Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 5.21

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
5.21.1 1 τὸ δὲ ἀπὸ τούτου μοι πρόεισιν ὁ λόγος ἔς τε τῶν ἀνδριάντων καὶ ἐς τῶν ἀναθημάτων ἐξήγησιν. From this point onward, my narrative proceeds to a description of the statues and the offerings. ὁ δέ ἀπό οὗτος ἐγώ πρόσειμι ὁ λόγος εἰς τε ὁ ἀνδριάς καί εἰς ὁ ἀνάθημα ἐξήγησις 0
5.21.1 2 ἀναμῖξαι δὲ οὐκ ἀρεστὰ ἦν μοι τὸν ἐπʼ αὐτοῖς λόγον. However, I was reluctant to mix together my account of these objects. ἀναμίγνυμι δέ οὐ ἀρεστός εἰμί ἐγώ ὁ ἐπί αὐτός λόγος 0
5.21.1 3 ἐν ἀκροπόλει μὲν γὰρ τῇ Ἀθήνῃσιν οἵ τε ἀνδριάντες καὶ ὁπόσα ἄλλα, τὰ πάντα ἐστὶν ὁμοίως ἀναθήματα· ἐν δὲ τῇ Ἄλτει τὰ μὲν τιμῇ τῇ ἐς τὸ θεῖον ἀνάκεινται, οἱ δὲ ἀνδριάντες τῶν νικώντων ἐν ἄθλου λόγῳ σφίσι καὶ οὗτοι δίδονται. For indeed, in the Acropolis at Athens, both the statues and all other artifacts alike serve entirely as dedications; whereas in the Altis, some things have been set up in reverence towards the divine, while statues of victors are awarded also to the athletes themselves in recognition of their achievements. ἐν ἀκρόπολις μέν γάρ ὁ Ἀθήνησι ὁ τε ἀνδριάς καί ὁπόσος ἄλλος ὁ πᾶς εἰμί ὁμοίως ἀνάθημα ἐν δέ ὁ ἄλσος ὁ μέν τιμή ὁ εἰς ὁ θεῖος ἀνάκειμαι ὁ δέ ἀνδριάς ὁ νικάω ἐν ἆθλος λόγος σφεῖς καί οὗτος δίδωμι 0
5.21.1 4 τῶν μὲν δὴ ἀνδριάντων ποιησόμεθα καὶ ὕστερον μνήμην· ἐς δὲ τὰ ἀναθήματα ἡμῖν τραπήσεται πρότερα ὁ λόγος, τὰ ἀξιολογώτατα αὐτῶν ἐπερχομένοις. Regarding the statues, I will return to a more detailed account later; but my narrative will first turn to the offerings, beginning by surveying those of greatest significance. ὁ μέν δή ἀνδριάς ποιήσομαι καί ὕστερον μνήμη εἰς δέ ὁ ἀνάθημα ἐγώ τρέπομαι πρότερος ὁ λόγος ὁ ἀξιολόγωτατα αὐτός ἐπέρχομαι 0
5.21.2 1 ἰόντι γὰρ ἐπὶ τὸ στάδιον τὴν ὁδὸν τὴν ἀπὸ τοῦ Μητρῴου, ἔστιν ἐν ἀριστερᾷ κατὰ τὸ πέρας τοῦ ὄρους τοῦ Κρονίου λίθου τε πρὸς αὐτῷ τῷ ὄρει κρηπὶς καὶ ἀναβασμοὶ διʼ αὐτῆς· As one travels the road toward the stadium from the Metroön, there stands on the left, at the very end of the Cronian hill and near the mountain itself, a stone platform with steps leading up through it. εἶμι γάρ ἐπί ὁ στάδιον ὁ ὁδός ὁ ἀπό ὁ μητρῷος εἰμί ἐν ἀριστερός κατά ὁ πέρας ὁ ὄρος ὁ Κρόνιος λίθος τε πρός αὐτός ὁ ὄρος κρηπίς καί ἀναβασμός διά αὐτός 0
5.21.2 2 πρὸς δὲ τῇ κρηπῖδι ἀγάλματα Διὸς ἀνάκειται χαλκᾶ. Upon this platform there are set bronze statues of Zeus. πρός δέ ὁ κρηπίς ἄγαλμα Ζεύς ἀνάκειμαι χαλκοῦς 0
5.21.2 3 ταῦτα ἐποιήθη μὲν ἀπὸ χρημάτων ἐπιβληθείσης ἀθληταῖς ζημίας ὑβρίσασιν ἐς τὸν ἀγῶνα, καλοῦνται δὲ ὑπὸ τῶν ἐπιχωρίων Ζᾶνες. These statues were made with money collected from fines imposed upon athletes who committed offenses of hubris during the games; the local people call them Zanes. οὗτος ποιέω μέν ἀπό χρῆμα ἐπιβάλλω ἀθλητής ζημία ὑβρίζω εἰς ὁ ἀγών καλέω δέ ὑπό ὁ ἐπιχώριος ζάνος 0
5.21.3 1 πρῶτοι δὲ ἀριθμὸν ἓξ ἐπὶ τῆς ὀγδόης ἔστησαν καὶ ἐνενηκοστῆς Ὀλυμπιάδος· They were the first to set up statues, six in number, in the ninety-eighth Olympiad. πρῶτος δέ ἀριθμός ἕξ ἐπί ὁ ὄγδοος ἵστημι καί ἐνενηκοστός Ὀλυμπιάς 0
5.21.3 2 Εὔπωλος γὰρ Θεσσαλὸς χρήμασι διέφθειρε τοὺς ἐλθόντας τῶν πυκτῶν, Ἀγήτορα Ἀρκάδα καὶ Πρύτανιν Κυζικηνόν, σὺν δὲ αὐτοῖς καὶ Φορμίωνα Ἁλικαρνασσέα μὲν γένος, Ὀλυμπιάδι δὲ τῇ πρὸ ταύτης κρατήσαντα. For Eupolus, a Thessalian, had bribed with money the boxers who had come forward—Agetor of Arcadia and Prytanis from Cyzicus, and along with them Phormion, who was from Halicarnassus by birth, and who had previously been victorious at the last Olympiad. εὔπωλος γάρ θεσσαλός χρῆμα διαφθείρω ὁ ἔρχομαι ὁ πυκτής ἀγήτωρ Ἀρκάς καί πρύτανις Κυζικηνός σύν δέ αὐτός καί Φορμίων Ἁλικαρνασσεύς μέν γένος Ὀλυμπιάς δέ ὁ πρό οὗτος κρατέω 0
5.21.3 3 τοῦτο ἐξ ἀθλητῶν ἀδίκημα ἐς τὸν ἀγῶνα πρῶτον γενέσθαι λέγουσι, καὶ πρῶτοι χρήμασιν ἐζημιώθησαν ὑπὸ Ἠλείων Εὔπωλος καὶ οἱ δεξάμενοι δῶρα παρὰ Εὐπώλου. This, they say, was the first known offense committed by athletes against the fairness of the competition, and Eupolus, as well as those who accepted gifts from him, were the first whom the Eleans penalized with monetary fines. οὗτος ἐκ ἀθλητής ἀδίκημα εἰς ὁ ἀγών πρῶτος γίγνομαι λέγω καί πρῶτος χρῆμα ζημιόω ὑπό Ἠλεῖος εὔπωλος καί ὁ δέχομαι δῶρον παρά εὔπωλος 0
5.21.3 4 δύο μὲν δὴ ἐξ αὐτῶν ἔργα Κλέωνος Σικυωνίου· Two of these statues were the work of Cleon of Sicyon; δύο μέν δή ἐκ αὐτός ἔργον Κλέων Σικυώνιος 0
5.21.3 5 τὰ δὲ ἐφεξῆς τέσσαρα ὅστις ἐποίησεν, οὐκ ἴσμεν. But who made the other four statues that followed him, we do not know. ὁ δέ ἐφεξῆς τέσσαρες ὅστις ποιέω οὐ οἶδα 0
5.21.4 1 τῶν δὲ ἀγαλμάτων τούτων παρέντι τρίτον τε ἐξ αὐτῶν καὶ τέταρτον, γεγραμμένα ἐλεγεῖά ἐστιν ἐπὶ τοῖς ἄλλοις. Upon these statues, the third and fourth among them, there are elegiac inscriptions carved beside the others. ὁ δέ ἄγαλμα οὗτος παρών τρίτος τε ἐκ αὐτός καί τέταρτος γράφω ἐλεγεῖον εἰμί ἐπί ὁ ἄλλος 0
5.21.4 2 ἐθέλει δὲ τὸ μὲν πρῶτον τῶν ἐλεγείων δηλοῦν ὡς οὐ χρήμασιν ἀλλὰ ὠκύτητι τῶν ποδῶν καὶ ὑπὸ ἰσχύος σώματος Ὀλυμπικὴν ἔστιν εὑρέσθαι νίκην, The first of these elegiac verses aims to make clear that Olympic victory is achieved not by wealth, but by fleetness of foot and bodily strength. ἐθέλω δέ ὁ μέν πρῶτος ὁ ἐλεγείον δηλόω ὡς οὐ χρῆμα ἀλλά ὠκύτης ὁ πούς καί ὑπό ἰσχύς σῶμα Ὀλυμπικός εἰμί εὑρίσκω νίκη 0
5.21.4 3 τὸ δὲ ἐπὶ τῷ δευτέρῳ φησὶν ὡς τὸ ἄγαλμα ἕστηκε τιμῇ τε τῇ ἐς τὸ θεῖον καὶ ὑπὸ εὐσεβείας τῆς Ἠλείων καὶ ἀθληταῖς παρανομοῦσιν εἶναι δέος· The second inscription declares that the statue stands through reverence toward the divine and the piety of the Eleans, serving as a warning to athletes who violate the rules. ὁ δέ ἐπί ὁ δεύτερος φημί ὡς ὁ ἄγαλμα ἵστημι τιμή τε ὁ εἰς ὁ θεῖος καί ὑπό εὐσέβεια ὁ Ἠλεῖος καί ἀθλητής παρανομέω εἰμί δέος 0
5.21.4 4 πέμπτῳ δὲ καὶ ἕκτῳ, τῷ μέν ἐστιν ἡ τοῦ ἐπιγράμματος γνώμη τά τε ἄλλα ἐς ἔπαινον Ἠλείων καὶ οὐχ ἥκιστα ἐπὶ τῇ ζημίᾳ τῶν πυκτῶν, ἐπὶ δὲ τῷ ὑπολοίπῳ διδασκαλίαν πᾶσιν Ἕλλησιν εἶναι τὰ ἀγάλματα μηδένα ἐπὶ Ὀλυμπικῇ νίκῃ διδόναι χρήματα. On the fifth and sixth statues, the meaning of the epigram is, on one hand, generally praising the Eleans and especially commending their penalties imposed on boxers, and on the remaining statue, instructing all Greeks that the statues signify that no one should pay money for an Olympic victory. πέμπτος δέ καί ἕκτος ὁ μέν εἰμί ὁ ὁ ἐπίγραμμα γνώμη ὁ τε ἄλλος εἰς ἔπαινος Ἠλεῖος καί οὐ ἥκιστα ἐπί ὁ ζημία ὁ πυκτής ἐπί δέ ὁ ὑπόλοιπος διδασκαλία πᾶς Ἕλλην εἰμί ὁ ἄγαλμα μηδείς ἐπί Ὀλυμπικός νίκη δίδωμι χρῆμα 0
5.21.5 1 Εὐπώλου δὲ ὕστερόν φασιν Ἀθηναῖον Κάλλιππον ἀθλήσαντα πένταθλον ἐξωνήσασθαι τοὺς ἀνταγωνιουμένους χρήμασι, δευτέραν δὲ ἐπὶ ταῖς δέκα τε καὶ ἑκατὸν Ὀλυμπιάδα εἶναι ταύτην. After Eupolus, it is said that an Athenian named Callippus, competing in the pentathlon, bribed his rivals with money; this was in the hundred and twelfth Olympiad. εὔπωλος δέ ὕστερον φημί Ἀθηναῖος κάλλιππος ἀθλέω πένταθλον ἐξωνέομαι ὁ ἀνταγωνίζομαι χρῆμα δεύτερος δέ ἐπί ὁ δέκα τε καί ἑκατόν Ὀλυμπιάς εἰμί οὗτος 0
5.21.5 2 ἐπιβληθείσης δὲ τῷ Καλλίππῳ καὶ τοῖς ἀνταγωνισαμένοις ζημίας ὑπὸ Ἠλείων, ἀποστέλλουσιν Ὑπερείδην Ἀθηναῖοι πείσοντα Ἠλείους ἀφεῖναί σφισι τὴν ζημίαν· When Callippus and those who had competed against him were fined by the Eleans, the Athenians sent Hyperides to persuade the Eleans to remit the penalty. ἐπιβάλλω δέ ὁ Καλλίππος καί ὁ ἀνταγωνίζομαι ζημία ὑπό Ἠλεῖος ἀποστέλλω ὑπερείδω Ἀθηναῖος πείθω Ἠλεῖος ἀφίημι σφεῖς ὁ ζημία 0
5.21.5 3 ἀπειπόντων δὲ Ἠλείων τὴν χάριν, ἐχρῶντο ὑπεροψίᾳ τοιᾷδε ἐς αὐτοὺς οἱ Ἀθηναῖοι, οὔτε ἀποδιδόντες τὰ χρήματα καὶ Ὀλυμπίων εἰργόμενοι, πρὶν ἤ σφισιν ὁ θεὸς ὁ ἐν Δελφοῖς οὐ πρότερον ἔφησεν ὑπὲρ οὐδενὸς χρήσειν πρὶν ἢ τὴν ζημίαν ἀποδοῖεν Ἠλείοις. However, when the Eleans refused this favor, the Athenians treated them with such disdain that they neither paid the fine nor participated in the Olympic Games, until the god at Delphi declared that he would respond to none of their inquiries until they had paid the penalty to the Eleans. ἀπειπέω δέ Ἠλεῖος ὁ χάρις χράομαι ὑπεροψία τοιόσδε εἰς αὐτός ὁ Ἀθηναῖος οὔτε ἀποδίδωμι ὁ χρῆμα καί Ὀλύμπιοι ἔργω πρίν ἦ σφεῖς ὁ θεός ὁ ἐν Δελφοί οὐ πρότερον φημί ὑπέρ οὐδείς χράω πρίν ἤ ὁ ζημία ἀποδίδωμι Ἠλεῖος 0
5.21.6 1 οὕτω δὴ ἀποδόντων ἐποιήθη τῷ Διὶ ἀγάλματα, ἓξ μὲν καὶ ταῦτα, γέγραπται δὲ ἐπʼ αὐτοῖς ἐλεγεῖα οὐδέν τι δεξιώτερα ἐς ποίησιν ἢ τὰ ἔχοντα τὴν ζημίαν τὴν Εὐπώλου. Thus, when the fines had been paid, statues dedicated to Zeus were made—these also numbering six—and upon them are inscribed elegiac verses, poems by no means inferior in skill to those commemorating the fine of Eupolus. οὕτως δή ἀποδίδωμι ποιέω ὁ Ζεύς ἄγαλμα ἕξ μέν καί οὗτος γράφω δέ ἐπί αὐτός ἐλεγεία οὐδείς τις δεξιώτερος εἰς ποίησις ἤ ὁ ἔχω ὁ ζημία ὁ εὔπωλος 0
5.21.6 2 γνῶμαι δέ εἰσι τῶν ἐπιγραμμάτων, πρῶτον μὲν ἀνατεθῆναι τὰ ἀγάλματα μαντείᾳ τοῦ θεοῦ τιμήσαντος τὰ ἐς τοὺς πεντάθλους δόξαντα Ἠλείοις, τὸ δὲ ἐπὶ τῷ δευτέρῳ καὶ ὡσαύτως ἐπὶ τῷ τρίτῳ Ἠλείους ἐπαινοῦντά ἐστιν ἐπὶ τῶν πεντάθλων τῇ ζημίᾳ· The substance of the inscriptions is as follows: first, that the statues were dedicated by command of the oracle, thus honoring those athletes deemed victorious in the pentathlon by the Eleans; the second as well as the third similarly praises the Eleans for imposing such a penalty concerning the pentathlon. γνώμη δέ εἰμί ὁ ἐπιγράμμα πρῶτος μέν ἀνατίθημι ὁ ἄγαλμα μαντεία ὁ θεός τιμάω ὁ εἰς ὁ πεντάθλος δοκέω Ἠλεῖος ὁ δέ ἐπί ὁ δεύτερος καί ὡσαύτως ἐπί ὁ τρίτος Ἠλεῖος ἐπαινέω εἰμί ἐπί ὁ πένταθλον ὁ ζημία 0
5.21.7 1 τὸ τέταρτον δὲ ἐθέλει λέγειν τὸν Ὀλυμπίασιν ἀγῶνα ἀρετῆς εἶναι καὶ οὐ χρημάτων. The fourth inscription says that the Olympic contest is one of virtue and not of money. ὁ τέταρτος δέ ἐθέλω λέγω ὁ Ὀλυμπιάς ἀγών ἀρετή εἰμί καί οὐ χρῆμα 0
5.21.7 2 τὰ δὲ ἐπιγράμματα τὰ ἐπὶ τῷ πέμπτῳ τε καὶ ἕκτῳ, τὸ μὲν αὐτῶν δηλοῖ καθʼ ἥντινα αἰτίαν ἀνετέθη τὰ ἀγάλματα, τὸ δὲ ἀναμιμνήσκει τοῦ χρησμοῦ τοῦ Ἀθηναίοις ἐλθόντος ἐκ Δελφῶν. Of the inscriptions on the fifth and sixth statues, one indicates the reason for their dedication, and the other recalls the oracle delivered to the Athenians from Delphi. ὁ δέ ἐπίγραμμα ὁ ἐπί ὁ πέμπτος τε καί ἕκτος ὁ μέν αὐτός δηλόω κατά ὅστις αἰτία ἀνατίθημι ὁ ἄγαλμα ὁ δέ ἀναμιμνήσκω ὁ χρησμός ὁ Ἀθηναῖος ἔρχομαι ἐκ Δελφοί 0
5.21.8 1 τῶν δὲ κατειλεγμένων τὰ ἐφεξῆς ἀγάλματα δύο μέν ἐστιν ἀριθμόν, ἀνετέθη δὲ ἐπιτεθείσης παλαισταῖς ἀνδράσι ζημίας· Next in sequence among those mentioned are two statues, which were set up after a penalty had been imposed on certain wrestlers. ὁ δέ καταλέγω ὁ ἐφεξῆς ἄγαλμα δύο μέν εἰμί ἀριθμός ἀνατίθημι δέ ἐπιτίθημι παλαιστής ἀνήρ ζημία 0
5.21.8 2 οἵτινες δὲ ἐκαλοῦντο, ἐμέ γε ἢ τοὺς Ἠλείων λέληθεν ἐξηγητάς. But the names of these men have escaped my notice, as indeed they seem to have escaped the notice of the Elean guides. ὅστις δέ καλέω ἐγώ γε ἤ ὁ Ἠλεῖος λανθάνω ἐξηγητής 0
5.21.8 3 ἐπιγράμματα μὲν γὰρ καὶ ἐπὶ τούτοις τοῖς ἀγάλμασιν ἔπεστι, λέγει δὲ τὸ μὲν πρῶτον αὐτῶν ὡς τῷ Ὀλυμπίῳ Διὶ Ῥόδιοι χρήματα ὑπὲρ ἀνδρὸς ἀδικίας ἐκτίσαιεν παλαιστοῦ, τὸ δὲ ἕτερον ὡς ἀνδρῶν ἐπὶ δώροις παλαισάντων ἀπὸ τῶν ἐπιβληθέντων χρημάτων αὐτοῖς γένοιτο τὸ ἄγαλμα. Though inscriptions are present also upon these statues, the first states only that the Rhodians paid a fine to Olympian Zeus due to the misconduct of a wrestler; the second declares that the statue was erected with money exacted as a penalty from men who had wrestled for bribes. ἐπίγραμμα μέν γάρ καί ἐπί οὗτος ὁ ἄγαλμα ἔπειμι λέγω δέ ὁ μέν πρῶτος αὐτός ὡς ὁ Ὀλύμπιος Ζεύς Ῥόδιοι χρῆμα ὑπέρ ἀνήρ ἀδικία ἐκτίνω παλαιστός ὁ δέ ἕτερος ὡς ἀνήρ ἐπί δῶρον παλαίω ἀπό ὁ ἐπιβάλλω χρῆμα αὐτός γίγνομαι ὁ ἄγαλμα 0
5.21.9 1 τὰ δὲ ἐπίλοιπα ἐς τοὺς ἀθλητὰς τούτους οἱ ἐξηγηταὶ λέγουσιν οἱ Ἠλείων, ὀγδόην μὲν ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν Ὀλυμπιάδα εἶναι, λαβεῖν δὲ Εὔδηλον παρὰ Φιλοστράτου χρήματα, τοῦτον δὲ εἶναι τὸν Φιλόστρατον Ῥόδιον. Regarding these athletes, the Elean interpreters say that it was the eighth Olympiad after the hundred and seventieth, and that Eudelus received money from Philostratus, who was a Rhodian. ὁ δέ ἐπίλοιπος εἰς ὁ ἀθλητής οὗτος ὁ ἐξηγητής λέγω ὁ Ἠλεῖος ὄγδοος μέν ἐπί ὁ ἑβδομήκοντα καί ἑκατόν Ὀλυμπιάς εἰμί λαμβάνω δέ εὔδηλος παρά φιλόστρατος χρῆμα οὗτος δέ εἰμί ὁ φιλόστρατος ῥόδιος 0
5.21.9 2 τούτῳ τῷ λόγῳ διάφορα ὄντα εὕρισκον τὰ Ἠλείων ἐς τοὺς Ὀλυμπιονίκας γράμματα· ἔστι γὰρ δὴ ἐν τοῖς γράμμασι τούτοις Στράτωνα Ἀλεξανδρέα Ὀλυμπιάδι ὀγδόῃ μετὰ τὰς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ἐπὶ ἡμέρας ἀνελέσθαι τῆς αὐτῆς παγκρατίου καὶ πάλης νίκην. Concerning this account, I have found discrepancies in the list of Olympic victors kept by the Eleans; for in these records, it is stated that Strato of Alexandria, in the eighth Olympiad after the hundred and seventieth, won on the same day the victories both in the pancratium and in wrestling. οὗτος ὁ λόγος διάφορος εἰμί εὑρίσκω ὁ Ἠλεῖος εἰς ὁ Ὀλυμπιονίκης γράμμα εἰμί γάρ δή ἐν ὁ γράμμα οὗτος στράτων Ἀλεξάνδρεια Ὀλυμπιάς ὀγδόος μετά ὁ ἑβδομήκοντα καί ἑκατόν ἐπί ἡμέρα ἀναιρέω ὁ αὐτός παγκράτιον καί πάλη νίκη 0
5.21.9 3 Ἀλεξανδρείας δὲ τῆς ἐπὶ τῷ Κανωβικῷ τοῦ Νείλου στόματι Ἀλέξανδρος μὲν οἰκιστὴς ἐγένετο ὁ Φιλίππου, Alexandria, near the Canobic mouth of the Nile, was founded by Alexander, the son of Philip. Ἀλεξάνδρεια δέ ὁ ἐπί ὁ Κανωβικός ὁ Νεῖλος στόμα Ἀλέξανδρος μέν οἰκιστής γίγνομαι ὁ Φίλιππος 0
5.21.9 4 λέγεται δὲ καὶ πρότερον ἔτι πόλισμα Αἰγυπτίων ἐνταῦθα οὐ μέγα εἶναι Ῥακῶτιν· Yet it is also said that before then a small Egyptian settlement called Rakotis was situated there. λέγω δέ καί πρότερον ἔτι πόλισμα Αἰγύπτιος ἐνταῦθα οὐ μέγας εἰμί ῥάκος 0
5.21.10 1 Στράτωνος δὲ τούτου τρεῖς μὲν ἡλικίᾳ πρότερον, τοσοῦτοι δὲ ἄλλοι μετʼ αὐτόν εἰσι δῆλοι τὸν κότινον παγκρατίου τε ἆθλα εἰληφότες καὶ πάλης, Κάπρος μὲν ἐξ αὐτῆς Ἤλιδος, Ἑλλήνων δὲ τῶν πέραν Αἰγαίου Ῥόδιός τε Ἀριστομένης καὶ Μαγνήτων τῶν ἐπὶ Ληθαίῳ Πρωτοφάνης. Before this Straton, three competitors of an earlier age, as well as three others after him, are recorded to have won the crown of wild olive in both pankration and wrestling: Kapros from Elis itself, Aristomenes of Rhodes from among the Greeks beyond the Aegean, and Protophanes of Magnesia-on-the-Lethaios. Στράτων δέ οὗτος τρεῖς μέν ἡλικία πρότερον τοσοῦτος δέ ἄλλος μετά αὐτός εἰμί δῆλος ὁ κότινος παγκράτιον τε ἆθλον λαμβάνω καί πάλη κάπρος μέν ἐκ αὐτός Ἠλίς Ἕλλην δέ ὁ πέραν Αἰγαῖος ῥόδιος τε Ἀριστομένης καί Μάγνης ὁ ἐπί Ληθαῖος Πρωτοφάνης 0
5.21.10 2 οἱ δὲ ὕστερον τοῦ Στράτωνος Μαρίων τε πόλεως ἐκείνῳ τῆς αὐτῆς καὶ Στρατονικεὺς Ἀριστέας---τὰ δὲ παλαιότερα ἥ τε χώρα καὶ ἡ πόλις ἐκαλεῖτο Χρυσαορίς---, ἕβδομος δὲ Νικόστρατος ἐκ τῶν ἐπὶ θαλάσσῃ Κιλίκων, οὐδὲν τοῖς Κίλιξιν αὐτοῦ μετὸν εἰ μὴ ὅσα τῷ λόγῳ. The competitors after Straton were Marion, a fellow citizen from the same city, and Aristeas of Stratonikeia—though earlier the land and the city had been called Chrysaoris—and the seventh was Nicostratus from among the Cilicians by the sea; although these Cilicians share nothing with him except by name alone. ὁ δέ ὕστερον ὁ Στράτων Μαρίων τε πόλις ἐκεῖνος ὁ αὐτός καί Στρατονικεύς Ἀριστέας ὁ δέ παλαιός ὅς τε χώρα καί ὁ πόλις καλέω χρυσαορίς ἕβδομος δέ Νικόστρατος ἐκ ὁ ἐπί θάλασσα Κίλικες οὐδέν ὁ κίλιξ αὐτός μετά εἰ μή ὅσος ὁ λόγος 0
5.21.11 1 τοῦτον τὸν Νικόστρατον νήπιον παῖδα ἔτι ἐκ Πρυμνησσοῦ λῃσταὶ τῆς Φρυγῶν ἥρπασαν, οἰκίας ὄντα οὐκ ἀφανοῦς. This Nicostratus was still a child when, while in Prymnessos, he was seized by Phrygian bandits, though belonging to a household not without prominence. οὗτος ὁ Νικόστρατος νήπιος παῖς ἔτι ἐκ πρυμνήσιον λῃστής ὁ Φρύξ ἁρπάζω οἰκία εἰμί οὐ ἀφανής 0
5.21.11 2 κομισθέντα δὲ αὐτὸν ἐς Αἰγέας ὠνήσατο ὅστις δή. Having been carried to Aegeae, he was bought there by a certain man. κομίζω δέ αὐτός εἰς Αἰγεύς ὠνέομαι ὅστις δή 0
5.21.11 3 χρόνῳ δὲ ὕστερον τῷ ἀνδρὶ τούτῳ ὄνειρον γίνεται· λέοντος δὲ ἔδοξεν ὑπὸ τῷ σκίμποδι κατακεῖσθαι σκύμνον, ἐφʼ ᾧ ἐκάθευδεν ὁ Νικόστρατος. Some time afterward, this man had a dream: he thought that a lion’s cub was lying beneath the couch on which Nicostratus slept. χρόνος δέ ὕστερον ὁ ἀνήρ οὗτος ὄνειρον γίγνομαι λέων δέ δοκέω ὑπό ὁ σκίμπους κατάκειμαι σκύμνος ἐπί ὅς καθεύδω ὁ Νικόστρατος 0
5.21.11 4 Νικοστράτῳ μὲν δή, ὡς ηὐξήθη, καὶ ἄλλαι νῖκαι καὶ Ὀλυμπίασιν ἐγένοντο παγκρατίου καὶ πάλης. When Nicostratus grew up, moreover, he won several victories, both in the pankration and in wrestling at Olympia. Νικόστρατος μέν δή ὡς αὐξάνω καί ἄλλος νίκη καί Ὀλυμπιάς γίγνομαι παγκράτιον καί πάλη 0
5.21.12 1 χρήμασι δὲ ὑπὸ Ἠλείων ἕτεροί τε ὕστερον καὶ Ἀλεξανδρεὺς ἐζημιώθη πύκτης Ὀλυμπιάδι ἐπὶ ταῖς διακοσίαις ὀγδόῃ τε καὶ δεκάτῃ. Afterwards, other competitors as well as a boxer from Alexandria were fined money by the Eleans at the two hundred and eighteenth Olympiad. χρῆμα δέ ὑπό Ἠλεῖος ἕτερος τε ὕστερον καί Ἀλεξανδρεύς ζημιόω πύκτης Ὀλυμπιάς ἐπί ὁ διακόσιοι ὀγδόος τε καί δεκάτη 0
5.21.12 2 ὄνομα μὲν τῷ ζημιωθέντι Ἀπολλώνιος, ἐπίκλησις δὲ ἦν Ῥάντης· καί πως καὶ ἐπιχώριον τὸ ἐς τὰς ἐπικλήσεις τοῖς Ἀλεξανδρεῦσίν ἐστιν. The name of the punished athlete was Apollonius, whose nickname was Rhantes—indeed, surnames of this sort seem customary among the Alexandrians. ὄνομα μέν ὁ ζημιόω Ἀπολλώνιος ἐπίκλησις δέ εἰμί ῥάντης καί πῶς καί ἐπιχώριος ὁ εἰς ὁ ἐπίκλησις ὁ Ἀλεξανδρεύς εἰμί 0
5.21.12 3 οὗτος ὁ ἀνὴρ ἀδικεῖν ὑπὸ Ἠλείων κατεγνώσθη πρῶτος Αἰγυπτίων· This man was the first Egyptian found guilty of wrongdoing by the Eleans. οὗτος ὁ ἀνήρ ἀδικέω ὑπό Ἠλεῖος καταγιγνώσκω πρῶτος Αἰγύπτιος 0
5.21.13 1 κατεγνώσθη δὲ οὐ δοῦναι χρήματα ἢ λαβεῖν αὐτός, ἀλλὰ τοιόνδε ἄλλο ἐς τὸν ἀγῶνα ἐξυβρίσαι. He was found guilty, not of bribing or personally receiving money, but of committing another such affront against the contest, namely arriving after the appointed time. καταγιγνώσκω δέ οὐ δίδωμι χρῆμα ἤ λαμβάνω αὐτός ἀλλά τοιόσδε ἄλλος εἰς ὁ ἀγών ἐξυβρίζω 0
5.21.13 2 ἀφίκετο οὐκ ἐς τὸν εἰρημένον καιρόν, καὶ αὐτὸν ὑπὸ Ἠλείων πειθομένων τῷ νόμῳ ἐλείπετο τοῦ ἀγῶνος εἴργεσθαι· He did not arrive at the appointed time, and the Eleans, upholding their law, insisted that he be excluded from the competition. ἀφικνέομαι οὐ εἰς ὁ λέγω καιρός καί αὐτός ὑπό Ἠλεῖος πείθομαι ὁ νόμος λείπω ὁ ἀγών εἴργω 0
5.21.13 3 τὴν γάρ οἱ πρόφασιν, ὡς ἐν ταῖς Κυκλάσι νήσοις ὑπὸ ἀνέμων κατείχετο ἐναντίων, Ἡρακλείδης γένος καὶ αὐτὸς Ἀλεξανδρεὺς ἤλεγχεν ἀπάτην οὖσαν· For although he claimed to have been detained in the Cycladic islands by adverse winds, Heracleides, himself also an Alexandrian by birth, exposed this as a deception. ὁ γάρ ὁ πρόφασις ὡς ἐν ὁ Κυκλάς νῆσος ὑπό ἄνεμος κατέχω ἐναντίος Ἡρακλείδης γένος καί αὐτός Ἀλεξανδρεύς ἐλέγχω ἀπάτη εἰμί 0
5.21.13 4 ὑστερῆσαι γὰρ χρήματα ἐκ τῶν ἀγώνων αὐτὸν ἐκλέγοντα τῶν ἐν Ἰωνίᾳ. He showed that in reality he had delayed his arrival after choosing instead to pursue monetary gain at the athletic contests in Ionia. ὑστερέω γάρ χρῆμα ἐκ ὁ ἀγών αὐτός ἐκλέγω ὁ ἐν Ἰωνία 0
5.21.14 1 οὕτω δὴ τόν τε Ἀπολλώνιον καὶ εἰ δή τις ἄλλος ἧκεν οὐ κατὰ προθεσμίαν τῶν πυκτῶν, τούτους μὲν οἱ Ἠλεῖοι τοῦ ἀγῶνος ἀπελαύνουσι, τῷ Ἡρακλείδῃ δὲ τὸν στέφανον παριᾶσιν ἀκονιτί· In this way indeed the Eleans expelled from the contest Apollonius and any other boxer who arrived after the appointed time; they awarded the crown uncontested to Heracleides. οὕτως δή ὁ τε Ἀπολλώνιος καί εἰ δή τις ἄλλος ἥκω οὐ κατά πρόθεσμος ὁ πυκτής οὗτος μέν ὁ Ἠλεῖος ὁ ἀγών ἀπελαύνω ὁ Ἡρακλείδης δέ ὁ στέφανος παρίημι ἀκονιτί 0
5.21.14 2 ἐνταῦθα ὁ Ἀπολλώνιος κατεσκευάσατό τε τοῖς ἱμᾶσιν ὡς ἐς μάχην καὶ ἐσδραμὼν ἐπὶ τὸν Ἡρακλείδην ἥπτετο ἐπικειμένου τε ἤδη τὸν κότινον καὶ καταπεφευγότος ἐς τοὺς Ἑλλανοδίκας. At this juncture Apollonius, having fitted his thongs as if for battle, ran at Heracleides and attacked him, even though Heracleides had already received the olive crown and had fled for refuge to the Hellanodikai. ἐνταῦθα ὁ Ἀπολλώνιος κατασκευάζω τε ὁ ἱμάς ὡς εἰς μάχη καί ἐκτρέχω ἐπί ὁ Ἡρακλείδης ἅπτομαι ἐπίκειμαι τε ἤδη ὁ κότινος καί καταφεύγω εἰς ὁ ἑλλανοδίκης 0
5.21.14 3 τούτῳ μὲν δὴ ἔμελλε τὸ κοῦφον τοῦ νοῦ βλάβος μέγα ἔσεσθαι, ἔστι δὲ καὶ For this act Apollonius was about to suffer a severe penalty for his foolish recklessness, and there is also— οὗτος μέν δή μέλλω ὁ κοῦφος ὁ νοῦς βλάβος μέγας ἔσομαι εἰμί δέ καί 0
5.21.15 1 ἄλλα δύο τέχνης τῆς ἐφʼ ἡμῶν τὰ ἀγάλματα· Two additional statues testify to an incident from our own time. ἄλλος δύο τέχνη ὁ ἐπί ἐγώ ὁ ἄγαλμα 0
5.21.15 2 ἕκτῃ γὰρ ἐπὶ ταῖς εἴκοσι καὶ διακοσίαις Ὀλυμπιάδι πύκτας ἄνδρας, ὑπὲρ αὐτῆς μαχομένους τῆς νίκης, ἐφώρασαν συνθεμένους ὑπὲρ λήμματος. For in the two hundred and twenty-sixth Olympiad, two boxers were observed competing for victory, having secretly arranged beforehand that one would yield the victory to the other for monetary gain. ἕκτη γάρ ἐπί ὁ εἴκοσι καί διακόσιοι Ὀλυμπιάς πύκτης ἀνήρ ὑπέρ αὐτός μάχομαι ὁ νίκη φωράω συντίθημι ὑπέρ λήμμα 0
5.21.15 3 ἀντὶ τούτων μὲν ἐγένετο ζημία· ποιηθέντων δὲ ἀγαλμάτων Διὸς τὸ μὲν ἐν ἀριστερᾷ τῆς ἐς τὸ στάδιον ἐσόδου, τὸ δὲ ἕτερον αὐτῶν ἕστηκεν ἐν δεξιᾷ. They incurred penalties for this; two statues of Zeus were then made, one standing on the left of the entrance to the stadium, and the other on the right. ἀντί οὗτος μέν γίγνομαι ζημία ποιέω δέ ἄγαλμα Ζεύς ὁ μέν ἐν ἀριστερός ὁ εἰς ὁ στάδιον ἔσοδος ὁ δέ ἕτερος αὐτός ἵστημι ἐν δεξιός 0
5.21.15 4 τοῖς δὲ πύκταις τούτοις Δίδας τε ὄνομα ἦν καὶ τῷ τὰ χρήματα δόντι αὐτῶν Σαραπάμμων· νομοῦ δὲ ἦσαν τοῦ αὐτοῦ, νεωτάτου τῶν ἐν Αἰγύπτῳ, καλουμένου δὲ Ἀρσινοΐτου. These boxers were named Didas and Sarapammon, who provided the money; they were both from the same district, the youngest in Egypt called Arsinoïtes. ὁ δέ πύκτης οὗτος δίδημι τε ὄνομα εἰμί καί ὁ ὁ χρῆμα δίδωμι αὐτός Σαραπάμμων νοῦς δέ εἰμί ὁ αὐτός νεώτατος ὁ ἐν Αἴγυπτος καλέω δέ Ἀρσινόητος 0
5.21.16 1 θαῦμα μὲν δὴ καὶ ἄλλως ἐν οὐδενὸς λόγῳ τὸν θεὸν θέσθαι τὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ δέξασθαί τινα ἢ δοῦναι δῶρα ἐπὶ τῷ ἀγῶνι· It is indeed a wonder, in general, that one should count the god at Olympia so lightly as to either receive or give bribes concerning the contest. θαῦμα μέν δή καί ἄλλως ἐν οὐδείς λόγος ὁ θεός τίθημι ὁ ἐν Ὀλυμπία καί δέχομαι τις ἤ δίδωμι δῶρον ἐπί ὁ ἀγών 0
5.21.16 2 μείζονος δὲ ἔτι θαύματος, εἴ γε καὶ αὐτῶν ἐτόλμησεν ἤδη τις Ἠλείων. But it is still more astonishing if even someone among the Eleans themselves has dared to do this. μείζων δέ ἔτι θαῦμα εἰ γε καί αὐτός τολμάω ἤδη τις Ἠλεῖος 0
5.21.16 3 λέγεται δὲ ὡς Δαμόνικος τολμήσειεν Ἠλεῖος δευτέρᾳ πρὸς ταῖς ἑκατὸν καὶ ἐνενήκοντα Ὀλυμπιάδι· It is said that Damonikos, an Elean, ventured such a thing in the one hundred and ninety-second Olympiad. λέγω δέ ὡς Δαμόνικος τολμάω ἠλεῖος δεύτερος πρός ὁ ἑκατόν καί ἐνενήκοντα Ὀλυμπιάς 0
5.21.16 4 συνεστηκέναι μὲν γὰρ παλαίοντας ἐπὶ τῷ στεφάνῳ τόν τε τοῦ Δαμονίκου παῖδα Πολύκτορα καὶ Σώσανδρον γένος Σμυρναῖον, ὁμώνυμον τῷ πατρί· His son Polyktor and Sosandros, a native of Smyrna who bore the same name as his own father, had reached the final wrestling bout for the crown. συνίστημι μέν γάρ παλαίω ἐπί ὁ στέφανος ὁ τε ὁ Δαμονίκος παῖς πολύκτωρ καί Σώσανδρος γένος Σμυρναῖος ὁμώνυμος ὁ πατήρ 0
5.21.16 5 Δαμόνικον δέ, ἅτε περισσῶς ἐπιθυμοῦντα γενέσθαι τῷ παιδὶ τὴν νίκην, δοῦναι τοῦ Σωσάνδρου τῷ πατρὶ χρήματα. Damonikos, excessively desirous for his son to gain the victory, is said to have paid money to the father of Sosandros. Δαμόνικος δέ ἅτε περισσῶς ἐπιθυμέω γίγνομαι ὁ παῖς ὁ νίκη δίδωμι ὁ Σώσανδρος ὁ πατήρ χρῆμα 0
5.21.17 1 ὡς δὲ ἐγεγόνει τὰ πραχθέντα ἔκπυστα, ἐπιβάλλουσιν οἱ Ἑλλανοδίκαι ζημίαν, ἐπιβάλλουσι δὲ οὐ τοῖς παισίν, ἀλλὰ ἐς τοὺς πατέρας ἔτρεψαν τὴν ὀργήν· οὗτοι γὰρ δὴ καὶ ἠδίκουν. When the actions became known, the Hellanodikai imposed a penalty, not upon the boys themselves, but they turned their anger upon their fathers, who were indeed responsible for the wrongdoing. ὡς δέ γίγνομαι ὁ πράσσω ἔκπυστος ἐπιβάλλω ὁ ἑλλανοδίκης ζημία ἐπιβάλλω δέ οὐ ὁ πούς ἀλλά εἰς ὁ πατήρ τρέπω ὁ ὀργή οὗτος γάρ δή καί ἀδικέω 0
5.21.17 2 ἀπὸ ταύτης τῆς ζημίας ἀγάλματα ἐποιήθη· καὶ τὸ μὲν ἐν τῷ Ἠλείων ἀνάκειται γυμνασίῳ, τὸ δὲ τῆς Ἄλτεως πρὸ τῆς Ποικίλης στοᾶς καλουμένης, ὅτι ἦσαν ἐπὶ τῶν τοίχων γραφαὶ τὸ ἀρχαῖον. From this fine, statues were made; one of these stands in the gymnasium of the Eleans, and the other is set up in the Altis, before the colonnade called Painted (Poikile), because in ancient times there were paintings on its walls. ἀπό οὗτος ὁ ζημία ἄγαλμα ποιέω καί ὁ μέν ἐν ὁ Ἠλεῖος ἀνάκειμαι γυμνάσιον ὁ δέ ὁ ἄλσος πρό ὁ ποικίλος στοά καλέω ὅτι εἰμί ἐπί ὁ τοῖχος γραφή ὁ ἀρχαῖος 0
5.21.17 3 εἰσὶ δʼ οἳ τὴν στοὰν ταύτην καὶ Ἠχοῦς ὀνομάζουσι· However, there are also some who call this colonnade the "Echo." εἰμί δέ ὅς ὁ στοά οὗτος καί ἠχώ ὀνομάζω 0
5.21.17 4 βοήσαντι δὲ ἀνδρὶ ἑπτάκις ὑπὸ τῆς ἠχοῦς ἡ φωνή, τὰ δὲ καὶ ἐπὶ πλέον ἔτι ἀποδίδοται. For if a man shouts aloud, his voice is repeated seven times by the echo, and sometimes even more frequently. βοηθέω δέ ἀνήρ ἑπτάκις ὑπό ὁ ἠχώ ὁ φωνή ὁ δέ καί ἐπί πλέον ἔτι ἀποδίδωμι 0
5.21.18 1 παγκρατιαστὴν δέ φασιν Ἀλεξανδρέα, ὄνομα δὲ εἶναί οἱ Σαραπίωνα, τοῦτον ἐν Ὀλυμπιάδι τῇ πρώτῃ μετὰ τὰς διακοσίας ἐς τοσοῦτο δεῖσαι τοὺς ἀνταγωνιστὰς ὥστε ἡμέρᾳ μιᾷ πρότερον ἢ ἐσκληθήσεσθαι τὸ παγκράτιον ἔμελλεν ἀποδράντα οἴχεσθαι. They say that a pancratiast from Alexandria, whose name was Sarapion, at the two hundred and first Olympiad aroused such fear among his opponents that they fled and disappeared a day before the pancratium was scheduled to take place. παγκρατιαστής δέ φημί Ἀλεξάνδρεια ὄνομα δέ εἰμί ὁ Σαραπίων οὗτος ἐν Ὀλυμπιάς ὁ πρῶτος μετά ὁ διακόσιοι εἰς τοσοῦτος δέω ὁ ἀνταγωνιστής ὥστε ἡμέρα εἷς πρότερον ἤ ἐπικαλέω ὁ παγκράτιον μέλλω ἀποδράω οἴχομαι 0
5.21.18 2 τοῦτον ζημιωθέντα ἐπὶ δειλίᾳ μόνον τῶν τε ἄλλων ἀνθρώπων καὶ αὐτῶν μνημονεύουσιν Αἰγυπτίων. Him alone, among all men, even among the Egyptians themselves, they record as having been penalized for cowardice. οὗτος ζημιόω ἐπί δειλία μόνος ὁ τε ἄλλος ἀνήρ καί αὐτός μνημονεύω Αἰγύπτιος 0
5.21.18 3 ταῦτα μὲν τὰ κατειλεγμένα ἐπὶ αἰτίαις τοιαῖσδε ποιηθέντα εὕρισκον· Such are the recorded matters which I have found to be committed for reasons of this sort. οὗτος μέν ὁ κατειλέγω ἐπί αἰτία τοιόσδε ποιέω εὑρίσκω 0