Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 7.14

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
7.14.1 1 ἀφίκοντο δὲ ἐς τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ ἀποσταλέντες ἐκ Ῥώμης Λακεδαιμονίοις δικασταὶ καὶ Ἀχαιοῖς γενέσθαι, ἄλλοι τε καὶ Ὀρέστης· The judges sent from Rome to arbitrate between the Lacedaemonians and the Achaeans also arrived in Greece; among them was Orestes. ἀφικνέομαι δέ εἰς ὁ Ἑλλάς καί ὁ ἀποστέλλω ἐκ ῥώμη Λακεδαιμόνιος δικαστής καί Ἀχαιός γίγνομαι ἄλλος τε καί Ὀρέστης 0
7.14.1 2 ὁ δὲ τούς τε ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν Ἀχαιῶν ἔχοντας τὰς ἀρχὰς καὶ Δίαιον ἐκάλει παρʼ αὑτόν. He summoned before him Diaeus and those holding office in each of the Achaean cities. ὁ δέ ὁ τε ἐν ἕκαστος πόλις ὁ Ἀχαιός ἔχω ὁ ἀρχή καί δίαιος καλέω παρά ἑαυτοῦ 0
7.14.1 3 ἀφικομένοις δὲ ἔνθα ἔτυχεν αὐτὸς ἐσῳκισμένος, ἀπεγύμνου τὸν πάντα σφίσιν ἤδη λόγον, ὡς δίκαια ἡγοῖτο ἡ Ῥωμαίων βουλὴ μήτε Λακεδαιμονίους τελεῖν ἐς τὸ Ἀχαϊκὸν μήτε αὐτὴν Κόρινθον, ἀφεῖσθαι δὲ καὶ Ἄργος καὶ Ἡράκλειαν τὴν πρὸς Οἴτῃ καὶ Ὀρχομενίους Ἀρκάδας συνεδρίου τοῦ Ἀχαιῶν· When they gathered in the place where he himself happened to be residing, he laid out all of the Romans' decision before them, asserting that the Roman senate deemed it right neither for the Lacedaemonians nor Corinth to belong to the Achaean League; he also declared that Argos, Herakleia near Oeta, and the Arcadian Orchomenians should be exempted from the Achaean synod. ἀφικνέομαι δέ ἔνθα τυγχάνω αὐτός εἰσοικίζω ἀπεγυμνόω ὁ πᾶς σφεῖς ἤδη λόγος ὡς δίκαιος ἡγέομαι ὁ Ῥωμαῖος βουλή μήτε Λακεδαιμόνιος τελέω εἰς ὁ ἀχαϊκός μήτε αὐτός Κόρινθος ἀφίημι δέ καί Ἄργος καί Ἡράκλεια ὁ πρός οἷος καί Ὀρχομένιος Ἀρκάς συνέδριον ὁ Ἀχαιός 0
7.14.1 4 γένους τε γὰρ αὐτοῖς οὐδὲν τοῦ Ἀχαιῶν μετεῖναι καὶ ὕστερον τὰς πόλεις προσχωρῆσαι ταύτας πρὸς τὸ Ἀχαϊκόν. For, he said, these peoples shared no common lineage with the Achaeans and had only later attached their cities to the Achaean alliance. γένος τε γάρ αὐτός οὐδέν ὁ Ἀχαιός μείνειν καί ὕστερον ὁ πόλις προσχωρέω οὗτος πρός ὁ Ἀχαϊκός 0
7.14.2 1 ταῦτα Ὀρέστου λέγοντος οἱ ἄρχοντες τῶν Ἀχαιῶν οὐδὲ τὸν πάντα ὑπομείναντες ἀκοῦσαι λόγον ἔθεον ἐς τὸ ἐκτὸς τῆς οἰκίας καὶ ἐκάλουν Ἀχαιοὺς ἐς ἐκκλησίαν· As soon as Orestes had spoken these words, the Achaean leaders did not even wait to hear him finish his whole speech, but rushed from the house and called the Achaeans to assembly. οὗτος Ὀρέστης λέγω ὁ ἄρχων ὁ Ἀχαιός οὐδέ ὁ πᾶς ὑπομένω ἀκούω λόγος θέω εἰς ὁ ἐκτός ὁ οἰκία καί καλέω Ἀχαιός εἰς ἐκκλησία 0
7.14.2 2 οἱ δὲ ὡς τὰ ἐγνωσμένα ἐπύθοντο ὑπὸ Ῥωμαίων, αὐτίκα ἐτρέποντο ἐπὶ τοὺς Σπαρτιάτας οἳ Κορίνθῳ τότε ἔτυχον ἐπιδημοῦντες, συνήρπαζον δὲ πάντα τινὰ καὶ ὃν Λακεδαιμόνιον σαφῶς ὄντα ἠπίσταντο καὶ ὅτῳ κουρᾶς ἢ ὑποδημάτων ἕνεκα ἢ ἐπὶ τῇ ἐσθῆτι ἢ κατʼ ὄνομα προσγένοιτο ὑπόνοια· When the crowd learned the decisions made by the Romans, they immediately turned against the Spartans who were then visiting Corinth, and began seizing every man whom they knew clearly to be a Spartan, as well as anyone whom they suspected might be Spartan due either to his hairstyle, footwear, clothing, or even merely his name. ὁ δέ ὡς ὁ γιγνώσκω πυνθάνομαι ὑπό Ῥωμαῖος αὐτίκα τρέπομαι ἐπί ὁ Σπαρτιάτης ὅς Κόρινθος τότε τυγχάνω ἐπιδημέω συνάρπάζω δέ πᾶς τις καί ὅς Λακεδαιμόνιος σαφῶς εἰμί ἐπίσταμαι καί ὅστις κούρας ἤ ὑπόδημα ἕνεκα ἤ ἐπί ὁ ἐσθής ἤ κατά ὄνομα προσγίγνομαι ὑπόνοια 0
7.14.2 3 τοὺς δὲ αὐτῶν καὶ καταφυγεῖν ἔνθα Ὀρέστης ᾤκει φθάνοντας ὅμως καὶ ἐντεῦθεν ἐβιάζοντο ἕλκειν. Some Spartans managed to flee beforehand to the house where Orestes was staying, yet even there the Achaeans pursued them, attempting by force to drag them away. ὁ δέ αὐτός καί καταφεύγω ἔνθα Ὀρέστης οἰκέω φθάνω ὅμως καί ἐντεῦθεν βιάζω ἕλκω 0
7.14.3 1 Ὀρέστης δὲ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τῆς τε τόλμης ἐπέχειν τοὺς Ἀχαιοὺς ἐπειρῶντο καὶ ἐκέλευον μεμνῆσθαι σφᾶς ὡς ἀδικημάτων καὶ ὕβρεως ἄρχουσιν ἐς Ῥωμαίους. Orestes and his companions attempted to encourage the Achaeans in their boldness, urging them to remember that they were beginning hostilities against the Romans precisely because of wrongs and insolent abuses. Ὀρέστης δέ καί ὁ σύν αὐτός ὁ τε τόλμη ἐπέχω ὁ Ἀχαιός πειράομαι καί κελεύω μιμνήσκω σφεῖς ὡς ἀδίκημα καί ὕβρις ἄρχω εἰς Ῥωμαῖος 0
7.14.3 2 ἡμέραις δὲ ὕστερον οὐ πολλαῖς οἱ Ἀχαιοὶ Λακεδαιμονίων μὲν αὐτῶν ὅσους εἶχον συνειληφότες, κατατίθενται σφᾶς ἐς δεσμωτήριον, τοὺς ξένους δὲ ἀπʼ αὐτῶν διακρίνοντες ἠφίεσαν. A few days afterwards, the Achaeans sent all the Lacedaemonians whom they had captured to prison, while setting free the foreigners whom they separated from them. ἡμέρα δέ ὕστερον οὐ πολύς ὁ Ἀχαιός Λακεδαιμόνιος μέν αὐτός ὅσος ἔχω συλλαμβάνω κατατίθημι σφεῖς εἰς δεσμωτήριον ὁ ξένος δέ ἀπό αὐτός διακρίνω ἀφίημι 0
7.14.3 3 ἀποστέλλουσι δὲ καὶ ἐς Ῥώμην ἄλλους τε Ἀχαιῶν τῶν ἐν τέλει καὶ Θεαρίδαν· ὡς δὲ ἀπῆλθον, ἐντυχόντες κατὰ τὴν ἄνοδον Ῥωμαίων πρέσβεσιν ἐπὶ τὰ Λακεδαιμονίων καὶ Ἀχαιῶν ὕστερον ἢ Ὀρέστης ἀπεσταλμένοις, ὀπίσω καὶ αὐτοὶ τρέπονται. They also dispatched to Rome Thearidas and other leading Achaeans. ἀποστέλλω δέ καί εἰς Ῥώμη ἄλλος τε Ἀχαιός ὁ ἐν τέλος καί θεαρίδης ὡς δέ ἀπέρχομαι ἐντυγχάνω κατά ὁ ἄνοδος Ῥωμαῖος πρέσβις ἐπί ὁ Λακεδαιμόνιος καί Ἀχαιός ὕστερον ἤ Ὀρέστης ἀποστέλλω ὀπίσω καί αὐτός τρέπω 0
7.14.4 1 Διαίῳ δὲ ἐξήκοντος τοῦ χρόνου τῆς ἀρχῆς στρατηγεῖν ὑπὸ Ἀχαιῶν ᾑρέθη Κριτόλαος. When Diaeus' term of office expired, Critolaus was chosen by the Achaeans to succeed him as general. δίαιος δέ ἐξήκω ὁ χρόνος ὁ ἀρχή στρατηγεῖν ὑπό Ἀχαιός αἱρέω Κριτόλαος 0
7.14.4 2 τοῦτον δριμὺς καὶ σὺν οὐδενὶ λογισμῷ τὸν Κριτόλαον πολεμεῖν πρὸς Ῥωμαίους ἔρως ἔσχε· Critolaus was seized by a bitter and utterly rash passion to wage war upon the Romans. οὗτος δριμύς καί σύν οὐδείς λογισμός ὁ Κριτόλαος πολεμέω πρός Ῥωμαῖος ἔρως ἔχω 0
7.14.4 3 καὶ---ἔτυχον γὰρ τότε ἤδη οἱ παρὰ Ῥωμαίων ἥκοντες τὰ Λακεδαιμονίων καὶ Ἀχαιῶν δικάσαι---ἀφίκετο μὲν ἐν Τεγέᾳ τῇ Ἀρκάδων τοῖς ἀνδράσιν ἐς λόγους ὁ Κριτόλαος, ἀθροῖσαι δὲ Ἀχαιούς σφισιν ἐς κοινὸν σύλλογον οὐδαμῶς ἤθελεν, ἀλλὰ ἐς μὲν ἐπήκοον τῶν Ῥωμαίων ἔπεμπεν ἀγγέλους κελεύων τοὺς συνέδρους καλεῖν ἐς τὸ Ἀχαϊκόν, ἰδίᾳ δὲ τοῖς συνέδροις ἐπέστελλεν ἐς τὰς πόλεις ἀπολείπεσθαι σφᾶς τοῦ συλλόγου. For at this very moment the delegates sent from Rome had already arrived to arbitrate the dispute between the Spartans and the Achaeans. καί τυγχάνω γάρ τότε ἤδη ὁ παρά Ῥωμαῖος ἥκω ὁ Λακεδαιμόνιος καί Ἀχαιός δικάζω ἀφικνέομαι μέν ἐν Τεγέα ὁ Ἀρκάς ὁ ἀνήρ εἰς λόγος ὁ Κριτόλαος ἀθροίζω δέ Ἀχαιός σφεῖς εἰς κοινός σύλλογος οὐδαμῶς ἐθέλω ἀλλά εἰς μέν ἐπήκοος ὁ Ῥωμαῖος πέμπω ἄγγελος κελεύω ὁ σύνεδρος καλέω εἰς ὁ Ἀχαϊκός ἰδίᾳ δέ ὁ σύνεδρος ἐπιστέλλω εἰς ὁ πόλις ἀπολείπω σφεῖς ὁ σύλλογος 0
7.14.5 1 ὡς δὲ οὐκ ἀφίκοντο οἱ συνεδρεύσοντες, ἐνταῦθα ὁ Κριτόλαος μάλιστα ἐπεδείκνυτο ἀπάτῃ πρὸς Ῥωμαίους χρώμενος. But when those delegates who were to attend the conference did not arrive, Critolaus especially displayed his deceit toward the Romans. ὡς δέ οὐ ἀφικνέομαι ὁ συνεδρεύω ἐνταῦθα ὁ Κριτόλαος μάλιστα ἐπιδείκνυμι ἀπάτη πρός Ῥωμαῖος χράομαι 0
7.14.5 2 ὃς ἄλλην ἐκέλευεν ἀναμένειν αὐτοὺς Ἀχαιῶν σύνοδον, ἐς μῆνα ἐσομένην ἕκτον· αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἰδίᾳ διαλέξεσθαί σφισιν ἄνευ τοῦ κοινοῦ τοῦ Ἀχαιῶν ἔφασκε. He urged them to await another meeting of the Achaeans, which would take place in six months, asserting that he himself would not privately negotiate any matter with them apart from the common consent of the Achaeans. ὅς ἄλλος κελεύω ἀναμένω αὐτός Ἀχαιός σύνοδος εἰς μήν ἔσομαι ἕκτος αὐτός δέ οὐδέν ἰδίᾳ διαλέγομαι σφεῖς ἄνευ ὁ κοινός ὁ Ἀχαιός φημί 0
7.14.5 3 καὶ οἱ μὲν ἐπεὶ ἀπατώμενοι συνῆκαν, ἀπηλλάσσοντο ἐς Ῥώμην. When they finally realized they had been deceived, the Romans departed to Rome. καί ὁ μέν ἐπεί ἀπατάω συνίημι ἀπαλλάσσω εἰς Ῥώμη 0
7.14.5 4 Κριτόλαος δὲ ἐς Κόρινθον Ἀχαιοὺς ἀθροίσας ἀνέπεισε μὲν ἐπιφέρειν ὅπλα ἐπὶ τὴν Σπάρτην, ἀνέπεισε δὲ καὶ Ῥωμαίοις ἐκ τοῦ εὐθέος πόλεμον ἄρασθαι. Critolaus, however, assembling the Achaeans at Corinth, persuaded them first to take up arms against Sparta and, afterward, convinced them to declare immediate war against the Romans. Κριτόλαος δέ εἰς Κόρινθος Ἀχαιός ἀθροίζω ἀνείπω μέν ἐπιφέρω ὅπλον ἐπί ὁ Σπάρτη ἀνείπω δέ καί Ῥωμαῖος ἐκ ὁ εὐθέως πόλεμος αἴρω 0
7.14.6 1 τὸ μὲν δὴ ἄνδρα βασιλέα καὶ πόλιν ἀνελέσθαι πόλεμον καὶ μὴ εὐτυχῆσαι συνέβη φθόνῳ μᾶλλον ἔκ του δαιμόνων ἢ τοῖς πολεμήσασι ποιεῖ τὸ ἔγκλημα· Indeed, that a king and a city should choose war and fail was due rather to envy from the gods than to fault in their human adversaries. ὁ μέν δή ἀνήρ βασιλεύς καί πόλις ἀναιρέω πόλεμος καί μή εὐτυχέω συμβαίνω φθόνος μᾶλλον ἐκ ὁ δαίμων ἤ ὁ πολεμέω ποιέω ὁ ἔγκλημα 0
7.14.6 2 θρασύτης δὲ ἡ μετὰ ἀσθενείας μανία ἂν μᾶλλον ἢ ἀτυχία καλοῖτο. But recklessness joined with weakness should properly be called madness rather than mere misfortune. θρασύτης δέ ὁ μετά ἀσθένεια μανία ἄν μᾶλλον ἤ ἀτυχία καλέω 0
7.14.6 3 ὃ δὴ καὶ Κριτόλαον καὶ Ἀχαιοὺς ἔβλαψε. This condition harmed Critolaus and the Achaeans. ὅς δή καί Κριτόλαος καί Ἀχαιός βλάπτω 0
7.14.6 4 παρώξυνε δὲ καὶ Ἀχαιοὺς Πυθέας βοιωταρχῶν τηνικαῦτα ἐν Θήβαις, καὶ οἱ Θηβαῖοι συνεπιλήψεσθαι προθύμως ἐπηγγέλλοντο τοῦ πολέμου· Moreover, Pytheas, who held the office of Boeotarch in Thebes at that time, incited the Achaeans further, and the Thebans eagerly promised their own alliance in the war. παροξύνω δέ καί Ἀχαιός Πυθεύς βοιωτάρχης τηνικαῦτα ἐν Θῆβαι καί ὁ Θηβαῖος συνεπιλαμβάνομαι προθύμως ἐπαγγέλλομαι ὁ πόλεμος 0
7.14.7 1 ἑαλώκεσαν δὲ οἱ Θηβαῖοι πρώτην δίκην Μετέλλου δικάζοντος Φωκεῦσιν ἐκτῖσαι ζημίαν, ὅτι ἐσέβαλον σὺν ὅπλοις ἐς γῆν τὴν Φωκίδα. The Thebans had incurred penalties, the first of these decided upon by Metellus, requiring them to compensate the Phokians because they had invaded Phocis under arms. ἁλίσκομαι δέ ὁ Θηβαῖος πρῶτος δίκη μέταλλον δικάζω Φωκεύς ἐκτίνω ζημία ὅτι εἰσβάλλω σύν ὅπλον εἰς γῆ ὁ Φωκίς 0
7.14.7 2 δευτέραν Εὐβοεῦσιν, ἐδῄωσαν γὰρ καὶ Εὐβοέων τὴν χώραν. A second penalty was owed to the Euboeans, for they had also ravaged the land of Euboea. δεύτερος Εὐβοεύς δηιόω γάρ καί εὐβοεύς ὁ χώρα 0
7.14.7 3 τρίτην δὲ Ἀμφισσεῦσι, τεμόντες καὶ τὴν Ἀμφισσέων περὶ ἀκμὴν σίτου. And a third to the Amphisseans, whose grain they had cut down just as it was ripening. τρίτος δέ ἀμφίσσημι τέμνω καί ὁ Ἀμφίσσα περί ἀκμήν σῖτος 0