Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 9.17

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
9.17.1 1 πλησίον δὲ Ἀρτέμιδος ναός ἐστιν Εὐκλείας· Σκόπα δὲ τὸ ἄγαλμα ἔργον. Near this (temple) is the sanctuary of Artemis Eukleia; the statue is a work of Scopas. πλησίον δέ Ἄρτεμις ναός εἰμί εὐκλεία σκόπας δέ ὁ ἄγαλμα ἔργον 0
9.17.1 2 ταφῆναι δὲ ἐντὸς τοῦ ἱεροῦ θυγατέρας Ἀντιποίνου λέγουσιν Ἀνδρόκλειάν τε καὶ Ἀλκίδα. It is said that the daughters of Antipoenus, Androkleia and Alcis, are buried inside the sanctuary. θάπτω δέ ἐντός ὁ ἱερόν θυγάτηρ Ἀντιποίνου λέγω Ἀνδρόκλειάν τε καί Ἀλκίδα 3
9.17.1 3 μελλούσης γὰρ πρὸς Ὀρχομενίους γίνεσθαι μάχης Θηβαίοις καὶ Ἡρακλεῖ, λόγιόν σφισιν ἦλθεν ἔσεσθαι τοῦ πολέμου κράτος ἀποθανεῖν αὐτοχειρίᾳ θελήσαντος, ὃς ἂν τῶν ἀστῶν ἐπιφανέστατος κατὰ γένους ἀξίωμα ᾖ. As the Thebans and Heracles were about to engage in a battle against the Orchomenians, an oracle declared that victory in war would belong to them if a citizen of the most distinguished lineage chose voluntarily to sacrifice himself. μέλλω γάρ πρός Ὀρχομένιος γίγνομαι μάχη Θηβαῖος καί Ἡρακλῆς λόγιόν σφεῖς ἔρχομαι ἔσομαι ὁ πόλεμος κράτος ἀποθνῄσκω αὐτοχειρίᾳ ἐθέλω ὅς ἄν ὁ ἄστυ ἐπιφανέστατος κατά γένος ἀξίωμα εἰμί 2
9.17.1 4 Ἀντιποίνῳ μὲν οὖν---τούτῳ γὰρ τὰ ἐς τοὺς προγόνους μάλιστα ὑπῆρχεν ἔνδοξα---οὐχ ἡδὺ ἦν ἀποθνήσκειν πρὸ τοῦ δήμου, ταῖς δὲ Ἀντιποίνου θυγατράσιν ἤρεσκε· Antipoenus—for to him ancestral honor was especially prominent—was not willing to die for the sake of the community; but it seemed good to his daughters. Ἀντιποίνῳ μέν οὖν οὗτος γάρ ὁ εἰς ὁ πρόγονος μάλιστα ὑπάρχω ἔνδοξα οὐ ἡδύς εἰμί ἀποθνῄσκω πρό ὁ δῆμος ὁ δέ Ἀντιποίνου θυγατήρ ἀρέσκω 3
9.17.1 5 διεργασάμεναι δὲ αὑτὰς τιμὰς ἀντὶ τούτων ἔχουσι. Having willingly caused their own deaths, they received honors in return for this deed. διεργασάμεναι δέ αὑτός τιμή ἀντί οὗτος ἔχω 1
9.17.2 1 τοῦ ναοῦ δὲ τῆς Εὐκλείας Ἀρτέμιδος λέων ἐστὶν ἔμπροσθε λίθου πεποιημένος· ἀναθεῖναι δὲ ἐλέγετο Ἡρακλῆς Ὀρχομενίους καὶ τὸν βασιλέα αὐτῶν Ἐργῖνον τὸν Κλυμένου νικήσας τῇ μάχῃ. In front of the temple of Artemis Eukleia there is a lion, made of stone; it is said that Heracles dedicated it after defeating in battle the Orchomenians and their king Erginus, son of Clymenus. ὁ ναός δέ ὁ εὐκλεία Ἄρτεμις λέων εἰμί ἔμπροσθε(ν) λίθος ποιέω ἀνατίθημι δέ λέγω Ἡρακλῆς Ὀρχομένιος καί ὁ βασιλεύς αὐτός Ἐργῖνον ὁ κλύμενος νικάω ὁ μάχη 1
9.17.2 2 πλησίον δὲ Ἀπόλλων τέ ἐστιν ἐπίκλησιν Βοηδρόμιος καὶ Ἀγοραῖος Ἑρμῆς καλούμενος, Πινδάρου καὶ τοῦτο ἀνάθημα. Nearby also stands Apollo with the surname Boedromios, and Hermes, who is called Agoraios; this too is an offering of Pindar. πλησίον δέ Ἀπόλλων τε εἰμί ἐπίκλησις Βοηδρόμιος καί ἀγοραῖος Ἑρμῆς καλέω Πίνδαρος καί οὗτος ἀνάθημα 1
9.17.2 3 ἀπέχει δὲ ἡ πυρὰ τῶν Ἀμφίονος παίδων ἥμισυ σταδίου μάλιστα ἀπὸ τῶν τάφων· μένει δὲ ἡ τέφρα καὶ ἐς τόδε ἔτι ἀπὸ τῆς πυρᾶς. About half a stade away from the graves is the pyre of Amphion's children, and to this day the ashes from the pyre still remain. ἀπέχω δέ ὁ πυρά ὁ Ἀμφίων παῖς ἥμισυς στάδιον μάλιστα ἀπό ὁ τάφος μένω δέ ὁ τέφρα καί εἰς ὅδε ἔτι ἀπό ὁ πυρά 0
9.17.3 1 πλησίον δὲ Ἀμφιτρύωνος ἀνάθημα δύο ἀγάλματα λίθινα λέγουσιν Ἀθηνᾶς ἐπίκλησιν Ζωστηρίας· Near the dedication of Amphitryon, they say, are two stone statues of Athena, surnamed Zosteria ("Girding"). πλησίον δέ Ἀμφιτρύων ἀνάθημα δύο ἄγαλμα λίθινα λέγω Ἀθηνᾶ ἐπίκλησις Ζωστηρίας 2
9.17.3 2 λαβεῖν γὰρ τὰ ὅπλα αὐτὸν ἐνταῦθα, ἡνίκα Εὐβοεῦσι καὶ Χαλκώδοντι ἔμελλεν ἀντιτάξεσθαι. For it was at this place, they say, that he put on his arms, when he was about to engage in battle against the Euboeans and Chalkodon. λαμβάνω γάρ ὁ ὅπλον αὐτός ἐνταῦθα ἡνίκα Εὐβοεύς καί Χαλκώδοντι μέλλω ἀντιτάξεσθαι 2
9.17.3 3 τὸ δὲ ἐνδῦναι τὰ ὅπλα ἐκάλουν ἄρα οἱ παλαιοὶ ζώσασθαι· Indeed, the ancients called the act of putting on armor "girding oneself" (zosasthai). ὁ δέ ἐνδύω ὁ ὅπλον καλέω ἄρα ὁ παλαιός ζώσασθαι 1
9.17.3 4 καὶ δὴ Ὅμηρον, Ἄρει τὸν Ἀγαμέμνονα ποιήσαντα ἐοικέναι τὴν ζώνην, τῶν ὅπλων τὴν σκευήν φασιν εἰκάζειν. Thus they explain Homer, asserting that when Homer likens Agamemnon’s equipment of armor to the war-belt (zone) of Ares, he too refers metaphorically to the putting on of armor. καί δή ὅμηρος ἄρειος ὁ Ἀγαμέμνων ποιέω ἔοικα ὁ ζώνη ὁ ὅπλον ὁ σκευήν φημί εἰκάζω 1
9.17.4 1 Ζήθῳ δὲ μνῆμα καὶ Ἀμφίονι ἐν κοινῷ γῆς χῶμά ἐστιν οὐ μέγα. The tomb of Zethus and Amphion is a common mound of earth, not large in size. Ζήθῳ δέ μνῆμα καί Ἀμφίων ἐν κοινός γῆ χῶμα εἰμί οὐ μέγας 1
9.17.4 2 ὑφαιρεῖσθαι δὲ ἐθέλουσιν ἀπʼ αὐτοῦ τῆς γῆς οἱ Τιθορέαν ἐν τῇ Φωκίδι ἔχοντες, ἐθέλουσι δέ, ἐπειδὰν τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ ταῦρον ὁ ἥλιος διεξῃ· Those who inhabit Tithorea in Phocis wish to carry away earth from this mound, and they do so whenever the sun passes through the constellation Taurus. ὑφαιρεῖσθαι δέ ἐθέλω ἀπό αὐτός ὁ γῆ ὁ Τιθορέα ἐν ὁ Φωκίς ἔχω ἐθέλω δέ ἐπειδάν ὁ ἐν ὁ οὐρανός ταῦρος ὁ ἥλιος διεξῃ 2
9.17.4 3 τηνικαῦτα γὰρ ἢν ἀπʼ αὐτοῦ λαβόντες γῆν τῷ Ἀντιόπης μνήματι περιάψωσι, Τι θορεεῦσιν οἴσει καρπὸν ἡ χώρα, Θηβαίοις δὲ οὐχ ὁμοίως. For at that time, if they take earth from here and place it upon the tomb of Antiope, their land in Tithorea will yield good crops, while the land of the Thebans will not fare likewise. τηνικαῦτα γάρ ἐάν ἀπό αὐτός λαμβάνω γῆ ὁ Ἀντιόπη μνῆμα περιάψωσι τις θορεεῦσιν οἴσει καρπός ὁ χώρα Θηβαῖος δέ οὐ ὁμοίως 3
9.17.4 4 καὶ ἐπὶ τούτῳ φρουρὰν οἱ Θηβαῖοι τότε ἔχουσι τοῦ μνήματος. Because of this, the Thebans at that season appoint guards for the tomb. καί ἐπί οὗτος φρουρά ὁ Θηβαῖος τότε ἔχω ὁ μνῆμα 0
9.17.5 1 ταῦτα δὲ αἱ πόλεις αὗται πεπιστεύκασιν ἐκ χρησμῶν τῶν Βάκιδος, ἔστι γὰρ καὶ τάδε ἐν τοῖς χρησμοῖς· These cities have trusted these matters because of oracles of Bacis, for it is written also thus in these same oracles: οὗτος δέ ὁ πόλις οὗτος πεπιστεύκασιν ἐκ χρησμός ὁ βάκις εἰμί γάρ καί ὅδε ἐν ὁ χρησμός 1
9.17.5 2 ἀλλʼ ὁπόταν Τιθορεὺς Ἀμφίονί τε Ζήθῳ τε χύτλα καὶ εὐχωλὰς μειλίγματʼ ἐνὶ χθονὶ χεύῃ θελγομένου ταύροιο κλυτοῦ μένει ἠελίοιο, καὶ τότε δὴ πεφύλαξο πόλει κακὸν οὐκ ἀλαπαδνόν ἐρχόμενον· καρποὶ γὰρ ἀποφθινύθουσιν ἐν αὐτῇ γαίης δασσαμένων, Φώκου δʼ ἐπὶ σῆμα φερόντων. "But whenever a man of Tithorea pours libations and soothing prayers upon the earth to Amphion and Zethus with the sacrifice of a bull, as the bright sun is setting, then truly guard the city from approaching harm, not feeble; for the fruits in it dwindle away when those who divide the land bring offerings to the tomb of Phocus." ἀλλά ὁπόταν Τιθορεὺς Ἀμφίονί τε Ζήθῳ τε χύτλα καί εὐχωλὰς μειλίγματʼ ἐν χθονὶ χεύῃ θελγομένου ταύρος κλυτός μένω ἠελίοιο καί τότε δή πεφύλαξο πόλις κακός οὐ ἀλαπαδνόν ἔρχομαι καρποὶ γάρ ἀποφθινύθουσιν ἐν αὐτός γαῖα δασσαμένων Φώκος δέ ἐπί σῆμα φερόντων 17
9.17.6 1 Φώκου δὲ μνῆμα ὁ Βάκις εἴρηκεν ἐπὶ αἰτίᾳ τοιᾷδε. Bacis mentions the tomb of Phocus for the following reason. Φώκος δέ μνῆμα ὁ βάκις εἴρηκα ἐπί αἰτία τοιόσδε 0
9.17.6 2 ἡ γυνὴ τοῦ Λύκου Διόνυσον θεῶν μάλιστα ἦγεν ἐν τιμῇ· παθούσης δὲ αὐτῆς τὰ λεγόμενα Διόνυσος νεμεσᾷ τῇ Ἀντιόπῃ. Lycus' wife especially revered Dionysus above all the other gods; and accordingly, after she suffered the events that tradition recounts, Dionysus turned his wrath against Antiope. ὁ γυνή ὁ λύκος Διόνυσος θεός μάλιστα ἄγω ἐν τιμή παθούσης δέ αὐτός ὁ λέγω Διόνυσος νεμεσᾷ ὁ Ἀντιόπῃ 3
9.17.6 3 ἐπίφθονοι δὲ ἀεί πως παρὰ θεῶν αἱ ὑπερβολαὶ τῶν τιμωριῶν εἰσι· Yet in the affairs of gods, excessive punishments always somehow provoke resentment. ἐπίφθονοι δέ ἀεί πῶς παρά θεός ὁ ὑπερβολαὶ ὁ τιμωριῶν εἰμί 3
9.17.6 4 λέγουσιν Ἀντιόπην μανῆναι καὶ ἐκστᾶσαν τῶν φρενῶν κατὰ πᾶσαν πλανᾶσθαι τὴν Ἑλλάδα, It is said that Antiope was driven mad, lost her senses, and wandered throughout all Greece. λέγω Ἀντιόπη μανθάνω καί ἐκστᾶσαν ὁ φρήν κατά πᾶς πλανᾶσθαι ὁ Ἑλλάς 2
9.17.6 5 Φῶκον δὲ τὸν Ὀρνυτίωνος τοῦ Σισύφου περιτυχεῖν αὐτῇ καὶ ἔχειν γυναῖκα ἰασάμενον· Phocus, son of Ornytion, son of Sisyphus, happened upon her, took her as his wife, and cured her. φῶκος δέ ὁ Ὀρνυτίων ὁ Σίσυφος περιτυχεῖν αὐτός καί ἔχω γυνή ἰασάμενον 2
9.17.6 6 καὶ δὴ ὁ τάφος ἐν κοινῷ τῇ Ἀντιόπῃ καὶ Φώκῳ πεποίηται. Thus, the tomb was built as a common resting place for both Antiope and Phocus. καί δή ὁ τάφος ἐν κοινός ὁ Ἀντιόπῃ καί φώκη ποιέω 1
9.17.7 1 τοὺς δὲ παρὰ τὸ Ἀμφίονος μνῆμα λίθους, οἳ κάτωθεν ὑποβέβληνται μηδὲ ἄλλως εἰργασμένοι πρὸς τὸ ἀκριβέστατον, ἐκείνας εἶναί φασι τὰς πέτρας αἳ τῇ ᾠδῇ τοῦ Ἀμφίονος ἠκολούθησαν· The stones near the tomb of Amphion, roughly placed beneath it and with no precise craftsmanship, are said to be the very rocks that once followed Amphion's singing. ὁ δέ παρά ὁ Ἀμφίων μνῆμα λίθος ὅς κάτωθεν ὑποβέβληνται μηδέ ἄλλως ἐργάζομαι πρός ὁ ἀκριβής ἐκείνας εἰμί φημί ὁ πέτρα ὅς ὁ ᾠδή ὁ Ἀμφίων ἀκολουθέω 2
9.17.7 2 τοιαῦτα δὲ ἕτερα λέγεται καὶ περὶ Ὀρφέως, ὡς κιθαρῳδοῦντι ἕποιτο αὐτῷ τὰ θηρία. Similarly, stories are told about Orpheus also, how wild beasts would follow him when he played the lyre. τοιοῦτος δέ ἕτερος λέγω καί περί Ὀρφεύς ὡς κιθαρῳδοῦντι ἕπομαι αὐτός ὁ θηρίον 1