Word-level lemma forms extracted for each sentence
| Passage | Sentence | Greek | English | Lemma Forms | Missing |
|---|---|---|---|---|---|
| 7.23.1 | 1 | μετὰ δὲ τὸν Χάραδρον ἐρείπια οὐκ ἐπιφανῆ πόλεώς ἐστιν Ἀργυρᾶς, καὶ πηγή τε Ἀργυρᾶ ἐν δεξιᾷ τῆς λεωφόρου καὶ Σέλεμνος ποταμὸς κατιὼν ἐς θάλασσαν. | After the river Charadrus are the indistinct ruins of the city Argyras, as well as the spring Argyra, situated to the right of the main road, and the river Selemnos flowing down into the sea. | μετά δέ ὁ χάραδρος ἐρείπιον οὐ ἐπιφανής πόλις εἰμί ἀργυρᾶς καί πηγή τε ἀργυρᾶ ἐν δεξιός ὁ Λεωφόρος καί σέλμνος ποταμός κατίων εἰς θάλασσα | 0 |
| 7.23.1 | 2 | λόγος δὲ τῶν ἐπιχωρίων ἐς αὐτόν ἐστι, Σέλεμνον μειράκιον ὡραῖον ποιμαίνειν ἐνταῦθα, Ἀργυρᾶν δὲ εἶναι μὲν τῶν ἐν θαλάσσῃ νυμφῶν, ἐρασθεῖσαν δὲ αὐτὴν Σελέμνου φοιτᾶν τε ὡς αὐτόν φασιν ἐκ θαλάσσης ἀνιοῦσαν, καὶ καθεύδειν παρʼ αὐτῷ· | The local inhabitants relate a story regarding this river, saying that a handsome young shepherd named Selemnos used to pasture his flock here, and that Argyra, one of the sea-nymphs, fell in love with him, and, enamored of Selemnos, she frequently came up from the sea to visit him and would sleep at his side. | λόγος δέ ὁ ἐπιχώριος εἰς αὐτός εἰμί σέλεμνον μειράκιον ὡραῖος ποιμαίνω ἐνταῦθα ἀργυροῦς δέ εἰμί μέν ὁ ἐν θάλασσα νύμφη ἐράω δέ αὐτός σέλεμνον φοιτάω τε ὡς αὐτός φημί ἐκ θάλασσα ἄνω καί καθεύδω παρά αὐτός | 0 |
| 7.23.2 | 1 | μετὰ δὲ οὐ πολὺν χρόνον οὔτε ὡραῖος ἔτι ἐφαίνετο Σέλεμνος οὔτε ὡς αὐτὸν φοιτήσειν ἔμελλεν ἡ νύμφη, Σέλεμνον δὲ μονωθέντα Ἀργυρᾶς καὶ τελευτήσαντα ὑπὸ τοῦ ἔρωτος ἐποίησεν Ἀφροδίτη ποταμόν. | But soon after, Selemnos no longer appeared handsome nor likely that the nymph would visit him again. | μετά δέ οὐ πολύς χρόνος οὔτε ὡραῖος ἔτι φαίνω σέλμνος οὔτε ὡς αὐτός φοιτάω μέλλω ὁ νύμφη σέλεμνον δέ μονόω ἀργυρᾶς καί τελευτάω ὑπό ὁ ἔρως ποιέω Ἀφροδίτη ποταμός | 0 |
| 7.23.2 | 2 | λέγω δὲ τὰ ὑπὸ Πατρέων λεγόμενα. | Having become lonely and dying from love after Argyra left him, Selemnos was transformed by Aphrodite into a river. | λέγω δέ ὁ ὑπό πατήρ λέγω | 0 |
| 7.23.2 | 3 | καὶ---ἤρα γὰρ καὶ ὕδωρ γενόμενος Ἀργυρᾶς, καθότι ἔχει καὶ ἐπὶ τῷ Ἀλφειῷ λόγος Ἀρεθούσης ἔτι ἐρᾶν αὐτόν---δωρεῖται καὶ τῷδε Ἀφροδίτη Σέλεμνον· | I recount here what is told by the people of Patrae. | καί ἐράω γάρ καί ὕδωρ γίγνομαι ἀργυρᾶς καθότι ἔχω καί ἐπί ὁ Ἀλφειός λόγος ἀρέθω ἔτι ἐράω αὐτός δωρέομαι καί ὅδε Ἀφροδίτη σέλεμνον | 0 |
| 7.23.3 | 1 | ἐς λήθην ἄγει τὸν ποταμὸν Ἀργυρᾶς. | The Argyra river leads into forgetfulness. | εἰς λήθη ἄγω ὁ ποταμός ἀργυρᾶς | 0 |
| 7.23.3 | 2 | ἤκουσα δὲ καὶ ἄλλον ἐπʼ αὐτῷ λόγον, τὸ ὕδωρ τοῦ Σελέμνου σύμφορον καὶ ἀνδράσιν εἶναι καὶ γυναιξὶν ἐς ἔρωτος ἴαμα, λουομένοις ἐν τῷ ποταμῷ λήθην ἔρωτος γίνεσθαι. | I have also heard another story concerning this river, that the water of the Selemnos is beneficial both for men and for women as a remedy for love, and that those who bathe in the river experience forgetfulness of passion. | ἀκούω δέ καί ἄλλος ἐπί αὐτός λόγος ὁ ὕδωρ ὁ σέλεμνον σύμφορος καί ἀνήρ εἰμί καί γυνή εἰς ἔρως ἴαμα λούομαι ἐν ὁ ποταμός λήθη ἔρως γίγνομαι | 0 |
| 7.23.3 | 3 | εἰ δὲ μέτεστιν ἀληθείας τῷ λόγῳ, τιμιώτερον χρημάτων πολλῶν ἐστιν ἀνθρώποις τὸ ὕδωρ τοῦ Σελέμνου. | If there is any truth to this story, the water of the Selemnos would be more precious to humankind than much wealth. | εἰ δέ μέτεστι ἀλήθεια ὁ λόγος τίμιος χρῆμα πολύς εἰμί ἄνθρωπος ὁ ὕδωρ ὁ σέλεμνον | 0 |
| 7.23.4 | 1 | ἀπωτέρω δὲ Ἀργυρᾶς ποταμός ἐστιν ὀνομαζόμενος Βολιναῖος, καὶ πόλις ποτὲ ᾠκεῖτο πρὸς αὐτῷ Βολίνα. | Further on is the river Argyra, also called Bolinaeus, and beside it once stood a city called Bolina. | ἀπωτέρω δέ ἀργυρᾶς ποταμός εἰμί ὀνομάζω βολιναῖος καί πόλις ποτέ οἰκέω πρός αὐτός βολίς | 0 |
| 7.23.4 | 2 | παρθένου δὲ ἐρασθῆναι Βολίνης Ἀπόλλωνα, τὴν δὲ φεύγουσαν ἐς τὴν ταύτῃ φασὶν ἀφεῖναι θάλασσαν αὑτήν, καὶ ἀθάνατον γενέσθαι χάριτι τοῦ Ἀπόλλωνος. | They say Apollo fell in love with Bolina, a maiden, and as she fled from him threw herself into the sea here, thereafter becoming immortal through Apollo's favor. | παρθένος δέ ἐράω βολίνη Ἀπόλλων ὁ δέ φεύγω εἰς ὁ οὗτος φημί ἀφίημι θάλασσα αὐτός καί ἀθάνατος γίγνομαι χάρις ὁ Ἀπόλλων | 0 |
| 7.23.4 | 3 | ἐφεξῆς δὲ ἄκρα τε ἐς τὴν θάλασσαν ἔχει, καὶ ἐπʼ αὐτῇ λέγεται λόγος ὡς Κρόνος τῆς θαλάσσης ἐνταῦθα ἔρριψε τὸ δρέπανον, ᾧ τὸν πατέρα Οὐρανὸν ἐλυμήνατο· | Next there is a headland projecting into the sea, and the story is told about it that Cronus cast into the sea at this spot the sickle with which he mutilated his father, Ouranos; | ἐφεξῆς δέ ἄκρος τε εἰς ὁ θάλασσα ἔχω καί ἐπί αὐτός λέγω λόγος ὡς Κρόνος ὁ θάλασσα ἐνταῦθα ῥίπτω ὁ δρέπανον ὅς ὁ πατήρ οὐρανός λυμαίνομαι | 0 |
| 7.23.4 | 4 | ἐπὶ τούτῳ δὲ καὶ τὴν ἄκραν Δρέπανον ὀνομάζουσιν. | for this reason they also call the promontory Drepanon ("Sickle"). | ἐπί οὗτος δέ καί ὁ ἄκρα δρέπανον ὀνομάζω | 0 |
| 7.23.4 | 5 | ὀλίγον δὲ ὑπὲρ τὴν λεωφόρον Ῥυπῶν ἐστι τὰ ἐρείπια· | A short distance off the road lie the ruins of Rhypes. | ὀλίγος δέ ὑπέρ ὁ λεωφόρος ῥυπός εἰμί ὁ ἐρείπιον | 0 |
| 7.23.4 | 6 | σταδίους δὲ Αἴγιον περὶ τοὺς τριάκοντα ἀπέχει Ῥυπῶν. | From Rhypes to Aigion the distance is about thirty stades. | στάδιον δέ Αἴγιον περί ὁ τριάκοντα ἀπέχω ῥυπός | 0 |
| 7.23.5 | 1 | Αἰγίου δὲ τὴν χώραν διέξεισι μὲν ποταμὸς Φοῖνιξ, διέξεισι δὲ καὶ ἕτερος Μειγανίτας, ἐς θάλασσαν ῥέοντες. | Through the territory of Aigion flows the river Phoenix, as also another river, the Meiganites; both rivers flow into the sea. | Αἰγίος δέ ὁ χώρα διέξειμι μέν ποταμός φοῖνιξ διέξειμι δέ καί ἕτερος Μειγανίτης εἰς θάλασσα ῥέω | 0 |
| 7.23.5 | 2 | στοὰ δὲ τῆς πόλεως πλησίον ἐποιήθη Στράτωνι ἀθλητῇ, Ὀλυμπίασιν ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς παγκρατίου καὶ πάλης ἀνελομένῳ νίκας. | Close to the city is a portico built in honor of Straton, an athlete who won victories in the pancration and wrestling contests at Olympia on the same day. | στοά δέ ὁ πόλις πλησίον ποιέω στράτων ἀθλητής Ὀλυμπιάς ἐπί ἡμέρα ὁ αὐτός παγκράτιον καί πάλη ἀναιρέω νίκη | 0 |
| 7.23.5 | 3 | αὕτη μὲν ἐγγυμνάζεσθαι τούτῳ τῷ ἀνδρὶ ἐποιήθη· | This portico was constructed to serve as a place of exercise for that man. | οὗτος μέν ἐγγυμνάζομαι οὗτος ὁ ἀνήρ ποιέω | 0 |
| 7.23.5 | 4 | Αἰγιεῦσι δὲ Εἰλειθυίας ἱερόν ἐστιν ἀρχαῖον, καὶ ἡ Εἰλείθυια ἐς ἄκρους ἐκ κεφαλῆς τοὺς πόδας ὑφάσματι κεκάλυπται λεπτῷ, ξόανον πλὴν προσώπου τε καὶ χειρῶν ἄκρων καὶ ποδῶν, ταῦτα δὲ τοῦ | The people of Aigion have an ancient sanctuary of Eileithyia; the image of Eileithyia is entirely covered from head to foot with a finely woven garment, the wooden statue concealed except for the face, the tips of the hands, and the feet. | αἰγιεύς δέ Εἰλείθυια ἱερόν εἰμί ἀρχαῖος καί ὁ Εἰλείθυια εἰς ἄκρος ἐκ κεφαλή ὁ πούς ὕφασμα καλύπτω λεπτός ξόανον πλήν πρόσωπον τε καί χείρ ἄκρος καί πούς οὗτος δέ ὁ | 0 |
| 7.23.6 | 1 | Πεντελησίου λίθου πεποίηται· καὶ ταῖς χερσὶ τῇ μὲν ἐς εὐθὺ ἐκτέταται, τῇ δὲ ἀνέχει δᾷδα. | It is made of Pentelic marble; one hand is stretched straight forward, while the other holds up a torch. | Πεντελήσιος λίθος ποιέω καί ὁ χείρ ὁ μέν εἰς εὐθύς ἐκτείνω ὁ δέ ἀνέχω δᾷς | 0 |
| 7.23.6 | 2 | Εἰλειθυίᾳ δὲ εἰκάσαι τις ἂν εἶναι δᾷδας, ὅτι γυναιξὶν ἐν ἴσῳ καὶ πῦρ εἰσιν αἱ ὠδῖνες· | One might suppose the torches are symbolic of Eileithyia, because childbirth pangs are, for women, like the flame of fire. | Εἰλείθυια δέ εἰκάζω τις ἄν εἰμί δᾷς ὅτι γυνή ἐν ἴσος καί πῦρ εἰμί ὁ ὠδῖς | 0 |
| 7.23.6 | 3 | ἔχοιεν δʼ ἂν λόγον καὶ ἐπὶ τοιῷδε αἱ δᾷδες, ὅτι Εἰλείθυιά ἐστιν ἡ ἐς φῶς ἄγουσα τοὺς παῖδας. | Another interpretation of torches in this context would be that Eileithyia is she who brings children into the light. | ἔχω δέ ἄν λόγος καί ἐπί τοιοῦτος ὁ δᾴς ὅτι Εἰλείθυια εἰμί ὁ εἰς φῶς ἄγω ὁ παῖς | 0 |
| 7.23.6 | 4 | ἔργον δὲ τοῦ Μεσσηνίου Δαμοφῶντός ἐστι τὸ ἄγαλμα. | The statue is the work of Damophon of Messene. | ἔργον δέ ὁ Μεσσήνιος Δαμοφών εἰμί ὁ ἄγαλμα | 0 |
| 7.23.7 | 1 | τῆς δὲ Εἰλειθυίας οὐ μακρὰν Ἀσκληπιοῦ τέ ἐστι τέμενος καὶ ἀγάλματα Ὑγείας καὶ Ἀσκληπιοῦ· | Not far from the sanctuary of Eileithyia is a precinct of Asclepius, containing statues of Hygieia and Asclepius. | ὁ δέ Εἰλείθυια οὐ μακράν Ἀσκληπιός τε εἰμί τέμενος καί ἄγαλμα ὑγεία καί Ἀσκληπιός | 0 |
| 7.23.7 | 2 | ἰαμβεῖον δὲ ἐπὶ τῷ βάθρῳ τὸν Μεσσήνιον Δαμοφῶντα εἶναι τὸν εἰργασμένον φησίν. | An inscription in verse on the pedestal states that the work was done by Damophon the Messenian. | ἰαμβεῖον δέ ἐπί ὁ βάθρον ὁ Μεσσήνιος Δαμοφῶν εἰμί ὁ ἐργάζομαι φημί | 0 |
| 7.23.7 | 3 | ἐν τούτῳ τοῦ Ἀσκληπιοῦ τῷ ἱερῷ ἐς ἀντιλογίαν ἀφίκετο ἀνήρ μοι Σιδόνιος, ὃς ἐγνωκέναι τὰ ἐς τὸ θεῖον ἔφασκε Φοίνικας καὶ τά τε ἄλλα Ἑλλήνων βέλτιον | While visiting this temple of Asclepius, I became involved in a disagreement with a certain Sidonian man, who asserted that Phoenicians had superior knowledge of divine matters and especially surpassed the Greeks in this field. | ἐν οὗτος ὁ Ἀσκληπιός ὁ ἱερός εἰς ἀντιλογία ἀφικνέομαι ἀνήρ ἐγώ σιδόνιος ὅς ἐπιγινώσκω ὁ εἰς ὁ θεῖος φημί φοῖνιξ καί ὁ τε ἄλλος Ἕλλην βέλτιον | 0 |
| 7.23.7 | 4 | καὶ δὴ καὶ Ἀσκληπιῷ πατέρα μὲν σφᾶς Ἀπόλλωνα ἐπιφημίζειν, θνητὴν δὲ γυναῖκα οὐδεμίαν μητέρα· | In particular, he claimed that it was among themselves customary that Asclepius' father was Apollo, but that no mortal woman was named as his mother. | καί δή καί Ἀσκληπιός πατήρ μέν σφεῖς Ἀπόλλων ἐπιφημίζω θνητός δέ γυνή οὐδείς μήτηρ | 0 |
| 7.23.8 | 1 | Ἀσκληπιὸν μὲν γὰρ ἀέρα γένει τε ἀνθρώπων εἶναι καὶ πᾶσιν ὁμοίως ζῴοις ἐπιτήδειον πρὸς ὑγίειαν, Ἀπόλλωνα δὲ ἥλιον, καὶ αὐτὸν ὀρθότατα Ἀσκληπιῷ πατέρα ἐπονομάζεσθαι, ὅτι ἐς τὸ ἁρμόζον ταῖς ὥραις ποιούμενος ὁ ἥλιος τὸν δρόμον μεταδίδωσι καὶ τῷ ἀέρι ὑγιείας. | For they say that Asclepius is air, existing for the race of humans and equally conducive to health for all living beings, and Apollo is the sun, being very rightly called father to Asclepius, because the sun, by making its annual path in harmony with the seasons, imparts health even to the air. | Ἀσκληπιός μέν γάρ ἀήρ γένος τε ἀνήρ εἰμί καί πᾶς ὁμοίως ζῴον ἐπιτήδειος πρός ὑγίεια Ἀπόλλων δέ ἥλιος καί αὐτός ὀρθός Ἀσκληπιός πατήρ ἐπονομάζομαι ὅτι εἰς ὁ ἁρμόζω ὁ ὥρα ποιέω ὁ ἥλιος ὁ δρόμος μεταδίδωμι καί ὁ ἀήρ ὑγίεια | 0 |
| 7.23.8 | 2 | ἐγὼ δὲ ἀποδέχεσθαι μὲν τὰ εἰρημένα, οὐδὲν δέ τι Φοινίκων μᾶλλον ἢ καὶ Ἑλλήνων ἔφην τὸν λόγον, ἐπεὶ καὶ ἐν Τιτάνῃ τῆς Σικυωνίων τὸ αὐτὸ ἄγαλμα Ὑγείαν τε ὀνομάζεσθαι καὶ †παιδὶ ἦν δῆλα ὡς τὸν ἡλιακὸν δρόμον ἐπὶ γῆς ὑγίειαν ποιοῦντα ἀνθρώποις. | For my part, I accept what has been said, yet I maintain that this explanation belongs to Greeks as much as to Phoenicians. | ἐγώ δέ ἀποδέχομαι μέν ὁ λέγω οὐδέν δέ τις φοῖνιξ μᾶλλον ἤ καί Ἕλλην φημί ὁ λόγος ἐπεί καί ἐν Τιτάνη ὁ Σικυώνιος ὁ αὐτός ἄγαλμα ὑγεία τε ὀνομάζω καί παῖς εἰμί δῆλος ὡς ὁ ἡλιακός δρόμος ἐπί γῆ ὑγίεια ποιέω ἄνθρωπος | 0 |
| 7.23.9 | 1 | Αἰγιεῦσι δὲ Ἀθηνᾶς τε ναὸς καὶ Ἥρας ἐστὶν ἄλσος. | The Aigians have a temple of Athena and a grove of Hera. | αἰγιεύς δέ Ἀθηνᾶ τε ναός καί Ἥρα εἰμί ἄλσος | 0 |
| 7.23.9 | 2 | Ἀθηνᾶς μὲν δὴ δύο ἀγάλματα λευκοῦ λίθου· τῆς δὲ Ἥρας τὸ ἄγαλμα ὅτι μὴ γυναιξίν, ἣ ἂν τὴν ἱερωσύνην ἔχῃ, ἄλλῳ γε δὴ οὐδενὶ ἔστι θεάσασθαι. | Inside Athena's temple stand two statues made of white stone; but the image of Hera may not be viewed by anyone, except women—and then only the woman who holds the priesthood. | Ἀθηνᾶ μέν δή δύο ἄγαλμα λευκός λίθος ὁ δέ Ἥρα ὁ ἄγαλμα ὅτι μή γυνή ὅς ἄν ὁ ἱερωσύνη ἔχω ἄλλος γε δή οὐδείς εἰμί θεάομαι | 0 |
| 7.23.9 | 3 | Διονύσου δὲ πρὸς τῷ θεάτρῳ πεποίηταί σφισιν ἱερὸν καὶ ἄγαλμα, οὐκ ἔχων πω γένεια. | Near the theater, they have built a sanctuary and statue of Dionysus, which is represented without a beard. | Διόνυσος δέ πρός ὁ θέατρον ποιέω σφεῖς ἱερός καί ἄγαλμα οὐ ἔχω πω γένειον | 0 |
| 7.23.9 | 4 | ἔστι δὲ καὶ Διὸς ἐπίκλησιν Σωτῆρος ἐν τῇ ἀγορᾷ τέμενος καὶ ἀγάλματα ἐσελθόντων ἐν ἀριστερᾷ, χαλκοῦ μὲν ἀμφότερα, τὸ δὲ οὐκ ἔχον πω γένεια ἐφαίνετο ἀρχαιότερον εἶναί μοι. | In the marketplace there is also a precinct sacred to Zeus surnamed Soter (the Savior), and on the left as one enters are two bronze statues; of these two statues, the beardless one appeared to me to be the more ancient. | εἰμί δέ καί Ζεύς ἐπίκλησις σωτήρ ἐν ὁ ἀγορά τέμενος καί ἄγαλμα εἰσέρχομαι ἐν ἀριστερός χαλκός μέν ἀμφότερος ὁ δέ οὐ ἔχω πω γένειον φαίνω ἀρχαῖος εἰμί ἐγώ | 0 |
| 7.23.10 | 1 | ἐν δὲ οἰκήματι κατευθὺ τῆς ὁδοῦ, χαλκοῦ καὶ ταῦτα, ἔστι μὲν Ποσειδῶν καὶ Ἡρακλῆς, ἐστι δὲ Ζεύς τε καὶ Ἀθηνᾶ· | And within a building directly along the road there are also bronze statues: Poseidon and Heracles, and Zeus with Athena. | ἐν δέ οἴκημα κατεύθυς ὁ ὁδός χαλκός καί οὗτος εἰμί μέν Ποσειδῶν καί Ἡρακλῆς εἰμί δέ Ζεύς τε καί Ἀθηνᾶ | 0 |
| 7.23.10 | 2 | θεοὺς δὲ σφᾶς καλοῦσιν ἐξ Ἄργους, ὡς μὲν ὁ Ἀργείων ἔχει λόγος, ὅτι ἐποιήθησαν ἐν τῇ πόλει τῇ Ἀργείων, ὡς δὲ αὐτοὶ λέγουσιν οἱ Αἰγιεῖς, παρακαταθήκη σφίσιν ὑπὸ Ἀργείων ἐδόθη τὰ ἀγάλματα. | They call these gods "from Argos," according to the Argive tradition, because their statues were fashioned in the city of Argos; but according to the Aegians themselves, the images were deposited with them in trust by the Argives. | θεός δέ σφεῖς καλέω ἐκ Ἄργος ὡς μέν ὁ Ἀργεῖος ἔχω λόγος ὅτι ποιέω ἐν ὁ πόλις ὁ Ἀργεῖος ὡς δέ αὐτός λέγω ὁ αἰγιεύς παρακαταθήκη σφεῖς ὑπό Ἀργεῖος δίδωμι ὁ ἄγαλμα | 0 |
| 7.23.11 | 1 | καὶ αὐτοῖς καὶ τάδε ἔτι προσταχθῆναί φασιν, ἑκάστῃ τοῖς ἀγάλμασιν ἡμέρᾳ θύειν· | They say that the following additional command was also placed upon them—to offer sacrifice daily to the statues. | καί αὐτός καί ὅδε ἔτι προστάσσω φημί ἕκαστος ὁ ἄγαλμα ἡμέρα θύω | 0 |
| 7.23.11 | 2 | αὐτοὶ δὲ σόφισμα εὑρόντες θύειν μὲν πλεῖστα ὅσα, κατευωχουμένοις δὲ τὰ ἱερεῖα ἐν κοινῷ ἀνάλωμα οὐδὲν ἐς αὐτὰ γίνεσθαι· | But they devised a clever trick, for although they sacrificed a great deal indeed, they feasted together upon the sacrificial animals, with the result that there was no expense incurred by them for these sacrifices. | αὐτός δέ σόφισμα εὑρίσκω θύω μέν πολύς ὅσος κατευωχέω δέ ὁ ἱερεῖον ἐν κοινός ἀνάλωμα οὐδέν εἰς αὐτός γίγνομαι | 0 |
| 7.23.11 | 3 | τέλος δὲ ἀπαιτεῖσθαι ὑπὸ τῶν Ἀργείων καὶ αὐτοὺς τὰ ἐς τὰς θυσίας ἀναλούμενα ἀπαιτεῖν· | Eventually, however, the Argives demanded payment from them, and in turn they demanded to be reimbursed for the expenses incurred from the sacrifices. | τέλος δέ ἀπαιτέω ὑπό ὁ Ἀργεῖος καί αὐτός ὁ εἰς ὁ θυσία ἀναλίσκω ἀπαιτέω | 0 |
| 7.23.11 | 4 | τοὺς δὲ---οὐ γὰρ ἔχειν ἐκτῖσαι---καταλιπεῖν σφισιν αὐτοὺς τὰ ἀγάλματα. | But, as the Argives were unable to pay, they left the statues themselves in their possession. | ὁ δέ οὐ γάρ ἔχω ἐκτίνω καταλείπω σφεῖς αὐτός ὁ ἄγαλμα | 0 |