Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 9.40

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
9.40.1 1 τὸ δὲ μαντεῖον οἱ Βοιωτοὶ τοῦτο οὐ πεπυσμένοι πρότερον ἐπʼ αἰτίᾳ τοιᾷδε ἔγνωσαν. The Boeotians, who were previously unfamiliar with this oracle, came to know of it under the following circumstances. ὁ δέ μαντεῖον ὁ Βοιωτός οὗτος οὐ πυνθάνομαι πρότερον ἐπί αἰτία τοιόσδε γιγνώσκω 0
9.40.1 2 θεωροὺς ἀφʼ ἑκάστης πόλεως ἄνδρας ἀποστέλλουσιν ἐς Δελφούς· οὐ γὰρ δή σφισιν ἔτος δεύτερον ὗεν ὁ θεός. They dispatched delegates from each city to Delphi, since the god had granted them no rain for two consecutive years. θεωρός ἀπό ἕκαστος πόλις ἀνήρ ἀποστέλλω εἰς Δελφοί οὐ γάρ δή σφεῖς ἔτος δεύτερος ὕω ὁ θεός 0
9.40.1 3 τούτοις αἰτοῦσιν ἐπανόρθωμα τοῦ αὐχμοῦ προσέταξεν ἡ Πυθία παρὰ Τροφώνιον ἐς Λεβάδειαν ἐλθοῦσιν εὕρασθαι παρὰ ἐκείνου τὸ ἴαμα. When they requested relief from this drought, the Pythian priestess instructed them to go to Lebadeia and seek from Trophonius the remedy there. οὗτος αἰτοῦσιν ἐπανόρθωμα ὁ αὐχμός προστάσσω ὁ Πυθία παρά Τροφώνιος εἰς Λεβάδεια ἔρχομαι εὑρίσκω παρά ἐκεῖνος ὁ ἴαμα 1
9.40.2 1 ὡς δὲ ἐς τὴν Λεβάδειαν ἐλθόντες οὐκ ἐδύναντο εὑρεῖν τὸ μαντεῖον, ἐνταῦθα τῶν ἐξ Ἀκραιφνίου πόλεως Σάων---οὗτος δὲ ἦν καὶ ἡλικίᾳ τῶν θεωρῶν πρεσβύτατος---εἶδεν ἑσμὸν μελισσῶν, When they came to Lebadeia but were unable to find the oracle, it happened that Saon, one of their company, who was from the city of Akraiphion and the oldest among the envoys, noticed a swarm of bees. ὡς δέ εἰς ὁ Λεβάδεια ἔρχομαι οὐ δύναμαι εὑρίσκω ὁ μαντεῖον ἐνταῦθα ὁ ἐκ Ἀκραιφνίου πόλις Σάων οὗτος δέ εἰμί καί ἡλικία ὁ θεωρέω πρέσβυς ὁράω ἑσμὸν μέλισσα 3
9.40.2 2 καὶ παρέστη οἱ, ὅποι ποτʼ ἂν ἀποτράπωνται, καὶ αὐτὸς ἕπεσθαι. It occurred to him that he ought to follow them wherever they went. καί παρίστημι ὁ ὅποι ποτέ ἄν ἀποτράπωνται καί αὐτός ἕπομαι 1
9.40.2 3 αὐτίκα δὴ τὰς μελίσσας ἐς τοῦτο ἐσπετομένας ὁρᾷ τῆς γῆς, καὶ συνεσῆλθέ σφισιν ἐς τὸ μαντεῖον. Immediately he saw the bees fly into that particular spot of the ground, and he entered along with them into the oracle. αὐτίκα δή ὁ μελίσσας εἰς οὗτος ἐσπετομένας ὁράω ὁ γῆ καί συνεσῆλθέ σφεῖς εἰς ὁ μαντεῖον 3
9.40.2 4 τοῦτον τὸν Σάωνα καὶ τὴν ἱερουργίαν τὴν καθεστηκυῖαν, καὶ ὁπόσα περὶ τὸ χρηστήριον δρῶσιν ἄλλα, διδαχθῆναι παρὰ τοῦ Τροφωνίου φασίν. They say that this Saon learned from Trophonios himself both the established rites and all the other ceremonies performed at the sanctuary. οὗτος ὁ Σάωνα καί ὁ ἱερουργίαν ὁ καθίστημι καί ὁπόσος περί ὁ χρηστήριον δράω ἄλλος διδάσκω παρά ὁ Τροφώνιος φημί 2
9.40.3 1 Δαιδάλου δὲ τῶν ἔργων δύο μὲν ταῦτά ἐστιν ἐν Βοιωτοῖς, Ἡρακλῆς τε ἐν Θήβαις καὶ παρὰ Λεβαδεῦσιν ὁ Τροφώνιος, Of the works of Daedalus, two are in the territory of the Boeotians: a Heracles at Thebes, and a Trophonius by the Lebadeans. δαίδαλος δέ ὁ ἔργον δύο μέν οὗτος εἰμί ἐν Βοιωτός Ἡρακλῆς τε ἐν Θῆβαι καί παρά Λεβαδεῦσιν ὁ Τροφώνιος 1
9.40.3 2 τοσαῦτα δὲ ἕτερα ξόανα ἐν Κρήτῃ, Βριτόμαρτις ἐν Ὀλοῦντι καὶ Ἀθηνᾶ παρὰ Κνωσσίοις· Several other wooden images are found in Crete—a Britomartis at Olous, and an Athena among the Cnossians. τοσοῦτος δέ ἕτερος ξόανον ἐν Κρήτη Βριτόμαρτις ἐν Ὀλοῦντι καί Ἀθηνᾶ παρά Κνωσσίοις 2
9.40.3 3 παρὰ τούτοις δὲ καὶ ὁ τῆς Ἀριάδνης χορός, οὗ καὶ Ὅμηρος ἐν Ἰλιάδι μνήμην ἐποιήσατο, ἐπειργασμένος ἐστὶν ἐπὶ λευκοῦ λίθου. Besides these, there is also the chorus of Ariadne, which Homer mentions in the Iliad, carved upon white stone. παρά οὗτος δέ καί ὁ ὁ Ἀριάδνη χορός ὅς καί Ὅμηρος ἐν Ἰλιάς μνήμη ποιέω ἐπειργασμένος εἰμί ἐπί λευκός λίθος 0
9.40.3 4 καὶ Δηλίοις Ἀφροδίτης ἐστὶν οὐ μέγα ξόανον, λελυμασμένον τὴν δεξιὰν χεῖρα ὑπὸ τοῦ χρόνου· κάτεισι δὲ ἀντὶ ποδῶν ἐς τετράγωνον σχῆμα. At Delos, too, there is a small wooden image of Aphrodite, whose right hand has been damaged by time; instead of feet, the lower part descends into a square base. καί Δήλιος Ἀφροδίτη εἰμί οὐ μέγας ξόανον λυμαίνω ὁ δεξιός χείρ ὑπό ὁ χρόνος κάτειμι δέ ἀντί πούς εἰς τετράγωνος σχῆμα 0
9.40.4 1 πείθομαι τοῦτο Ἀριάδνην λαβεῖν παρὰ Δαιδάλου, καὶ ἡνίκα ἠκολούθησε τῷ Θησεῖ, τὸ ἄγαλμα ἐπεκομίζετο οἴκοθεν· I am persuaded that Ariadne received this image from Daedalus, and when she accompanied Theseus, she brought the statue from home. πείθομαι οὗτος Ἀριάδνη λαμβάνω παρά δαίδαλος καί ἡνίκα ἀκολουθέω ὁ Θησεύς ὁ ἄγαλμα ἐπεκομίζετο οἴκοθεν 1
9.40.4 2 ἀφαιρεθέντα δὲ αὐτῆς τὸν Θησέα οὕτω φασὶν οἱ Δήλιοι τὸ ξόανον τῆς θεοῦ ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Δηλίῳ, ἵνα μὴ οἴκαδε ἐπαγόμενος ἐς ἀνάμνησίν τε Ἀριάδνης ἐφέλκηται καὶ ἀεὶ νέας ἐπὶ τῷ ἔρωτι εὑρίσκηται τὰς συμφοράς. According to the Delians, when she was taken away from Theseus, he dedicated this wooden figure of the goddess to Delian Apollo, so that he would not carry it home and thus, reminded constantly of Ariadne's memory, continue to find renewed suffering due to his love. ἀφαιρεθέντα δέ αὐτός ὁ Θησεύς οὕτως φημί ὁ δήλιος ὁ ξόανον ὁ θεός ἀνατίθημι ὁ Ἀπόλλων ὁ δήλιος ἵνα μή οἴκαδε ἐπάγομαι εἰς ἀνάμνησίν τε Ἀριάδνη ἐφέλκηται καί ἀεί νέας ἐπί ὁ ἔρως εὑρίσκηται ὁ συμφοράς 6
9.40.4 3 πέρα δὲ οὐκ οἶδα ὑπόλοιπα ὄντα τῶν Δαιδάλου· τοῖς γὰρ ἀνατεθεῖσιν ὑπὸ Ἀργείων ἐς τὸ Ἡραῖον καὶ ἐς Γέλαν τὴν ἐν Σικελίᾳ κομισθεῖσιν ἐξ Ὀμφάκης, ἀφανισθῆναί σφισιν ὁ χρόνος καθέστηκεν αἴτιος. Beyond this, I do not know of any other surviving works by Daedalus, for those dedicated by the Argives in the Heraion and those brought to Gela in Sicily from Omphake have perished, destroyed by time. πέρα δέ οὐ οἶδα ὑπόλοιπος εἰμί ὁ δαίδαλος ὁ γάρ ἀνατεθεῖσιν ὑπό Ἀργεῖος εἰς ὁ Ἡραῖον καί εἰς Γέλαν ὁ ἐν Σικελία κομισθεῖσιν ἐκ Ὀμφάκης ἀφανισθῆναί σφεῖς ὁ χρόνος καθίστημι αἴτιος 5
9.40.5 1 Λεβαδέων δὲ ἔχονται Χαιρωνεῖς. Next to the Lebadeians are the Chaeroneans. Λεβαδέων δέ ἔχω Χαιρωνεῖς 2
9.40.5 2 ἐκαλεῖτο δὲ ἡ πόλις καὶ τούτοις Ἄρνη τὸ ἀρχαῖον· Their city was formerly called Arne. καλέω δέ ὁ πόλις καί οὗτος Ἄρνη ὁ ἀρχαῖος 1
9.40.5 3 θυγατέρα δὲ εἶναι λέγουσιν Αἰόλου τὴν Ἄρνην, ἀπὸ δὲ ταύτης κληθῆναι καὶ ἑτέραν ἐν Θεσσαλίᾳ πόλιν· They say that this Arne was a daughter of Aeolus, and that another city in Thessaly was also named after her. θυγάτηρ δέ εἰμί λέγω Αἴολος ὁ Ἄρνην ἀπό δέ οὗτος καλέω καί ἕτερος ἐν Θεσσαλία πόλις 1
9.40.5 4 τὸ δὲ νῦν τοῖς Χαιρωνεῦσιν ὄνομα γεγονέναι ἀπὸ Χαίρωνος, ὃν Ἀπόλλωνός φασιν εἶναι, μητέρα δὲ αὐτοῦ Θηρὼ τὴν Φύλαντος εἶναι. The present name of the Chaeroneans, however, derives from Chaeron, who is said to be a son of Apollo and whose mother was Thero, daughter of Phylas. ὁ δέ νῦν ὁ Χαιρωνεῦσιν ὄνομα γίγνομαι ἀπό Χαίρωνος ὅς Ἀπόλλων φημί εἰμί μήτηρ δέ αὐτός Θηρὼ ὁ Φύλαντος εἰμί 3
9.40.5 5 μαρτυρεῖ δὲ καὶ ὁ τὰ ἔπη τὰς μεγάλας Ἠοίας ποιήσας· The poet who composed the epic poem, the Great Eoeae, also bears witness to this. μαρτυρέω δέ καί ὁ ὁ ἔπος ὁ μέγας ἠοία ποιέω 0
9.40.6 1 Φύλας δʼ ὤπυιεν κούρην κλειτοῦ Ἰολάου † λειπεφιληνη ν εἶδος Ὀλυμπιάδεσσιν ὅμοιον, Phylas married the daughter of famed Iolaus, fairest of form among the daughters of Olympus. Φύλας δέ ὤπυιεν κούρην κλειτοῦ Ἰόλαος λειπεφιληνη νῦν εἶδος Ὀλυμπιάδεσσιν ὅμοιος 6
9.40.6 2 Ἱππότην δέ οἱ υἱὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἔτικτεν Θηρώ τʼ εὐειδῆ, ἰκέλην φαέεσσι σελήνης. In his halls she bore him a son, Hippotes, and handsome Thero, radiant as moonlight. Ἱππότην δέ ὁ υἱός ἐν μεγάροισιν τίκτω θηρώ τε εὐειδῆ ἰκέλην φαέεσσι σελήνη 5
9.40.6 3 Θηρὼ δʼ Ἀπόλλωνος ἐς ἀγκοίνῃσι πεσοῦσα γείνατο Χαίρωνος κρατερὸν μένος ἱπποδάμοιο. Thero, embraced by Apollo, bore the mighty Chaeron, tamer of horses. Θηρὼ δέ Ἀπόλλων εἰς ἀγκοίνῃσι πεσοῦσα γίγνομαι Χαίρωνος κρατερὸν μένος ἱπποδάμοιο 7
9.40.6 4 Ὅμηρος δὲ ἐπιστάμενος ἐμοὶ δοκεῖν Χαιρώνειάν τε ἤδη καὶ Λεβάδειαν καλουμένας, ὅμως τοῖς ἀρχαίοις ἐχρήσατο ὀνόμασιν ἐς αὐτάς, καθότι καὶ Αἴγυπτον τὸν ποταμὸν εἶπεν, οὐ Νεῖλον. Homer, it seems to me, knew already the places called now Chaeroneia and Lebadeia, yet still employed their ancient names, just as he called the Egyptian river Aegyptus, not Nile. Ὅμηρος δέ ἐπίσταμαι ἐγώ δοκέω Χαιρώνειάν τε ἤδη καί Λεβάδεια καλέω ὅμως ὁ ἀρχαῖος χράομαι ὀνόμασιν εἰς αὐτός καθότι καί Αἴγυπτος ὁ ποταμός εἶπον οὐ νεῖλος 2
9.40.7 1 Χαιρωνεῦσι δὲ δύο ἐστὶν ἐν τῇ χώρᾳ τρόπαια, ἃ Ῥωμαῖοι καὶ Σύλλας ἔστησαν Ταξίλον καὶ στρατιὰν τὴν Μιθριδάτου κρατήσαντες. In the territory of Chaeroneia there are two trophies erected by the Romans and Sulla to commemorate their victory over Taxiles and the army of Mithridates. Χαιρωνεῦσι δέ δύο εἰμί ἐν ὁ χώρα τρόπαιον ὅς Ῥωμαῖος καί Σύλλας ἵστημι Τάξιλος καί στρατιά ὁ Μιθριδάτης κρατέω 1
9.40.7 2 Φίλιππος δὲ οὐκ ἀνέθηκεν ὁ Ἀμύντου τρόπαιον οὔτε ἐνταῦθα οὔτε ὁπόσας μάχας ἄλλας βαρβάρους ἢ καὶ Ἕλληνας ἐνίκησεν· οὐ γάρ τι Μακεδόσιν ἱστάναι τρόπαια ἦν νενομισμένον. Philip, the son of Amyntas, however, set up no trophy there, nor indeed in any other place after all his victories over barbarians or Greeks; for it was not customary among the Macedonians to erect trophies. Φίλιππος δέ οὐ ἀνατίθημι ὁ Ἀμύντας τρόπαιον οὔτε ἐνταῦθα οὔτε ὁπόσος μάχη ἄλλος βάρβαρος ἤ καί Ἕλλην νικάω οὐ γάρ τις Μακεδών ἵστημι τρόπαιον εἰμί νενομισμένον 1
9.40.8 1 λέγεται δὲ ὑπὸ Μακεδόνων Καρανὸν βασιλεύοντα ἐν Μακεδονίᾳ κρατῆσαι μάχῃ Κισσέως, ὃς ἐδυνάστευεν ἐν χώρᾳ τῇ ὁμόρῳ· It is said by the Macedonians that Caranus, when reigning in Macedonia, defeated in battle Cisseus, who ruled in an adjoining territory. λέγω δέ ὑπό Μακεδών Καρανὸν βασιλεύω ἐν Μακεδονία κρατέω μάχη Κισσέως ὅς ἐδυνάστευεν ἐν χώρα ὁ ὅμορος 3
9.40.8 2 καὶ ὁ μὲν τρόπαιον ὁ Καρανὸς κατὰ νόμους τοὺς Ἀργείων ἔστησεν ἐπὶ τῇ νίκῃ· Caranus, according to the laws of the Argives, set up a trophy celebrating his victory. καί ὁ μέν τρόπαιον ὁ Καρανὸς κατά νόμος ὁ Ἀργεῖος ἔστησεν ἐπί ὁ νίκη 2
9.40.8 3 ἐπελθόντα δέ φασιν ἐκ τοῦ Ὀλύμπου λέοντα ἀνατρέψαι τε τὸ τρόπαιον καὶ ἀφανισθῆναι, συνεῖναι τε γνώμῃ But they say that a lion came down from Olympus, overturned the trophy, and then disappeared, and Caranus understood the meaning of the omen. ἐπέρχομαι δέ φημί ἐκ ὁ Ὀλύμπου λέων ἀνατρέπω τε ὁ τρόπαιον καί ἀφανίζω σύνειμι τε γνώμη 1
9.40.9 1 Καρανὸν δὲ οὐκ εὖ βουλεύσασθαι βαρβάροις τοῖς περιοικοῦσιν ἐς ἔχθραν ἐλθόντα ἀδιάλλακτον, Caranus did not, they say, wisely deliberate in entering into irreconcilable hostility with the neighboring barbarians. Καρανὸν δέ οὐ εὖ βουλεύω βάρβαρος ὁ περιοικέω εἰς ἔχθρα ἔρχομαι ἀδιάλλακτον 2
9.40.9 2 καταστῆναί τε χρῆναι γὰρ μήτε ὑπὸ αὐτοῦ Καρανοῦ μήτε ὑπὸ τῶν ὕστερον βασιλευσόντων Μακεδονίας τρόπαια ἵστασθαι, εἰ ἐς εὔνοιάν ποτε τοὺς προσχώρους ὑπάξονται. For he should have established the custom neither for himself nor for those who later ruled Macedonia, of erecting trophies, if ever they were to win over their neighbors' goodwill. καταστῆναί τε χρή γάρ μήτε ὑπό αὐτός Καρανοῦ μήτε ὑπό ὁ ὕστερον βασιλευσόντων Μακεδονία τρόπαιον ἵστημι εἰ εἰς εὔνοιάν ποτε ὁ προσχώριος ὑπάξονται 5
9.40.9 3 μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ καὶ Ἀλέξανδρος, οὐκ ἀναστήσας οὔτε ἐπὶ Δαρείῳ τρόπαια οὔτε ἐπὶ ταῖς Ἰνδικαῖς νίκαις. Alexander also supports this claim by his example, for he erected no trophies either over Darius or in honor of his victories in India. μαρτυρέω δέ ὁ λόγος καί Ἀλέξανδρος οὐ ἀνίστημι οὔτε ἐπί Δαρεῖος τρόπαιον οὔτε ἐπί ὁ Ἰνδικαῖς νίκη 1
9.40.10 1 προσιόντων δὲ τῇ πόλει πολυάνδριον Θηβαίων ἐστὶν ἐν τῷ πρὸς Φίλιππον ἀγῶνι ἀποθανόντων. As one draws near the city, there is a common tomb of the Thebans who fell in the battle against Philip. πρόσειμι δέ ὁ πόλις πολυάνδριον Θηβαῖος εἰμί ἐν ὁ πρός Φίλιππος ἀγών ἀποθνῄσκω 0
9.40.10 2 ἐπιγέγραπται μὲν δὴ ἐπίγραμμα οὐδέν, ἐπίθημα δʼ ἔπεστιν αὐτῷ λέων· φέροι δʼ ἂν ἐς τῶν ἀνδρῶν μάλιστα τὸν θυμόν· No epitaph has been inscribed upon it, but it has the figure of a lion set upon it, most fitting indeed to the courage of the men. ἐπιγράφω μέν δή ἐπίγραμμα οὐδείς ἐπίθημα δέ ἔπειμι αὐτός λέων φέροι δέ ἄν εἰς ὁ ἀνήρ μάλιστα ὁ θυμόν 2
9.40.10 3 ἐπίγραμμα δὲ ἄπεστιν ἐμοὶ δοκεῖν ὅτι οὐδὲ ἐοικότα τῇ τόλμῃ σφίσι τὰ ἐκ τοῦ δαίμονος ἠκολούθησε. The absence of an epitaph, in my view, is due to the fact that the fortune granted them by the divine was altogether unsuited to their bravery. ἐπίγραμμα δέ ἄπειμι ἐγώ δοκέω ὅτι οὐδέ ἔοικα ὁ τόλμη σφεῖς ὁ ἐκ ὁ δαίμων ἀκολουθέω 0
9.40.11 1 θεῶν δὲ μάλιστα Χαιρωνεῖς τιμῶσι τὸ σκῆπτρον ὃ ποιῆσαι Διί φησιν Ὅμηρος Ἥφαιστον, παρὰ δὲ Διὸς λαβόντα Ἑρμῆν δοῦναι Πέλοπι, Among the gods, the people of Chaeronea most highly revere the scepter that Homer says Hephaestus made for Zeus, which Hermes received from Zeus and gave to Pelops. θεός δέ μάλιστα Χαιρωνεῖς τιμάω ὁ σκῆπτρον ὅς ποιέω Ζεύς φημί Ὅμηρος Ἥφαιστος παρά δέ Ζεύς λαμβάνω Ἑρμῆς δίδωμι Πέλοψ 1
9.40.11 2 Πέλοπα δὲ Ἀτρεῖ καταλιπεῖν, τὸν δὲ Ἀτρέα Θυέστῃ, παρὰ Θυέστου δὲ ἔχειν Ἀγαμέμνονα· Pelops left it to Atreus, Atreus to Thyestes, and from Thyestes it passed to Agamemnon. Πέλοψ δέ Ἀτρεῖ καταλείπω ὁ δέ Ἀτρέας Θυέστῃ παρά Θυέστης δέ ἔχω Ἀγαμέμνων 2
9.40.11 3 τοῦτο οὖν τὸ σκῆπτρον σέβουσι, Δόρυ ὀνομάζοντες. This scepter they honor and call the "Spear." οὗτος οὖν ὁ σκῆπτρον σέβω δόρυ ὀνομάζω 0
9.40.11 4 καὶ εἶναι μέν τι θειότερον οὐχ ἥκιστα δηλοῖ τὸ ἐς τοὺς ἀνθρώπους ἐπιφανὲς ἐξ αὐτοῦ· That something divine indeed inhabits it is most clearly demonstrated by its evident manifestations among men. καί εἰμί μέν τις θεῖος οὐ ἥκιστα δηλόω ὁ εἰς ὁ ἄνθρωπος ἐπιφανής ἐκ αὐτός 0
9.40.12 1 φασὶ δʼ ἐπὶ τοῖς ὅροις αὐτῶν καὶ Πανοπέων τῶν ἐν τῇ Φωκίδι εὑρεθῆναι, σὺν δὲ αὐτῷ καὶ χρυσὸν εὕρασθαι τοὺς Φωκεῖς, σφίσι δὲ ἀσμένοις ἀντὶ χρυσοῦ γενέσθαι τὸ σκῆπτρον. They say it was found on the borders between their land and Panopeus in Phocis, and that the Phokians discovered gold along with it, but they gladly accepted the scepter itself instead of the gold. φημί δέ ἐπί ὁ ὅρος αὐτός καί πανοπεύς ὁ ἐν ὁ Φωκίς εὑρίσκω σύν δέ αὐτός καί χρυσός εὑρίσκω ὁ Φωκεύς σφεῖς δέ ἀσμένοις ἀντί χρυσός γίγνομαι ὁ σκῆπτρον 1
9.40.12 2 κομισθῆναι δὲ αὐτὸ ἐς τὴν Φωκίδα ὑπὸ Ἠλέκτρας τῆς Ἀγαμέμνονος πείθομαι. I am inclined to believe that it was brought to Phocis by Elektra, the daughter of Agamemnon. κομίζω δέ αὐτός εἰς ὁ Φωκίς ὑπό Ἠλέκτρα ὁ Ἀγαμέμνων πείθομαι 0
9.40.12 3 ναὸς δὲ οὐκ ἔστιν αὐτῷ δημοσίᾳ πεποιημένος, ἀλλὰ κατὰ ἔτος ἕκαστον ὁ ἱερώμενος ἐν οἰκήματι ἔχει τὸ σκῆπτρον· No public temple has been built for it, but annually the appointed priest keeps the scepter in his dwelling. ναός δέ οὐ εἰμί αὐτός δημοσίᾳ ποιέω ἀλλά κατά ἔτος ἕκαστος ὁ ἱερόομαι ἐν οἴκημα ἔχω ὁ σκῆπτρον 0
9.40.12 4 καί οἱ θυσίαι ἀνὰ πᾶσαν ἡμέραν θύονται, καὶ τράπεζα παράκειται παντοδαπῶν κρεῶν καὶ πεμμάτων πλήρης. There are daily sacrifices offered to it, and beside it stands a table filled with all sorts of meats and sweetmeats. καί ὁ θυσία ἀνά πᾶς ἡμέρα θύονται καί τράπεζα παράκειται παντοδαπῶν κρέας καί πεμμάτων πλήρης 4