Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 9.33

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
9.33.1 1 ἐν Ἁλιάρτῳ δὲ τοῦ τε Λυσάνδρου μνῆμα καὶ Κέκροπος τοῦ Πανδίονός ἐστιν ἡρῷον. In Haliartus there is the tomb of Lysander, as well as a heroön dedicated to Cecrops, son of Pandion. ἐν Ἁλιάρτῳ δέ ὁ τε Λύσανδρος μνῆμα καί Κέκροψ ὁ Πανδίων εἰμί ἡρῷον 1
9.33.1 2 τὸ δὲ ὄρος τὸ Τιλφούσιον καὶ ἡ Τιλφοῦσα καλουμένη πηγὴ σταδίους μάλιστα Ἁλιάρτου πεντήκοντα ἀπέχουσι. Mount Tilphusium and the spring called Tilphusa lie approximately fifty stadia from Haliartus. ὁ δέ ὄρος ὁ Τιλφούσιον καί ὁ Τιλφοῦσα καλέω πηγή στάδιον μάλιστα Ἁλιάρτου πεντήκοντα ἀπέχω 3
9.33.1 3 λέγεται δὲ ὑπὸ Ἑλλήνων Ἀργείους μετὰ τῶν Πολυνείκους παίδων ἑλόντας Θήβας ἐς Δελφοὺς τῷ θεῷ καὶ ἄλλα τῶν λαφύρων καὶ Τειρεσίαν ἄγειν, The Greeks say that when the Argives, together with the sons of Polyneices, had captured Thebes, they brought to Delphi for the god not only other spoils, but also Tiresias himself. λέγω δέ ὑπό Ἕλλην Ἀργεῖος μετά ὁ Πολυνείκης παῖς ἑλόντας Θῆβαι εἰς Δελφοί ὁ θεός καί ἄλλος ὁ λάφυρον καί Τειρεσίας ἄγω 1
9.33.1 4 καὶ---εἴχετο γὰρ δίψῃ---καθʼ ὁδόν φασιν αὐτὸν πιόντα ἀπὸ τῆς Τιλφούσης ἀφεῖναι τὴν ψυχήν· It is told that Tiresias, suffering from thirst along the journey, drank from the spring Tilphusa and there gave up his spirit. καί ἔχω γάρ δίψῃ κατά ὁδός φημί αὐτός πιόντα ἀπό ὁ Τιλφούσης ἀφίημι ὁ ψυχή 3
9.33.1 5 καὶ ἔστι τάφος αὐτῷ πρὸς τῇ πηγῇ. His tomb is situated near the spring. καί εἰμί τάφος αὐτός πρός ὁ πηγή 0
9.33.2 1 τὴν δὲ θυγατέρα τοῦ Τειρεσίου δοθῆναι μέν φασι τῷ Ἀπόλλωνι ὑπὸ τῶν Ἀργείων, προστάξαντος δὲ τοῦ θεοῦ ναυσὶν ἐς τὴν νῦν Ἰωνίαν καὶ Ἰωνίας ἐς τὴν Κολοφωνίαν περαιωθῆναι. They say that the daughter of Teiresias was given by the Argives to Apollo, and, by command of the god, was carried by ships to the land now called Ionia, more precisely to that part of Ionia belonging to Colophon. ὁ δέ θυγάτηρ ὁ Τειρεσίας δίδωμι μέν φημί ὁ Ἀπόλλων ὑπό ὁ Ἀργεῖος προστάξαντος δέ ὁ θεός ναῦς εἰς ὁ νῦν Ἰωνία καί Ἰωνία εἰς ὁ Κολοφωνίαν περαιωθῆναι 3
9.33.2 2 καὶ ἡ μὲν αὐτόθι συνῴκησεν ἡ Μαντὼ Ῥακίῳ Κρητί· There, Manto married Rhacius the Cretan and settled. καί ὁ μέν αὐτόθι συνοικέω ὁ Μαντώ ῥάκιον κρητίς 0
9.33.2 3 τὰ δὲ ἄλλα ἐς Τειρεσίαν, ἐτῶν τε ἀριθμὸν ὧν γεγράφασιν αὐτὸν βιῶναι καὶ ὡς ἐκ γυναικὸς ἐς ἄνδρα ἠλλάγη καὶ ὅτι Ὅμηρος ἐποίησεν ἐν Ὀδυσσείᾳ συνετὸν εἶναι γνώμην Τειρεσίαν τῶν ἐν Ἅιδου μόνον, ταῦτα μὲν καὶ οἱ πάντες ἴσασιν ἀκοῇ. As for everything else concerning Teiresias—the number of years he is recorded to have lived, his change from woman into man, and the fact that Homer in the Odyssey makes him alone among the souls in Hades to retain understanding—these things are commonly known to everyone from the traditions. ὁ δέ ἄλλος εἰς Τειρεσίας ἔτος τε ἀριθμός ὅς γεγράφασιν αὐτός βιόω καί ὡς ἐκ γυνή εἰς ἀνήρ ἠλλάγη καί ὅτι Ὅμηρος ποιέω ἐν Ὀδυσσεία συνετὸν εἰμί γνώμη Τειρεσίας ὁ ἐν ᾍδης μόνος οὗτος μέν καί ὁ πᾶς οἶδα ἀκοή 3
9.33.3 1 Ἁλιαρτίοις δέ ἐστιν ἐν ὑπαίθρῳ θεῶν ἱερὸν ἃς Πραξιδίκας καλοῦσιν· The Haliartians have, in the open air, a sanctuary of goddesses whom they call Praxidikai ("exacters of justice"). Ἁλιαρτίοις δέ εἰμί ἐν ὑπαίθριος θεός ἱερός ὅς Πραξιδίκας καλέω 1
9.33.3 2 ἐνταῦθα ὀμνύουσι μέν, ποιοῦνται δὲ οὐκ ἐπίδρομον τὸν ὅρκον. Here they swear oaths, but do not take them lightly. ἐνταῦθα ὄμνυμι μέν ποιέω δέ οὐ ἐπίδρομον ὁ ὅρκος 1
9.33.3 3 ταύταις μέν ἐστι πρὸς τῷ ὄρει τῷ Τιλφουσίῳ τὸ ἱερόν· ἐν Ἁλιάρτῳ δέ εἰσι ναοί, καί σφισιν οὐκ ἀγάλματα ἔνεστιν, οὐκ ὄροφος ἔπεστιν· Their sanctuary is near Mount Tilphousion, while in Haliartus itself are temples which contain neither statues nor roofing. οὗτος μέν εἰμί πρός ὁ ὄρος ὁ Τιλφουσίῳ ὁ ἱερόν ἐν Ἁλιάρτῳ δέ εἰμί ναός καί σφεῖς οὐ ἄγαλμα εἰμί οὐ ὄροφος ἔπειμι 2
9.33.3 4 οὐ μὴν οὐδὲ οἷς τισιν ἐποιήθησαν, οὐδὲ τοῦτο ἠδυνάμην πυθέσθαι. Nor could I discover for whom these temples were built. οὐ μήν οὐδέ ὅς τις ποιέω οὐδέ οὗτος ἠδυνάμην πυνθάνομαι 1
9.33.4 1 ἔστι δὲ ἐν τῇ Ἁλιαρτίᾳ ποταμὸς Λόφις. In Haliartia there is a river called Lophis. εἰμί δέ ἐν ὁ Ἁλιαρτία ποταμός Λόφις 1
9.33.4 2 λέγεται δὲ τῆς χώρας αὐχμηρᾶς οὔσης τὸ ἐξ ἀρχῆς καὶ ὕδατος οὐκ ὄντος ἐν αὐτῇ ἄνδρα τῶν δυναστευόντων ἐλθόντα ἐς Δελφοὺς ἐπερέσθαι τρόπον ὅντινα ὕδωρ εὑρήσουσιν ἐν τῇ γῇ· It is said that originally, as the territory was parched and lacking water, one of the ruling men went to Delphi and inquired how they might find water in the region. λέγω δέ ὁ χώρα αὐχμηρός εἰμί ὁ ἐκ ἀρχή καί ὕδωρ οὐ εἰμί ἐν αὐτός ἀνήρ ὁ δυναστεύω ἔρχομαι εἰς Δελφοί ἐπείρομαι τρόπος ὅστις ὕδωρ εὑρήσουσιν ἐν ὁ γῆ 1
9.33.4 3 τὴν δὲ Πυθίαν προστάσσειν, ὃς ἂν ἐπανήκοντι ἐς Ἁλίαρτον ἐντύχῃ οἱ πρὸ τῶν ἄλλων, τούτου δεῖν φονέα γενέσθαι αὐτόν. The Pythian priestess instructed him that he must kill the first person he met upon returning to Haliartus. ὁ δέ Πυθία προστάσσειν ὅς ἄν ἐπανίκω εἰς Ἁλίαρτον ἐντύχῃ ὁ πρό ὁ ἄλλος οὗτος δέω φονεύς γίγνομαι αὐτός 3
9.33.4 4 ἐντυχεῖν τε δὴ αὐτῷ παραγενομένῳ τὸν υἱὸν Λόφιν On his return, he first encountered his own son, Lophis. ἐντυγχάνω τε δή αὐτός παραγενομένῳ ὁ υἱός Λόφιν 2
9.33.4 5 καὶ τὸν οὐ μελλήσαντα τῷ ξίφει τὸν νεανίσκον παῖσαι· Without hesitation, he struck the youth with his sword. καί ὁ οὐ μελλήσαντα ὁ ξίφος ὁ νεανίσκον παῖς 2
9.33.4 6 καὶ τὸν μὲν ἔτι ἔμπνουν περιθεῖν, ὅπου δὲ ῥυῆναι τὸ αἷμα, ὕδωρ ἐντεῦθεν ἀνεῖναι τὴν γῆν. The wounded son, still breathing, began to run about, and wherever the blood flowed, water sprang forth from the ground. καί ὁ μέν ἔτι ἔμπνουν περιθεῖν ὅπου δέ ῥέω ὁ αἷμα ὕδωρ ἐντεῦθεν ἀνίημι ὁ γῆ 2
9.33.4 7 ἐπὶ τούτῳ μὲν ὁ ποταμὸς καλεῖται Λόφις· For this reason, the river is named Lophis. ἐπί οὗτος μέν ὁ ποταμός καλέω Λόφις 1
9.33.5 1 Ἀλαλκομεναὶ δὲ κώμη μέν ἐστιν οὐ μεγάλη, κεῖται δὲ ὄρους οὐκ ἄγαν ὑψηλοῦ πρὸς τοῖς ποσὶν ἐσχάτοις. Alalcomenae is a small village, situated at the foot of a mountain not very high. Ἀλαλκομεναὶ δέ κώμη μέν εἰμί οὐ μέγας κεῖμαι δέ ὄρος οὐ ἄγαν ὑψηλός πρός ὁ πούς ἔσχατος 1
9.33.5 2 γενέσθαι δὲ αὐτῇ τὸ ὄνομα οἱ μὲν ἀπὸ Ἀλαλκομενέως ἀνδρὸς αὐτόχθονος, ὑπὸ τούτου δὲ Ἀθηνᾶν τραφῆναι λέγουσιν· Some say that it took its name from Alalcomeneus, an autochthonous man who, they say, raised Athena. γίγνομαι δέ αὐτός ὁ ὄνομα ὁ μέν ἀπό Ἀλαλκομενέως ἀνήρ αὐτόχθων ὑπό οὗτος δέ Ἀθηνᾶ τρέφω λέγω 1
9.33.5 3 οἱ δὲ εἶναι καὶ τὴν Ἀλαλκομενίαν τῶν Ὠγύγου θυγατέρων φασίν. Others claim that Alalcomenia was one of the daughters of Ogygus. ὁ δέ εἰμί καί ὁ Ἀλαλκομενίαν ὁ Ὠγύγου θυγάτηρ φημί 2
9.33.5 4 ἀπωτέρω δὲ τῆς κώμης ἐπεποίητο ἐν τῷ χθαμαλῷ τῆς Ἀθηνᾶς ναὸς καὶ ἄγαλμα ἀρχαῖον ἐλέφαντος. A little distance away from the village, in the low ground, stands an ancient temple of Athena, and within it an ancient statue made of ivory. ἀπωτέρω δέ ὁ κώμη ποιέω ἐν ὁ χθαμαλῷ ὁ Ἀθηνᾶ ναός καί ἄγαλμα ἀρχαῖος ἐλέφας 1
9.33.6 1 Σύλλα δὲ ἔστι μὲν καὶ τὰ ἐς Ἀθηναίους ἀνήμερα καὶ ἤθους ἀλλότρια τοῦ Ῥωμαίων, ἐοικότα δὲ τούτοις καὶ τὰ ἐς Θηβαίους τε καὶ Ὀρχομενίους· Sulla displayed cruelty towards the Athenians, actions alien to the Roman character, and behaved similarly toward the Thebans and Orchomenians. Σύλλα δέ εἰμί μέν καί ὁ εἰς Ἀθηναῖος ἀνήμερα καί ἤθους ἀλλότρια ὁ Ῥωμαῖος ἔοικα δέ οὗτος καί ὁ εἰς Θηβαῖος τε καί Ὀρχομένιος 4
9.33.6 2 προσεξειργάσατο δὲ καὶ ἐν ταῖς Ἀλαλκομεναῖς, τῆς Ἀθηνᾶς τὸ ἄγαλμα αὐτὸ συλήσας. At Alalcomenae also he committed an additional outrage, plundering the very statue of Athena. προσεξειργάσατο δέ καί ἐν ὁ Ἀλαλκομεναῖς ὁ Ἀθηνᾶ ὁ ἄγαλμα αὐτός συλήσας 3
9.33.6 3 τοῦτον μὲν τοιαῦτα ἔς τε Ἑλληνίδας πόλεις καὶ θεοὺς τοὺς Ἑλλήνων ἐκμανέντα ἐπέλαβεν ἀχαριστοτάτη νόσος πασῶν· φθειρῶν γὰρ ἤνθησεν, ἥ τε πρότερον εὐτυχία δοκοῦσα ἐς τοιοῦτο περιῆλθεν αὐτῷ τέλος. Having thus acted violently towards cities of Greece and against divine beings of the Greeks, he was seized by a disease that is most loathsome of all indignities: he became infested with lice, and what had previously appeared as outstanding good fortune ended for him in such ignominy. οὗτος μέν τοιοῦτος εἰς τε Ἑλληνίς πόλις καί θεός ὁ Ἕλλην ἐκμαίνομαι ἐπιλαμβάνω ἀχαριστοτάτη νόσος πᾶς φθειρῶν γάρ ἤνθησεν ὅς τε πρότερον εὐτυχία δοκοῦσα εἰς τοιοῦτος περιέρχομαι αὐτός τέλος 4
9.33.6 4 τὸ δὲ ἱερὸν τὸ ἐν ταῖς Ἀλαλκομεναῖς ἠμελήθη τὸ ἀπὸ τοῦδε ἅτε ἠρημωμένον τῆς θεοῦ. From this time onward, neglect befell the sanctuary at Alalcomenae, as though it were abandoned by the goddess. ὁ δέ ἱερός ὁ ἐν ὁ Ἀλαλκομεναῖς ἠμελήθη ὁ ἀπό ὅδε ἅτε ἠρημωμένον ὁ θεός 3
9.33.7 1 ἐγένετο δὲ καὶ ἄλλο ἐπʼ ἐμοῦ τοιόνδε ἐς κατάλυσιν τοῦ ναοῦ· κισσός οἱ προσπεφυκὼς μέγας καὶ ἰσχυρὸς διέλυσεν ἐκ τῶν ἁρμονιῶν καὶ διέσπα τοὺς λίθους ἀπʼ ἀλλήλων. In my own time another incident of the following sort also happened to bring about the temple's destruction: a large and powerful ivy had grown upon it, loosening the joints of the structure and forcing the stones apart from each other. γίγνομαι δέ καί ἄλλος ἐπί ἐγώ τοιόσδε εἰς κατάλυσιν ὁ ναός κισσός ὁ προσπεφυκὼς μέγας καί ἰσχυρός διαλύω ἐκ ὁ ἁρμονιῶν καί διέσπα ὁ λίθος ἀπό ἀλλήλων 5
9.33.7 2 ῥεῖ δὲ καὶ ποταμὸς ἐνταῦθα οὐ μέγας χείμαρρος· ὀνομάζουσι δὲ Τρίτωνα αὐτόν, ὅτι τὴν Ἀθηνᾶν τραφῆναι παρὰ ποταμῷ Τρίτωνι ἔχει λόγος, A stream runs by this place—not a large one, but a torrent-stream—which they call Triton, since, according to the tradition, Athena was raised by the river Triton. ῥέω δέ καί ποταμός ἐνταῦθα οὐ μέγας χείμαρρος ὀνομάζω δέ Τρίτωνα αὐτός ὅτι ὁ Ἀθηνᾶ τρέφω παρά ποταμός Τρίτων ἔχω λόγος 1
9.33.7 3 ὡς δὴ τοῦτον τὸν Τρίτωνα ὄντα καὶ οὐχὶ τὸν Λιβύων, ὃς ἐς τὴν πρὸς Λιβύῃ θάλασσαν ἐκδίδωσιν ἐκ τῆς Τριτωνίδος λίμνης. But they maintain it was this Triton, and not the river in Libya, which flows from Lake Tritonis into the sea off the Libyan coast. ὡς δή οὗτος ὁ Τρίτωνα εἰμί καί οὐχί ὁ Λίβυς ὅς εἰς ὁ πρός Λιβύη θάλασσα ἐκδίδωμι ἐκ ὁ Τριτωνίς λίμνη 1