Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 8.51

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
8.51.1 1 Φιλοποίμην δὲ ὑπὸ τὸν καιρὸν ἐσπεσὼν τοῦτον ἐς τὴν Σπάρτην ἠνάγκασεν ἐς τὸ Ἀχαϊκὸν Λακεδαιμονίους συντελέσαι. At that time Philopoemen made a sudden incursion into Sparta and compelled the Lacedaemonians to join the Achaean League. φιλοποίμην δέ ὑπό ὁ καιρός ἐσπεσὼν οὗτος εἰς ὁ Σπάρτη ἀναγκάζω εἰς ὁ ἀχαϊκός Λακεδαιμόνιος συντελέω 1
8.51.1 2 μετὰ δὲ οὐ πολὺν χρόνον Τίτος μὲν Ῥωμαίων τῶν περὶ τὴν Ἑλλάδα ἡγεμὼν καὶ Διοφάνης ὁ Διαίου Μεγαλοπολίτης, ἄρχειν ἐν τῷ τότε ᾑρημένος τῶν Ἀχαιῶν, ἤλαυνον ἐπὶ τὴν Λακεδαίμονα, ἐπενεγκόντες αἰτίαν Λακεδαιμονίοις βουλεύειν σφᾶς νεώτερα ἐς Ῥωμαίους· Not long afterwards, Titus, the commander of the Romans in Greece, and Diophanes son of Diaeus, of Megalopolis, who had been chosen at that time to lead the Achaeans, marched against Sparta, making the accusation that the Lacedaemonians were plotting fresh troubles against Rome. μετά δέ οὐ πολύς χρόνος Τίτος μέν Ῥωμαῖος ὁ περί ὁ Ἑλλάς ἡγεμών καί Διοφάνης ὁ Δίας μεγαλοπολίτης ἄρχω ἐν ὁ τότε αἱρέω ὁ Ἀχαιός ἐλαύνω ἐπί ὁ Λακεδαίμων ἐπενέγκω αἰτία Λακεδαιμόνιος βουλεύω σφεῖς νεώτερος εἰς Ῥωμαῖος 1
8.51.1 3 Φιλοποίμην δέ, καίπερ ἐν τῷ παρόντι ἰδιώτης ὤν, ἀπέκλεισαν ὅμως ἐπιοῦσιν αὐτοῖς τὰς πύλας. But Philopoemen, although at that moment he was a private citizen, nonetheless shut the gates against their advancing forces. φιλοποίμην δέ καίπερ ἐν ὁ παρών ἰδιώτης εἰμί ἀπέκλεισαν ὅμως ἐπιοῦσιν αὐτός ὁ πύλη 2
8.51.2 1 Λακεδαιμόνιοι δὲ τούτων τε ἕνεκα καὶ ὧν ἐς ἀμφοτέρους τοὺς τυράννους ἐτόλμησεν, ἐδίδοσαν οἶκον αὐτῷ τὸν Νάβιδος ἐς πλέον ἢ τάλαντα ἑκατόν· The Lacedaemonians, both on account of these deeds and because of the boldness he had shown against both tyrants, offered him the house of Nabis, valued at more than a hundred talents. Λακεδαιμόνιος δέ οὗτος τε ἕνεκα καί ὅς εἰς ἀμφότερος ὁ τυράννους τολμάω δίδωμι οἶκος αὐτός ὁ Νάβις εἰς πλέον ἤ τάλαντον ἑκατόν 1
8.51.2 2 ὁ δὲ ὑπερεφρόνησέ τε τῶν χρημάτων καὶ ἐκέλευε τοὺς Λακεδαιμονίους θεραπεύειν δόσεσιν ἀνθʼ αὑτοῦ τοὺς ἐν τῷ συλλόγῳ τῶν Ἀχαιῶν πιθανοὺς τῷ πλήθει, But he scorned the money and advised the Lacedaemonians instead of him to secure by gifts the men who possessed persuasive influence with the multitude within the council of the Achaeans. ὁ δέ ὑπερεφρόνησέ τε ὁ χρῆμα καί κελεύω ὁ Λακεδαιμόνιος θεραπεύω δόσεσιν ἀντί ἑαυτοῦ ὁ ἐν ὁ συλλόγῳ ὁ Ἀχαιός πιθανοὺς ὁ πλῆθος 4
8.51.2 3 ταῦτα δὲ ἐς Τιμόλαον αὐτῷ λέγουσιν ὑποσημαίνεσθαι. It is said that by these words he implied especially Timolaus. οὗτος δέ εἰς Τιμόλαον αὐτός λέγω ὑποσημαίνεσθαι 2
8.51.2 4 ἀπεδείχθη δὲ καὶ αὖθις Ἀχαιῶν στρατηγῆσαι. Again afterwards he was appointed general of the Achaeans. ἀποδείκνυμι δέ καί αὖθις Ἀχαιός στρατηγῆσαι 1
8.51.3 1 Λακεδαιμονίων δὲ τηνικαῦτα ἐς ἔμφυλον προηγμένων στάσιν, τριακοσίους μὲν τῆς στάσεως μάλιστα αἰτίους ἐξέβαλεν ἐκ Πελοποννήσου καὶ τῶν εἱλώτων τε ἀπέδοτο ὅσον τρισχιλίους, At that time, as the Lacedaemonians had advanced towards civil strife amongst themselves, he expelled from the Peloponnese the three hundred men most responsible for the sedition and sold off about three thousand of the helots. Λακεδαιμόνιος δέ τηνικαῦτα εἰς ἔμφυλος προηγμένων στάσις τριακόσιοι μέν ὁ στάσεως μάλιστα αἰτίους ἐκβάλλω ἐκ Πελοπόννησος καί ὁ ἑλίσσω τε ἀποδίδωμι ὅσος τρισχίλιοι 3
8.51.3 2 τείχη δὲ περιεῖλε τῆς Σπάρτης καὶ τοῖς ἐφήβοις προεῖπε μὴ τὰ ἐκ τῶν νόμων τῶν Λυκούργου μελετᾶν, ἐφήβοις δὲ τοῖς Ἀχαιῶν κατὰ ταὐτὰ ἀσκεῖσθαι. He destroyed the walls of Sparta and commanded the Spartan youths to cease practicing the customs established by Lycurgus, prescribing instead that they adopt the training methods of the Achaean youths. τεῖχος δέ περιεῖλε ὁ Σπάρτη καί ὁ ἔφηβος προλέγω μή ὁ ἐκ ὁ νόμος ὁ Λυκούργος μελετᾶν ἔφηβος δέ ὁ Ἀχαιός κατά αὐτός ἀσκεῖσθαι 3
8.51.3 3 καὶ τοῖς μὲν ὕστερον ἀποδώσειν ἔμελλον Ῥωμαῖοι παιδείαν τὴν ἐπιχώριον· However, later the Romans were to restore the traditional education to them. καί ὁ μέν ὕστερον ἀποδώσω μέλλω Ῥωμαῖος παιδείαν ὁ ἐπιχώριος 1
8.51.4 1 Ἀντίοχον δὲ ἀπόγονον Σελεύκου τοῦ ὀνομασθέντος Νικάτορος καὶ Σύρων τὴν σὺν αὐτῷ στρατιὰν Μανίου καὶ Ῥωμαίων ἐν Θερμοπύλαις νικησάντων καὶ Ἀρισταίνου τοῖς Ἀχαιοῖς τοῦ Μεγαλοπολίτου παραινοῦντος ἐπαινεῖν τὰ Ῥωμαίοις ἀρέσκοντα ἐπὶ παντὶ μηδὲ ἀνθίστασθαί σφισιν ὑπὲρ μηδενός, ὁ Φιλοποίμην ἀπεῖδεν ἐς τὸν Ἀρίσταινον σὺν ὀργῇ καὶ αὐτὸν τῇ Ἑλλάδι ἔφη τὴν πεπρωμένην ἐπιταχύνειν· When Manius and the Romans defeated Antiochus, descendant of Seleucus surnamed Nicator, and the Syrian army with him at Thermopylae, and when Aristaenus of Megalopolis urged the Achaeans to approve whatever pleased the Romans, and never to oppose them on any matter, Philopoemen looked angrily at Aristaenus and declared him to be hastening the fate appointed for Greece. Ἀντίοχος δέ ἀπόγονος Σελεύκος ὁ ὀνομασθέντος Νικάτορος καί Σῦρος ὁ σύν αὐτός στρατιά Μανίου καί Ῥωμαῖος ἐν Θερμοπύλαι νικάω καί Ἀρισταίνου ὁ Ἀχαιός ὁ Μεγαλοπολίτου παραινοῦντος ἐπαινεῖν ὁ Ῥωμαῖος ἀρέσκοντα ἐπί πᾶς μηδέ ἀνθίστασθαί σφεῖς ὑπέρ μηδενός ὁ φιλοποίμην ἀπεῖδεν εἰς ὁ Ἀρίσταινον σύν ὀργή καί αὐτός ὁ Ἑλλάς φημί ὁ πρόμοιρος ἐπιταχύνειν 13
8.51.4 2 Λακεδαιμονίων δὲ τοὺς φεύγοντας Μανίου καταδέξασθαι θέλοντος τῷ μὲν ἀντέπραξεν ἐς τὸ βούλευμα, ἐκείνου δὲ ἀπελθόντος τότε ἤδη κατελθεῖν τοὺς φυγάδας ἐφίησιν ἐς Σπάρτην. Later, when Manius wished the Spartans to receive back their exiles, Philopoemen opposed his proposal; but after Manius departed, Philopoemen himself permitted the exiles to return to Sparta. Λακεδαιμόνιος δέ ὁ φεύγω Μανίου καταδέχομαι θέλοντος ὁ μέν ἀντέπραξεν εἰς ὁ βούλευμα ἐκεῖνος δέ ἀπέρχομαι τότε ἤδη κατέρχομαι ὁ φυγάς ἐφίημι εἰς Σπάρτη 3
8.51.5 1 ἔμελλε δʼ ἄρα ὑπεροψίας δίκη περιήξειν καὶ Φιλοποίμενα. Yet it seemed justice for his arrogance was destined also to overtake Philopoemen. μέλλω δέ ἄρα ὑπεροψία δίκη περιήξειν καί φιλοποίμην 1
8.51.5 2 ὡς γὰρ δὴ τῶν Ἀχαιῶν ὄγδοον ἀπεδείχθη τότε ἡγεμών, ἀνδρὶ οὐ τῶν ἀδόξων ὠνείδισεν ἁλῶναι ζῶντα ὑπὸ τῶν πολεμίων αὐτόν· When he was then appointed commander of the Achaeans for the eighth time, he openly reproached a certain distinguished man for having been captured alive by the enemy. ὡς γάρ δή ὁ Ἀχαιός ὄγδοος ἀποδείκνυμι τότε ἡγεμών ἀνήρ οὐ ὁ ἀδόξων ὠνείδισεν ἁλίσκομαι ζάω ὑπό ὁ πολέμιος αὐτός 2
8.51.5 3 καὶ---ἦν γὰρ τηνικαῦτα ἐς Μεσσηνίους Ἀχαιοῖς ἔγκλημα---Λυκόρταν σὺν τῇ στρατιᾷ ὁ Φιλοποίμην ἀποστέλλει δῃώσοντα τῶν Μεσσηνίων τὴν χώραν, And since at that time the Achaeans were at odds with the Messenians, Philopoemen sent Lycortas with an army to ravage the Messenian countryside. καί εἰμί γάρ τηνικαῦτα εἰς Μεσσήνιος Ἀχαιός ἔγκλημα Λυκόρτας σύν ὁ στρατιά ὁ φιλοποίμην ἀποστέλλω δῃώσοντα ὁ Μεσσήνιος ὁ χώρα 1
8.51.5 4 αὐτὸς δὲ τρίτῃ μάλιστα ὕστερον ἡμέρᾳ, πυρετῷ τε ἐχόμενος πολλῷ καὶ πρόσω βεβιωκὼς ἑβδομήκοντα ἐτῶν, ὅμως ἠπείγετο μετασχεῖν Λυκόρτᾳ τοῦ ἔργου· ἱππέας δὲ καὶ πελταστὰς ἦγεν ὅσον ἑξήκοντα. Although Philopoemen himself was suffering severely from fever and was already over seventy years old, he nonetheless hurried to join Lycortas in the expedition three days later, accompanied by about sixty horsemen and light infantry. αὐτός δέ τρίτος μάλιστα ὕστερον ἡμέρα πυρετός τε ἔχομαι πολύς καί πρόσω βεβιωκὼς ἑβδομήκοντα ἔτος ὅμως σπεύδω μετέχω λυκόρτα ὁ ἔργον ἱππεύς δέ καί πελταστὰς ἄγω ὅσος ἑξήκοντα 2
8.51.6 1 Λυκόρτας μὲν δὴ καὶ ὁ σὺν αὐτῷ στρατὸς ἀνέστρεφον ἤδη τηνικαῦτα ἐς τὴν οἰκείαν, οὔτε ἐργασάμενοι μέγα Μεσσηνίους οὐδὲν οὔτε αὐτοὶ παθόντες· At this moment, Lycortas and the troops with him had already returned to their homeland, neither having inflicted any great harm upon the Messenians nor suffering any themselves. Λυκόρτας μέν δή καί ὁ σύν αὐτός στρατός ἀνέστρεφον ἤδη τηνικαῦτα εἰς ὁ οἰκεῖος οὔτε ἐργάζομαι μέγας Μεσσήνιος οὐδέν οὔτε αὐτός πάσχω 1
8.51.6 2 Φιλοποίμενα δὲ---ἐβλήθη γὰρ ἐν τῇ μάχῃ τὴν κεφαλὴν καὶ ἀπέπεσεν ἀπὸ τοῦ ἵππου---ζῶντα ἐς Μεσσήνην ἄγουσιν αὐτόν. Philopoemen, however—since he had been struck upon the head during the battle and had fallen from his horse—was led still living into Messene. φιλοποίμην δέ ἐβλήθη γάρ ἐν ὁ μάχη ὁ κεφαλή καί ἀπέπεσεν ἀπό ὁ ἵππος ζάω εἰς Μεσσήνη ἄγω αὐτός 2
8.51.6 3 συνελθόντων δὲ αὐτίκα ἐς ἐκκλησίαν, διάφοροι παρὰ πολὺ καὶ οὐ πάντων κατὰ ταὐτὰ ἐγίνοντο αἱ γνῶμαι· When the assembly immediately came together, opinions differed widely, and not all were of the same mind regarding him. συνελθόντων δέ αὐτίκα εἰς ἐκκλησία διάφορος παρά πολύς καί οὐ πᾶς κατά αὐτός γίγνομαι ὁ γνώμη 1
8.51.7 1 Δεινοκράτης μὲν καὶ ὅσοι τῶν Μεσσηνίων ἦσαν δυνατοὶ χρήμασι, παρεκελεύοντο ἀποκτεῖναι Φιλοποίμενα· οἱ δὲ τοῦ δήμου περιποιῆσαι τὰ μάλιστα εἶχον σπουδήν, πλέον τι ἢ παντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ πατέρα ὀνομάζοντες. Deinocrates and those Messenians who were influential through wealth urged the killing of Philopoemen, but the common people made every effort to save him, calling him a father to them even more than to all the Greeks. Δεινοκράτης μέν καί ὅσος ὁ Μεσσήνιος εἰμί δυνατοὶ χρῆμα παρακελεύομαι ἀποκτείνω φιλοποίμην ὁ δέ ὁ δῆμος περιποιῆσαι ὁ μάλιστα ἔχω σπουδή πλέον τις ἤ πᾶς ὁ Ἑλληνικός πατήρ ὀνομάζω 2
8.51.7 2 Δεινοκράτης δὲ καὶ ἀκόντων Μεσσηνίων ἔμελλεν τε ἄρα Φιλοποίμενα ἀναιρήσειν ἐσπέμψας φάρμακον. However, Deinocrates intended to eliminate Philopoemen, even against the will of the Messenians, by sending him poison. Δεινοκράτης δέ καί ἀκών Μεσσήνιος μέλλω τε ἄρα φιλοποίμην ἀναιρήσειν ἐσπέμψας φάρμακον 2
8.51.8 1 Λυκόρτας δὲ μετʼ οὐ πολὺ ἀθροίσας ἔκ τε Ἀρκαδίας καὶ παρʼ Ἀχαιῶν δύναμιν ἐστράτευσεν ἐπὶ Μεσσήνην· Not long after, Lycortas gathered a force from Arcadia as well as from among the Achaeans and marched against Messene. Λυκόρτας δέ μετά οὐ πολύς ἀθροίζω ἐκ τε Ἀρκαδία καί παρά Ἀχαιός δύναμις στρατεύω ἐπί Μεσσήνη 0
8.51.8 2 καὶ ὁ δῆμος αὐτίκα ὁ τῶν Μεσσηνίων προσεχώρησε τοῖς Ἀρκάσι, καὶ οἱ Φιλοποίμενι αἰτίαν θανάτου παρασχόντες ἁλόντες πλὴν Δεινοκράτους ὑπέσχον τιμωρίαν οἱ ἄλλοι, Immediately, the people of Messene sided with the Arcadians; and those responsible for bringing about the death of Philopoemen were captured, and with the exception of Deinocrates, the rest suffered punishment. καί ὁ δῆμος αὐτίκα ὁ ὁ Μεσσήνιος προσεχωρέω ὁ Ἀρκάς καί ὁ φιλοποίμην αἰτία θάνατος παρασχύω ἁλόντες πλήν Δεινοκράτους ὑπέσχον τιμωρία ὁ ἄλλος 3
8.51.8 3 Δεινοκράτης δὲ ἀφίησιν αὐτοχειρίᾳ τὴν ψυχήν. Deinocrates, however, took his own life. Δεινοκράτης δέ ἀφίημι αὐτοχειρίᾳ ὁ ψυχή 0
8.51.8 4 κατάγουσι δὲ καὶ ἐς Μεγάλην πόλιν τοῦ Φιλοποίμενος τὰ ὀστᾶ οἱ Ἀρκάδες. Moreover, the Arcadians brought back the bones of Philopoemen to Megalopolis. κατάγουσι δέ καί εἰς μέγας πόλις ὁ φιλοποίμην ὁ ὀστέον ὁ Ἀρκάς 1