Pausanias Analysis

Word-level lemma forms extracted for each sentence

Chapter 7.21

PassageSentenceGreekEnglishLemma FormsMissing
7.21.1 1 καὶ Διονύσου κατὰ τοῦτο τῆς πόλεώς ἐστιν ἱερὸν ἐπίκλησιν Καλυδωνίου· In this part of the city stands a sanctuary of Dionysus called Calydonian. καί Διόνυσος κατά οὗτος ὁ πόλις εἰμί ἱερός ἐπίκλησις Καλυδώνιος 0
7.21.1 2 μετεκομίσθη γὰρ καὶ τοῦ Διονύσου τὸ ἄγαλμα ἐκ Καλυδῶνος. For the image of Dionysus was also brought over from Calydon. μετακομίζω γάρ καί ὁ Διόνυσος ὁ ἄγαλμα ἐκ Καλυδών 0
7.21.1 3 ὅτε δὲ ᾠκεῖτο ἔτι Καλυδών, ἄλλοι τε Καλυδωνίων ἐγένοντο ἱερεῖς τῷ θεῷ καὶ δὴ καὶ Κόρεσος, ὃν ἀνθρώπων μάλιστα ἐπέλαβεν ἄδικα ἐξ ἔρωτος παθεῖν. When Calydon was still inhabited, various Calydonians served as priests to this god, among them Coresus, who suffered from love more unjustly than anyone ever had. ὅτε δέ οἰκέω ἔτι Καλυδών ἄλλος τε Καλυδών γίγνομαι ἱερεύς ὁ θεός καί δή καί Κόρησος ὅς ἀνήρ μάλιστα ἐπιλαμβάνω ἄδικος ἐκ ἔρως πάσχω 0
7.21.1 4 ἤρα μὲν Καλλιρόης παρθένου· He fell in love with a maiden named Callirhoe. ἐράω μέν Καλλιρρόη παρθένος 0
7.21.1 5 ὁπόσον δὲ ἐς Καλλιρόην ἔρωτος Κορέσῳ μετῆν, τοσοῦτο εἶχεν ἀπεχθείας ἐς αὐτὸν ἡ παρθένος. But as deeply as Coresus was overcome with passion for Callirhoe, so deeply did the maiden despise him. ὁπόσος δέ εἰς Καλλιρόη ἔρως κορέω μετέχω τοσοῦτος ἔχω ἀπέχθεια εἰς αὐτός ὁ παρθένος 0
7.21.2 1 ὡς δὲ τοῦ Κορέσου δεήσεις τε ποιουμένου πάσας καὶ δώρων ὑποσχέσεις παντοίας οὐκ ἐνετρέπετο ἡ γνώμη τῆς παρθένου, ἐκομίζετο ἱκέτης ἤδη παρὰ τοῦ Διονύσου τὸ ἄγαλμα. When Coresus, despite repeated pleadings and promises of all manner of gifts, failed to change the resolve of the maiden, he went to the sacred image as a suppliant of Dionysus. ὡς δέ ὁ κορέννυμι δέησις τε ποιέω πᾶς καί δῶρον ὑπόσχεσις πᾶς οὐ ἐντρέπω ὁ γνώμη ὁ παρθένος κομίζω ἱκέτης ἤδη παρά ὁ Διόνυσος ὁ ἄγαλμα 0
7.21.2 2 ὁ δὲ ἤκουσέ τε εὐχομένου τοῦ ἱερέως καὶ οἱ Καλυδώνιοι τὸ παραυτίκα ὥσπερ ὑπὸ μέθης ἐγίνοντο ἔκφρονες καὶ ἡ τελευτὴ σφᾶς παραπλῆγας ἐπελάμβανε. The god heard the priest's prayer, and the Calydonians immediately became as if mad through drunkenness and were overcome by a deadly affliction. ὁ δέ ἀκούω τε εὔχομαι ὁ ἱερεύς καί ὁ Καλυδώνιος ὁ παραυτίκα ὥσπερ ὑπό μέθη γίγνομαι ἔκφρων καί ὁ τελευτή σφεῖς παραπλήσσω ἐπιλαμβάνω 0
7.21.2 3 καταφεύγουσιν οὖν ἐπὶ τὸ χρηστήριον τὸ ἐν Δωδώνῃ. Thus, they turned for help to the oracle at Dodona. καταφεύγω οὖν ἐπί ὁ χρηστήριον ὁ ἐν Δωδώνη 0
7.21.2 4 τοῖς γὰρ τὴν ἤπειρον ταύτην οἰκοῦσι, τοῖς τε Αἰτωλοῖς καὶ τοῖς προσχώροις αὐτῶν Ἀκαρνᾶσι καὶ Ἠπειρώταις, αἱ πέλειαι καὶ τὰ ἐκ τῆς δρυὸς μαντεύματα μετέχειν μάλιστα ἐφαίνετο ἀληθείας. Indeed, the people inhabiting that mainland—the Aetolians, as well as their neighbors the Acarnanians and Epeirotes—especially relied on the doves and oak-tree oracles for truthful revelations. ὁ γάρ ὁ ἤπειρος οὗτος οἰκέω ὁ τε Αἰτωλός καί ὁ προσχώριος αὐτός Ἀκαρνάν καί ἠπειρώτης ὁ πελειάς καί ὁ ἐκ ὁ δρῦς μάντευμα μετέχω μάλιστα φαίνω ἀλήθεια 0
7.21.3 1 τότε δὲ τὰ χρησθέντα ἐκ Δωδώνης Διονύσου μὲν ἔλεγεν εἶναι τὸ μήνιμα, ἔσεσθαι δὲ οὐ πρότερον λύσιν πρὶν ἢ θύσῃ τῷ Διονύσῳ Κόρεσος ἢ αὐτὴν Καλλιρόην ἢ τὸν ἀποθανεῖν ἀντʼ ἐκείνης τολμήσαντα. Then the oracle from Dodona pronounced that the wrath was Dionysus’, and that no remedy would come until Coresus sacrificed to Dionysus either Callirhoe herself or whoever would dare to die in her stead. τότε δέ ὁ χράω ἐκ Δωδώνη Διόνυσος μέν λέγω εἰμί ὁ μήνιμα ἔσομαι δέ οὐ πρότερον λύσις πρίν ἤ θύω ὁ Διόνυσος Κόρησος ἤ αὐτός Καλλιρόη ἤ ὁ ἀποθνῄσκω ἀντί ἐκεῖνος τολμάω 0
7.21.3 2 ὡς δὲ οὐδὲν ἐς σωτηρίαν εὑρίσκετο ἡ παρθένος, δεύτερα ἐπὶ τοὺς θρεψαμένους καταφεύγει· Since no rescue could be found for the maiden, she next sought refuge with her foster parents. ὡς δέ οὐδέν εἰς σωτηρία εὑρίσκω ὁ παρθένος δεύτερος ἐπί ὁ τρέπω καταφεύγω 0
7.21.3 3 ἁμαρτάνουσα δὲ καὶ τούτων, ἐλείπετο οὐδὲν ἔτι ἢ αὐτὴν φονεύεσθαι. When she failed with them as well, nothing remained for her but death itself. ἁμαρτάνω δέ καί οὗτος λείπω οὐδέν ἔτι ἤ αὐτός φονεύω 0
7.21.4 1 προεξεργασθέντων δὲ ὁπόσα ἐς τὴν θυσίαν ἄλλα ἐκ Δωδώνης μεμαντευμένα ἦν, ἡ μὲν ἱερείου τρόπον ἦκτο ἐπὶ τὸν βωμόν, Κόρεσος δὲ ἐφειστήκει μὲν τῇ θυσίᾳ, τῷ δὲ ἔρωτι εἴξας καὶ οὐ τῷ θυμῷ ἑαυτὸν ἀντὶ Καλλιρόης διεργάζεται. When everything else prescribed by the oracle from Dodona for the sacrifice had been previously accomplished, Callirhoe was brought to the altar in the manner of a sacrificial victim. προεξεργάζομαι δέ ὁπόσος εἰς ὁ θυσία ἄλλος ἐκ Δωδώνη μαντεύομαι εἰμί ὁ μέν ἱερεῖον τρόπος ἥκω ἐπί ὁ βωμός Κόρησος δέ ἐφιστήμι μέν ὁ θυσία ὁ δέ ἔρως εἴκω καί οὐ ὁ θυμός ἑαυτοῦ ἀντί Καλλιρρόη ἐργάζομαι 0
7.21.4 2 ὁ μὲν δὴ ἀπέδειξεν ἔργον ἀνθρώπων ὧν ἴσμεν διατεθεὶς ἐς ἔρωτα ἀπλαστότατα· Coresus, standing ready to perform the sacrifice, yielded not to anger but to love, and slew himself instead of Callirhoe. ὁ μέν δή ἀποδείκνυμι ἔργον ἀνήρ ὅς οἶδα διατίθημι εἰς ἔρως ἀπλαστότατα 0
7.21.5 1 Καλλιρόη τε ὡς Κόρεσον τεθνεῶτα εἶδεν, μετέπεσε τῇ παιδὶ ἡ γνώμη, καὶ---ἐσῄει γὰρ αὐτὴν Κορέσου τε ἔλεος καὶ ὅσα ἐς αὐτὸν εἴργασται αἰδώς---ἀπέσφαξέ τε αὑτὴν ἐς τὴν πηγήν, τοῦ λιμένος ἣ ἐν Καλυδῶνί ἐστιν οὐ πόρρω τοῦ λιμένος. When Callirhoe saw that Coresus was dead, her heart turned toward love for the youth; moved by pity for Coresus and shame for what had been done to him, she slew herself at the spring near the harbor at Calydon, not far from the port. Καλλιρρόη τε ὡς κορέννυμι θνῄσκω ὁράω μεταπίπτω ὁ παῖς ὁ γνώμη καί εἴσειμι γάρ αὐτός κορέννυμι τε ἔλεος καί ὅσος εἰς αὐτός ἔργάζομαι αἰδώς ἀποσφάζω τε ἑαυτῆς εἰς ὁ πηγή ὁ λιμήν ὅς ἐν Καλυδών εἰμί οὐ πόρρω ὁ λιμήν 0
7.21.5 2 Καὶ ἀπʼ ἐκείνης οἱ ἔπειτα ἄνθρωποι Καλλιρόην τὴν πηγὴν καλοῦσι. From that time onward, people have called that spring Callirhoe. καί ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἔπειτα ἄνθρωπος Καλλιρόη ὁ πηγή καλέω 0
7.21.6 1 τοῦ θεάτρου δὲ ἐγγὺς πεποίηται Πατρεῦσι γυναικὸς ἐπιχωρίας τέμενος. Near the theater, the people of Patrae have fashioned a sacred precinct dedicated to a local woman. ὁ θέατρον δέ ἐγγύς ποιέω πατεύς γυνή ἐπιχώριος τέμενος 0
7.21.6 2 Διονύσου δέ ἐστιν ἐνταῦθα ἀγάλματα, ἴσοι τε τοῖς ἀρχαίοις πολίσμασι καὶ ὁμώνυμοι· Μεσατεὺς γὰρ καὶ Ἀνθεύς τε καὶ Ἀροεύς ἐστιν αὐτοῖς τὰ ὀνόματα. There are also images here of Dionysus, equal in number to the ancient settlements and sharing their names; for they are called Mesateus, Antheus, and Aroeus. Διόνυσος δέ εἰμί ἐνταῦθα ἄγαλμα ἴσος τε ὁ ἀρχαῖος πολίσμα καί ὁμώνυμος Μεσατεύς γάρ καί ἀνθεύς τε καί ἀροεύς εἰμί αὐτός ὁ ὄνομα 0
7.21.6 3 ταῦτα τὰ ἀγάλματα ἐν τῇ Διονύσου τῇ ἑορτῇ κομίζουσιν ἐς τὸ ἱερὸν τοῦ Αἰσυμνήτου· τὸ δὲ ἱερὸν τοῦτο ἐς τὰ ἐπὶ θαλάσσῃ τῆς πόλεως ἐρχομένοις ἔστιν ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἐν δεξιᾷ τῆς ὁδοῦ. During the festival of Dionysus, these images are carried to the sanctuary of Aesymnetes; this sanctuary lies on the right side of the road leading from the agora towards the seaside district of the city. οὗτος ὁ ἄγαλμα ἐν ὁ Διόνυσος ὁ ἑορτή κομίζω εἰς ὁ ἱερός ὁ αἰσυμνήτης ὁ δέ ἱερός οὗτος εἰς ὁ ἐπί θάλασσα ὁ πόλις ἔρχομαι εἰμί ἐκ ὁ ἀγορά ἐν δεξιός ὁ ὁδός 0
7.21.7 1 ἀπὸ δὲ τοῦ Αἰσυμνήτου κατωτέρω ἰόντι ἄλλο ἱερὸν καὶ ἄγαλμα λίθου· Below Aesymnetes, as one goes further down, there is another sanctuary and a stone image. ἀπό δέ ὁ αἰσυμνήτης κατωτέρω εἶμι ἄλλος ἱερός καί ἄγαλμα λίθος 0
7.21.7 2 καλεῖται μὲν Σωτηρίας, ἱδρύσασθαι δὲ αὐτὸ ἐξ ἀρχῆς ἀποφυγόντα φασὶ τὴν μανίαν Εὐρύπυλον. It is called the sanctuary of Soteria, and they say it was originally founded by Eurypylus after escaping from madness. καλέω μέν σωτηρία ἱδρύω δέ αὐτός ἐκ ἀρχή ἀποφεύγω φημί ὁ μανία Εὔρυπυλος 0
7.21.7 3 πρὸς δὲ τῷ λιμένι Ποσειδῶνός τε ναὸς καὶ ἄγαλμά ἐστιν ὀρθὸν λίθου. Near the harbor is a temple and a standing stone image of Poseidon. πρός δέ ὁ λιμήν Ποσειδῶν τε ναός καί ἄγαλμα εἰμί ὀρθός λίθος 0
7.21.7 4 Ποσειδῶνι δὲ παρὲξ ἢ ὁπόσα ὀνόματα ποιηταῖς πεποιημένα ἐστὶν ἐς ἐπῶν κόσμον καὶ ἰδίᾳ σφίσιν ἐπιχώρια ὄντα ἕκαστοι τίθενται, τοσαίδε ἐς ἅπαντας γεγόνασιν ἐπικλήσεις αὐτῷ, Πελαγαῖος καὶ Ἀσφάλιός τε καὶ Ἵππιος. In addition to those names of Poseidon created by poets as decorative epithets in verse, and those that various places assign to him as their own local titles, there are three epithets common to all Greeks: Pelagaios ("of the Sea"), Asphalios ("Securing Safe Passage"), and Hippios ("Horse God"). Ποσειδῶν δέ πάρειμι ἤ ὁπόσος ὄνομα ποιητής ποιέω εἰμί εἰς ἔπος κόσμος καί ἰδίᾳ σφεῖς ἐπιχώριος εἰμί ἕκαστος τίθημι τοσόσδε εἰς ἅπας γίγνομαι ἐπίκλησις αὐτός πελαγαῖος καί ἀσφάλιος τε καί ἵππιος 0
7.21.8 1 ὠνομάσθαι δὲ Ἵππιον τὸν θεὸν πείθοιτο μὲν ἄν τις καὶ ἐπʼ αἰτίαις ἄλλαις· ἐγὼ δὲ εὑρετὴν ἱππικῆς ὄντα ἀπὸ τούτου σχεῖν καὶ τὸ ὄνομα εἰκάζω. Certainly one might be persuaded that the god was named Hippios ("Horse-god") for other reasons as well; but in my own view, since he was the inventor of horsemanship, he probably derived his name from this circumstance. ὀνομάζω δέ ἵππιον ὁ θεός πείθω μέν ἄν τις καί ἐπί αἰτία ἄλλος ἐγώ δέ εὑρετής ἱππικός εἰμί ἀπό οὗτος ἔχω καί ὁ ὄνομα εἰκάζω 0
7.21.8 2 Ὅμηρος μέν γε ἐν ἵππων ἄθλοις Μενελάῳ κατὰ τοῦ θεοῦ τούτου πρόκλησιν περιέθηκεν ὅρκου· Indeed, Homer, in the contest of horses, makes Menelaus swear an oath with an invocation of this very god: Ὅμηρος μέν γε ἐν ἵππος ἄθλος Μενέλαος κατά ὁ θεός οὗτος πρόκλησις περιτίθημι ὅρκος 0
7.21.8 3 ἵππων ἁψάμενος, γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μηδὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι. Hom. Il. 23.584-585 "Lay hands upon the horses and swear by the Earth-shaking Earth-holder that you did not willingly impede my chariot through guile." (Homer, Iliad 23.584-585) ἵππος ἅπτομαι γαῖα ἐννοσίγαιος ὄμνυμι μηδείς ἑκών ὁ ἐμός δόλος ἅρμα πεδήω 0
7.21.9 1 Πάμφως δέ, ὃς Ἀθηναίοις τοὺς ἀρχαιοτάτους τῶν ὕμνων ἐποίησεν, εἶναί φησι τὸν Ποσειδῶνα ἵππων τε δωτῆρα νεῶν τʼ ἰθυκρηδέμνων. Pamphos, who composed the most ancient hymns for the Athenians, says that Poseidon is the giver of horses and ships with upright hulls. πάμφως δέ ὅς Ἀθηναῖος ὁ ἀρχαῖος ὁ ὕμνος ποιέω εἰμί φημί ὁ Ποσειδῶν ἵππος τε δωτήρ ναῦς τε ἰθυκρήδεμνος 0
7.21.9 2 οὕτω διὰ τὴν ἱππικὴν καὶ οὐκ ἀπὸ ἑτέρας προφάσεως τὸ ὄνομα ἔσχηκεν. Thus, it is from his association with horses, and not from another cause, that he has received this name. οὕτως διά ὁ ἱππικός καί οὐ ἀπό ἕτερος πρόφασις ὁ ὄνομα ἔχω 0
7.21.10 1 ἐν Πάτραις δὲ οὐ πολὺ ἀπωτέρω τοῦ Ποσειδῶνος ἱερά ἐστιν Ἀφροδίτης· In Patrae, not far from the sanctuary of Poseidon, is one dedicated to Aphrodite. ἐν πάτρα δέ οὐ πολύς ἀπωτέρω ὁ Ποσειδῶν ἱερός εἰμί Ἀφροδίτη 0
7.21.10 2 τὸ δὲ ἕτερον τῶν ἀγαλμάτων γενεᾷ πρότερον ἢ κατʼ ἐμὲ ἁλιεῖς ἄνδρες ἀνείλκυσαν ἐν δικτύῳ. One of the statues within it was recovered a generation before my time by fishermen who drew it up in their nets. ὁ δέ ἕτερος ὁ ἄγαλμα γενεά πρότερον ἤ κατά ἐγώ ἁλιεύς ἀνήρ ἀνέλκω ἐν δίκτυον 0
7.21.10 3 ἔστι δὲ καὶ ἀγάλματα τοῦ λιμένος ἐγγυτάτω χαλκοῦ πεποιημένα Ἄρεως, τὸ δὲ Ἀπόλλωνος· καὶ Ἀφροδίτης, ἧς καὶ πρὸς τῷ λιμένι δὲ ἐστὶ τέμενος, Near the harbor there are also bronze statues: one of Ares, another of Apollo, and one of Aphrodite—whose sanctuary likewise stands by the harbor. εἰμί δέ καί ἄγαλμα ὁ λιμήν ἐγγύτατα χαλκός ποιέω Ἄρης ὁ δέ Ἀπόλλων καί Ἀφροδίτη ὅς καί πρός ὁ λιμήν δέ εἰμί τέμενος 0
7.21.10 4 λίθου μὲν πρόσωπον καὶ ἄκραι χεῖρες καὶ πόδες, ξύλου δὲ τὰ λοιπὰ εἴργασται. The image of Aphrodite has a face, hands, and feet of stone, but the rest of it is constructed from wood. λίθος μέν πρόσωπον καί ἄκρα χείρ καί πούς ξύλον δέ ὁ λοιπός ἔργάζομαι 0
7.21.11 1 ἔστι δέ σφισι καὶ ἄλσος ἐπὶ θαλάσσῃ, δρόμους τε ἐπιτηδειοτάτους καὶ ἐς τἄλλα δίαιταν ἡδεῖαν ὥρᾳ παρεχόμενον θερινῇ. They also have a grove by the sea, which has excellent paths suitable for running and provides, in other respects as well, a pleasant retreat during the summer season. εἰμί δέ σφεῖς καί ἄλσος ἐπί θάλασσα δρόμος τε ἐπιτήδειος καί εἰς ὁ δίαιτα ἡδύς ὥρα παρέχομαι θερινός 0
7.21.11 2 ἐν τούτῳ τῷ ἄλσει καὶ ναοὶ θεῶν, Ἀπόλλωνος, ὁ δὲ Ἀφροδίτης· Within this grove are temples of gods—one of Apollo and another of Aphrodite. ἐν οὗτος ὁ ἄλσος καί ναός θεός Ἀπόλλων ὁ δέ Ἀφροδίτη 0
7.21.11 3 πεποίηται λίθου καὶ τούτοις τὰ ἀγάλματα. Their statues, like the temples themselves, are made of stone. ποιέω λίθος καί οὗτος ὁ ἄγαλμα 0
7.21.11 4 τοῦ δὲ ἄλσους ἱερὸν ἔχεται Δήμητρος· αὕτη μὲν καὶ ἡ παῖς ἑστᾶσι, τὸ δὲ ἄγαλμα τῆς Γῆς ἐστι καθήμενον. Adjacent to the grove is a sanctuary dedicated to Demeter; she and her daughter stand upright, while the image of Earth is depicted seated. ὁ δέ ἄλσος ἱερός ἔχω Δημήτηρ οὗτος μέν καί ὁ παῖς ἵστημι ὁ δέ ἄγαλμα ὁ γῆ εἰμί κάθημαι 0
7.21.12 1 πρὸ δὲ τοῦ ἱεροῦ τῆς Δήμητρός ἐστι πηγή. Before the temple of Demeter there is a spring. πρό δέ ὁ ἱερόν ὁ Δήμητρος εἰμί πηγή 0
7.21.12 2 ταύτης τὰ μὲν πρὸς τοῦ ναοῦ λίθων ἀνέστηκεν αἱμασιά, κατὰ δὲ τὸ ἐκτὸς κάθοδος ἐς αὐτὴν πεποίηται. On the temple side, the spring is surrounded by a low wall of stones, but on the outer side steps have been constructed leading down to the water. οὗτος ὁ μέν πρός ὁ ναός λίθος ἀνίστημι αἱμασιά κατά δέ ὁ ἐκτός κάθοδος εἰς αὐτός ποιέω 0
7.21.12 3 μαντεῖον δὲ ἐνταῦθά ἐστιν ἀψευδές, οὐ μὲν ἐπὶ παντί γε πράγματι, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν καμνόντων. Here there is an oracle whose prophecies do not deceive; however, it is consulted not for every matter, but specifically concerning the sick. μαντεῖον δέ ἐνταῦθα εἰμί ἀψευδής οὐ μέν ἐπί πᾶς γε πρᾶγμα ἀλλά ἐπί ὁ κάμνω 0
7.21.12 4 κάτοπτρον καλῳδίῳ τῶν λεπτῶν δήσαντες καθιᾶσι, σταθμώμενοι μὴ πρόσω καθικέσθαι τῆς πηγῆς, ἀλλʼ ὅσον ἐπιψαῦσαι τοῦ ὕδατος τῷ κύκλῳ τοῦ κατόπτρου. Using a thin string they lower a mirror into the spring, carefully measuring so that it does not sink deeply below the surface but merely touches the water with its rim. κάτοπτρον καλῳδίον ὁ λεπτός δήνω καθίημι σταθμάω μή πρόσω καθικνέομαι ὁ πηγή ἀλλά ὅσος ἐπιψαύω ὁ ὕδωρ ὁ κύκλος ὁ κάτοπτρον 0
7.21.12 5 τὸ δὲ ἐντεῦθεν εὐξάμενοι τῇ θεῷ καὶ θυμιάσαντες ἐς τὸ κάτοπτρον βλέπουσι· τὸ δέ σφισι τὸν νοσοῦντα ἤτοι ζῶντα ἢ καὶ τεθνεῶτα ἐπιδείκνυσι. After this they offer prayers to the goddess and burn incense, then look into the mirror; therein appears to them an image revealing whether the sick person shall live or has already died. ὁ δέ ἐντεῦθεν εὔχομαι ὁ θεός καί θυμιάω εἰς ὁ κάτοπτρον βλέπω ὁ δέ σφεῖς ὁ νοσέω ἤτοι ζάω ἤ καί θνῄσκω ἐπιδείκνυμι 0
7.21.13 1 τούτῳ μὲν τῷ ὕδατι ἐς τοσοῦτο μέτεστιν ἀληθείας, Κυανεῶν δὲ τῶν πρὸς Λυκίᾳ πλησιαίτατα χρηστήριον Ἀπόλλωνός ἐστι Θυρξέως· This water has such an extraordinary reputation for truthfulness. οὗτος μέν ὁ ὕδωρ εἰς τοσοῦτος μέτεστι ἀλήθεια κυανεύς δέ ὁ πρός Λυκία πλησιαίτατος χρηστήριον Ἀπόλλων εἰμί θυρξεύς 0
7.21.13 2 παρέχεται δὲ ὕδωρ τὸ πρὸς ταῖς Κυανέαις ἔσω ἐνιδόντα τινὰ ἐς τὴν πηγὴν ὁμοίως πάντα ὁπόσα θέλει θεάσασθαι. And of the Cyanian rocks nearest to Lycia is found an oracle of Apollo Thyrxeus. παρέχω δέ ὕδωρ ὁ πρός ὁ κυανέη ἔσω ἐνίημι τις εἰς ὁ πηγή ὁμοίως πᾶς ὁπόσος θέλω θεάομαι 0
7.21.13 3 ἐν Πάτραις δὲ πρὸς τῷ ἄλσει καὶ ἱερὰ δύο ἐστὶ Σαράπιδος· Beside these Cyanean rocks there is water which, when someone gazes into its spring, clearly reveals to him all that he desires to see. ἐν πάτρα δέ πρός ὁ ἄλσος καί ἱερός δύο εἰμί Σάραπις 0
7.21.13 4 ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ πεποίηται μνῆμα Αἰγύπτου τοῦ Βήλου. In Patrae near the grove there are two sanctuaries dedicated to Sarapis; and in one of them, there is a monument to Aegyptus the son of Belus. ἐν δέ ὁ ἕτερος ποιέω μνῆμα Αἴγυπτος ὁ βῆλος 0
7.21.13 5 φυγεῖν δὲ ἐς τὴν Ἀρόην οἱ Πατρεῖς φασιν αὐτὸν τοῖς τε ἐς τοὺς παῖδας παθήμασι καὶ τὸ ὄνομα αὐτὸ πεφρικότα τοῦ Ἄργους καὶ ἐς πλέον τοῦ Δαναοῦ δείματι. The people of Patrae say that it was to Aroe that he fled, revolted both by the sufferings he had endured through his children and horrified by the very name "Argos," and even more deeply possessed by fear of Danaus. φεύγω δέ εἰς ὁ ἀρόω ὁ πατήρ φημί αὐτός ὁ τε εἰς ὁ παῖς πάθημα καί ὁ ὄνομα αὐτός φρίσσω ὁ Ἄργος καί εἰς πλέον ὁ Δαναός δείμα 0
7.21.14 1 ἔστι δὲ καὶ ἱερὸν Πατρεῦσιν Ἀσκληπιοῦ· The Patraeans also have a sanctuary of Asclepius; εἰμί δέ καί ἱερός πατεύς Ἀσκληπιός 0
7.21.14 2 τοῦτο τὸ ἱερὸν ὑπὲρ τὴν ἀκρόπολιν τῶν πυλῶν ἐστιν ἐγγὺς αἳ ἐπὶ Μεσάτιν ἄγουσιν. This sanctuary is situated above the acropolis, near the gates leading to Mesatis. οὗτος ὁ ἱερός ὑπέρ ὁ ἀκρόπολις ὁ πύλη εἰμί ἐγγύς ὅς ἐπί Μέσᾱτις ἄγω 0
7.21.14 3 αἱ δὲ γυναῖκές εἰσιν ἐν ταῖς Πάτραις ἀριθμὸν μὲν καὶ ἐς δὶς τῶν ἀνδρῶν· In Patrae, the number of women is twice that of men; ὁ δέ γυνή εἰμί ἐν ὁ πάτρα ἀριθμός μέν καί εἰς δίς ὁ ἀνήρ 0
7.21.14 4 Ἀφροδίτης δέ, εἴπερ ἄλλαις γυναιξί, μέτεστι καὶ ταύταις. And these women partake of Aphrodite's worship no less than women elsewhere. Ἀφροδίτη δέ εἴπερ ἄλλος γυνή μέτεστι καί οὗτος 0
7.21.14 5 βίος δὲ αὐτῶν ταῖς πολλαῖς ἐστιν ἀπὸ τῆς βύσσου τῆς ἐν τῇ Ἤλιδι φυομένης· Most of them earn their livelihood from flax produced in Elis; βίος δέ αὐτός ὁ πολύς εἰμί ἀπό ὁ βύσσος ὁ ἐν ὁ ἤλις φύομαι 0
7.21.14 6 κεκρυφάλους τε γὰρ ἀπʼ αὐτῆς καὶ ἐσθῆτα ὑφαίνουσι τὴν ἄλλην. From it they weave head-coverings and the other types of clothing. κρύφαλος τε γάρ ἀπό αὐτός καί ἐσθής ὑφαίνω ὁ ἄλλος 0