Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 7.1

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
7.1.1 1 ἡ δὲ τῆς Ἠλείας μέση καὶ Σικυωνίας, καθήκουσα μὲν ἐπὶ τὴν πρὸς ἕω θάλασσαν, Ἀχαΐαν δὲ ὄνομα τὸ ἐφʼ ἡμῶν ἔχουσα ἀπὸ τῶν ἐνοικούντων, αὐτή τε Αἰγιαλὸς τὸ ἀρχαῖον καὶ οἱ νεμόμενοι τὴν γῆν ἐκαλοῦντο Αἰγιαλεῖς. The region situated between Elis and Sicyonia, stretching down towards the eastern sea and known in our time as Achaia from its current inhabitants, was in ancient times called Aigialos, and those who lived there were called Aigialeis. ὁ δέ ὁ Ἠλεία μέσος καί Σικυώνιος καθήκω μέν ἐπί ὁ πρός ἕως θάλασσα Ἀχαΐα δέ ὄνομα ὁ ἐπί ἐγώ ἔχω ἀπό ὁ ἐνοικέω αὐτός τε αἰγιαλός ὁ ἀρχαῖος καί ὁ νέμομαι ὁ γῆ καλέω αἰγιαλεύς 0
7.1.1 2 λόγῳ μὲν τῷ Σικυωνίων ἀπὸ Αἰγιαλέως βασιλεύσαντος ἐν τῇ νῦν Σικυωνίᾳ, εἰσὶ δὲ οἵ φασιν ἀπὸ τῆς χώρας, εἶναι γὰρ τὰ πολλὰ αὐτῆς αἰγιαλόν. According to the Sicyonian tradition, this name is derived from Aigialeus, who once ruled the territory now known as Sicyonia; but others claim the name comes from the nature of the country itself, since the greater part of it lies along the coast. λόγος μέν ὁ Σικυώνιος ἀπό Αἰγιαλεύς βασιλεύω ἐν ὁ νῦν Σικυώνιος εἰμί δέ ὁ φημί ἀπό ὁ χώρα εἰμί γάρ ὁ πολύς αὐτός αἰγιαλός 0
7.1.2 1 χρόνῳ δὲ ὕστερον ἀποθανόντος Ἕλληνος Ξοῦθον οἱ λοιποὶ τοῦ Ἕλληνος παῖδες διώκουσιν ἐκ Θεσσαλίας, ἐπενεγκόντες αἰτίαν ὡς ἰδίᾳ χρήματα ὑφελόμενος ἔχοι τῶν πατρῴων· Later, after Hellen had died, Xuthus was driven out of Thessaly by the remaining sons of Hellen, who brought the charge against him that he had secretly stolen and kept part of their father's property for himself. χρόνος δέ ὕστερον ἀποθνῄσκω Ἕλλην ξοῦθος ὁ λοιπός ὁ Ἕλλην παῖς διώκω ἐκ Θεσσαλία ἐπενέγκω αἰτία ὡς ἰδίᾳ χρῆμα ὑφέλομαι ἔχω ὁ πατρῷος 0
7.1.2 2 ὁ δὲ ἐς Ἀθήνας φυγὼν θυγατέρα Ἐρεχθέως ἠξιώθη λαβεῖν καὶ παῖδας Ἀχαιὸν καὶ Ἴωνα ἔσχεν ἐξ αὐτῆς. Fleeing to Athens, he was deemed worthy to marry a daughter of Erechtheus, and by her he had sons, Achaeus and Ion. ὁ δέ εἰς Ἀθήνη φεύγω θυγάτηρ Ἐρεχθεύς ἀξιόω λαμβάνω καί παῖς Ἀχαιός καί Ἴων ἔχω ἐκ αὐτός 0
7.1.2 3 ἀποθανόντος δὲ Ἐρεχθέως τοῖς παισὶν αὐτοῦ δικαστὴς Ξοῦθος ἐγένετο ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, καὶ---ἔγνω γὰρ τὸν πρεσβύτατον Κέκροπα βασιλέα εἶναι---οἱ λοιποὶ τοῦ Ἐρεχθέως παῖδες ἐξελαύνουσιν ἐκ τῆς χώρας αὐτόν· Upon Erechtheus' death, Xuthus served as judge among Erechtheus' sons regarding the kingship, and—because he awarded the throne to Cecrops, the eldest—the other sons of Erechtheus drove him from the land. ἀποθνῄσκω δέ Ἐρεχθεύς ὁ παῖς αὐτός δικαστής ξοῦθος γίγνομαι ὑπέρ ὁ ἀρχή καί γιγνώσκω γάρ ὁ πρεσβύτατος Κέκροψ βασιλεύς εἰμί ὁ λοιπός ὁ Ἐρεχθεύς παῖς ἐξελαύνω ἐκ ὁ χώρα αὐτός 0
7.1.3 1 ἀφικομένῳ δὲ ἐς τὸν Αἰγιαλὸν καὶ οἰκήσαντι αὐτῷ μὲν ἐγένετο ἐνταῦθα ἡ τελευτή. When he had arrived in Aigialos and settled there, he himself came to his end in that place. ἀφικνέομαι δέ εἰς ὁ αἰγιαλός καί οἰκέω αὐτός μέν γίγνομαι ἐνταῦθα ὁ τελευτή 0
7.1.3 2 τῶν δέ οἱ παίδων Ἀχαιὸς μὲν ἐκ τοῦ Αἰγιαλοῦ παραλαβὼν καὶ ἐξ Ἀθηνῶν ἐπικούρους κατῆλθεν ἐς Θεσσαλίαν καὶ ἔσχε τὴν πατρῴαν ἀρχήν. Of his sons, Achaios departed from Aigialos, and having gathered allies from Athens, went down into Thessaly and took possession of his ancestral domain. ὁ δέ ὁ παῖς Ἀχαιός μέν ἐκ ὁ αἰγιαλός παραλαμβάνω καί ἐκ Ἀθηνᾶ ἐπικούρειος κατέρχομαι εἰς Θεσσαλία καί ἔχω ὁ πατρῷος ἀρχή 0
7.1.3 3 Ἴωνι δὲ ἐπὶ τοὺς Αἰγιαλεῖς στρατιὰν καὶ ἐπὶ Σελινοῦντα τὸν βασιλέα αὐτῶν ἀθροίζοντι ἀγγέλους ἔπεμπεν ὁ Σελινοῦς, τὴν θυγατέρα Ἑλίκην, ἣ μόνη οἱ παῖς ἦν, γυναῖκα αὐτῷ διδοὺς καὶ αὐτὸν Ἴωνα ἐπὶ τῇ ἀρχῇ παῖδα ποιούμενος. Ion, meanwhile, was mustering an army against the people of Aigialos and their king Selinous; but Selinous sent envoys to him, offering his daughter Helice, who was his only child, as wife, and adopting Ion himself as son and successor to his throne. Ἴων δέ ἐπί ὁ αἰγιαλεύς στρατιά καί ἐπί Σελινοῦς ὁ βασιλεύς αὐτός ἀθροίζω ἄγγελος πέμπω ὁ Σελινοῦς ὁ θυγάτηρ ἑλίκη ὅς μόνος ὁ παῖς εἰμί γυνή αὐτός δίδωμι καί αὐτός Ἴων ἐπί ὁ ἀρχή παῖς ποιέω 0
7.1.4 1 καί πως ταῦτα τῷ Ἴωνι ἐγένετο οὐκ ἄπο γνώμης, καὶ τῶν Αἰγιαλέων τὴν ἀρχὴν Ἴων ἔσχεν ἀποθανόντος Σελινοῦντος, καὶ Ἑλίκην τε ἀπὸ τῆς γυναικὸς ᾤκισεν ἐν τῷ Αἰγιαλῷ πόλιν καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἐκάλεσεν Ἴωνας ἀφʼ αὑτοῦ. In some way these things befell Ion not without divine purpose; upon the death of Selinous, Ion received the kingship of the Aigialeis. καί πῶς οὗτος ὁ Ἴων γίγνομαι οὐ ἀπό γνώμη καί ὁ Αἰγιάλεως ὁ ἀρχή ἴον ἔχω ἀποθνῄσκω Σελινούς καί ἑλίκη τε ἀπό ὁ γυνή οἰκίζω ἐν ὁ αἰγιαλός πόλις καί ὁ ἄνθρωπος καλέω Ἴων ἀπό ἑαυτοῦ 0
7.1.4 2 τοῦτο οὐ μεταβολὴ τοῦ ὀνόματος, προσθήκη δέ σφισιν ἐγένετο· He founded a city in the region of Aigialos and named it Helice after his wife, and from himself he called the people Ionians. οὗτος οὐ μεταβολή ὁ ὄνομα προσθήκη δέ σφεῖς γίγνομαι 0
7.1.4 3 Αἰγιαλεῖς γὰρ ἐκαλοῦντο Ἴωνες. This did not constitute a change of name, rather it was an addition to the existing one; for the inhabitants came to be called Ionian Aigialeis. αἰγιαλεύς γάρ καλέω Ἴων 0
7.1.4 4 τῇ χώρᾳ δὲ ἔτι καὶ μᾶλλον διέμεινεν ὄνομα τὸ ἐξ ἀρχῆς· Nevertheless, the original name endured even more strongly in the land itself. ὁ χώρα δέ ἔτι καί μᾶλλον διαμένω ὄνομα ὁ ἐκ ἀρχή 0
7.1.4 5 Ὁμήρῳ γοῦν ἐν καταλόγῳ τῶν μετὰ Ἀγαμέμνονος ἐξήρκεσε τὸ ἀρχαῖον δηλῶσαι τῆς γῆς ὄνομα· Indeed, for Homer, in his catalogue of those accompanying Agamemnon, it was sufficient to indicate the ancient name of this land: "Throughout all Aigialos and around spacious Helice." Ὅμηρος γοῦν ἐν κατάλογος ὁ μετά Ἀγαμέμνων ἐξαρκέω ὁ ἀρχαῖος δηλόω ὁ γῆ ὄνομα 0
7.1.4 6 Αἰγιαλόν τʼ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφʼ Ἑλίκην εὐρεῖαν. (Homer, Iliad 2.575) αἰγιαλός τε ἀνά πᾶς καί ἀμφί ἑλίκη εὐρύς 0
7.1.5 1 τότε δὲ ἐπὶ τῆς Ἴωνος βασιλείας πολεμησάντων Ἀθηναίοις Ἐλευσινίων καὶ Ἀθηναίων Ἴωνα ἐπαγαγομένων ἐπὶ ἡγεμονίᾳ τοῦ πολέμου, At this time during the reign of Ion, when war erupted between the people of Eleusis and the Athenians, the Athenians summoned Ion himself to be their leader in the conflict. τότε δέ ἐπί ὁ Ἴων βασιλεία πολεμέω Ἀθηναῖος ἐλευσίνιος καί Ἀθηναῖος Ἴων ἐπάγω ἐπί ἡγεμονία ὁ πόλεμος 0
7.1.5 2 τὸν μὲν ἐν τῇ Ἀττικῇ τὸ χρεὼν ἐπιλαμβάνει, καὶ Ἴωνος ἐν τῷ δήμῳ μνῆμα τῷ Ποταμίων ἐστίν· Fate overtook Ion while still in Attica, and his tomb is located within the deme Potamoi. ὁ μέν ἐν ὁ Ἀττική ὁ χρεών ἐπιλαμβάνω καί Ἴων ἐν ὁ δῆμος μνῆμα ὁ ποτάμιος εἰμί 0
7.1.5 3 οἱ δὲ ἀπόγονοι τοῦ Ἴωνος τὸ Ἰώνων ἔσχον κράτος, ἐς ὃ ὑπʼ Ἀχαιῶν ἐξέπεσον καὶ αὐτοὶ καὶ ὁ δῆμος. The descendants of Ion ruled over the Ionians until such time as they and their people were expelled by the Achaeans. ὁ δέ ἀπόγονος ὁ Ἴων ὁ Ἴων ἔχω κράτος εἰς ὅς ὑπό Ἀχαιός ἐκπίπτω καί αὐτός καί ὁ δῆμος 0
7.1.5 4 τοῖς δὲ Ἀχαιοῖς τηνικαῦτα ὑπῆρξε καὶ αὐτοῖς ἐκ Λακεδαίμονος καὶ Ἄργους ὑπὸ Δωριέων ἐξεληλάσθαι· The Achaeans themselves had previously been driven from Lacedaemon and Argos by the Dorians. ὁ δέ Ἀχαιός τηνικαῦτα ὑπάρχω καί αὐτός ἐκ Λακεδαίμων καί Ἄργος ὑπό Δωριεύς ἐξελαύνω 0
7.1.6 1 τὰ δὲ ἐς Ἴωνας καὶ Ἀχαιούς, ὁπόσα ἐπράχθη σφίσιν ἐπʼ ἀλλήλους, ἐπέξεισιν αὐτίκα ὁ λόγος μοι προδιηγησαμένῳ καθʼ ἥντινα αἰτίαν τοῖς Λακεδαίμονα οἰκοῦσι καὶ Ἄργος πρὸ τῆς τῶν Δωριέων καθόδου μόνοις Πελοποννησίων ὑπῆρξεν Ἀχαιοῖς καλεῖσθαι. Concerning the Ionians and the Achaeans, whatever actions these peoples undertook against each other, my narrative will promptly set forth after I have first explained for what reason only those who dwelt in Lacedaemon and Argos among all the peoples of the Peloponnese were called Achaeans prior to the Dorian invasion. ὁ δέ εἰς Ἴων καί Ἀχαιός ὁπόσος πράσσω σφεῖς ἐπί ἀλλήλων ἐπέξειμι αὐτίκα ὁ λόγος ἐγώ προδιηγέομαι κατά ὅστις αἰτία ὁ Λακεδαίμων οἰκέω καί Ἄργος πρό ὁ ὁ Δωριεύς κάθοδος μόνος Πελοποννήσιος ὑπάρχω Ἀχαιός καλέω 0
7.1.6 2 Ἄρχανδρος Ἀχαιοῦ καὶ Ἀρχιτέλης ἐς Ἄργος ἀφίκοντο ἐκ τῆς Φθιώτιδος, ἐλθόντες δὲ ἐγένοντο Δαναοῦ γαμβροί, καὶ Αὐτομάτην μὲν Ἀρχιτέλης, Σκαιὰν δὲ ἔλαβεν Ἄρχανδρος. Archander and Architeles, sons of Achaeus, came to Argos from Phthiotis; once arrived, they became sons-in-law of Danaus, Architeles marrying Automate and Archander taking Scaea as his wife. Ἄρχανδρος Ἀχαιός καί Ἀρχιτέλης εἰς Ἄργος ἀφικνέομαι ἐκ ὁ Φθιώτις ἔρχομαι δέ γίγνομαι Δαναός γαμβρός καί αὐτομάτη μέν Ἀρχιτέλης σκαιός δέ λαμβάνω Ἄρχανδρος 0
7.1.6 3 δηλοῦσι δὲ ἐν Ἄργει καταμείναντες οὐχ ἥκιστα ἐν τῷδε· Μετανάστην γὰρ τῷ παιδὶ ὄνομα ἔθετο Ἄρχανδρος. That they settled permanently in Argos is shown most clearly by the following evidence: Archander gave his son the name Metanastes ("immigrant"). δηλόω δέ ἐν Ἄργος καταμένω οὐ ἥκιστα ἐν ὅδε μετανάστης γάρ ὁ παῖς ὄνομα τίθημι Ἄρχανδρος 0
7.1.7 1 δυνηθέντων δὲ ἔν τε Ἄργει καὶ Λακεδαίμονι τῶν Ἀχαιοῦ παίδων, τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἐνταῦθα ἐξενίκησεν Ἀχαιοὺς κληθῆναι· When the sons of Achaeus prevailed in Argos and Lacedaemon, the people living there came to be called Achaeans. δύναμαι δέ εἰμί τε Ἄργος καί Λακεδαίμων ὁ Ἀχαιός παῖς ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐνταῦθα νικάω Ἀχαιός καλέω 0
7.1.7 2 τοῦτο μέν σφισιν ὄνομα ἦν ἐν κοινῷ, Δαναοὶ δὲ Ἀργείοις ἰδίᾳ. This was their common name, though the Argives also kept the special name of Danaans. οὗτος μέν σφεῖς ὄνομα εἰμί ἐν κοινός Δαναός δέ Ἀργεῖος ἰδίᾳ 0
7.1.7 3 τότε δὲ ὑπὸ Δωριέων ἐκπεπτωκότες ἔκ τε Ἄργους καὶ ἐκ Λακεδαίμονος ἐπεκηρυκεύοντο Ἴωσιν αὐτοί τε καὶ ὁ βασιλεὺς Τισαμενὸς ὁ Ὀρέστου γενέσθαι σύνοικοί σφισιν ἄνευ πολέμου· Later, driven out from Argos and Lacedaemon by the Dorians, they and their king, Tisamenus, son of Orestes, sent envoys to the Ionians, asking that they might be allowed to settle among them peacefully. τότε δέ ὑπό Δωριεύς ἐκπίπτω ἐκ τε Ἄργος καί ἐκ Λακεδαίμων ἐπεκηρυκεύομαι ἴως αὐτός τε καί ὁ βασιλεύς Τισαμενός ὁ Ὀρέστης γίγνομαι σύνοικος σφεῖς ἄνευ πόλεμος 0
7.1.7 4 τῶν δὲ Ἰώνων τοὺς βασιλέας ὑπῄει δέος, μὴ Ἀχαιῶν ἀναμιχθέντων αὐτοῖς Τισαμενὸν ἐν κοινῷ βασιλέα ἕλωνται κατά τε ἀνδραγαθίαν καὶ γένους δόξαν. But fear seized the kings of the Ionians, lest, if the Achaeans were admitted among them, the Ionians might choose Tisamenus as their common king because of his bravery and illustrious ancestry. ὁ δέ Ἴων ὁ βασιλεύς ἔπειμι δέος μή Ἀχαιός ἀναμίγνυμι αὐτός Τισαμένης ἐν κοινός βασιλεύς αἱρέω κατά τε ἀνδραγαθία καί γένος δόξα 0
7.1.8 1 Ἰώνων δὲ οὐ προσεμένων τοὺς Ἀχαιῶν λόγους ἀλλὰ ἐπεξελθόντων σὺν ὅπλοις, Τισαμενὸς μὲν ἔπεσεν ἐν τῇ μάχῃ, Ἴωνας δὲ Ἀχαιοὶ κρατήσαντες ἐπολιόρκουν καταπεφευγότας ἐς Ἑλίκην καὶ ὕστερον ἀφιᾶσιν ἀπελθεῖν ὑποσπόνδους. When the Ionians disregarded the overtures made by the Achaeans and marched out against them in battle, Tisamenus fell fighting, but the Achaeans overcame the Ionians and besieged them after they had fled into Helice, later allowing them to depart under terms of truce. Ἴων δέ οὐ πρόσειμι ὁ Ἀχαιός λόγος ἀλλά ἐπεξέρχομαι σύν ὅπλον Τισαμενός μέν πίπτω ἐν ὁ μάχη Ἴων δέ Ἀχαιός κρατέω πολιορκέω καταφεύγω εἰς ἑλίκη καί ὕστερον ἀφίημι ἀπέρχομαι ὑποσπόνδος 0
7.1.8 2 Τισαμενοῦ δὲ τὸν νεκρὸν Ἀχαιῶν ἐν Ἑλίκῃ θαψάντων, ὕστερον χρόνῳ Λακεδαιμόνιοι τοῦ ἐν Δελφοῖς σφισιν ἀνειπόντος χρηστηρίου κομίζουσι τὰ ὀστᾶ ἐς Σπάρτην, καὶ ἦν καὶ ἐς ἐμὲ ἔτι αὐτῷ τάφος, ἔνθα τὰ δεῖπνα Λακεδαιμονίοις ἐστὶ τὰ Φειδίτια καλούμενα. After the Achaeans had buried the corpse of Tisamenus at Helice, at a later time the Lacedaemonians carried his bones to Sparta in accordance with an oracle delivered to them at Delphi. τίς δέ ὁ νεκρός Ἀχαιός ἐν Ἑλίκη θάπτω ὕστερον χρόνος Λακεδαιμόνιος ὁ ἐν Δελφοί σφεῖς ἀνέπω χρηστήριον κομίζω ὁ ὀστέον εἰς Σπάρτη καί εἰμί καί εἰς ἐγώ ἔτι αὐτός τάφος ἔνθα ὁ δεῖπνον Λακεδαιμόνιος εἰμί ὁ φειδίτια καλέω 0
7.1.9 1 Ἴωνας δὲ ἀφικομένους ἐς τὴν Ἀττικὴν Ἀθηναῖοι καὶ ὁ βασιλεὺς αὐτῶν Μέλανθος Ἀνδροπόμπου συνοίκους ἐξεδέξαντο Ἴωνός τε δὴ ἕνεκα καὶ ἔργων ἃ ἔπραξε πολεμαρχῶν Ἀθηναίοις· When the Ionians came into Attica, the Athenians and their king Melanthus, son of Andropompus, received them as fellow-inhabitants, both for the sake of Ion himself and in recognition of deeds he had performed as leader of the Athenians in war. Ἴων δέ ἀφικνέομαι εἰς ὁ Ἀττικός Ἀθηναῖος καί ὁ βασιλεύς αὐτός Μέλανθος Ἀνδροπόμπος σύνοικος ἐκδέχομαι Ἴων τε δή ἕνεκα καί ἔργον ὅς πράσσω πολεμαρχέω Ἀθηναῖος 0
7.1.9 2 λέγεται δὲ ὡς ἐν ὑπονοίᾳ ποιούμενοι τοὺς Δωριέας οἱ Ἀθηναῖοι, μὴ οὐδὲ αὐτῶν ἐθέλωσιν ἀπέχεσθαι, ἰσχύος μᾶλλον οἰκείας ἕνεκα ἢ εὐνοίᾳ τῇ ἐς τοὺς Ἴωνας συνοίκους σφᾶς ἐδέξαντο. It is said, however, that the Athenians acted more from consideration of their own strength than from goodwill toward their Ionian fellow-inhabitants, suspecting that the Dorians might be unwilling to refrain even from attacking them. λέγω δέ ὡς ἐν ὑπόνοια ποιέω ὁ Δωριεύς ὁ Ἀθηναῖος μή οὐδέ αὐτός ἐθέλω ἀπέχω ἰσχύς μᾶλλον οἰκεῖος ἕνεκα ἤ εὔνοια ὁ εἰς ὁ Ἴων σύνοικος σφεῖς δέχομαι 0