Word-level lemma forms extracted for each sentence
| Passage | Sentence | Greek | English | Lemma Forms | Missing |
|---|---|---|---|---|---|
| 4.7.1 | 1 | τοιαῦτα ὁ Εὐφαὴς εἰπὼν διέλυσε τὸν σύλλογον, τὸ δὲ ἀπὸ τούτου πάντας ἔσχεν ἤδη τοὺς Μεσσηνίους ἐν ὅπλοις, τούς τε οὐκ εἰδότας ἐπαναγκάζων διδάσκεσθαι τὰ πολεμικὰ καὶ τοῖς ἐπισταμένοις ἐπιμελεστέραν ἢ πρότερον τὴν ἄσκησιν εἶναι. | After speaking thus, Euphaes dismissed the assembly, and thereafter held all the Messenians continually under arms, compelling those who did not already know warfare to learn it, and causing those who knew it already to train more diligently than before. | τοιοῦτος ὁ εὐφαής λέγω διαλύω ὁ σύλλογος ὁ δέ ἀπό οὗτος πᾶς ἔχω ἤδη ὁ Μεσσήνιος ἐν ὅπλον ὁ τε οὐ οἶδα ἐπαναγκάζω διδάσκω ὁ πολεμικός καί ὁ ἐπίσταμαι ἐπιμελής ἤ πρότερον ὁ ἄσκησις εἰμί | 0 |
| 4.7.1 | 2 | Λακεδαιμόνιοι δὲ καταδρομὰς ἐποιοῦντο ἐς τὴν Μεσσηνίαν, καὶ τὴν μὲν χώραν οὐκ ἐλυμαίνοντο ἅτε δὴ νομίζοντες οἰκείαν οὐδὲ δένδρα ἔκοπτον οὐδὲ οἰκήματα κατέβαλλον· | The Lacedaemonians carried out incursions into Messenia, yet they refrained from devastating the land, considering it their own; neither did they cut down trees nor demolish dwellings. | Λακεδαιμόνιος δέ καταδρομή ποιέω εἰς ὁ Μεσσηνία καί ὁ μέν χώρα οὐ λυμαίνομαι ἅτε δή νομίζω οἰκεῖος οὐδέ δένδρον κόπτω οὐδέ οἴκημα καταβάλλω | 0 |
| 4.7.1 | 3 | οἱ δὲ λείαν εἰ περιτύχοιεν ἤλαυνον καὶ σῖτον καὶ τὸν ἄλλον καρπὸν ἀφῃροῦντο. | However, if they chanced upon livestock, they seized it, and also carried away grain and other produce. | ὁ δέ λεία εἰ περιτύγχανω ἐλαύνω καί σῖτος καί ὁ ἄλλος καρπός ἀφαιρέω | 0 |
| 4.7.2 | 1 | πρὸς δὲ τὰς πόλεις ποιούμενοι προσβολὰς εἷλον μὲν οὐδεμίαν ἅτε καὶ τείχεσιν ὠχυρωμένας καὶ διʼ ἀκριβείας φρουρουμένας, λαμβάνοντες δὲ τραύματα ἀπεχώρουν ἄπρακτοι καὶ τελευτῶντες οὐκέτι ἀπεπειρῶντο τῶν πόλεων. | Making attacks upon the cities, they took none, since the cities were strongly fortified with walls and carefully guarded. | πρός δέ ὁ πόλις ποιέω προσβολή αἱρέω μέν οὐδείς ἅτε καί τεῖχος ὀχυρόω καί διά ἀκρίβεια φρουρέω λαμβάνω δέ τραῦμα ἀπεχθάνομαι ἄπρακτος καί τελευτάω οὐκέτι ἀπειράομαι ὁ πόλις | 0 |
| 4.7.2 | 2 | ἐλῄστευον δὲ καὶ οἱ Μεσσήνιοι τά τε ἐπιθαλάσσια τῆς Λακωνικῆς καὶ ὅσαι γεωργίαι περὶ τὸ Ταΰγετον ἦσαν. | Receiving injuries, they withdrew unsuccessful, and in the end they ceased attempting the cities altogether. | λῃστεύω δέ καί ὁ Μεσσήνιοι ὁ τε ἐπιθαλάσσιος ὁ Λακωνική καί ὅσος γεωργία περί ὁ Ταΰγετος εἰμί | 0 |
| 4.7.3 | 1 | τετάρτῳ δὲ ἔτει μετὰ τῆς Ἀμφείας τὴν ἅλωσιν Εὐφαὴς τῷ θυμῷ χρήσασθαι τῷ Μεσσηνίων προθυμούμενος ἀκμαζόντων ἐς τοὺς Λακεδαιμονίους ταῖς ὀργαῖς καὶ ἅμα τὴν ἄσκησιν ἤδη σφίσιν αὐτάρκη νομίζων εἶναι, προεῖπεν ἔξοδον· | In the fourth year after the capture of Ampheia, Euphaes, desiring to take advantage of the eager spirit of the Messenians and considering both their growing rage against the Lacedaemonians and their military training now sufficient, proclaimed an expedition. | τέταρτος δέ ἔτος μετά ὁ Ἀμφείας ὁ ἅλωσις εὐφαής ὁ θυμός χράομαι ὁ Μεσσήνιος προθυμέομαι ἀκμάζω εἰς ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ ὀργή καί ἅμα ὁ ἄσκησις ἤδη σφεῖς αὐτάρκης νομίζω εἰμί προεῖπον ἔξοδος | 0 |
| 4.7.3 | 2 | συνακολουθεῖν δὲ καὶ τοὺς οἰκέτας προσέτασσε φέροντας ξύλα καὶ ἄλλα ὅσα πρόσφορα ἐς ποίησιν χαρακώματος. | He also commanded their household servants to follow, carrying timber and other material useful for constructing fortifications. | συνακολουθέω δέ καί ὁ οἰκέτης προστάσσω φέρω ξύλον καί ἄλλος ὅσος πρόσφορος εἰς ποίησις χάρακωμα | 0 |
| 4.7.3 | 3 | ἐπυνθάνοντο δὲ καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι παρὰ τῶν ἐν Ἀμφείᾳ φρουρῶν τοὺς Μεσσηνίους ἐξιόντας· | But the Lacedaemonians learned from the garrison in Ampheia of the Messenians' departure, and therefore they too mobilized their forces. | πυνθάνομαι δέ καί ὁ Λακεδαιμόνιος παρά ὁ ἐν Ἀμφεία φρουρά ὁ Μεσσήνιος ἐξέρχομαι | 0 |
| 4.7.4 | 1 | καὶ ἦν γὰρ ἐν τῇ Μεσσηνίᾳ χωρίον ἄλλως μὲν ἐς ἀγῶνα ἐπιτήδειον, χαράδρα δὲ προεβέβλητο αὐτοῦ βαθεῖα· | For there was in Messenia a place particularly suitable for battle, though a deep ravine extended across it. | καί εἰμί γάρ ἐν ὁ Μεσσηνία χωρίον ἄλλως μέν εἰς ἀγών ἐπιτήδειος χαράδρα δέ προεμβάλλω αὐτός βαθύς | 0 |
| 4.7.4 | 2 | ἐνταῦθα τοὺς Μεσσηνίους παρέτασσεν ὁ Εὐφαής, ἀποδείξας στρατηγὸν Κλέοννιν· | Here Euphaes drew up the Messenians, having appointed Cleonnis commander. | ἐνταῦθα ὁ Μεσσήνιος παρατάσσω ὁ εὐφαής ἀποδείκνυμι στρατηγός Κλεώνη | 0 |
| 4.7.4 | 3 | τῆς δὲ ἵππου καὶ τῶν ψιλῶν, οἳ συναμφότεροι ἐλάσσους πεντακοσίων ἦσαν, τούτων Πυθάρατος καὶ Ἄντανδρος ἡγοῦντο. | Of the cavalry and light-armed troops, who together numbered fewer than five hundred, Pytharatos and Antandrus were in command. | ὁ δέ ἵππος καί ὁ ψιλός ὅς συναμφότερος ἐλάσσων πεντακόσιοι εἰμί οὗτος Πυθάρατος καί Ἀντάνδρος ἡγέομαι | 0 |
| 4.7.5 | 1 | ὡς δὲ συνῄει τὰ στρατόπεδα, τοῖς μὲν ὁπλίταις καὶ ἀφειδῶς ὅμως καὶ ἀκρατέστερον ὑπὸ τοῦ μίσους φερομένοις ἐπὶ ἀλλήλους οὐ παρέσχεν ἐλθεῖν ἐς χεῖρας ἡ χαράδρα διείργουσα· | When the armies approached one another, the hoplites, carried impetuously against their foes without moderation and with relentless hatred, were prevented by the dividing ravine from engaging in hand-to-hand combat. | ὡς δέ σύνειμι ὁ στρατόπεδον ὁ μέν ὁπλίτης καί ἀφειδῶς ὅμως καί ἀκρατέστερος ὑπό ὁ μῖσος φέρομαι ἐπί ἀλλήλων οὐ παρέχω ἔρχομαι εἰς χείρ ὁ χαράδρα διείργω | 0 |
| 4.7.5 | 2 | τὸ δʼ ἱππικὸν καὶ οἱ ψιλοὶ συμμίσγουσι μὲν κατὰ τὸ ὑπὲρ τὴν χαράδραν, ἦσαν δὲ οὔτε πλῆθος οὔτε ἐμπειρίᾳ διαφέροντες οὐδέτεροι, καὶ διὰ τοῦτο ἰσόρροπος ἡ μάχη σφίσιν ἐγένετο. | The cavalry and the light-armed troops, however, clashed above the ravine, but neither side was superior in numbers or experience, and thus the battle between them was evenly balanced. | ὁ δέ ἱππικός καί ὁ ψιλός συμμίγνυμι μέν κατά ὁ ὑπέρ ὁ χαράδρα εἰμί δέ οὔτε πλῆθος οὔτε ἐμπειρία διαφέρω οὐδέτερος καί διά οὗτος ἰσόρροπος ὁ μάχη σφεῖς γίγνομαι | 0 |
| 4.7.6 | 1 | ἐν ὅσῳ δὲ οὗτοι συνεστήκασιν, ἐν τοσούτῳ τοὺς οἰκέτας ἐκέλευεν ὁ Εὐφαὴς πρῶτα μὲν τὰ κατὰ νῶτον τοῦ στρατοπέδου φράξασθαι τοῖς σταυροῖς, μετὰ δὲ τὰ πλευρὰ ἀμφότερα. | During the time in which these were standing ready, Euphaes ordered the servants firstly to fence off with stakes the rear of the camp, and next both its flanks. | ἐν ὅσος δέ οὗτος συνίστημι ἐν τοσοῦτος ὁ οἰκέτης κελεύω ὁ εὐφαής πρῶτος μέν ὁ κατά νῶτον ὁ στρατόπεδον φράσσω ὁ σταυρός μετά δέ ὁ πλευρά ἀμφότερος | 0 |
| 4.7.6 | 2 | ἐπεὶ δὲ ἥ τε νύξ ἐπέλαβε καὶ ἡ μάχη διελέλυτο, τότε ἤδη καὶ τὰ πρὸ τοῦ στρατοπέδου κατὰ τὴν χαράδραν ἐφράξαντο, ὥστε ἐπισχούσης ἡμέρας τῆς τε προνοίας τοῦ Εὐφαοῦς τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐπιπίπτει λογισμὸς εἶχόν τε οὔτε ὅπως μάχεσθαι χρὴ πρὸς τοὺς Μεσσηνίους μὴ προϊόντας ἐκ τοῦ χάρακος προσκαθῆσθαί τε ἀπεγίνωσκον ἀπαράσκευοι τοῖς πᾶσιν ὁμοίως ὄντες. | When night fell and the fighting had ceased, they then fenced off also the front of the camp along the ravine, so that at daybreak, because of the foresight of Euphaes, the Lacedaemonians became aware of the situation, perceiving that they had neither the means to fight against the Messenians, who would not come out from behind their palisade, nor could they remain in position, as they were equally lacking preparation in every respect. | ἐπεί δέ ὅς τε νύξ ἐπιλαμβάνω καί ὁ μάχη διαλύω τότε ἤδη καί ὁ πρό ὁ στρατόπεδον κατά ὁ χαράδρα φράσσω ὥστε ἐπισχέω ἡμέρα ὁ τε πρόνοια ὁ εὐφαής ὁ Λακεδαιμόνιος ἐπιπίπτω λογισμός ἔχω τε οὔτε ὅπως μάχομαι χρή πρός ὁ Μεσσήνιος μή πρόειμι ἐκ ὁ χάραξ προσκαθέζομαι τε ἀπιγινώσκω ἀπαράσκευος ὁ πᾶς ὁμοίως εἰμί | 0 |
| 4.7.7 | 1 | καὶ τότε μὲν ἀποχωροῦσιν οἴκαδε, ἐνιαυτῷ δὲ ὕστερον κακιζόντων σφᾶς τῶν γεγηρακότων καὶ δειλίαν τε ὁμοῦ προφερόντων καὶ τοῦ ὅρκου τὴν ὑπεροψίαν, οὕτω δευτέραν ἐκ τοῦ προφανοῦς ἐπὶ Μεσσηνίους στρατείαν ἐποιοῦντο. | Then they returned home, but after one year, when the older men blamed them, reproaching them both for cowardice and for disregarding their oath, the Spartans openly undertook a second campaign against the Messenians. | καί τότε μέν ἀποχωρέω οἴκαδε ἐνιαυτός δέ ὕστερον κακιζω σφεῖς ὁ γηράσκω καί δειλία τε ὁμοῦ προφέρω καί ὁ ὅρκος ὁ ὑπεροψία οὕτως δεύτερος ἐκ ὁ πρόδηλος ἐπί Μεσσήνιος στρατεία ποιέω | 0 |
| 4.7.7 | 2 | ἡγοῦντο δὲ οἱ βασιλεῖς ἀμφότεροι, Θεόπομπός τε ὁ Νικάνδρου καὶ Πολύδωρος ὁ Ἀλκαμένους· Ἀλκαμένης δὲ οὐκέτι περιῆν. | Both kings led them, Theopompus son of Nicander and Polydorus son of Alcamenes, Alcamenes himself being no longer alive. | ἡγέομαι δέ ὁ βασιλεύς ἀμφότερος θεόπομπος τε ὁ Νικάνδρος καί Πολύδωρος ὁ Ἀλκαμένης Ἀλκαμένης δέ οὐκέτι πάρειμι | 0 |
| 4.7.7 | 3 | ἀντεστρατοπεδεύοντο δὲ καὶ οἱ Μεσσήνιοι καὶ πειρωμένων μάχης τῶν Σπαρτιατῶν ἄρχειν ἀντεπεξῄεσαν. | The Messenians also encamped opposite them, and whenever the Spartans attempted to engage in battle, they advanced against them in turn. | ἀντεστρατοπεδεύομαι δέ καί ὁ Μεσσήνιοι καί πείρω μάχη ὁ Σπαρτιάτης ἄρχω ἀντεπεξέρχομαι | 0 |
| 4.7.8 | 1 | Λακεδαιμονίοις δὲ ἡγεῖτο Πολύδωρος μὲν κατὰ τὸ κέρας τὸ ἀριστερόν, Θεόπομπος δὲ ἐπὶ τῷ δεξιῷ, τὸ μέσον δὲ εἶχεν Εὐρυλέων, τὰ μὲν παρόντα Λακεδαιμόνιος, τὰ ἐξ ἀρχῆς δὲ ἀπὸ Κάδμου καὶ ἐκ Θηβῶν, Αἰγέως τοῦ Οἰολύκου τοῦ Θήρα τοῦ Αὐτεσίωνος ἀπόγονος πέμπτος. | The Lacedaemonians were led by Polydorus on the left wing, by Theopompus on the right, and by Euryleon in the center. | Λακεδαιμόνιος δέ ἡγέομαι Πολύδωρος μέν κατά ὁ κέρας ὁ ἀριστερός Θεόπομπος δέ ἐπί ὁ δεξιός ὁ μέσος δέ ἔχω εὐρυλέων ὁ μέν παρών λακεδαιμόνιος ὁ ἐκ ἀρχή δέ ἀπό Κάδμος καί ἐκ Θῆβαι Αἰγεύς ὁ Οἰολύκος ὁ θήρα ὁ αὐτεσίωνος ἀπόγονος πέμπτος | 0 |
| 4.7.8 | 2 | τοῖς δὲ Μεσσηνίοις κατὰ μὲν τὸ δεξιὸν τῶν Λακεδαιμονίων ἀντετάσσοντο Ἄντανδρός τε καὶ Εὐφαής, τὸ δὲ ἕτερον κέρας τὸ κατὰ τὸν Πολύδωρον Πυθάρατος εἶχε, Κλέοννις δὲ τὸ μέσον. | Euryleon was at that time a Lacedaemonian, though in origin he was descended, in the fifth generation, from Cadmus of Thebes, through Aegeus, the son of Oeolycus, the son of Theras, the son of Autesion. | ὁ δέ Μεσσήνιος κατά μέν ὁ δεξιός ὁ Λακεδαιμόνιος ἀντιτάσσω ἄντανδρος τε καί εὐφαής ὁ δέ ἕτερος κέρας ὁ κατά ὁ Πολύδωρος Πυθάρατος ἔχω Κλέωννις δέ ὁ μέσος | 0 |
| 4.7.9 | 1 | συνιέναι δὲ ἤδη μελλόντων, ἐπεὶ παριόντες οἱ βασιλεῖς προέτρεπον τοὺς αὑτῶν, πρὸς μὲν δὴ τοὺς Λακεδαιμονίους βραχεῖαν κατὰ τὸ ἐπιχώριον τὴν παράκλησιν ἐποιεῖτο ὁ Θεόπομπος, τοῦ τε ὅρκου τοῦ κατὰ τῶν Μεσσηνίων ἀναμιμνήσκων καὶ ὡς καλόν σφισι τὸ φιλοτίμημα, τῶν πατέρων οἳ τοὺς περιοίκους κατεδουλώσαντο φανῆναι λαμπρότερα εἰργασμένους καὶ χώραν εὐδαιμονεστέραν προσκεκτημένους· | As they were now about to engage, the kings passed along their ranks, exhorting their respective troops. | συνίημι δέ ἤδη μέλλω ἐπεί πάρειμι ὁ βασιλεύς προτρέπω ὁ ἑαυτοῦ πρός μέν δή ὁ Λακεδαιμόνιος βραχύς κατά ὁ ἐπιχώριος ὁ παράκλησις ποιέω ὁ Θεόπομπος ὁ τε ὅρκος ὁ κατά ὁ Μεσσήνιος ἀναμιμνήσκω καί ὡς καλός σφεῖς ὁ φιλοτίμημα ὁ πατήρ ὅς ὁ περίοικος καταδουλόω φαίνω λαμπρός ἔργάζομαι καί χώρα εὐδαιμονέστερος προσκτάομαι | 0 |
| 4.7.9 | 2 | Εὐφαὴς δὲ μακρότερα μὲν εἶπεν ἢ ὁ Σπαρτιάτης, οὐ πλείω δὲ οὐδʼ οὗτος ἢ ἐφιέντα ἑώρα τὸν καιρόν. | Among the Lacedaemonians, according to their custom, Theopompus made his exhortation brief, reminding them of their oath sworn against the Messenians, and emphasizing how glorious an honor they would gain if they should be shown to surpass their forefathers, who had subdued the neighboring peoples, by achieving an even more splendid victory and acquiring a more prosperous land. | εὐφαής δέ μακρός μέν εἶπον ἤ ὁ Σπαρτιάτης οὐ πλείων δέ οὐδέ οὗτος ἤ ἐφίημι ὁράω ὁ καιρός | 0 |
| 4.7.10 | 1 | οὐ γὰρ περὶ γῆς μόνον οὐδὲ κτημάτων τὸν ἀγῶνα ἀπέφαινε γενησόμενον, εἰδέναι δὲ ἔφη σαφῶς ἃ νικωμένους ἐπιλήψεται. | For he declared the contest was not merely over land or possessions, but asserted that he knew clearly what would befall them should they be defeated. | οὐ γάρ περί γῆ μόνος οὐδέ κτῆμα ὁ ἀγών ἀποφαίνω γενήσομαι οἶδα δέ φημί σαφῶς ὅς νικώμενος ἐπιλήγω | 0 |
| 4.7.10 | 2 | γυναῖκας μὲν γὰρ ἀχθήσεσθαι καὶ τέκνα ἐν ἀνδραπόδων μέρει, τοῖς δὲ ἐν ἡλικίᾳ τὸ ἐλαφρότατον ἔσεσθαι θάνατον, ἢν μετʼ αἰκίας μὴ γένηται. | Their wives and children would be carried off as slaves, and for those of military age the very least fate to expect was death, if they were not first tortured. | γυνή μέν γάρ ἀχθέω καί τέκνον ἐν ἀνδράποδον μέρος ὁ δέ ἐν ἡλικία ὁ ἐλαφρός ἔσομαι θάνατος ἐάν μετά αἰκία μή γίγνομαι | 0 |
| 4.7.10 | 3 | συλήσεσθαι δέ σφισι καὶ τὰ ἱερὰ καὶ τὰς πατρίδας ἐμπρήσεσθαι. | Moreover, their sanctuaries would be plundered and their homeland burned. | συλάω δέ σφεῖς καί ὁ ἱερός καί ὁ πατρίς ἐμπρήθω | 0 |
| 4.7.10 | 4 | λέγειν δὲ οὐκ εἰκάζων, μάρτυρα δὲ ἐναργῆ πᾶσιν εἶναι τῶν ἐγκαταληφθέντων ἐν Ἀμφείᾳ τὰ πάθη. | And he said this not as mere conjecture, for all had before them a clear witness in the sufferings of those who had been captured at Ampheia. | λέγω δέ οὐ εἰκάζω μάρτυς δέ ἐναργής πᾶς εἰμί ὁ ἐγκαταλείπω ἐν Ἀμφεία ὁ πάθος | 0 |
| 4.7.11 | 1 | πρό τε δὴ τηλικούτων κακῶν κέρδος εἶναι καλῶς τινα ἀποθανεῖν, πολὺ δὲ εἶναι ῥᾷον ἀηττήτοις οὖσιν ἔτι καὶ τὰς τόλμας καθεστηκόσιν ἐξ ἴσου προθυμίᾳ τοὺς ἀντιτεταγμένους ὑπερβαλεῖν ἢ προαποβαλόντας τὸ φρόνημα ἐπανορθοῦσθαι τὰ ἐπταισμένα. | Indeed, it is advantageous, before falling into evils of such magnitude, that one should meet a noble death; and it is far easier, while still undefeated and maintaining a spirit of courage, to surpass one’s opponents through equal enthusiasm than, having already lost one's resolve, to restore failures. | πρός τε δή τηλικούτος κακός κέρδος εἰμί καλῶς τις ἀποθνῄσκω πολύς δέ εἰμί ῥᾴδιος ἀηττήτος εἰμί ἔτι καί ὁ τόλμα καθεστηκώς ἐκ ἴσος προθυμία ὁ ἀντιτάσσω ὑπερβάλλω ἤ προαποβάλλω ὁ φρόνημα ἐπανορθόω ὁ πταισμένον | 0 |