Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 10.2

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
10.2.1 1 ἐπεὶ δὲ ἐς τὴν Εὐρώπην ὁ Περσῶν στρατὸς διέβη, λέγεται τοὺς Φωκέας φρονῆσαι μὲν ὑπὸ ἀνάγκης τὰ βασιλέως, αὐτομολῆσαι δὲ ἐκ τῶν Μήδων καὶ ἐς τὸ Ἑλληνικὸν παρὰ τὸ ἔργον τὸ Πλαταιᾶσι παρατάξασθαι. When the Persian army crossed into Europe, it is said that the Phokians, compelled by necessity, initially sided with the Persian king, but later deserted from the Medes and joined the Greeks just before the battle at Plataea. ἐπεί δέ εἰς ὁ Εὐρώπη ὁ Πέρσης στρατός διαβαίνω λέγω ὁ Φωκεύς φρονέω μέν ὑπό ἀνάγκη ὁ βασιλεύς αὐτομολέω δέ ἐκ ὁ Μῆδος καί εἰς ὁ Ἑλληνικός παρά ὁ ἔργον ὁ Πλαταιαί παρατάσσω 0
10.2.1 2 χρόνῳ δὲ ὕστερον κατέλαβεν αὐτοὺς ζημιωθῆναι χρήμασιν ὑπὸ Ἀμφικτυόνων· At a later time, they were penalized by the Amphictyons with a monetary fine. χρόνος δέ ὕστερον καταλαμβάνω αὐτός ζημιόω χρῆμα ὑπό ἀμφικτύων 0
10.2.1 3 οὐδὲ ἔχω τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς ἐξευρεῖν εἴτε ἀδικήσασιν ἐπεβλήθη σφίσιν εἴτε Θεσσαλοὶ κατὰ τὸ ἐκ παλαιοῦ μῖσος γενέσθαι τὴν ζημίαν τοῖς Φωκεῦσιν ἦσαν οἱ πράξαντες. However, I cannot determine with certainty whether this penalty was imposed on them because they genuinely committed wrongdoing, or whether, due to old enmity, it was the Thessalians who arranged for this punishment against the Phokians. οὐδέ ἔχω ὁ λόγος ὁ ἀληθής ἐξευρίσκω εἴτε ἀδικέω ἐπιβάλλω σφεῖς εἴτε Θεσσαλός κατά ὁ ἐκ παλαιός μῖσος γίγνομαι ὁ ζημία ὁ Φωκεύς εἰμί ὁ πράσσω 0
10.2.2 1 ἐχόντων δὲ ἀθύμως αὐτῶν πρὸς τῆς ζημίας τὸ μέγεθος, Φιλόμηλος σφᾶς ὑπολαβὼν ὁ Θεοτίμου, Since they were disheartened by the magnitude of their penalty, Philomelus son of Theotimus addressed them. ἔχω δέ ἀθύμως αὐτός πρός ὁ ζημία ὁ μέγεθος φιλόμηλος σφεῖς ὑπολαμβάνω ὁ Θεότιμος 0
10.2.2 2 Φωκέων οὐδενὸς ἀξιώματι ὕστερος—πατρὶς δὲ αὐτῷ Λέδων τῶν ἐν Φωκεῦσιν ἦν πόλεων— No one among the Phokians exceeded him in honor; his homeland was Ledon, one of the Phocian cities. Φωκεύς οὐδείς ἀξίωμα ὕστερος πατρίς δέ αὐτός λέδων ὁ ἐν Φωκεύς εἰμί πόλις 0
10.2.2 3 οὗτος οὖν ὁ Φιλόμηλος τήν τε ἔκτισιν αὐτοῖς ἀδύνατον ἀπέφηνε τῶν χρημάτων This Philomelus then declared to them that repayment of the debt was impossible. οὗτος οὖν ὁ φιλόμηλος ὁ τε κτίσις αὐτός ἀδύνατος ἀποφαίνω ὁ χρῆμα 0
10.2.2 4 καὶ ἀνέπειθε τὸ ἱερὸν καταλαβεῖν τὸ ἐν Δελφοῖς, λέγων καὶ ἄλλα ἐπαγωγὰ καὶ ὡς τὰ Ἀθηναίων καὶ ἐκ Λακεδαίμονος ἐπιτήδεια ἐξ ἀρχῆς ἐστιν αὐτοῖς, He persuaded them instead to seize possession of the sanctuary at Delphi, adding other persuasive arguments, in particular that from the beginning they might rely upon friendship from Athens and assistance from Sparta. καί ἀνείθω ὁ ἱερός καταλαμβάνω ὁ ἐν Δελφοί λέγω καί ἄλλος ἐπαγωγή καί ὡς ὁ Ἀθηναῖος καί ἐκ Λακεδαίμων ἐπιτήδειος ἐκ ἀρχή εἰμί αὐτός 0
10.2.2 5 Θηβαίων δὲ καὶ εἴ τις ἄλλος κατασταίη σφίσιν ἐς πόλεμον, περιέσεσθαι καὶ ἀρετῇ σφᾶς καὶ δαπάνῃ χρημάτων. Even if the Thebans or any others chose war against them, they would prevail through their own courage and financial resources. Θηβαῖος δέ καί εἰ τις ἄλλος καθίστημι σφεῖς εἰς πόλεμος περιείμι καί ἀρετή σφεῖς καί δαπάνη χρῆμα 0
10.2.3 1 ταῦτα τοῦ Φιλομήλου λέγοντος οὐκ ἐγίνετο ἀκούσια τῷ πλήθει τῶν Φωκέων, εἴτε τὴν γνώμην σφίσι τοῦ θεοῦ βλάπτοντος εἴτε καὶ αὐτοῖς πεφυκόσιν ἐπίπροσθεν εὐσεβείας τὰ κέρδη ποιεῖσθαι. This speech of Philomelus did not seem disagreeable to the mass of the Phokians, either because the god had impaired their judgment, or because they were naturally prone in the first place to prefer profit to piety. οὗτος ὁ φιλόμηλος λέγω οὐ γίγνομαι ἀκούσιος ὁ πλῆθος ὁ Φωκεύς εἴτε ὁ γνώμη σφεῖς ὁ θεός βλάπτω εἴτε καί αὐτός φύω ἐπίπροσθεν εὐσέβεια ὁ κέρδος ποιέω 0
10.2.3 2 τὴν δὲ τῶν Δελφῶν κατάληψιν ἐποιήσαντο οἱ Φωκεῖς Ἡρακλείδου μὲν πρυτανεύοντος ἐν Δελφοῖς καὶ Ἀγαθοκλέους Ἀθήνῃσιν ἄρχοντος, τετάρτῳ δὲ ἔτει πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐπὶ ταῖς ἑκατόν, ἣν Πρῶρος ἐνίκα Κυρηναῖος στάδιον. The Phokians seized Delphi when Heracleides was prytanis at Delphi, and Agathocles was archon at Athens, in the fourth year of the hundred and fifth Olympiad, in which Prorus of Cyrene won the stadion. ὁ δέ ὁ Δελφοί κατάληψις ποιέω ὁ Φωκεύς Ἡρακλείδης μέν πρυτανεύω ἐν Δελφοί καί Ἀγαθοκλῆς Ἀθήνησι ἄρχων τέταρτος δέ ἔτος πέμπτος Ὀλυμπιάς ἐπί ὁ ἑκατόν ὅς πρῶρος νικάω Κυρηναῖος στάδιον 0
10.2.4 1 καταλαβοῦσι δὲ αὐτοῖς τὸ ἱερὸν ξενικά τε αὐτίκα τὰ ἰσχυρότατα τῶν ἐν Ἕλλησιν ἠθροίσθη καὶ οἱ Θηβαῖοί σφισιν ἐς πόλεμον ἐκ τοῦ φανεροῦ καθεστήκεσαν, διάφοροι καὶ τὰ πρότερα ὄντες. When they had seized the sanctuary, immediately the strongest available foreign mercenary forces of the Greeks gathered against them, and the Thebans openly declared war upon them, being already previously at variance. καταλαμβάνω δέ αὐτός ὁ ἱερός ξενικός τε αὐτίκα ὁ ἰσχυρότατα ὁ ἐν Ἕλλην ἀθροίζω καί ὁ θηβαῖος σφεῖς εἰς πόλεμος ἐκ ὁ φανερός καθίστημι διάφορος καί ὁ πρότερος εἰμί 0
10.2.4 2 χρόνος μὲν δὴ ἐγένετο ὃν ἐπολέμησαν δέκα ἔτη συνεχῶς, καὶ ἐν τοσούτῳ πολέμου μήκει πολλάκις μὲν οἱ Φωκεῖς καὶ τὰ παρʼ αὐτοῖς ξενικὰ ἐνίκησε, πολλάκις δὲ ἦν τὰ τῶν Θηβαίων ἐπικρατέστερα· They then waged war continuously for ten years, and during this lengthy period of warfare the Phokians with their mercenaries repeatedly prevailed, while at other times the Thebans had the upper hand. χρόνος μέν δή γίγνομαι ὅς πολεμέω δέκα ἔτος συνεχῶς καί ἐν τοσοῦτος πόλεμος μῆκος πολλάκις μέν ὁ Φωκεύς καί ὁ παρά αὐτός ξενικός νικάω πολλάκις δέ εἰμί ὁ ὁ Θηβαῖος ἐπικρατής 0
10.2.4 3 γενομένης δὲ κατὰ Νεῶνα πόλιν συμβολῆς ἐτράποντο οἱ Φωκεῖς, καὶ ὁ Φιλόμηλος ῥίπτει τε αὑτὸν ἐν τῇ φυγῇ κατὰ ὑψηλοῦ καὶ ἀποτόμου κρημνοῦ καὶ ἀφίησιν οὕτω τὴν ψυχήν· Eventually, in a battle fought near the city Neon, the Phokians were routed, and in flight Philomelus threw himself from a high, precipitous cliff, thus ending his life. γίγνομαι δέ κατά νεών πόλις συμβολή τρέπω ὁ Φωκεύς καί ὁ φιλόμηλος ῥίπτω τε ἑαυτοῦ ἐν ὁ φυγή κατά ὑψηλός καί ἀπότομος κρημνός καί ἀφίημι οὕτως ὁ ψυχή 0
10.2.4 4 ἐτέτακτο δὲ καὶ ἄλλως τοῖς Ἀμφικτύοσιν ἐς τοὺς συλῶντας αὕτη ἡ δίκη. Furthermore, this very penalty had also been appointed by the Amphictyons as punishment upon those who plundered the sanctuary. τάσσω δέ καί ἄλλως ὁ ἀμφικτύος εἰς ὁ σύλλω οὗτος ὁ δίκη 0
10.2.5 1 μετὰ δὲ Φιλόμηλον τελευτήσαντα Ὀνομάρχῳ μὲν τὴν ἡγεμονίαν διδόασιν οἱ Φωκεῖς, ἐς δὲ τῶν Θηβαίων τὴν συμμαχίαν προσεχώρησε Φίλιππος ὁ Ἀμύντου· After the death of Philomelus, the Phokians granted the command to Onomarchus, while Philip, son of Amyntas, entered into alliance with the Thebans. μετά δέ φιλόμηλον τελευτάω Ὀνομάρχης μέν ὁ ἡγεμονία δίδωμι ὁ Φωκεύς εἰς δέ ὁ Θηβαῖος ὁ συμμαχία προσεχωρέω Φίλιππος ὁ Ἀμύντας 0
10.2.5 2 καὶ ---ἐκράτησε γὰρ Φίλιππος τῆς συμβολῆς---φεύγων ὁ Ὀνόμαρχος καὶ ἐπὶ θάλασσαν ἀφικόμενος ἐνταῦθα ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν κατηκοντίσθη τῶν οἰκείων, ὡς τὴν ἧσσάν σφισιν ὑπὸ ἀτολμίας συμβᾶσαν τῆς ἐκείνου καὶ ἐς τὸ στρατηγεῖν ἀπειρίας. Philip won the ensuing engagement; Onomarchus fled and, upon reaching the sea, was there slain by missiles thrown by his own troops, who believed their defeat had been caused by his cowardice and his inexperience in military command. καί κρατέω γάρ Φίλιππος ὁ συμβολή φεύγω ὁ ὀνόμαρχος καί ἐπί θάλασσα ἀφικνέομαι ἐνταῦθα ὑπό ὁ στρατιώτης κατακοντίζω ὁ οἰκεῖος ὡς ὁ ἥσσων σφεῖς ὑπό ἀτολμία συμβαίνω ὁ ἐκεῖνος καί εἰς ὁ στρατηγεῖν ἀπειρία 0
10.2.6 1 Ὀνομάρχῳ μὲν τέλος τοῦ βίου τοιοῦτον ἐπήγαγεν ὁ δαίμων, στρατηγὸν δὲ αὐτοκράτορα εἵλοντο ἀδελφὸν τοῦ Ὀνομάρχου Φάυλον. Such was the fate brought by divine providence upon Onomarchus at the end of his life; thereupon, the Phokians chose as their supreme commander Phayllus, the brother of Onomarchus. Ὀνομάρχης μέν τέλος ὁ βίος τοιοῦτος ἐπάγω ὁ δαίμων στρατηγός δέ αὐτοκράτωρ αἱρέω ἀδελφός ὁ ὀνόμαρχος φαῦλος 0
10.2.6 2 λέγουσι δὲ τοῦτον τὸν Φάυλον παρεληλυθέναι τε δὴ ἄρτι ἐπὶ τῶν Φωκέων τὴν ἀρχὴν καὶ ὄψιν ὀνείρατος ἰδεῖν τοιάνδε. It is said that as soon as this Phayllus assumed his rule over the Phokians, he experienced a certain dream vision. λέγω δέ οὗτος ὁ φαῦλος παρελήλυθα τε δή ἄρτι ἐπί ὁ Φωκεύς ὁ ἀρχή καί ὄψις ὄνειραρ ὁράω τοιόσδε 0
10.2.6 3 ἐν τοῖς ἀναθήμασι τοῦ Ἀπόλλωνος μίμημα ἦν χαλκοῦν ἀνδρὸς χρονιωτέρου, κατερρυηκότος τε ἤδη τὰς σάρκας καὶ τὰ ὀστᾶ ὑπολειπομένου μόνα· Among the dedications in Apollo's sanctuary there was a bronze statue representing an elderly man whose flesh had already wasted away, leaving only the bones. ἐν ὁ ἀνάθημα ὁ Ἀπόλλων μίμημα εἰμί χαλκοῦς ἀνήρ χρόνιος καταρρέω τε ἤδη ὁ σάρξ καί ὁ ὀστέον ὑπολείπω μόνος 0
10.2.6 4 ἀνάθημα δὲ ὑπὸ Δελφῶν Ἱπποκράτους ἐλέγετο εἶναι τοῦ ἰατροῦ. It was said to have been set up by the Delphians, depicting Hippocrates the physician. ἀνάθημα δέ ὑπό Δελφοί Ἱπποκράτης λέγω εἰμί ὁ ἰατρός 0
10.2.6 5 τούτῳ δὴ ἑαυτὸν ἐοικέναι τῷ ἀναθήματι ἔδοξεν ὁ Φάυλος· Phayllus dreamed that he resembled this dedication. οὗτος δή ἑαυτοῦ ἔοικα ὁ ἀνάθημα δοκέω ὁ φαῦλος 0
10.2.6 6 αὐτίκα δὲ ὑπολαβοῦσα αὐτὸν φθοώδης νόσος ἐπετέλει τοῦ ἐνυπνίου τὴν μαντείαν. Immediately afterwards an ulcerative disease took hold of him, fulfilling thereby the prophecy of his dream. αὐτίκα δέ ὑπολαμβάνω αὐτός φθοώδης νόσος ἐπιτελέω ὁ ἐνύπνιον ὁ μαντεία 0
10.2.7 1 Φαύλου δὲ ἀποθανόντος ἐς Φάλαικον τὸν παῖδα αὐτοῦ περιεχώρησεν ἡ ἐν Φωκεῦσι δυναστεία· After the death of Phayllus, power among the Phokians passed to his son Phalaecus. φαῦλος δέ ἀποθνῄσκω εἰς Φάλαικος ὁ παῖς αὐτός περιελαύνω ὁ ἐν Φωκεύς δυναστεία 0
10.2.7 2 καὶ ἐπεὶ ἔσχεν ὁ Φάλαικος αἰτίαν ἰδίᾳ περιποιεῖσθαι τῶν ἱερῶν χρημάτων, ἐπαύθη τῆς ἀρχῆς. But when Phalaecus was accused of privately appropriating sacred funds, he was removed from power. καί ἐπεί ἔχω ὁ Φάλαικος αἰτία ἰδίᾳ περιποιέω ὁ ἱερός χρῆμα παύω ὁ ἀρχή 0
10.2.7 3 διαβὰς δὲ ναυσὶν ἐς Κρήτην ὁμοῦ Φωκέων τοῖς ᾑρημένοις τὰ ἐκείνου καὶ μοίρᾳ τοῦ ξενικοῦ, Κυδωνίᾳ προσκαθήμενος--- οὐ γάρ οἱ διδόναι χρήματα ἐβούλοντο αἰτοῦντι--- τῆς στρατιᾶς τὸ πολὺ ἀπόλλυσι καὶ αὐτὸς ἀπώλετο. He then sailed to Crete along with a selection of Phokians loyal to him and a portion of his mercenary troops. διαβαίνω δέ ναῦς εἰς Κρήτη ὁμοῦ Φωκεύς ὁ αἱρέω ὁ ἐκεῖνος καί μοῖρα ὁ ξενικός Κυδωνία προσκαθήμαι οὐ γάρ ὁ δίδωμι χρῆμα βούλομαι αἰτέω ὁ στρατιά ὁ πολύς ἀπόλλυμι καί αὐτός ἀπόλλυμι 0