Word-level lemma forms extracted for each sentence
| Passage | Sentence | Greek | English | Lemma Forms | Missing |
|---|---|---|---|---|---|
| 4.12.1 | 1 | Λακεδαιμονίους δὲ ἐλύπει μὲν καὶ τὸ γεγονὸς πταῖσμα, τεθνεώτων ἐν τῇ μάχῃ πολλῶν τε καὶ ἀξίων λόγου, παρίστατο δὲ καὶ ἐς τὴν πᾶσαν ἐλπίδα τοῦ πολέμου σφίσιν ἀθύμως ἔχειν· | The Lacedaemonians were deeply grieved by the disaster that had occurred, having lost many notable and worthy men in the battle, and furthermore the situation appeared hopeless to them with respect to their entire expectation for the war. | Λακεδαιμόνιος δέ λυπέω μέν καί ὁ γίγνομαι πταῖσμα θνῄσκω ἐν ὁ μάχη πολύς τε καί ἄξιος λόγος παρίστημι δέ καί εἰς ὁ πᾶς ἐλπίς ὁ πόλεμος σφεῖς ἀθύμως ἔχω | 0 |
| 4.12.1 | 2 | καὶ διὰ τοῦτο θεωροὺς ἀποστέλλουσιν ἐς Δελφούς. | For this reason, they sent messengers to Delphi to consult the oracle. | καί διά οὗτος θεωρός ἀποστέλλω εἰς Δελφοί | 0 |
| 4.12.1 | 3 | τούτοις ἐλθοῦσιν ἡ Πυθία χρᾷ τάδε· | When these envoys arrived, the Pythia declared this oracle to them: | οὗτος ἔρχομαι ὁ Πυθία χράω ὅδε | 0 |
| 4.12.1 | 4 | οὔ σε μάχης μόνον ἔργʼ ἐφέπειν χερὶ Φοῖβος ἄνωγεν, ἀλλʼ ἀπάτῃ μὲν ἔχει γαῖαν Μεσσηνίδα λαός, ταῖς δʼ αὐταῖς τέχναισιν ἁλώσεται αἷσπερ ὑπῆρξεν. | Phoebus commands you not only to rely upon deeds of war with your hand, but the people hold the Messenian land by deceit, and by the same arts through which they prevailed, they shall themselves be conquered. | οὐ σύ μάχη μόνος ἔργον ἐπέπω χείρ φοῖβος ἀνωγέω ἀλλά ἀπάτη μέν ἔχω γαῖα Μεσσηνίς λαός ὁ δέ αὐτός τέχνη ἁλόω αὖθις ὑπάρχω | 0 |
| 4.12.2 | 1 | ὁ πρὸς ταῦτα τοῖς βασιλεῦσι καὶ τοῖς ἐφόροις τέχνας μὲν οὖν προθυμουμένοις οὐκ ἐγίνετο ἀνευρεῖν· | Since the kings and ephors were eager to devise some stratagem for this situation, but could not discover one, they resolved instead to imitate the craft of Odysseus at Troy. | ὁ πρός οὗτος ὁ βασιλεύς καί ὁ ἔφορος τέχνη μέν οὖν προθυμέομαι οὐ γίγνομαι ἀνευρίσκω | 0 |
| 4.12.2 | 2 | οἱ δὲ Ὀδυσσέως τῶν ἔργων ἀπομιμούμενοι τὸ ἐπὶ Ἰλίῳ πέμπουσιν ἄνδρας ἑκατὸν ἐς Ἰθώμην συνήσοντας ἃ μηχανῶνται, λόγῳ δὲ αὐτομόλους· | They sent a hundred men into Ithome, ostensibly as deserters, who were actually to gather information on the enemy's plans. | ὁ δέ Ὀδυσσεύς ὁ ἔργον ἀπομιμέομαι ὁ ἐπί Ἴλιος πέμπω ἀνήρ ἑκατόν εἰς Ἰθώμη συνήσω ὅς μηχανάομαι λόγος δέ αὐτόμολος | 0 |
| 4.12.2 | 3 | ἦν δὲ καὶ φυγὴ τῶν ἀνδρῶν ἐκ τοῦ φανεροῦ κατεγνωσμένη. | To make the deception convincing, these men's supposed defection had been publicly condemned. | εἰμί δέ καί φυγή ὁ ἀνήρ ἐκ ὁ φανερός καταγιγνώσκω | 0 |
| 4.12.2 | 4 | τούτους ἥκοντας ἀπέπεμπεν αὐτίκα Ἀριστόδημος, Λακεδαιμονίων φήσας τὰ ἀδικήματα καινὰ εἶναι, τὰ δὲ σοφίσματα ἀρχαῖα. | But as soon as they arrived, Aristodemus immediately sent them away, asserting that the wrongdoings of the Lacedaemonians might be new, but their tricks were very old indeed. | οὗτος ἥκω ἀποπέμπω αὐτίκα Ἀριστόδημος Λακεδαιμόνιος φημί ὁ ἀδίκημα καινός εἰμί ὁ δέ σόφισμα ἀρχαῖος | 0 |
| 4.12.3 | 1 | ἁμαρτόντες δὲ οἱ Λακεδαιμόνιοι τοῦ ἐγχειρήματος δεύτερα ἐπειρῶντο τῶν Μεσσηνίων διαλῦσαι τὸ συμμαχικόν· | Having failed in their enterprise, the Lacedaemonians then attempted a second plan, trying to dissolve the alliance of the Messenians. | ἁμαρτάνω δέ ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ ἐγχείρημα δεύτερος πειράομαι ὁ Μεσσήνιος διαλύω ὁ συμμαχικός | 0 |
| 4.12.3 | 2 | ἀντειπόντων δὲ τῶν Ἀρκάδων ---παρὰ γὰρ τούτους πρότερον ἀφίκοντο οἱ πρέσβεις ---οὕτω τὴν ἐπʼ Ἄργος ἐπέσχον πορείαν. | But since the Arcadians objected—for the ambassadors had first come to them—they thus halted their march against Argos. | ἀντεῖπον δέ ὁ Ἀρκάς παρά γάρ οὗτος πρότερον ἀφικνέομαι ὁ πρέσβυς οὕτως ὁ ἐπί Ἄργος ἐπέχω πορεία | 0 |
| 4.12.3 | 3 | Ἀριστόδημος δὲ πυνθανόμενος τὰ πρασσόμενα ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων πέμπει καὶ αὐτὸς ἐρησομένους τὸν θεόν, ἡ δὲ Πυθία σφίσιν ἔχρησε· | Aristodemus, upon learning what the Lacedaemonians were plotting, himself also sent messengers to inquire of the god, and the Pythia gave them this oracle: | Ἀριστόδημος δέ πυνθάνομαι ὁ πράσσω ὑπό ὁ Λακεδαιμόνιος πέμπω καί αὐτός ἐρέομαι ὁ θεός ὁ δέ Πυθία σφεῖς χράομαι | 0 |
| 4.12.4 | 1 | κῦδός σοι πολέμοιο διδοῖ θεός· ἀλλʼ ἀπάταισι φράζεο μὴ Σπάρτης δόλιος λόχος ἐχθρὸς ἀνέλθῃ κρείσσων· | The god grants you glory in war, yet beware treacheries, lest the deceptive ambush of Sparta rise superior as your enemy. | κῦδος σύ πόλεμος δίδωμι θεός ἀλλά ἀπάτη φράζω μή Σπάρτη δόλιος λόχος ἐχθρός ἀνέρχομαι κρείσσων | 0 |
| 4.12.4 | 2 | ἦ γὰρ Ἄρης κείνων εὐήρεα τεύχη καί τὸ χορῶν στεφάνωμα πικροὺς οἰκήτορας ἕξει, τῶν δύο συντυχίαις κρυπτὸν λόχον ἐξαναδύντων. | For surely Ares shall hold their finely crafted armor and the crown of dances inhabited by bitter dwellers, when two by chance shall disclose the hidden ambuscade. | ἦ γάρ Ἄρης κεῖνος εὐήρης τεῦχος καί ὁ χορός στεφάνωμα πικρός οἰκήτωρ ἔχω ὁ δύο συντυχία κρυπτός λόχος ἀναδύω | 0 |
| 4.12.4 | 3 | οὐ πρόσθεν δὲ τέλος τόδʼ ἐπόψεται ἱερὸν ἦμαρ, πρὶν τὰ παραλλά ξαν τα φύσιν τὸ ξαν χρεὼν ἀφίκηται. | But this sacred day shall not behold its consummation before that which naturally is flax shall reach its ordained end. | οὐ πρόσθεν δέ τέλος τόδε ἐπόψομαι ἱερός ἦμαρ πρίν ὁ παραλλάσσω ξάν ὁ φύσις ὁ ξάν χρεών ἀφικνέομαι | 0 |
| 4.12.4 | 4 | τότε μὲν δὴ Ἀριστόδημος καὶ οἱ μάντεις ἀπείρως εἶχον συμβαλέσθαι τὸ εἰρημένον· ἔτεσι δὲ ὕστερον οὐ πολλοῖς ἀναφαίνειν τε καὶ ἐς τέλος ἄξειν ἔμελλεν ὁ θεός. | At that time Aristodemus and the seers were utterly unable to interpret this utterance; yet, not many years later, the god was destined to reveal it and bring it fully to pass. | τότε μέν δή Ἀριστόδημος καί ὁ μάντις ἄπειρος ἔχω συμβάλλω ὁ λέγω ἔτος δέ ὕστερον οὐ πολύς ἀναφαίνω τε καί εἰς τέλος ἄγω μέλλω ὁ θεός | 0 |
| 4.12.5 | 1 | ἕτερα δὲ ἐν τῷ τότε τοῖς Μεσσηνίοις συνέβαινε τοιαῦτα. | At that time another event befell the Messenians, as follows. | ἕτερος δέ ἐν ὁ τότε ὁ Μεσσήνιος συμβαίνω τοιοῦτος | 0 |
| 4.12.5 | 2 | Λυκίσκου μετοικοῦντος ἐν Σπάρτῃ τὴν θυγατέρα ἐπέλαβεν ἀποθανεῖν, ἣν ἅμα ἀγόμενος ἔφυγεν ἐκ Μεσσήνης. | The daughter of Lykiskos, who had moved his residence to Sparta, happened to die; she was the very girl he had taken with him when fleeing Messene. | Λύσκος μετοικέω ἐν Σπάρτη ὁ θυγάτηρ ἐπιλαμβάνω ἀποθνῄσκω ὅς ἅμα ἄγω φεύγω ἐκ Μεσσήνη | 0 |
| 4.12.5 | 3 | πολλάκις δὲ αὐτὸν φοιτῶντα ἐπὶ τὸ μνῆμα τῆς παιδὸς λοχήσαντες ἱππεῖς τῶν Ἀρκάδων αἱροῦσιν· | While he was repeatedly visiting the tomb of his daughter, a group of Arcadian horsemen, ambushing him, captured him. | πολλάκις δέ αὐτός φοιτάω ἐπί ὁ μνῆμα ὁ παῖς λοχάω ἱππεύς ὁ Ἀρκάς αἱρέω | 0 |
| 4.12.5 | 4 | ἀναχθεὶς δὲ ἐς τὴν Ἰθώμην καὶ ἐς ἐκκλησίαν καταστὰς ἀπελογεῖτο ὡς οὐ προδιδοὺς τὴν πατρίδα ἀποχωρήσαι, πειθόμενος δὲ τοῖς ῥηθεῖσιν ὑπὸ τοῦ μάντεως ἐς τὴν παῖδα ὡς οὖσαν οὐ γνησίαν. | Being led back to Ithome and brought before the assembly, he defended himself by arguing that he had not left the country in betrayal, but rather had followed the instruction given by the oracle regarding his child—namely, that she was not genuinely his own. | ἀνάγω δέ εἰς ὁ Ἰθώμη καί εἰς ἐκκλησία καθίστημι ἀπολογέομαι ὡς οὐ προδίδωμι ὁ πατρίς ἀποχωρέω πείθομαι δέ ὁ ῥηθείς ὑπό ὁ μάντις εἰς ὁ παῖς ὡς εἰμί οὐ γνήσιος | 0 |
| 4.12.6 | 1 | ταῦτα ἀπολογούμενος οὐ πρότερον ἔδοξεν ἀληθῆ λέγειν πρὶν ἢ παρῆλθεν ἐς τὸ θέατρον ἡ τὴν ἱερωσύνην τότε τῆς Ἥρας ἔχουσα. | Making this defense, he was not believed to be telling the truth until the woman who at that time held the priesthood of Hera came forward into the theater. | οὗτος ἀπολογέομαι οὐ πρότερον δοκέω ἀληθής λέγω πρίν ἤ παρέρχομαι εἰς ὁ θέατρον ὁ ὁ ἱερωσύνη τότε ὁ Ἥρα ἔχω | 0 |
| 4.12.6 | 2 | αὕτη δὲ τεκεῖν τε τὴν παῖδα ὡμολόγει καὶ τῇ Λυκίσκου γυναικὶ ὑποβαλέσθαι δοῦναι· | She confessed openly that she herself had given birth to the child and had secretly handed it over to the wife of Lykiskos. | οὗτος δέ τίκτω τε ὁ παῖς ὁμολογέω καί ὁ Λύσκος γυνή ὑποβάλλω δίδωμι | 0 |
| 4.12.6 | 3 | "νῦν δὲ" ἔφη "τό τε ἀπόρρητον ἐκφαίνουσα ἥκω καὶ παύσουσα ἐμαυτὴν ἱερωμένην." | She declared, "I have come now to reveal that which was hidden and to resign my priesthood voluntarily." | νῦν δέ φημί ὁ τε ἀπόρρητος ἐκφαίνω ἥκω καί παύω ἐμαυτοῦ ἱερόομαι | 0 |
| 4.12.6 | 4 | ταῦτα δὲ ἔλεγεν, ὅτι ἦν ἐν τῇ Μεσσήνῃ καθεστηκός, ἢν γυναικὸς ἱερωμένης ἢ καὶ ἀνδρὸς προαποθάνῃ τις τῶν παίδων, ἐς ἄλλον τὴν ἱερωσύνην μεταχωρεῖν. | She spoke thus because there was an established custom in Messenia whereby, if any child of the priestess or priest should die prematurely, the priesthood must pass to another. | οὗτος δέ λέγω ὅτι εἰμί ἐν ὁ Μεσσήνη καθεστηκώς ἐάν γυνή ἱερωμένη ἤ καί ἀνήρ προαποθνῄσκω τις ὁ παῖς εἰς ἄλλος ὁ ἱερωσύνη μεταχωρέω | 0 |
| 4.12.6 | 5 | νομίζοντες οὖν τὴν γυναῖκα ἀληθῆ λέγειν, τῇ θεῷ τε εἵλοντο ἱερατευσομένην ἀντʼ ἐκείνης καὶ Λυκίσκον συγγνωστὰ ἔφασαν εἰργάσθαι. | Therefore, believing the woman spoke the truth, they selected another priestess to serve the goddess in her place and declared that Lykiskos had acted understandably. | νομίζω οὖν ὁ γυνή ἀληθής λέγω ὁ θεός τε αἱρέω ἱερατεύω ἀντί ἐκεῖνος καί λυκίσκος συγγνωστός φημί ἐργάζομαι | 0 |
| 4.12.7 | 1 | μετὰ δὲ ταῦτα ἐδόκει σφίσι---καὶ γὰρ εἰκοστὸν ἔτος ἐπῄει τῷ πολέμῳ---πέμπειν αὖθις ἐς Δελφοὺς ἐρησομένους ὑπὲρ νίκης. | Afterwards, since it was now the twentieth year of the war, they determined once again to send messengers to Delphi to inquire about victory. | μετά δέ οὗτος δοκέω σφεῖς καί γάρ εἰκοστός ἔτος ἔπειμι ὁ πόλεμος πέμπω αὖθις εἰς Δελφοί ἐρέομαι ὑπέρ νίκη | 0 |
| 4.12.7 | 2 | ἐρομένοις δὲ ἔχρησεν ἡ Πυθία· τοῖς τρίποδας περὶ βωμὸν Ἰθωμάτᾳ Διὶ πρώτοις στήσασιν δεκάδων ἀριθμὸν δὶς πέντε δίδωσι σὺν κύδει πολέμου γαῖαν Μεσσηνίδα δαίμων. | Asking their question, the Pythia responded with the oracle: | ἐρομαι δέ χράομαι ὁ Πυθία ὁ τρίπους περί βωμός Ἰθωμάτης Ζεύς πρῶτος ἵστημι δεκάς ἀριθμός δίς πέντε δίδωμι σύν κῦδος πόλεμος γαῖα Μεσσηνίς δαίμων | 0 |
| 4.12.7 | 3 | Ζεὺς γὰρ ἔνευσʼ οὕτως. | "The god grants the land of Messene, along with the glory of war, to the first to set ten times two tripods around the altar of Zeus Ithomatas—for so has Zeus granted. | Ζεύς γάρ νεύω οὕτως | 0 |
| 4.12.7 | 4 | ἀπάτη δέ σε πρόσθε τίθησιν ἥ τʼ ὀπίσω τίσις ἐστί, καὶ ἔνθεον ἐξαπατῴης. | But deception lies before you, and vengeance follows afterward, so you shall deceive even heaven itself. | ἀπάτη δέ σύ πρόσθε τίθημι ὅς τε ὀπίσω τίσις εἰμί καί ἔνθεος ἐξαπατάω | 0 |
| 4.12.7 | 5 | ἕρδʼ ὅππῃ τὸ χρεών· ἄτη δʼ ἄλλοισι πρὸ ἄλλων. | Act as fate requires; ruin shall befall others before you." | ἕρδω ὅππῃ ὁ χρεών ἄτη δέ ἄλλος πρό ἄλλος | 0 |
| 4.12.8 | 1 | ταῦτʼ ἀκούσαντες γεγονέναι τε ἡγοῦντο ὑπὲρ αὑτῶν τὴν μαντείαν καὶ σφίσι διδόναι τὸ τοῦ πολέμου κράτος· οὐ γὰρ αὐτῶν γε ἐχόντων ἐντὸς τείχους τοῦ Ἰθωμάτα τὸ ἱερὸν Λακεδαιμονίους προτέρους ἀναθέντας φθήσεσθαι. | When they heard these things, they thought that the oracle had been given concerning themselves and that victory in war was being granted to them; for while they held within their walls the sanctuary of Ithome, they believed the Lacedaemonians would not surpass them by being the first to dedicate the offering. | οὗτος ἀκούω γίγνομαι τε ἡγέομαι ὑπέρ ἑαυτοῦ ὁ μαντεία καί σφεῖς δίδωμι ὁ ὁ πόλεμος κράτος οὐ γάρ αὐτός γε ἔχω ἐντός τεῖχος ὁ Ἰθώματα ὁ ἱερός Λακεδαιμόνιος πρότερος ἀνατίθημι φθήσομαι | 0 |
| 4.12.8 | 2 | καὶ οἱ μὲν ξυλίνους κατασκευάσεσθαι τρίποδας ἔμελλον, οὐ γάρ σφισι περιῆν χρήματα ὡς χαλκοῦς ποιήσασθαι· | Therefore, they intended to make wooden tripods, as they did not possess enough money to craft bronze ones. | καί ὁ μέν ξύλινος κατασκευάζω τρίπους μέλλω οὐ γάρ σφεῖς πάρειμι χρῆμα ὡς χαλκοῦς ποιέω | 0 |
| 4.12.8 | 3 | τῶν δέ τις Δελφῶν τὸν χρησμὸν ἐξήγγειλεν ἐς Σπάρτην. | But someone from Delphi revealed the oracle to Sparta. | ὁ δέ τις Δελφοί ὁ χρησμός ἐξαγγέλλω εἰς Σπάρτη | 0 |
| 4.12.8 | 4 | πυθομένοις δὲ ἐν κοινῷ μὲν οὐδέν σφισιν ἐξεγένετο ἀνευρεῖν σοφόν, | Although the Lacedaemonians collectively considered it, they were unable to find a clever solution. | πύθομαι δέ ἐν κοινός μέν οὐδείς σφεῖς ἐξγίγνομαι ἀνευρίσκω σοφός | 0 |
| 4.12.8 | 5 | Οἴβαλος δὲ | However, Oibalos— | οἴβαλος δέ | 0 |
| 4.12.9 | 1 | τὰ μὲν ἄλλα οὐ τῶν ἐπιφανῶν, γνώμην δὲ ὡς ἐδήλωσεν ἀγαθός, ποιησάμενος ὡς ἔτυχε πηλοῦ τρίποδας ἑκατόν, τούτους τε ἀποκεκρυμμένους ἐν πήρᾳ καὶ δίκτυα ἅμα αὐτοῖς ἔφερεν ὡς ἀνὴρ θηρευτής. | He was otherwise not notable, but intelligent, as he demonstrated through his stratagem: having crafted one hundred tripods of clay in a casual manner, he concealed them in a leather sack and carried nets along with them, appearing to be a hunter. | ὁ μέν ἄλλος οὐ ὁ ἐπιφανής γνώμη δέ ὡς δηλόω ἀγαθός ποιέω ὡς τυγχάνω πηλός τρίπους ἑκατόν οὗτος τε ἀποκρύπτω ἐν πήρα καί δίκτυον ἅμα αὐτός φέρω ὡς ἀνήρ θηρευτής | 0 |
| 4.12.9 | 2 | ἅτε δὲ ὢν ἀγνὼς καὶ Λακεδαιμονίων τοῖς πολλοῖς, ῥᾷον Μεσσηνίους ἐλάνθανεν· | Because he was unknown and unrecognized by the majority of the Lacedaemonians, it was easier for him to escape the attention of the Messenians. | ἅτε δέ εἰμί ἄγνωστος καί Λακεδαιμόνιος ὁ πολύς ῥᾴδιος Μεσσήνιος λανθάνω | 0 |
| 4.12.9 | 3 | ἀναμίξας δὲ αὑτὸν ἀνδράσιν ἀγροίκοις ἐσῆλθέ τε μετʼ αὐτῶν ἐς τὴν Ἰθώμην καὶ ὡς νὺξ τάχιστα ἐπελάμβανεν ἀναθεὶς τοὺς τρίποδας τῷ θεῷ | Having mixed among farmers, he entered Ithome alongside them, and as soon as night fell, he dedicated the clay tripods to the god. | ἀναμίγνυμι δέ ἑαυτοῦ ἀνήρ ἀγροῖκος εἰσέρχομαι τε μετά αὐτός εἰς ὁ Ἰθώμη καί ὡς νύξ ταχύς ἐπιλαμβάνω ἀνατίθημι ὁ τρίπους ὁ θεός | 0 |
| 4.12.9 | 4 | τούτους δὴ τοὺς πηλίνους αὖθις ἐς Σπάρτην ἀπαγγελῶν Λακεδαιμονίοις ᾤχετο. | He then returned to Sparta to report this to the Lacedaemonians. | οὗτος δή ὁ πηλίνους αὖθις εἰς Σπάρτη ἀπαγγέλλω Λακεδαιμόνιος οἴχομαι | 0 |
| 4.12.10 | 1 | Μεσσηνίους δέ, ὡς εἶδον, ἐτάραξε μὲν μεγάλως, καὶ εἴκαζον---ὥσπερ ἦν---παρὰ Λακεδαιμονίων εἶναι· | When the Messenians saw it, however, they were greatly dismayed and concluded—as indeed it was—that it was from the Spartans. | Μεσσήνιος δέ ὡς ὁράω ταράσσω μέν μεγάλως καί εἰκάζω ὥσπερ εἰμί παρά Λακεδαιμόνιος εἰμί | 0 |
| 4.12.10 | 2 | παρεμυθεῖτο δὲ ὅμως αὐτοὺς ὁ Ἀριστόδημος λέγων ἄλλα τε ἃ ἐν τοῖς παροῦσιν εἰκὸς ἦν καὶ τοὺς ξυλίνους τρίποδας---ἐπεποίηντο γὰρ ἤδη ---περὶ τοῦ Ἰθωμάτα τὸν βωμὸν ἔστησε. | Nevertheless, Aristodemus tried to encourage them, both by speaking whatever seemed fitting in the circumstances, and by placing around the altar of Zeus Ithomatas the wooden tripods—for they already had been crafted. | παραμυθέομαι δέ ὅμως αὐτός ὁ Ἀριστόδημος λέγω ἄλλος τε ὅς ἐν ὁ πάρειμι εἰκός εἰμί καί ὁ ξύλινος τρίπους ποιέω γάρ ἤδη περί ὁ Ἰθώματα ὁ βωμός ἵστημι | 0 |
| 4.12.10 | 3 | συνέβη δὲ καὶ Ὀφιονέα τὸν μάντιν τοῦτον, τὸν ἐκ γενετῆς τυφλόν, ἀναβλέψαι παραλόγως δὴ μάλιστα ἀνθρώπων· | It happened, moreover, that Ophioneus, the blind prophet, gained his sight in the most extraordinary and inexplicable way. | συμβαίνω δέ καί ὀφιονεύς ὁ μάντις οὗτος ὁ ἐκ γενετής τυφλός ἀναβλέπω παραλόγως δή μάλιστα ἀνήρ | 0 |
| 4.12.10 | 4 | ἐπέλαβε γὰρ τῆς κεφαλῆς ἄλγημα αὐτὸν ἰσχυρόν, καὶ ἀνέβλεψεν ἀπʼ αὐτοῦ. | A severe pain seized his head, and from this he recovered his sight. | ἐπιλαμβάνω γάρ ὁ κεφαλή ἄλγημα αὐτός ἰσχυρός καί ἀναβλέπω ἀπό αὐτός | 0 |