιν ἔσοδον· At the end of the statues which were set up as penalties against athletes, there is an entrance called the Hidden Gate. εἰμί δέ ἐπί ὁ πέρας ὁ ἄγαλμα ὅς ἐπί ζημία ποιέω ἀθλητής ἐπί οὗτος ὁ πέρας εἰμί ὅς κρυπτός ὀνομάζω ἔσοδος 0
6.20.8 2 διὰ δὲ αὐτῆς τούς τε Ἑλλανοδίκας ἐσιέναι ἐς τὸ στάδιον καὶ τοὺς ἀγωνιστάς. Through this entrance, the judges of the Greeks and the competitors pass into the stadium. διά δέ αὐτός ὁ τε ἑλλανοδίκης εἶμι εἰς ὁ στάδιον καί ὁ ἀγωνιστής 0
6.20.8 3 τὸ μὲν δὴ στάδιον γῆς χῶμά ἐστι, πεποίηται δὲ ἐν αὐτῷ καθέδρα τοῖς τιθεῖσι τὸν ἀγῶνα. The stadium itself is an earthen embankment, and within it is a seat constructed for the presidents of the contests. ὁ μέν δή στάδιον γῆ χῶμα εἰμί ποιέω δέ ἐν αὐτός καθέδρα ὁ τίθημι ὁ ἀγών 0
6.20.8 4 ἔστι δὲ ἀπαντικρὺ τῶν Ἑλλανοδικῶν βωμὸς λίθου λευκοῦ· Opposite the judges' seats stands an altar of white stone. εἰμί δέ ἀπαντικρύ ὁ Ἑλλανοδίκης βωμός λίθος λευκός 0
6.20.9 1 ἐπὶ τούτου καθεζομένη τοῦ βωμοῦ θεᾶται γυνὴ τὰ Ὀλύμπια, ἱέρεια Δήμητρος Χαμύνης, τιμὴν ταύτη ν ἄλλοτε ἄλλη ν λαμβάνουσα παρὰ Ἠλείων. Upon this altar sits a woman who watches the Olympic games, the priestess of Demeter Chamyne, who receives this privilege from the Eleans, now one woman, now another. ἐπί οὗτος καθέζομαι ὁ βωμός θεάομαι γυνή ὁ Ὀλύμπια ἱέρεια Δημήτηρ χαμύνης τιμή οὗτος νῦν ἄλλοτε ἄλλος νῦν λαμβάνω παρά Ἠλεῖος 0
6.20.9 2 παρθένους δὲ οὐκ εἴργουσι θεᾶσθαι. Maidens, however, are not forbidden to watch. παρθένος δέ οὐ εἴργω θεάομαι 0
6.20.9 3 πρὸς δὲ τοῦ σταδίου τῷ πέρατι, ᾗ τοῖς σταδιαδρόμοις ἄφεσις πεποίηται, Ἐνδυμίωνος μνῆμα ἐνταῦθα λόγῳ Ἠλείων ἐστίν. At the far end of the stadium, where the runners have their starting point, stands the tomb of Endymion, according to the Eleans' account. πρός δέ ὁ στάδιον ὁ πέρας ὅς ὁ σταδιαδρόμος ἄφεσις ποιέω Ἐνδυμίων μνῆμα ἐνταῦθα λόγος Ἠλεῖος εἰμί 0
6.20.10 1 ὑπερβάλλοντι δὲ ἐκ τοῦ σταδίου, καθότι οἱ Ἑλλανοδίκαι καθέζονται, κατὰ τοῦτο τὸ χωρίον ἐς τῶν ἵππων ἀνειμένον τοὺς δρόμους καὶ ἡ ἄφεσίς ἐστι τῶν ἵππων. Beyond the stadium, opposite the place where the Hellanodikai sit, is the ground set apart for the horse races, and the starting point for the horses. ὑπερβάλλω δέ ἐκ ὁ στάδιον καθότι ὁ ἑλλανοδίκης καθίζω κατά οὗτος ὁ χωρίον εἰς ὁ ἵππος ἀνίημι ὁ δρόμος καί ὁ ἄφεσις εἰμί ὁ ἵππος 0
6.20.10 2 παρέχεται μὲν οὖν σχῆμα ἡ ἄφεσις κατὰ πρῷραν νεώς, τέτραπται δὲ αὐτῆς τὸ ἔμβολον ἐς τὸν δρόμον· This starting-place is built in the shape of the prow of a ship, whose ram faces in the direction of the racecourse. παρέχω μέν οὖν σχῆμα ὁ ἄφεσις κατά πρῷρα νεώς τρέπω δέ αὐτός ὁ ἔμβολον εἰς ὁ δρόμος 0
6.20.10 3 καθότι δὲ τῇ Ἀγνάπτου στοᾷ προσεχής ἐστιν ἡ πρῷρα, κατὰ τοῦτο εὐρεῖα γίνεται, δελφὶς δὲ ἐπὶ κανόνος κατὰ ἄκρον μάλιστα τὸ ἔμβολον πεποίηται χαλκοῦς. At the end nearest the Stoa of Agnaptos, where the prow widens out, a bronze dolphin attached to a wooden beam has been set at the very tip of this ram. καθότι δέ ὁ Ἄγναπτος στοά προσεχής εἰμί ὁ πρῷρα κατά οὗτος εὐρύς γίγνομαι δελφίς δέ ἐπί κανών κατά ἄκρον μάλιστα ὁ ἔμβολον ποιέω χαλκοῦς 0
6.20.11 1 ἑκατέρα μὲν δὴ πλευρὰ τῆς ἀφέσεως πλέον ἢ τετρακοσίους πόδας παρέχεται τοῦ μήκους, ᾠκοδόμηται δὲ ἐν αὐταῖς οἰκήματα· Each side of the starting-place is over four hundred feet in length, and buildings stand along them. ἑκάτερος μέν δή πλευρά ὁ ἄφεσις πλέον ἤ τετρακόσιοι πούς παρέχω ὁ μῆκος οἰκοδομέω δέ ἐν αὐτός οἴκημα 0
6.20.11 2 ταῦτα τὰ κλήρῳ τὰ οἰκήματα διαλαγχάνουσιν οἱ ἐσιόντες ἐς τὸν ἀγῶνα τῶν ἵππων. These buildings are assigned by lot to those who enter horses for competition. οὗτος ὁ κλῆρος ὁ οἴκημα διαλαγχάνω ὁ εἰσίημι εἰς ὁ ἀγών ὁ ἵππος 0
6.20.11 3 πρὸ δὲ τῶν ἁρμάτων ἢ καὶ ἵππων τῶν κελήτων, διήκει πρὸ αὐτῶν καλῴδιον ἀντὶ ὕσπληγος· Before the chariots or the riding-horses there runs a cord instead of a barrier. πρό δέ ὁ ἅρμα ἤ καί ἵππος ὁ κέλης διήκω πρό αὐτός καλώδιον ἀντί ὕσπληξ 0
6.20.11 4 βωμὸς δὲ ὠμῆς πλίνθου τὰ ἐκτὸς κεκονιαμένος ἐπὶ ἑκάστης Ὀλυμπιάδος ποιεῖται κατὰ τὴν πρῷραν μάλιστά που μέσην, ἀετὸς An altar of unbaked brick, coated on the outside with plaster, is made at each Olympiad near the very middle of the front; an eagle is placed upon it. βωμός δέ ὠμός πλίνθος ὁ ἐκτός κονιάω ἐπί ἕκαστος Ὀλυμπιάς ποιέω κατά ὁ πρῷρα μάλιστα πού μέσος ἀετός 0
6.20.12 1 δὲ ἐπὶ τῷ βωμῷ χαλκοῦς κεῖται τὰ πτερὰ ἐπὶ μήκιστον ἐκτείνων. On the altar itself stands an eagle of bronze, spreading its wings to their full length. δέ ἐπί ὁ βωμός χαλκοῦς κεῖμαι ὁ πτερόν ἐπί μήκιστος ἐκτείνω 0
6.20.12 2 ἀνακινεῖ μὲν δὴ τὸ ἐν τῷ βωμῷ μηχάνημα ὁ τεταγμένος ἐπὶ τῷ δρόμῳ· ἀνακινηθέντος δὲ ὁ μὲν ἐς τὸ ἄνω πεποίηται πηδᾶν ὁ ἀετός, ὡς τοῖς ἥκουσιν ἐπὶ τὴν θέαν γενέσθαι σύνοπτος, ὁ δελφὶς δὲ ἐς ἔδαφος πίπτει. The mechanism within the altar is set in motion by the attendant appointed to manage the race; when activated, the eagle leaps up into the air so that it becomes clearly visible to all the spectators who have come to witness the spectacle, while the dolphin falls down onto the ground. ἀνακινέω μέν δή ὁ ἐν ὁ βωμός μηχάνημα ὁ τάσσω ἐπί ὁ δρόμος ἀνακινέω δέ ὁ μέν εἰς ὁ ἄνω ποιέω πηδάω ὁ ἀετός ὡς ὁ ἥκω ἐπί ὁ θέα γίγνομαι σύνοπτος ὁ δελφίς δέ εἰς ἔδαφος πίπτω 0
6.20.13 1 πρῶται μὲν δὴ ἑκατέρωθεν αἱ πρὸς τῇ στοᾷ τῇ Ἀγνάπτου χαλῶσιν ὕσπληγες, καὶ οἱ κατὰ ταύτας ἑστηκότες ἐκθέουσιν ἵπποι πρῶτοι· First at each side near the Stoa of Agnaptos the starting-gates are lowered, and the horses standing at these gates are the first to rush out. πρῶτος μέν δή ἑκατέρωθεν ὁ πρός ὁ στοά ὁ Ἄγναπτος χαλάω ὕσπληξ καί ὁ κατά οὗτος ἑστηκώς ἐκθέω ἵππος πρῶτος 0
6.20.13 2 θέοντές τε δὴ γίνονται κατὰ τοὺς εἰληχότας ἑστάναι τὴν δευτέραν τάξιν, καὶ τηνικαῦτα χαλῶσιν αἱ ὕσπληγες αἱ ἐν τῇ δευτέρᾳ τάξει· As they rush forward, they come level with those arranged by lot to hold the second position, and at that moment, the gates of the second rank are opened. θέω τε δή γίγνομαι κατά ὁ εἴληχα ἵστημι ὁ δεύτερος τάξις καί τηνικαῦτα χαλάω ὁ ὕσπληξ ὁ ἐν ὁ δεύτερος τάξις 0
6.20.13 3 διὰ πάντων τε κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον συμβαίνει τῶν ἵππων, ἔστʼ ἂν ἐξισωθῶσιν ἀλλήλοις κατὰ τῆς πρῴρας τὸ ἔμβολον· Likewise, the same procedure occurs through all the horses in order, until they form a straight alignment with each other at the prow-shaped turning-post. διά πᾶς τε κατά ὁ αὐτός λόγος συμβαίνω ὁ ἵππος ἔστι ἄν ἐξισόω ἀλλήλων κατά ὁ πρῷρα ὁ ἔμβολον 0
6.20.13 4 τὸ ἀπὸ τούτου δὲ ἤδη καθέστηκεν ἐπίδειξις ἐπιστήμης τε ἡνιόχων καὶ ἵππων ὠκύτητος. After this point, the contest is established as a display of the skill of the charioteers and the swiftness of their horses. ὁ ἀπό οὗτος δέ ἤδη καθίστημι ἐπίδειξις ἐπιστήμη τε ἡνίοχος καί ἵππος ὠκύτης 0
6.20.14 1 τὸ μὲν δὴ ἐξ ἀρχῆς Κλεοίτας ἐστὶν ἄφεσιν μηχανησάμενος, καὶ φρονῆσαί γε φαίνεται ἐπὶ τῷ εὑρήματι, ὡς καὶ ἐπίγραμμα ἐπὶ ἀνδριάντι τῷ Ἀθήνῃσιν ἐπιγράψαι ὃς τὴν ἱππάφεσιν ἐν Ὀλυμπίᾳ εὕρατο πρῶτος, τεῦξέ με Κλεοίτας υἱὸς Ἀριστοκλέους· The starting device was originally a contrivance of Cleoitas, who indeed seemed proud of his invention, as he even inscribed an epigram on his statue in Athens stating he was the first to devise the horse-racing starting gate at Olympia: "Cleoitas, son of Aristocles, made me." ὁ μέν δή ἐκ ἀρχή Κλεοίτας εἰμί ἄφεσις μηχανάομαι καί φρονέω γε φαίνω ἐπί ὁ εὕρημα ὡς καί ἐπίγραμμα ἐπί ἀνδριάς ὁ Ἀθήνησι ἐπιγράφω ὅς ὁ ἱππάφης ἐν Ὀλυμπία εὑρίσκομαι πρῶτος τεύχω ἐγώ Κλεοίτας υἱός ἀριστοκλῆς 0
6.20.14 2 Κλεοίτα δέ φασιν ὕστερον Ἀριστείδην σοφίαν τινὰ καὶ αὐτὸν ἐς τὸ μηχάνημα ἐσενέγκασθαι. They say that afterwards Aristides himself also contributed some skill towards the improvement of the apparatus. Κλεοίτας δέ φημί ὕστερον Ἀριστείδης σοφία τις καί αὐτός εἰς ὁ μηχάνημα εἰσφέρω 0
6.20.15 1 παρεχομένου δὲ τοῦ ἱπποδρόμου παρήκουσαν ἐς πλέον τὴν ἑτέραν τῶν πλευρῶν, ἔστιν ἐπὶ τῆς μείζονος πλευρᾶς, οὔσης χώματος, κατὰ τὴν διέξοδον τὴν διὰ τοῦ χώματος τὸ τῶν ἵππων δεῖμα ὁ Ταράξιππος. When the hippodrome stretches forward, passing along one side to a greater length, there is on the larger side, which consists of an embankment, at the point where the passage runs through this embankment, an altar-like shape known as Taraxippus ("Horse-frightener"), which brings terror to horses. παρέχομαι δέ ὁ ἱππόδρομος παρακούω εἰς πλέον ὁ ἕτερος ὁ πλευρά εἰμί ἐπί ὁ μείζων πλευρά εἰμί χῶμα κατά ὁ διέξοδος ὁ διά ὁ χῶμα ὁ ὁ ἵππος δεῖμα ὁ Ταράξιππος 0
6.20.15 2 σχῆμα μὲν βωμοῦ περιφεροῦς ἐστι, παραθέοντας δὲ κατὰ τοῦτο τοὺς ἵππους φόβος τε αὐτίκα ἰσχυρὸς ἀπʼ οὐδεμιᾶς προφάσεως φανερᾶς καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου λαμβάνει ταραχή, τά τε δὴ ἅρματα καταγνύουσιν ὡς ἐπίπαν καὶ οἱ ἡνίοχοι τιτρώσκονται· Its form is circular. σχῆμα μέν βωμός περιφερής εἰμί παρατίθημι δέ κατά οὗτος ὁ ἵππος φόβος τε αὐτίκα ἰσχυρός ἀπό οὐδείς πρόφασις φανερός καί ἀπό ὁ φόβος λαμβάνω ταραχή ὁ τε δή ἅρμα καταγνύω ὡς ἐπίπαν καί ὁ ἡνίοχος τιτρώσκω 0
6.20.15 3 καὶ τοῦδε ἡνίοχοι ἕνεκα θυσίας θύουσι καὶ γενέσθαι σφίσιν ἵλεων εὔχονται τὸν Ταράξιππον. As the horses dash past this spot, a sudden and powerful alarm seizes them without any evident cause, and from this fear comes confusion: chariots commonly crash, and the charioteers are injured. καί ὅδε ἡνίοχος ἕνεκα θυσία θύω καί γίγνομαι σφεῖς ἵλεως εὔχομαι ὁ ταράξιππος 0
6.20.16 1 Ἕλληνες δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ νομίζουσιν ἐς τὸν Ταράξιππον, The Greeks, however, do not agree in their beliefs about Taraxippos. Ἕλλην δέ οὐ κατά ὁ αὐτός νομίζω εἰς ὁ ταράξιππος 0
6.20.16 2 ἀλλʼ οἱ μὲν εἶναι τάφον ἀνδρὸς αὐτόχθονος καὶ ἀγαθοῦ τὰ ἐς ἱππικήν--- καὶ ὄνομα Ὠλένιον αὐτῷ τίθενται, Some say it is the tomb of a native-born hero, excellent in horsemanship, giving him the name Olenios. ἀλλά ὁ μέν εἰμί τάφος ἀνήρ αὐτόχθων καί ἀγαθός ὁ εἰς ἱππικός καί ὄνομα ὠλένιος αὐτός τίθημι 0
6.20.16 3 ἀπὸ τούτου δὲ καὶ τὴν Ὠλενίαν ἐν τῇ Ἠλείᾳ πέτραν φασὶν ὀνομασθῆναι---, From him, they say, the Olenian rock in Elis also takes its name. ἀπό οὗτος δέ καί ὁ ὠλενία ἐν ὁ Ἤλις πέτρα φημί ὀνομάζω 0
6.20.16 4 οἱ δὲ τὸν Φλιοῦντος Δαμέωνα μετασχόντα Ἡρακλεῖ τῆς ἐπὶ Αὐγέαν καὶ Ἠλείους στρατείας αὐτόν τε ἀποθανεῖν καὶ τὸν ἵππον ἐφʼ ᾧ ἐπωχεῖτο ὑπὸ Κτεάτου λέγουσι τοῦ Ἄκτορος, καὶ τὸ μνῆμα κοινὸν Δαμέωνι καὶ τῷ ἵππῳ γενέσθαι. Others say he is Dameon of Phlius, who accompanied Heracles in his expedition against Augeas and the Eleans; according to them, Dameon himself was killed, along with the horse he rode, by Kteatos the son of Actor, and a common tomb was made for Dameon and his horse. ὁ δέ ὁ Φλιοῦς δαμέων μετέχω Ἡρακλῆς ὁ ἐπί Αὐγείας καί Ἠλεῖος στρατεία αὐτός τε ἀποθνῄσκω καί ὁ ἵππος ἐπί ὅς ἐπωχέομαι ὑπό Κτέατος λέγω ὁ Ἄκτωρ καί ὁ μνῆμα κοινός δαμέων καί ὁ ἵππος γίγνομαι 0
6.20.17 1 λέγουσι δὲ καὶ ὡς Μυρτίλῳ κενὸν ἐνταῦθα ἠρίον ποιήσειε Πέλοψ καὶ θύσειέ τε αὐτῷ τὸ ἐπὶ τῷ φόνῳ μήνιμα ἰώμενος καὶ ἐπονομάσαι Ταράξιππον, ὅτι τῷ Οἰνομάῳ διὰ τοῦ Μυρτίλου τῆς τέχνης ἐταράχθησαν αἱ ἵπποι· They also say that Pelops here created an empty tomb for Myrtilus, sacrificed to him to soothe the wrath caused by the murder, and named him Taraxippos ("Horse-terrifier"), because Oenomaus's horses were thrown into confusion by means of Myrtilus's trickery. λέγω δέ καί ὡς Μυρτίλος κενός ἐνταῦθα ἠρίον ποιέω Πέλοψ καί θύω τε αὐτός ὁ ἐπί ὁ φόνος μήνιμα ἰάομαι καί ἐπονομάζω ταράξιππος ὅτι ὁ Οἰνόμαος διά ὁ Μυρτίλος ὁ τέχνη ταράσσω ὁ ἵππος 0
6.20.17 2 τοῖς δέ ἐστιν εἰρημένον ὡς αὐτὸς Οἰνόμαος ὁ τοὺς ἱππεύοντάς ἐστιν ἐν τῷ δρόμῳ βλάπτων. Some, however, maintain that it is Oenomaus himself who harms the charioteers in the racecourse. ὁ δέ εἰμί λέγω ὡς αὐτός Οἰνόμαος ὁ ὁ ἱππεύω εἰμί ἐν ὁ δρόμος βλάπτω 0
6.20.17 3 ἤκουσα δὲ καὶ ἐς τὸν Πορθάονος Ἀλκάθουν ἀγόντων τὴν αἰτίαν, ὡς ἐνταῦθα μέρη λάβοι γῆς ὁ Ἀλκάθους ἀποθανὼν ὑπὸ Οἰνομάου τῶν Ἱπποδαμείας γάμων ἕνεκα· ἅτε δὲ ἀτυχήσαντα ἐν ἱπποδρόμῳ, βάσκανόν τε εἶναι τοῖς ἱππεύουσι καὶ οὐκ εὐμενῆ δαίμονα. I have also heard that Alcathous, son of Porthaon, is responsible, inasmuch as Alcathous, having been slain here by Oenomaus because of Hippodameia's marriage, was given a portion of earth; since he had suffered misfortune in the racecourse, he became a spiteful and unfriendly spirit hostile toward charioteers. ἀκούω δέ καί εἰς ὁ Πόρθαων Ἀλκάθους ἄγω ὁ αἰτία ὡς ἐνταῦθα μέρος λανθάνω γῆ ὁ Ἀλκάθοος ἀποθνῄσκω ὑπό Οἰνόμαος ὁ Ἱπποδάμεια γάμος ἕνεκα ἅτε δέ ἀτυχέω ἐν ἱππόδρομος βάσκανος τε εἰμί ὁ ἱππεύω καί οὐ εὐμενής δαίμων 0
6.20.18 1 ἀνὴρ δὲ Αἰγύπτιος Πέλοπα ἔφη παρὰ τοῦ Θηβαίου λαβόντα Ἀμφίονος κατορύξαι τι ἐνταῦθα, ἔνθα καλοῦσι τὸν Ταράξιππον, καὶ ὑπὸ τοῦ κατορωρυγμένου ταραχθῆναι μὲν τῷ Οἰνομάῳ τότε, ταράσσεσθαι δὲ καὶ ὕστερον τοῖς πᾶσι τὰς ἵππους· An Egyptian man stated that Pelops, having received something from Amphion of Thebes, buried it at the place they call Taraxippos ("Horse-frightener"); and due to what had been buried there, Oenomaus' horses were thrown into confusion at that time, and afterwards horses have continued to be similarly troubled. ἀνήρ δέ Αἰγύπτιος Πέλοψ φημί παρά ὁ Θηβαῖος λαμβάνω Ἀμφίων κατορύσσω τις ἐνταῦθα ἔνθα καλέω ὁ ταράξιππος καί ὑπό ὁ καταρρύω ταράσσω μέν ὁ Οἰνόμαος τότε ταράσσω δέ καί ὕστερον ὁ πᾶς ὁ ἵππος 0
6.20.18 2 ἠξίου δὲ οὗτος ὁ Αἰγύπτιος εἶναι μὲν Ἀμφίονα, εἶναι δὲ καὶ τὸν Θρᾷκα Ὀρφέα μαγεῦσαι δεινόν, καὶ αὐτοῖς ἐπᾴδουσι θηρία τε ἀφικνεῖσθαι τῷ Ὀρφεῖ καὶ Ἀμφίονι ἐς τὰς τοῦ τείχους οἰκοδομίας τὰς πέτρας. This same Egyptian claimed that Amphion and the Thracian Orpheus were both great sorcerers, and as they sang incantations, animals came willingly to Orpheus, and stones moved themselves to Amphion during the building of his wall. ἀξιόω δέ οὗτος ὁ Αἰγύπτιος εἰμί μέν Ἀμφίων εἰμί δέ καί ὁ Θρᾷξ Ὀρφεύς μαγεύω δεινός καί αὐτός ἐπᾴδω θηρίον τε ἀφικνέομαι ὁ Ὀρφεύς καί Ἀμφίων εἰς ὁ ὁ τεῖχος οἰκοδομία ὁ πέτρα 0
6.20.18 3 ὁ δὲ πιθανώτατος ἐμοὶ δοκεῖν τῶν λόγων Ποσειδῶνος ἐπίκλησιν εἶναι τοῦ Ἱππίου φησίν. But the most plausible explanation, in my opinion, is that Taraxippos is a title given to Poseidon Hippios ("Poseidon of horses"). ὁ δέ πιθανός ἐγώ δοκέω ὁ λόγος Ποσειδῶν ἐπίκλησις εἰμί ὁ Ἱππίου φημί 0
6.20.19 1 ἔστι δὲ καὶ ἐν Ἰσθμῷ Ταράξιππος Γλαῦκος ὁ Σισύφου· There is also on the Isthmus a Taraxippos named Glaucus, the son of Sisyphus. εἰμί δέ καί ἐν Ἰσθμός Ταράξιππος Γλαῦκος ὁ Σίσυφος 0
6.20.19 2 γενέσθαι δὲ αὐτῷ τὴν τελευτὴν λέγουσιν ὑπὸ τῶν ἵππων, ὅτε Ἄκαστος τὰ ἆθλα ἔθηκεν ἐπὶ τῷ πατρί. They say that he met his end from his horses when Acastus established funeral games in honor of his father. γίγνομαι δέ αὐτός ὁ τελευτή λέγω ὑπό ὁ ἵππος ὅτε ἕκαστος ὁ ἆθλον τίθημι ἐπί ὁ πατήρ 0
6.20.19 3 ἐν Νεμέᾳ δὲ τῇ Ἀργείων ἥρως μὲν ἦν οὐδεὶς ὅστις ἔβλαπτε τοὺς ἵππους· At Nemea in Argive territory there was no hero who harmed horses. ἐν Νεμέα δέ ὁ Ἀργεῖος ἥρως μέν εἰμί οὐδείς ὅστις βλάπτω ὁ ἵππος 0
6.20.19 4 πέτρας δὲ ὑπὲρ τῶν ἵππων τὴν καμπὴν ἀνεστηκυίας χρόαν πυρρᾶς, ἡ ἀπʼ αὐτῆς αὐγὴ κατὰ ταὐτὰ καὶ εἰ πῦρ ἐνεποίει φόβον τοῖς ἵπποις. But there were rocks standing above the turning point of the racecourse, colored with a reddish hue, whose gleam, exactly as if it were fire, inspired fear in the horses. πέτρα δέ ὑπέρ ὁ ἵππος ὁ καμπή ἀνίστημι χρώα Πύρρας ὁ ἀπό αὐτός αὐγή κατά αὐτός καί εἰ πῦρ ἐμποιέω φόβος ὁ ἵππος 0
6.20.19 5 ἀλλὰ γὰρ ὁ ἐν Ὀλυμπίᾳ Ταράξιππος πολὺ δή τι ὑπερηρκώς ἐστιν ἐς ἵππων φόβον. But in fact the Taraxippos at Olympia greatly surpasses all others in terrifying horses. ἀλλά γάρ ὁ ἐν Ὀλυμπία Ταράξιππος πολύς δή τις ὑπερήραμαι εἰμί εἰς ἵππος φόβος 0
6.20.19 6 ἐπὶ δὲ νύσσης μιᾶς Ἱπποδαμείας ἐστὶν εἰκὼν χαλκῆ, ταινίαν τε ἔχουσα καὶ ἀναδεῖν τὸν Πέλοπα μέλλουσα ἐπὶ τῇ νίκῃ. On one of the turning-posts is a bronze image of Hippodameia, holding a ribbon, ready to bind Pelops with it in honor of his victory. ἐπί δέ νύσση εἷς Ἱπποδάμεια εἰμί εἰκών χαλκοῦς ταινία τε ἔχω καί ἀναδέω ὁ Πέλοψ μέλλω ἐπί ὁ νίκη 0